Şahsiyeti olmayan kimseyle şahsi bir meselesi olamaz insanın

[0:00]şahsiyeti olmayan hiç kimseyle şahsi bir meselesi olamaz insanın. Bazen şunu net anlamak gerekiyo. Çoğu zaman karşındakini kendin gibi sanarsın. Sınırı var, karakteri var, duruşu var diye gözlemlersin ve öyle zannedersin ama yok. Bazı insanlar gerçekten böyle donanımlı bir insan gibi davranır ama aslında sadece ve sadece işine geldiği gibi hareket eder. Bugün iyi çünkü ihtiyacı var, yarın yok çünkü işi bitmiş. Sonra sen başlarsın düşünmeye. Ay ben yaptım acaba? Hiçbir şey yapmadın zaten mesele bu. O sebepsiz değişti. Ama şahsiyeti olan insan sebepsiz değişmez. Eğer şahsiyeti oturmadıysa ve yoksa rüzgar nereye eserse o da hop sen oraya döner ve sen bunu anlamak yerine kendini sorgulamaya başlarsın. Orada çözülmesi gereken bir problem olduğunu düşünürsün ama orada aslında sadece alışkanlık çıkar ve boşluk vardır ve sen o boşluğu ciddiye alırsın. Ama şunu fark etmek lazım ki derinliği olmayan birisiyle yaşadığın hiçbir şey derin değildir. O yüzden kendine gel. Herkese kendi kalbinden pay verme.