[0:00]Λοιπόν, καλησπέρα και πάλι. Είμαστε εδώ σήμερα στο webinar επιχειρηματικότητα και φόβος, τι είναι αυτά τα πράγματα που σας κάνουν να παραλύετε και να μην κάνετε ουσιαστικά όλα αυτά που χρειάζεστε στην επιχείρησή σας.
[0:13]Είμαστε σε πάρα πολύ σε πάρα πολύ ευχάριστη θέση σήμερα να φιλοξενούμε την Ευφροσύνη Βιολή.
[0:20]Το πώς σωστά ε η οποία είναι coach αλλά και self awareness trainer και αυτό που θα μας το πει βέβαια καλύτερα και η ίδια, έτσι, αλλά ο λόγος που ήθελα να την καλέσω να έρθει σήμερα εδώ είναι να μας μιλήσει για το κομμάτι, το βασικό κομμάτι το οποίο δουλεύει, που είναι οι περιοριστικές πεποιθήσεις.
[0:39]Ε, Ευφροσύνη μου, σου είπα πάρα πολλά, αν θες πες μας και συ λίγα πράγματα για σένα, για να για να δούμε έτσι τι δουλειά σου, τι δουλειά που κάνεις και να το και να το μάθει και όλοι.
[0:49]Όπως είπε και ο Άρης, καταρχάς σας ευχαριστώ όλους και πάλι. Ονομάζομαι Ευφροσύνη Διόλη, είμαι relationship coach and self awareness trainer.
[0:59]Υποστηρίζω ανθρώπους να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, ε να αναγνωρίσουν τα μοτίβα και τις λειτουργικές τους πεποιθήσεις, τα οποία τους πηγαίνουν πίσω στην προσωπική τους εξέλιξη.
[1:13]Ε, με αυτό τον τρόπο καλώ είναι να γνωρίζουμε ότι ε αλλάζοντας, επαναπροσδιορίζοντας τον τρόπο σκέψης μας, μπορούμε να επιλέξουμε τη ζωή που θέλουμε να ζούμε και να είμαστε αυτοί που θέλουμε να είμαστε.
[1:30]Ένα, μία περιοριστική πεποίθηση και αυτό είναι βασικό κομμάτι και στην επιχειρηματικότητα, εμφανίζεται ε στους εμφανίζεται σε διαφορετικούς τομείς ε η ίδια περιοριστική πεποίθηση εμφανίζεται σε διαφορετικούς τομείς της ζωής μας.
[1:46]Δηλαδή, ερωτικά, επαγγελματικά, στο κομμάτι της επιχείρησης, προσωπικά, σε όλες μας τις σχέσεις ε με διαφορετική μορφή.
[1:57]Α, ολοκληρώνοντας το κομμάτι της αυτογνωσίας, περνάμε στις ερωτικές σχέσεις, εξού και το relationship coaching.
[2:04]Α, αφού γνωρίζω ποιος είμαι, αναγνωρίζω τι θέλω από έναν σύντροφο και μία ερωτική σχέση.
[2:12]Μαθαίνω να το επικοινωνώ, καθώς ένας σύντροφος ή μία σύντροφος δεν είναι υποχρεωμένος να μαντέψουν τι έχω εγώ ανάγκη, έτσι ώστε να το επικοινωνήσω σωστά και να δομήσουμε μαζί με τον ή την σύντροφό μου, μία σχέση η οποία να βασίζεται στην αμοιβαία εκτίμηση και την αρμονία.
[2:35]Μια χαρά, ευχαριστούμε πολύ Ευφροσύνη. Το κομμάτι των limiting beliefs είναι αυτό που όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε με την Ευφροσύνη, μου έλεγε, μου έλεγε συνέχεια για τα limiting beliefs, τις περιοριστικές πεποιθήσεις, πόσες περιοριστικές πεποιθήσεις επηρεάζουνε τους ανθρώπους όλους στις σχέσεις που κάνουμε και τα λοιπά.
[2:54]Αλλά αυτό που αυτό που που μπορεί κάποιος να δει πολύ εύκολα, έτσι, είναι ότι οι ίδιες περιοριστικές πεποιθήσεις, όπως και σωστά είπε η Ευφροσύνη, οι ίδιες περιοριστικές πεποιθήσεις που μας εμποδίζουνε να κάνουμε μια σχέση είναι οι ίδιες που μας μπλοκάρουνε και στους άλλους τομείς της ζωής μας.
[3:10]Ε, και κρατώντας αυτό, έτσι και κάνοντας εγώ δουλέψει πάρα πολλά χρόνια σε freelancer και αναγνωρίζοντας και πώς τα δικά μου limiting beliefs με επηρέασαν, ήθελα να δούμε λίγο με την Ευφροσύνη, κάποιες από αυτά τα blocks, κάποιες από αυτά τα limiting beliefs που επηρεάζουνε και τους επιχειρηματίες μικρούς και μεγάλους και δεν τους αφήνουνε να προχωρήσουν.
[3:31]Τελικά ίσως αυτό που κατάλαβα εγώ από τόσο καιρό που δούλευα με την Ευφροσύνη είναι ότι άμα, άμα λύνεις τα θέματα και που έχεις μέσα σου τα μπλοκαρίσματα, συγγνώμη, τα μπλοκαρίσματα, ανοίγεις μετά, ανοίγουν ανοίγει προσωπική σου βελτίωση και εξέλιξη σε όλους τους τομείς της ζωής σου.
[3:48]Οπότε Ευφροσύνη να δούμε ε μερικά πράγματα που που πώς να το πω, που επηρεάζουν πάρα πολύ τους επιχειρηματίες, αλλά φυσικά πηγάζουν στις ίδιες περιοριστικές πεποιθήσεις.
