[0:00]In deze serie date ik met mensen die jij misschien niet zo snel tegenkomt. Laat in de comments weten wie jij hier wilt zien zitten. Deze week deed ik met Tosca. Zij werd ziek door borstimplantaten. Borsten of billen? Billen. Wel of geen BH? Geen BH. Licht aan of licht uit? Licht aan. Cup B of Cup D? Cup P. Wel of geen plastische chirurgie? Geen. Waarom heb je een borstvergroting laten doen? Ik heb dat gedaan omdat ik om me heen zag ehm in de puberteit dat eigenlijk iedereen om me heen begon te ontwikkelen. De borsten ook onder andere, bij mij dus niet. Eh dus dat gaf me heel erg veel onzekerheid in mijn puberteit. Eh toch had ik stiekem een beetje hoop dat ik één van de laatbloeiers zou zijn. Hm. En dat gebeurde niet en uh ik werd er zódanig onzeker van dat dat wel echt psychisch werd ook. Ik sloeg sociale evenementen ook over. En op mijn 18e zat ik er heel erg aan te denken om het te laten doen, maar ik had wel zoiets van ja, laat snijden in een gezond lichaam en eh dat hield me heel erg tegen. Waarom had je het zo erg? Want er zijn toch wel meer dames denk ik, of meisjes met kleine borsten? Ik heb geen idee waarom ik het zo erg had. Ik weet het echt niet. Ik weet wel dat ik heel erg mijn best heb gedaan om dat gevoel van me af te zetten en ook had gehoopt dat ik ehm naarmate ik ouder zou worden dat ik het ook kon accepteren als ze niet zouden gaan groeien, want die hoop had ik ook nog. Ja, dat gebeurde niet. Het werd eigenlijk alleen maar erger, erger en erger en eh het had eigenlijk alles overgenomen in mijn hoofd, die onzekerheid. Dus mijn kwaliteit van leven werd zódanig laag dat ik op mijn 21e zoiets had van ja nee, dit kan niet. Dit kan echt niet. Ik had zo mijn best gedaan om het gevoel van me af te zetten, zo mijn best gedaan om mezelf te accepteren. Er was geen oplossing voor. Ja, op mijn 21e die borstvergroting. Wat heb je er allemaal voor gedaan? Weet je, push-up BH's. Ehm ja, dat ging eigenlijk van eh klein beetje push-up naar steeds meer push-up. Uiteindelijk had ik steeds het gevoel wanneer ik 's avonds mijn BH uitdeed dat ik ook mijn borsten afdeed. Dus dat maakte het eigenlijk alleen maar erger. Alles wat ik deed om ervoor te zorgen dat ik mezelf kon accepteren zoals ik was, dat zorgde er eigenlijk alleen maar voor dat het erger werd. En hoe oud was je dan toen je naar de kliniek ging? Ik was 21 toen ik mijn eerste consult had. En over wat voor soort implantaten hadden ze het dan? Ik heb uiteindelijk bij de kliniek waar ik ze heb laten plaatsen, heb ik getextuurde implantaten van Allergan laten plaatsen. Was je goed op de hoogte van de mogelijke risico's? Ja, ik heb toch wel anderhalf jaar lang onderzoek gedaan naar de gevolgen, mogelijke gevolgen van borstimplantaten. Dat was onder andere het scheuren van het implantaat dat ze dan konden lekken en dan zou je dus de siliconen moleculendeeltjes in je lichaam krijgen. En eh extreme kapselvorming en dat houdt in dat je lichaam het gaat inpakken. Dat kan heel erg hard worden, dus dat gaat pijn doen en je borsten gaan er lelijk uitzien. Dat zijn ook de risico's eh die ik heb voorgelegd aan mijn arts en dat ik me daar heel erg veel zorgen om maakte en hoe dat nou precies zit. En ze namen eigenlijk meteen mijn angst weg, want eh er waren nu implantaten op de markt die konden absoluut niet gaan lekken. En als je dan ook nog eens getextureerde implantaten van Allergan neemt, heb je een minimale