[3:58]Για να το εξηγήσουμε καλύτερα και να γίνει αντιληπτό από όλους, θα χρησιμοποιήσω ένα test case σενάριο.
[4:05]Μου είχε έρθει ένας πελάτης πριν ένα χρόνο περίπου, κάνα εξάμηνο, δεν θυμάμαι, δεν είμαι σίγουρη. Ε και μου έρχεται με το εξής αίτημα.
[4:16]Μου λέει, έχω αποφασίσει εδώ και δύο χρόνια να χωρίσω, αλλά δεν το έχω ανακοινώσει και με καθυστερεί πολύ και το πρόβλημα της εργασίας μου.
[4:29]Οπότε ξεκινάς και τον ρωτάς. Τι πιστεύεις ότι ε σε μπλοκάρει, σε καθυστερεί, σε καλά στην εργασία σου.
[4:39]Ξεκινάμε από το πιο επιφανειακό, για να φτάσουμε στο πιο βαθύ, όπου είναι η σχέση. Και μου λέει, α, ε, δεν θέλω να στεναχωρήσω τη σύζυγο, τη μητέρα μου, το την όποια τον όποιο, οπότε ε λέω ναι σε όλα.
[5:18]Ε, άρα δεν αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, για να μη μακρηγορούμε σε όλη τη διαδικασία που ακολουθήσαμε, ε αποφασίσαμε ότι έχει το σύνδρομο πάθει από το σύνδρομο του καλού παιδιού.
[5:31]Δηλαδή, δεν μπορούσε να πει όχι και να βάλει όρια. Και στις δύο περιπτώσεις, και στις σχέσεις του, και στην εργασία του ως ιδιωτικός υπάλληλος, ε δεν υπήρχε πουθενά. Απλώς φοβόταν να μιλήσει.
[5:45]Άρα, αν φανταστούμε τον συγκεκριμένο κύριο ως επιχειρηματία, αναρωτιόμαστε, αυτός ο άνθρωπος λοιπόν, πώς θα μπορούσε να α βγει στην αγορά, να να ανταποκριθεί στα θέλω της αγοράς.
[6:03]Πόσο θα μπορούσε να κάνει ένα σωρό πράγματα. Πώς θα μπορούσε να βάλει όρια στους πελάτες του και πριν τους πελάτες του, πώς μπορεί να βάλει όρια στον εαυτό του.
[6:15]Άρα, αυτό λοιπόν που πρέπει να αναρωτηθούμε σήμερα είναι ότι ποιο είναι αυτό το μοτίβο το οποίο ε είναι κοινό σε σχέσεις, εργασία, ευρύτερη ζωή, φιλίες.
[6:31]Ποιο είναι αυτό το μοτίβο το οποίο ε μας διέπει ως ανθρώπους, μας διακατέχει. Μέσα από αυτό θα ξεκινήσουμε τη διαδικασία να κατανοούμε καλύτερα και να δούμε πώς θα προχωρήσουμε στη συνέχεια.
[6:47]Τέλεια, Ευφροσύνη μου. Πάρα πολύ ωραία. Ε, θέλω να σου κάνω τρεις τέσσερις πολύ συγκεκριμένες ερωτήσεις από τα πράγματα που βλέπω και στο coaching και και στις επιχειρηματίες με τους οποίους μου λέω καθημερινά.
[7:01]Το πρώτο, πρώτο, πολύ βασικό πράγμα που βλέπω στους επιχειρηματίες και το βάλαμε πολύ και στα post για την προώθηση του του webinar, είναι ότι ξέρουν τι πρέπει να κάνουνε.
[7:11]Δεν είναι πυρηνική φυσική το business, είναι πέντε πράγματα. Πουλάω, γράφω περιεχόμενο, παραδίδω ένα προϊόν, έτσι.
[7:16]Ξέρουν τι πρέπει να κάνουνε, μπορεί να έχουνε και ένα checklist μπροστά τους κάθε μέρα που πάνε στο γραφείο, αλλά δεν το κάνουνε. Πάρα πολύ μεγάλο θέμα.
[7:26]Αυτό εννοείς την αναβλητικότητα. Αργούν να το κάνουν. Ωραία. Λοιπόν, εδώ πέρα υπάρχει μία πάρα πολύ λάθος νοοτροπία και μία εσφαλμένη πεποίθηση ότι η αναβλητικότητα είναι τεμπελιά.
[7:44]Είναι θέμα διαχείρισης χρόνου ενίοτε, αλλά κυρίως είναι φόβος αποτυχίας. Δηλαδή τι σημαίνει αυτό. Τι φοβάμαι πίσω. Άρα, ε και αν το κάνω και αποτύχω
[8:01]σενάρια. Υπερανάλυση. Άρα έχει να κάνει λοιπόν με τη σχέση μας με την αποτυχία ή την επιτυχία. Κρατήστε τη λέξη επιτυχία, θα επανέλθω.
[8:14]Ε, πώς διαχειρίζομαι την αποτυχία. Τη διαχειρίζομαι ως το τέλος του κόσμου ή ως μία συνθήκη η οποία μπορεί να με βοηθήσει να πάρω κάποια μαθήματα που θα με βοηθήσουν αργότερα.
[8:29]Και μετά ο φόβος της επιτυχίας. Πώς θα διαχειριστώ την επιτυχία. Ο Oscar Wild μας έλεγε ότι δύο είναι οι μεγάλες τραγωδίες στη ζωή.
[8:39]Η μία είναι τα όνειρά μας να μην πραγματοποιηθούν ποτέ και η άλλη είναι να πραγματοποιηθούν. Γιατί δεν ξέρουμε πώς να τα διαχειριστούμε. Διαχειριστούμε. Άρα η ερώτηση στον εαυτό μας είναι τι φοβάμαι τελικά.
[8:57]Okay. Οπότε και πώς πιστεύεις ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το φόβο έστω και με κάποιο τρόπο μικρό.