kans op kapselvorming. Dus ehm met andere woorden, er zitten geen risico's aan vast, want de implantaten van nu die zijn gewoon zo goed. Dus jij had al je informatie gekregen. Voelde je je toen gerustgesteld? Dacht je toen van, ik ga het doen? Eh nee, ik heb niet meteen besloten om het te gaan doen. Ik wilde eerst nog een second opinion bij een andere kliniek doen. Oh. Ik wilde daar dezelfde vragen stellen en kijken wat voor informatie ik daar zou kunnen winnen. Hoe ging dat dan daar? Nou, eigenlijk exact hetzelfde. Dat gaf voor mij wel echt de doorslag. Ik ben bij twee hele goede klinieken geweest die allebei heel goed aangeschreven stonden die mij exact dezelfde informatie konden vertellen en eh mijn angst hadden weggenomen. En eh ja, toen heb ik het ook laten doen. Hoe begonnen je eerste klachten? Die begonnen in mijn enkels. Heftige gewrichtspijnen. En na hoe lang was dat? Na twee jaar begonnen die klachten al. Soms zo heftig dat ik niet kon lopen, dat ik met krukken liep of eh in een rolstoel zat. Maar dacht je ook niet van huh, holy shit, what the fuck is dit? Jawel, dat dacht ik wel. Maar en heb je toen ooit één seconde in je hoofd gedacht aan je borsten? Nee. Nooit. En hoe ging dat vanaf toen een beetje verder met je klachten? Nou, ik had regelmatig last van aanvallen, zo noemde ik dat dus in mijn enkel. Wat is een aanval dan? Ehm, ik had 3-4 keer per jaar echt heel heftig dat ik ook niet kon lopen. Daartussenin regelmatig heel veel steken of dat ik hem bijna niet kon bewegen. Uiteindelijk is het ook in mijn knieën gaan zitten, in mijn polsen, ehm ja, en zo kwam er een hele waslijst aan onder de klachten nog bij later ook. Nou, vertel eens. Tintelingen in mijn handen, eh tintelingen in mijn benen. Eh de spierkracht in mijn bovenbenen ben ik ook regelmatig verloren, dan zakte ik gewoon door mijn benen heen. Eh zenuwpijnen, eh haarverlies, geheugenproblemen. Huh, die ken ik niet. Heel vaak naar de wc moeten, echt super vaak plassen op een dag. Voor 75% was mijn linkerborst gevoelloos. Ik had heel erg veel last van mijn linkerborst, soms zo erg dat ik tijdens het autorijden echt wel de auto aan de kant moest zetten omdat ik bijna niet kon sturen. En extreme vermoeidheid. Ik voelde me net iemand van 60. Dacht je ook niet van wat gebeurt hier voor mysterieus ding? Jawel, jawel, zeker en het rare was nog dat ik ook al aan ziekenhuizen liep, twee verschillende zelfs in Amsterdam en in Zaandam. Zij hebben van alles bij mij uitgesloten wat het had kunnen zijn. Ik ben eh bij een reumatoloog geweest, die heeft van alles uitgesloten. Alle vormen van reuma, Lyme en een longaandoening. Neuroloog die heeft gekeken of ik MS heb. Ik heb scans gehad van mijn lijf om te kijken of ze iets konden vinden. Ik werd iedere keer gezond verklaard. Maar je weet dat je dat niet bent, want als jij als twintiger regelmatig in een rolstoel zit omdat je niet kan lopen, geheugenproblemen hebt en extreem vermoeid bent en zoveel last van je lijf hebt, dan ben je niet gezond. Maar als medisch specialisten jou vertellen van wel, ja, op een gegeven moment zit je gewoon met je handen in het haar en dan weet je niet waar het vandaan komt. Hoe kwam je erachter dat deze klachten door je borstimplantaten kwamen? Ik heb een artikel gelezen van een vrouw op Facebook. Het kopstuk was dat een vrouw was die haar benen is verloren, eh door haar siliconen borstimplantaten. Zij vertelt het verloop van haar klachten. Wanneer ze haar borstimplantaten had laten plaatsen, wanneer haar klachten begonnen en eh wat voor klachten. Dat is precies mijn verhaal en toen zei mijn onderbuikgevoel, dit is het. En wat dacht je toen dat toen je dat las? Bang. Heel bang. Op dat moment heb je echt het gevoel dat je tikkende tijdbommen in je lichaam hebt zitten. Maar en hoe lang zaten er toen bij jou de borstimplantaten erin? Zes jaar toen. Zes jaar? Ja. Hoe kwam dan uiteindelijk het besluit om ze eruit te halen? Nou, door middel van mijn eigen onderzoeken ben ik terecht gekomen bij een arts eh die tevens een plastisch chirurg is, die onderzoek doet naar de gevolgen van eh siliconen in je lichaam. Je kan dus een consult bij hem aanvragen en dan kan hij jou het één en ander vertellen over de aandoening en dan kan jij je verhaal doen en aan de hand daarvan kan hij jou de indicatie geven of je inderdaad breast implant illness hebt, ja of nee. En gezien hij midden in de onderzoeken zit, leek het mij heel erg verstandig om iemand op te zoeken die er gewoon echt verstand van heeft. In plaats van dat ik weer naar een andere arts ga die mij weer kan vertellen dat ik kerngezond ben en op het gebied van borstimplantaten niet zou durven te zeggen of ik daar ziek van word, ja of nee. Dus je had aan hem had je alles voorgelegd? Ja, ik ben naar hem eh toegegaan. Ik heb een consult gehad. Ik heb mijn hele verhaal gedaan en eh hij had mij geadviseerd om ze zo snel mogelijk te verwijderen of ik het nou door hem liet doen of door een ander. Hij zegt: je lichaam gaat eraan en ik kan je garanderen dat je klachten hierdoor komen. Hij zegt: gezien jouw hele geschiedenis wat allemaal al is uitgesloten is er maar één optie en dat zijn je borstimplantaten. En hij zegt: jij hebt alle klachten die een vrouw of een mens kan krijgen door niet lichaamseigen stoffen. Dus uiteindelijk heb ik zelf de keuze gemaakt om ze te verwijderen. Waren je klachten direct over toen je borstimplantaten eruit waren? Sommige wel. Wat dan wel? Ik had het gevoel in mijn linkerborst weer terug, volledig. Ik had geen pijn meer in mijn linkerborst, wel nog van de operatie, maar niet die hele heftige steken die ik had. Ik hoefde niet meer zo vaak naar het toilet. En je gezicht? Mijn gezicht. Ik ehm ik leefde weer, in plaats van dat ik eruit zag alsof ik in staat van ontbinding was. Maar van welke klachten heb je nog wel last? Eh, regelmatig nog van de gewrichtspijnen, niet meer zo erg dat ik niet meer kan lopen, maar wel een vervelende, zeurende pijn. Toch heb ik nog wel regelmatig last van mijn bovenbenen. Ook nog wel. Soms ook wel dat ik mijn spierkracht wel verlies, maar niet zo erg dat ik er doorheen zak, maar wel dat ik moeite heb met lopen. Ik heb wel nog steeds heel erg veel haaruitval, maar ik merk dat het wel minder wordt en de vermoeidheid. Dat die staat me nu nog het meeste in de weg. Maar het wordt wel steeds minder. En hoe lang zijn ze er dan nu bij je uit? Een half jaar. Half jaar. Ja. Maar mijn arts heeft toch wel een ruim jaar gegeven voor het herstel ervan. Dus ik eh zit nog maar net op de helft. Dus eigenlijk is het heel normaal. Maar het is het is natuurlijk fijn dat je voelt dat gelijk al klachten weg zijn, maar ondertussen voel je en zijn je borsten weer kleiner. Had je ook niet een beetje soort van rip borsten? Jawel. Ja, ik heb eh de eerste paar dagen eh heb ik alleen maar een strakke BH aangehad, dus