[9:03]Όλα τα συναισθήματα καλό είναι να τα αναγνωρίσουμε και να τα αποδεχτούμε.
[9:10]Τα συναισθήματα είναι μία πολύ δυναμική διαδικασία. Είναι κάτι, γιατί α για να γνωρίσουμε τις αρχές, τις αξίες μας, να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, θέλει βαθύτερη ενδοσκόπηση.
[9:25]Τα συναισθήματα όμως είναι πιο εύκολο, γιατί είναι δυναμικά. Δηλαδή, συμβαίνουν, υπάρχει ένα stimulus, ένα ερέθισμα. Οπότε τι συμβαίνει. Ε, βιώνω κάτι τώρα.
[9:37]Ε, πώς το βιώνω. Άρα, τι συναίσθημα βιώνω σήμερα. Τι μου προκαλεί η συνάντηση με τον Άρη. Τι μου προκαλεί το γεγονός ότι είδα τηλεόραση.
[9:50]Άρα, αναγνωρίζοντας το συναίσθημα και την ένταση στην οποία το βιώνω, μπορώ και να το διαχειριστώ, το οποίο είναι το πιο επιφανειακό κομμάτι.
[10:01]Μπορώ, να σε ρωτήσω ε βλέπουμε στο, βλέπουμε πάρα πολλούς επιχειρηματίες. Ε, είναι παρόλο που ξέρεις είναι αναβλητικότητα, φοβούνται να κάνουν ή το κάνουν πιο αργά και τα λοιπά.
[10:12]Εγώ βλέπω τρία μικρά τρία υποερωτήματα μέσα στην ερώτηση που σου έκανα. Το πρώτο υποερώτημα είναι γιατί διστάζουν τόσο πολύ να γράψουν περιεχόμενο, να φανούν στα social.
[10:21]Που ξέρεις, πλέον στην εποχή μας, άμα δεν φαίνεσαι στα social δεν υπάρχεις και έχεις πάρα πολύ κόσμο να λέει α εγώ δεν μπορώ να κάνω βίντεο να φαίνεται η φάτσα μου στα social, δεν μπορώ να γράψω, φοβάμαι τι θα πουν.
[10:33]Ε, είναι ένα block το οποίο σε κρατάει πίσω, ξέρεις, γιατί άμα δεν, άμα δεν είσαι γνωστός, άμα δεν σε, άμα δεν γράφεις και δεν γίνεσαι γνωστός, πώς θα σε αγοράσεις ο κόσμος, όχι από σένα, γενικά.
[10:44]Ναι, μα πώς θα σε γνωρίσουνε. Είναι ακριβώς όπως το είπες. Απλά, ε αυτό πάλι συνδέεται ε με το καλούπι που φτιάχνουμε για την τελειότητα.
[10:55]Αυτό που είπες, τι έχω να πω. Τι γνώμη θα αποκτήσει ο κόσμος για μένα. Άρα, ε δεν είμαστε σίγουροι για το τι θέλουμε να γράψουμε και αν το χρειάζεται ο κόσμος.
[11:07]Μετά είναι πάλι το σύνδρομο του καλού παιδιού. Λες, μα ε τι θα πουν για μένα, η γνώμη του κόσμου. Ε και πολύ συχνά είναι και το γνωστό σύνδρομο του απατεώνα, ο φίλος μας.
[11:20]Τι κάνει αυτός. Μας κάνει να μειώνουμε, να αμφισβητούμε τον εαυτό μας και να θεωρούμε ότι δεν έχουμε τόσο μεγάλη αξία.
[11:32]Δηλαδή, είναι η λογική με πάρα πολύ απλό τρόπο να την θέσουμε, ότι okay, έκανα αυτό. Πάω παρακάτω.
[11:41]Ε, δεν καθόμαστε, το dual, α να το να ζήσουμε και να επιβραβεύσουμε την επιτυχία μας. Το θεωρούμε ως κάτι δεδομένο και αυτονόητο.
[11:51]Η λέξη αυτονόητο, ειλικρινά με εκνευρίζει πάρα πολύ. Αυτό το οποίο είναι αυτονόητο για εμένα, δεν είναι για τον Άρη, ούτε για τον Γιώργο, ούτε για τον Αριστείδη. Ο καθένας έχει δική του θεώρηση του αυτονόητου.
[12:06]Ναι, βέβαια. Κι άσε να σε ρωτάω πάντα. Για αυτά τα πράγματα. Αυτό που σε ρωτάω. Λοιπόν, εγώ αυτό που κάνω συνήθως όταν βλέπω μαθητές ή πελάτες που δεν γράφουνε, είναι ότι κάθομαι και γράφω μαζί τους ένα post.
[12:16]Το ποστάρουμε και οι δυο μαζί. Να τους φύγει λίγο ρε παιδί μου αυτή αυτή αυτό το να, να πάρουν το χρίσμα της προβολής και μετά βλέπω σιγά σιγά κάπως προχωράει.
[12:24]Οπότε μήπως αυτός ο φόβος τελικά είναι ένα, είναι ένα τέρας που βλέπουμε που δεν είναι πραγματικό και απλά μας φοβίζει πολύ και και μπορούμε πολύ εύκολα ρε παιδί μου να το σπάσουμε. Δηλαδή το έκανα προχθές με μια μαθήτρια.
[12:38]Γράψαμε ένα post μαζί και της λέω έλα πάμε να το κάνουμε publish τώρα. Είναι ένας φόβος ο οποίος μας τρομάζει τόσο πολύ, αλλά τελικά δεν είναι αληθινός.
[12:48]Ειστάθηκα ότι σε είδα πίσω από ένα παιδάκι που πάει να μάθει ποδήλατο και του κρατάει. Έλα ειλικρινά. Ναι, το καταρχάς ένας δάσκαλος προσαρμόζεται στις ανάγκες του μαθητή.