dan wordt de boel sowieso plat gedrukt. Na twee dagen moest ik de tape eraf halen van mijn hechtingen en dan moet je ook kijken, want ik had mezelf eigenlijk voorgenomen om eh pas veel later te kijken. Want je borsten zijn ook platgedrukt door het implantaat. Dus toen moest ik wel kijken, want ik moest die plakkertjes eraf halen. En ja, dat was verschrikkelijk. Ik ben erna wel echt ingestort. Ik kon eventjes niet relativeren dat het één slagveld was nog na de operatie en dat alles nog op zijn plek moest komen. Dat ik was wel echt echt plat na de operatie. Maar dat is allemaal goed gekomen. Ja. Wat zou je willen zeggen tegen mensen die een borstvergroting overwegen? Weet dat dit soort risico's ook aanwezig zijn, ondanks dat het niet verteld wordt bij een consult. En denk nog even 3, 4, 5, 6 keer na voordat je iets aan jezelf laat veranderen, want je bent zoals je bent. En hoe mooi is het om jezelf gewoon te accepteren zoals je bent en hoe je eruit ziet. Daar haal je veel meer uit dan een stel nepborsten uiteindelijk. Als jij denkt aan het meisje wat jij toen was, toen je met deze vraag zat, wat had jij dan gehoord willen hebben? Ik denk dat ik toen alles al gehoord heb wat ik had willen horen. Ik kreeg van heel veel mensen eigenlijk iedereen om me heen te horen, je ziet er goed uit en waarom zou je het doen? Het is dat zelfbeeld en dat is ook de reden waarom ik het heb gedaan. Het maakt je niet uit wat andere mensen van je zeggen als je zelf zo onzeker bent. Maar daarom hoop ik wel dat iedereen stilstaat ook bij dit soort risico's. En hopelijk ook door te weten van dit soort risico's toch het besluit nemen om het niet te doen, want het is het niet waard uiteindelijk. Want je wil je kwaliteit van leven beteren. Maar dat gaat alleen maar achteruit. Ja, een risico is gewoon zo lastig, want het kan natuurlijk ook goed gaan. Het kan ook wel goed gaan. Ja, ik ken ook gevallen om me heen waarbij het wel goed gaat, maar is het het waard? Nou, als je onzekerheid zo groot is. Ik snap het, ik heb zelf ook in die positie gezeten natuurlijk. En ik denk ook, ik zou die risico's horen.
[11:25]Dan denk ik ook van ja, het is een risico. Ja, dat voelt zo ver, weet je, jij zit hier nu toevallig. Maar als je onzekerheid zo groot is, zou ik het denk ik, als mijn onzekerheden zo groot zijn, toch doen en hopen dat het niet bij mij gebeurt. En dat begrijp ik, want ik heb zelf ook in die situatie gezeten natuurlijk. Ik wist natuurlijk niet van deze gevolgen af. Maar ik kan me zeker wel voorstellen dat ondanks dat je van deze gevolgen af weet, dat je dan toch de keuze maakt om het te doen. Maar hou jezelf gewoon in de gaten. Hou jezelf in de gaten. Mocht je last krijgen van onverklaarbare klachten, mocht je het gevoel hebben van er klopt iets niet, luister naar jezelf en naar je lichaam, want je lichaam geeft niet voor niks dat soort signalen af. En wanneer je er op tijd bij bent, dan is de kans op eh risico's die blijvend zijn ook niet heel. En daarom is het belangrijk wat ik al eerder zei: hou jezelf in de gaten, let op jezelf en luister naar jezelf, mocht je onverklaarbare klachten krijgen. Heb jij nou iemand die je hier graag zou willen zien? Laat het dan weten in de comments. En ben je benieuwd naar het hele gesprek, check dan onze podcast. Zo. Snijd jij eigenlijk je spaghetti of draai je hem? Zo in je lepel. We gaan voor de Italiaanse manier, draaien natuurlijk. Ah, geweldig.