[13:06]Δεν είναι το αντίθετο. Είναι πολύ ωραία η προσέγγιση, αλλά καλό είναι να δίνεις χώρο. Γι' αυτό το μαζί δώσε μία ιδέα, αλλά ε υπάρχει και η άλλη η άλλη προσέγγιση η οποία μας λέει τι. Ότι ο α
[13:23]Δάσκαλος γίνεται γέφυρα για να περάσει ο μαθητής και μετά γκρεμίζεται για να χτίσει τις δικές του γέφυρες ο μαθητής. Οπότε αυτό με προσοχή για να μην υπάρξει παρανόηση και ίσως κάποιο θέμα.
[13:41]Ναι, βέβαια. Κοίτα, θα σε ρωτάω πάντα για αυτά τα πράγματα. Να σε ρωτήσω κάτι τώρα και για το και για το άλλο πολύ πολύ βασικό που το βλέπω πάρα πολύ να μας τυραννάει όλους, έτσι και εμένα, προφανώς.
[14:10]Ε, βλέπω πολλούς freelancers να λένε, κοίτα, Άρη, εγώ δεν μπορώ να χρεώσω. Το θεωρώ το θεωρώ πάρα πολύ άσχημο να χρεώσω κάποιον ή Άρη, δεν μπορώ να χρεώσω λίγο παραπάνω.
[14:37]Γενικά φαίνεται να έχουνε όλοι και να έχουμε όλοι, γιατί και εγώ έχα μια φορά έτσι. Λίγο σταματάκι με την τιμή και με τις χρεώσεις και με τα χρήματα. Αυτό τώρα πάλι μέσα στα limiting beliefs, πού προκύπτει.
[18:04]Αυτό συνήθως προκύπτει από τη σχέση μας με το επάγγελμα, την ηθική, τα χρήματα. Τι παθαίνουμε. Πάλι, επίσης, τι έχει να κάνει με το καλούπι της τελειότητας.
[18:22]Δηλαδή, λέμε τώρα ότι ε θέλω να προσφέρω το 100%. Άρα, τι γίνεται. Ε, αν δεν είμαστε σίγουροι ότι έχουμε ένα τέλειο προϊόν ή δεν πάρουμε πάλι εξωτερικά επιβεβαίωση, νιώθουμε ανασφάλεια να πουλήσουμε.
[18:35]Εδώ θα μου πεις τι κάνουμε. Πάλι, όπως είπαμε, ε ένα προϊόν για να έρθει ο άλλος να μας το ζητήσει, σημαίνει, πρώτον, ότι έχουμε κάνει καλά και δεύτερον, ότι έχει, το έχει ανάγκη.
[18:49]Δεν είναι κάτι αυτονόητο. Τίποτα. Οπότε, ε και η τελειότητα επιτυγχάνεται μόνο με τη διάδραση. Όλες οι σχέσεις είναι διάδραση.
[19:02]Δηλαδή, ε είμαστε, έχουμε ένα προϊόν ή μία υπηρεσία. Μαζί με τον πελάτη εργαζόμαστε στο να το ε δομήσουμε. Είναι αυτό το ninja assessment και το tailor, το συγγνώμη.
[19:18]Ε, εξατομικευμένες υπηρεσίες. Καταλαβαίνουμε τις ανάγκες του πελάτη. Καταλαβαίνει και εκείνος τι προσφέρουμε και εργαζόμαστε μαζί.
[19:26]Δεν γι' αυτό μιλάμε για συν εργασία, συν ύπαρξη και όλα τα συν. Προϋποθέτει ότι βάζω εγώ την αυτοδιάθεσή μου, την αυτοδιάθεσή του και ο πελάτης και προχωράμε μαζί.
[19:39]Δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να έχει ένα μαγικό ραβδί να τα κάνει όλα αυτά. Μου άρεσε πολύ αυτό που είπες με τη συνεργασία και τη διάδραση.
[19:47]Μου άρεσε πάρα πολύ. Ουσιαστικά πάντα σκεφτόμαστε εμείς τι μπορούμε εμείς να προσφέρουμε, τι μπορούμε εμείς να κάνουμε, τι μπορούμε εμείς να χρεώσουμε, αλλά ουσιαστικά είναι και ο άλλος που πρέπει να βάλει το δικό του λιθαράκι προκειμένου να έρθει το αποτέλεσμα.
[20:01]Ένα από το πιο ωραία insights που είχα στα webinar μου φέτος. Ευχαριστούμε πάρα πολύ και θέλω να σε ρωτήσω και το τελευταίο πριν πάμε σε ερωτήσεις του του ανθρώπων που είναι εδώ μαζί μας.
[20:11]Ε, έχω παρατηρήσει πολύ και το ξέρεις και εσύ άλλωστε ότι και σαν υπάλληλος και σαν όταν ήσουνα και σαν έτσι επιχειρηματίας και freelancer και coach.
[20:24]Όταν είσαι καλός σε αυτό που κάνεις, πολύ γρήγορα αρχίζουν και μαζεύονται πάρα πολλά, πάρα πολλοί πελάτες γύρω σου, είτε για word of mouth, είτε επειδή έγραψες ένα post, είτε επειδή έκανες κάποια καλή δουλειά και σε πρότεινε κάποιος πελάτης και τα λοιπά.
[20:39]Ε, το καλό προσελκύει κόσμο. Και πολύ γρήγορα βρισκόμαστε με πέντε, έξι πελάτες, επτά και ένας άνθρωπος είσαι. Πώς να εξυπηρετήσεις. Πόσα έχεις να βγάλεις. Ε, αλλά παρόλα αυτά και ενώ βλέπω και ανθρώπους που γίνονται μεγαλύτεροι επιχειρηματίες, προσλαμβάνουνε κόσμο, παρόλα αυτά, δεν αφήνουνε τίποτα από τα χέρια τους.
[20:58]Και τι σημαίνει αυτό. Σημαίνει ότι η εταιρεία δεν προχωράει, sorry μου ξέφυγε λίγο. Σημαίνει ότι η εταιρεία δεν προχωράει επειδή αν τα έχω εγώ όλα πάνω μου και είμαι εγώ το bottleneck, δουλεύω εγώ 12 ώρες, κάνω τα μισά, τα υπόλοιπα μένουν αφτιάχτα. Δεν κάνω πωλήσεις γιατί εγώ είμαι κάνω όλο το delivery και τα λοιπά.
[21:14]Γιατί ενώ ξέρουν ότι πρέπει να πάρουν κόσμο, τα κρατάνε όλα πάνω τους. Αυτό δεν μπορώ να καταλάβω. Μπορώ δηλαδή, αλλά πες μου κι εσύ το επιστημονικό υπόβαθρο.
[21:24]Θα σου πω, είναι ο γνωστός συγκεντρωτισμός. Αν δεν το κάνω εγώ, δεν θα βγει τέλειο. Αυτό πάλι έχει να κάνει με τον εαυτό μας, με σχέσεις, με το πόσο μπορούμε να εμπιστευτούμε τους άλλους και να αφεθούμε.
[21:38]Δηλαδή, μπορώ εγώ να εμπιστευτώ εσένα. Ε, προσωπικά, εμπιστεύομαι κάποιον γιατί συνδέεται ακριβώς με αυτό που είπαμε πριν, ότι ε
[21:52]Ότι αν η ίδια έκφανση, η ίδια περιοριστική πεποίθηση ή η ίδια πεποίθηση, γιατί μπορεί να μην είναι περιοριστική, μας συνοδεύει σε όλη μας τη ζωή.
[22:06]Άρα, απ τη στιγμή λοιπόν που εγώ θα εμπιστευτώ κάποιον ως άνθρωπο, γιατί η μόνη ομορφιά του, γιατί μιλάμε και λέει κάτι το οποίο με ενδιαφέρει. Μπορώ να κατανοήσω λίγο πιο βάθος. Έπειτα τον εμπιστεύομαι και ως επαγγελματία.
[22:20]Γιατί, ε, αλλά όταν δεν έχουμε μάθει να εμπιστευόμαστε, έχουμε προδοθεί. Η δεν έχουμε μάθει να α αφεθόμαστε, το οποίο είναι πολύ σημαντικό.
[22:33]Άρα, θέλουμε να έχουμε συνεχή έλεγχο. Σημαντικές λέξεις, γι' αυτό θα τις τονίζω. Ε, όταν έχουμε συνεχή έλεγχο, πώς μπορούμε να αφεθούμε. Και πώς το λύνουμε αυτό.
[22:50]Αναρωτιόμαστε, τι με κάνει σήμερα να εμπιστευτώ τον Άρη. Τι με κάνει να μην εμπιστευτώ τον Άρη. Όλα είναι ερωτήσεις. Είναι trial and error. Ερωτήσεις, συνομιλία με τον εαυτό μας, για αρχή τον εαυτό μας.
[23:10]Συνέχεια. Πάρα πολύ ωραία. Ευχαριστούμε πολύ και γι' αυτό. Ε, να σε ρωτήσω τώρα τι θα έλεγες εσύ ε σε κάποιον νέο επιχειρηματία ή σε κάποια νέα επιχειρηματία που θέλει να ξεκινήσει τώρα αλλά φοβάται. Φοβάται να πουλήσει, φοβάται να κάνει περιεχόμενο, φοβάται να χρεώσει, φοβάται να βγει εκεί έξω.
[23:29]Ε, και ζητάει μια συμβουλή τη δική σου ως ειδικός που καταλαβαίνεις έτσι πιο πολύ το ψυχολογικό κομμάτι, το ψυχολογικό υπόβαθρο.
[23:38]Ναι. Αν περιμένουμε να είμαστε έτοιμοι, αν περιμένεις μάλλον εσύ, όποιος ή όποια, να ξεκινήσεις, δεν θα είσαι έτοιμος ποτέ.
[23:48]Η επιχείρησή σου θα είναι σαν το πανί της Πηνελόπης, τις γνωστής απ' την Οδύσσεια, της Οδύσσειας, θα λέγαμε στα ελληνικά.
[23:57]Δηλαδή, το πρωί θα ξεκινάει, το βράδυ θα θα ξυλώνεται. Γιατί, ε, γιατί οφείλουμε να καταλάβουμε ότι επίσης η ζωή είναι ένα trial and error.
[24:11]Δοκιμάζουμε, επιτυγχάνουμε, αποτυγχάνουμε και έτσι ζούμε. Δεν υπάρχει, δεν είναι όλα μία ευθεία κα καμπύλη. Είναι ένα καρδιογράφημα. Αλλά από όλα κάτι μαθαίνουμε, όλα κάτι μας δίνουν και μας παίρνουν.
[24:28]Ευφροσύνη, μας δίνεις πάρα πάρα πολύ αυτό που είπες ότι όλη η ζωή είναι trial and error, ε και αυτό είναι ένα τεράστιο και πάρα πολύ σημαντικό insight ότι
[24:41]φάντα, νομίζω μπορείς να μου πεις κι εσύ ότι δεν μπορούμε ρε παιδί μου με την πρώτη να το πετύχουμε κάτι. Είναι πάρα πολύ σπάνιο.
[24:51]Συνήθως πρέπει να το κάνουμε κάτι πολλές φορές, έτσι, ακόμα και αν έχουμε τη διαδρομή, ακόμα και αν έχουμε το framework. Χρειάζεται να το κάνουμε πολλές φορές κάτι μέχρι να το φέρουμε εις πέρας και να γίνει σωστά.
[25:01]Οπότε ναι, ας κρατήσουμε αυτό ότι όλα τα πράγματα είναι trial and error. Μου άρεσε πάρα πάρα πολύ αυτό το insight. Πάρα πολύ μου άρεσε. Ε, λοιπόν, ευχαριστούμε να ευχαριστήσω για άλλη μία φορά την Ευφροσύνη.
[25:07]Θα περάσω τώρα θα περάσουμε τώρα σε Q&As. Το mindset μπορεί και να μη λύνεται.
[25:15]Καλό είναι να το σκεφτούμε. Αλλά για να κατανοήσω τι, γιατί δεν είμαι σίγουρη για αυτό που ρώτησες.
[25:22]Ο φόβος της επιτυχίας πολλές φορές έχω βασικά έχουμε μάθει κάποιες φορές να βιώνουμε υποτίμηση και να ζούμε σε ανασφάλεια.
[25:34]Όταν έχουμε μάθει να ζούμε σε ανασφάλεια και να απορριπτόμαστε, πώς μπορούμε να απολαύσουμε την ασφάλεια.
[25:44]Έτσι είναι και με την επιτυχία. Πώς μπορούμε να απολαύσουμε την επιτυχία, όταν έχουμε πείσει τον εαυτό μας ότι δεν έχουμε αξία.
[25:56]Αυτά όλα προέρχονται κυρίως από την παιδική μας ηλικία, από τον τρόπο που έχουμε μάθει να λαμβάνουμε αγάπη, από τον τρόπο που έχουμε μάθει να συνδεόμαστε και από την αποδοχή που έχουμε πάρει.
[26:06]Όλα ξεκινάνε από την παιδική μας ηλικία. Ως γονιός, τι κάνεις. Ε παρέχεις ασφάλεια. Θα μου πεις, Ευφροσύνη, πώς παρέχω ασφάλεια.
[26:20]Όλα αυτά για την επιτυχία και την αποτυχία. Πάλι θα στο δώσω με test case. Δηλαδή, έχουμε μία μαμά η οποία πιέζει το παιδί της να πάει δεύτερη γλώσσα και το πάει σε κοτό.
[26:33]Και έχουμε και με μία άλλη μαμά που λέει, ε αυτή θα μπορούσε να είναι η δική μου μαμά. Σου λέει, Ευφροσύνη, δεν μπορείς. Ε, αφού δεν μπορείς, δεν νιώθεις καλά, παράτα το. Θα κάνουμε κάτι άλλο.
[26:45]Καμία από τις δύο, ούτε αυτή που πιέζει, ούτε αυτή που λέει, δεν πειράζει, παράτα το, δεν είναι σωστή και θα μου πεις, Ευφροσύνη, για ποιο λόγο.
[26:54]Γιατί ε η μία ασκεί βία. Είναι κοντά στην κακοποίηση και η δεύτερη είναι ε ουσιαστικά τι λέει. Δεν πειράζει, παράτα το.
[27:08]Άρα σου λέει είμαι εγώ εδώ, άρα μπαίνει εκείνη μπροστά. Θα μου πεις, ποια είναι η σωστή αντιμετώπιση βρε Ευφροσύνη. Η σωστή αντιμετώπιση είναι να συζητήσεις τα θετικά και τα αρνητικά με το παιδί και να πάρει εκείνο την απόφαση.
[27:23]Και εσύ τι θα κάνεις. Θα είσαι εκεί να πεις εγώ είμαι εδώ. Άρα, δίνεις πρωτοβουλίες γιατί ένα παιδί το οποίο έχει πρωτοβουλίες, είναι ένας πιο υγιής και ανεξάρτητος ενήλικας.
[27:39]Ο οποίος δεν θα δημιουργήσει εξαρτητικές σχέσεις από τη σύζυγο, τον σύζυγο αργότερα, τους γονείς του. ο επιχειρηματίας έχει υπάρξει παιδί.
[27:52]Ωραία. Άρα, ο ενήλικας θα βρει τη στήριξη μέσα του, αλλά καλό είναι να γνωρίζει και ο ενήλικος, και ο ενήλικας, ο επιχειρηματίας ή ο άνθρωπος, γιατί πριν όποιο άλλο ρόλο που δεν μου αρέσει να σου είμαι ειλικρινής. Ο διαχωρισμός σε ρόλους. Είναι ο ίδιος άνθρωπος σε διαφορετικές επιφάνσεις της ζωής του, της προσωπικότητάς του.
[28:15]Άρα, και αυτός χρειάζεται στήριξη και υποστήριξη. Να νιώθει ασφάλεια σε περιβάλλοντα. Ως γονιός, πάντα μπορείς να είσαι εκεί.
[28:25]Αλλά το θέμα είναι πώς θα είσαι εκεί. Θα είσαι υποστηρικτικά στο παρασκήνιο, στο προσκήνιο ή από πάνω. Από το παιδί. Λοιπόν, καταρχάς η λέξη κλειδί εδώ είναι η απόλυση. Γιατί είναι η απόλυση η λέξη κλειδί. Γιατί πολλές φορές επηρεάζει τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας.
[28:44]Η απόλυση μοιάζει με διωγμό. Και λέμε γιατί απολύθηκα. Ποιος είμαι. Τι έκανα λάθος. Το οποίο είναι ένα σύνδρομο ενοχών. Πάλι ενοχές. Γιατί ε λέμε τι έκανα λάθος. Αυτό είναι η πρώτη ερώτηση.
[29:04]Όχι τι έχει κάνει ο άλλος λάθος ή τι εξυπηρετεί ή όχι αυτή η απόλυση. Άρα ε λόγω της απόλυσης, είναι φυσιολογικό και πολύ εντάξει να επιβραδύνεις, να αναβάλεις.
[29:22]Αυτό το οποίο οφείλεις να κάνεις είναι να πάρεις χώρο και χρόνο για εσένα, να επαναπροσδιορίσεις τα θέλω σου, να εκτιμήσεις το ταξίδι το οποίο έχεις κάνει για να φτάσεις μέχρι εδώ σήμερα.
[29:37]Και σιγά σιγά να ορίσεις τα βήματα ένα ένα για την επίτευξη του στόχου σου. Είτε είναι από σε όλα τα επίπεδα που χρειάζεται για να χτιστεί μία επιχείρηση. Το η χρήση της λέξης παλεύω.
[29:55]Είναι λάθος mindset. Θα μου πεις, Ευφροσύνη, γιατί. Γιατί παλεύω σημαίνει βάζω υπερβάλλοντα κόπο. Ενδεχομένως, αυτός ο υπερβάλλοντας κόπος να προδικάζει αποτυχία.
[30:12]Γιατί όταν κάνω κάτι με πίεση, ε μπορεί και να αποτύχω. Ναι, πάντα όσο, πάντα υπάρχουν εξωτερικές πιέσεις, είτε είναι σε μία σχέση, είτε είναι σε στην επιχειρηματικότητα, είτε είναι πάντα υπάρχει κάτι.
[30:31]Απλώς, μετά βάζουμε προτεραιότητες. Προτεραιότητες, δομή. Όσο χώρο, χρόνο έχω τι θέλω στην πραγματικότητα να κάνω. Και μετά κάτι το οποίο πρέπει να αναρωτηθούμε είναι ότι αυτά τα εμπόδια είναι όντως υπαρκτά ή είναι στο μυαλό μου.
[30:55]Δηλαδή, βάζω εγώ Προτεραιότητες λοιπόν. Ε, και αυτό που λέει ο Χρήστος και μετά να πάμε και στην Μαρία στην ερώτηση. Έχουμε χρόνο. Είναι ότι αυτό που λέει ο Χρήστος είναι λέει, ε, ναι, με κάλεψες. Τώρα να βρω χρόνο είναι το θέμα.
[31:11]Έχω πάρα πολλά πράγματα που ασχολούμαι εκτός από το να κάτσω να κάνω αυτό που θέλω. Αυτό μας είπε ο Χρήστος. Ε, ωραία. Πάρε το χρόνο να νιώσεις εσύ καλά με σένα. Και μετά όλα θα γίνουν. Αυτό είναι το βασικό. Να νιώσεις εσύ καλά με σένα.
[31:28]Μπορεί ο φόβος να μετουσιωθεί σε κινητήρια δύναμη. Ναι και γι' αυτό μιλούσα χθες στο δικό μου webinar. Ο φόβος είναι από τα πρώτα συναισθήματα τα οποία ε είναι μας βοηθάει να κινηθούμε.
[31:41]Θυμηθείτε λίγο την πυραμίδα του Maslow. Το πρώτο πράγμα που ε είναι το βασικότερο στην πυραμίδα είναι η ασφάλεια. Η ασφάλεια πώς επιτυγχάνεται. Ε, το έλεγε για τα βασικά ο Maslow. Δηλαδή, τι είναι το να έχουμε ένα κεραμίδι πάνω απ το κεφάλι μας. Να έχουμε εξασφαλίσει τη τροφή.
[32:03]Ο φόβος, αρκεί να μπορούμε να τον αναγνωρίσουμε και να τον διαχειριστούμε, μπορεί να μας βοηθήσει πάρα πολύ. Είναι ναι μεν αρνητικό συναίσθημα, αλλά αν το αποδεχτούμε και πούμε, ωραία, φοβάμαι αυτό. Τι μπορεί να γίνει. Τι θέλω να γίνει. Πώς θα το αλλάξω.
[32:21]Και είναι ανάλογα τον τύπο του φόβου. Γι' αυτό θέλει εργασία ο φόβος, αλλά ναι, μπορεί να γίνει κινητήρια δύναμη. Έχοντας την πρωινή μου εργασία και χτίζοντας παράλληλα ό,τι επιθυμώ, κάποιες φορές νιώθω overwhelmed και δεν ολοκληρώνονται όσα θέλω. Πώς να το διαχειριστώ.
[32:30]Αυτό είναι ακριβώς το παράδειγμα. Δηλαδή, σκιαγράφησες στην αναβλητικότητα. Αναβάλεις, αναβάλεις, γιατί. Γιατί κάνεις αυτό το multitasking.
[32:43]Δηλαδή, δεν επικεντρώνεσαι σε κάτι, αφήνεις το ένα, πας στο άλλο, γιατί το είπες μόνος σου. Φοβάσαι τι. Φοβάσαι ότι ίσως είναι λίγο. Φοβάσαι να εκτεθείς στην ουσία και να αποτύχεις.
[32:56]Άρα, ε δεν κάνεις καλό time management. Ε, γιατί ε δίνεις το χρόνο σου, προσφέρεις σε πράγματα τα οποία είναι ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε και μετά ένας χαμός, ένα αισθάνομαι overwhelmed.
[33:10]Για τον απλούστατο λόγο ότι ε δεν είσαι σίγουρος για το πώς θα προχωρήσεις. Αλλά ήταν πραγματικά η αναβλητικότητα για ποιο λόγο. Και εδώ θέλω να πω ότι η καλό είναι να διαχωρίσουμε και τους όρους στο μυαλό μας της αναβλητικότητας.
[33:33]Αναβάλλω κάτι το οποίο θα το κάνω αργότερα και από την αποφυγή. Avoidance. Αποφεύγω κάτι το οποίο δεν θέλω να κάνω και δεν θα το κάνω ποτέ.
[33:46]Να και σκέψου τι και πώς και βάλε ένα χρονικό περιθώριο. Δηλαδή, αυτό θα το έχω κάνει μέχρι πότε. Δηλαδή, σε βάση του χρόνου σου με λίγα λόγια. Άρα πόσο χρόνο θα διαθέσω εδώ.
[34:07]Τι θα κάνω εκεί. Τι χρονικό περιθώριο βάζω για να τελειώσω το βιβλίο. Όλοι οι φόβοι, όπως είπαμε και με τον αγαπητό κύριο Δημήτρη, πηγάζουν απ την παιδική μας ηλικία. Όλα.
[34:16]Όμως ο φόβος της αποτυχίας είναι τι. Είναι από την αποδοχή που έχουμε πάρει από τους γονείς. Παίρναμε αποδοχή μονάχα όταν ε βιώναμε την επιβράβευση.
[34:36]Μάλλον παίρναμε αποδοχή γενικά, βιώναμε ασφάλεια. Πώς διαχειριστήκαμε ως παιδιά ή ως προέφηβοι, έφηβοι την αποτυχία. Άρα, καλό είναι να κάνουμε μία ανασκόπηση με ερωτήσεις. Τι σημαίνει ο φόβος.
[34:50]Είναι πάρα πολύ συγκεκριμένες, συγκεκριμένες. Οι ερωτήσεις είναι πάντα εξατομικευμένες. Μέσα στην σε μία συζήτηση, σε μία συνεδρία coaching ή ψυχοθεραπεία, ό,τι επιλέξει κάποιος άνθρωπος.
[35:05]Στεκόμαστε στις λέξεις, τις επαναλαμβανόμενα, επαναλαμβανόμενα μοτίβα βρίσκεται το κλειδί. Δηλαδή, ποια λέξη επαναλαμβάνω συχνά στο φόβο. Τι φοβάμαι. Διαχείριση συναισθημάτων που είπαμε πριν.
[35:21]Αναγνωρίζω τα συναισθήματα. Σε τι κλίμακα εμφανίζονται τα συναισθήματα. Σε εβδομαδιαία βάση, ας πούμε. Όλα είναι μετρήσεις. Άρα, ε ρισκάρουμε, ρισκάρουμε στο μέτρο όπου δεν θα εκτεθούμε τόσο πολύ.
[35:36]Ή θα νιώθουμε εμείς ασφαλείς να εκτεθούμε και προχωράμε βήμα το βήμα. Δεν υπάρχει ούτε μαγική συνταγή, ούτε κάποιο μαγικό ραβδί να πούμε ότι α, χτυπάω ε τον Άρη στο κεφάλι και ξαφνικά α γίνεται guru.
[36:00]Ή εμένα και γίνομαι γλυκούλα. Αφού λοιπόν γίνεται αυτό. Τι φοβόμαστε στη σύγκριση με το ά με τους άλλους. Ποιο είναι το ουσιαστικό. Γι' αυτό πάντα λέω ότι ε και το είχαμε συζητήσει με τον Άρη.
[36:14]Καλό είναι να ξεκινήσουμε να μιλάμε με τον εαυτό μας πριν βρεθούμε σε ειδικό. Ε, γιατί απλά κάπου η συζήτηση με τον εαυτό μας κολλάει. Λέω εγώ ως Ευφροσύνη.
[36:31]Λέει η Ευφροσύνη σε μένα. Κάπου κολλάει και μετά πρέπει να έρθει κάποιος ειδικός να το λύσει ως καθρέφτης σε αυτά που λέμε. Να μας, να κάνει pin που είπε ο Άρης σε αυτά που είπαμε για να τα ακούσουμε σωστά.
[36:46]Έρχεται πάλι το σύνδρομο καλού παιδιού και το τι θα πει ο κόσμος. Ε, δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους και δεν θέλουμε κιόλας να αρέσουμε σε όλους, γιατί δεν θα υπάρξει μία υγιής τριβή.
[36:59]Δεν θα γίνουμε καλύτεροι με κάποιο τρόπο, γιατί είπαμε για τη διάδραση και για τη συνύπαρξη. Δεν θα γίνουμε καλύτεροι αν δεν μου πεις, ρε Ευφροσύνη, έκανες το τάδε λάθος.
[37:12]Βέβαια, ε και κάτι άλλο, ε ένα πολύ μεγάλο σφάλμα στην ανθρώπινη φύση είναι η επιθυμία των ανθρώπων να επιβληθούν σε άλλους. Σκέψου το λίγο αυτό. Πάρ το σαν, δηλαδή, να το σκεφτείς.
[37:37]Η επιθυμία μας να επιβληθούμε, φέρνει όλο αυτό τη σύγκριση στο να είμαι καλύτερος στο είμαι απλά διαφορετικός. Η λέξη χρησιμοποιούμε. Επίσης, δείχνει ένα mindset.
[37:50]Δείχνει ότι ε ένα αρνητικό, αν με ρωτάς, mindset. Γιατί χρησιμοποιώ, εκμεταλλεύομαι, είναι αρνητικά.
[38:00]Πώς θα αξιοποιήσουμε αυτό που πήραμε, έτσι ώστε να μπορέσουμε να μας κάνει καλό και όχι να μας βάζει στο καλούπι της τελειότητας και της πίεσης. Αυτό θέλει πολύ προσωπική εργασία και πάλι θα στο θέσω λίγο γενικά, γιατί προφανώς δεν έχουμε χρόνο.
[38:23]Ναι, αυτά μας διαμόρφωσαν, αυτά που είμαστε, αυτό που είμαστε σήμερα. Αλλά τι γίνεται τώρα. Σκέψου τον έγκυο εγκέφαλο σαν ένα βράχο, ο οποίος έχει γύρω γύρω άμμο.
[38:37]Η εργασία με τον εαυτό μας ε και μαζί με έναν καθρέφτη, έναν, πείτε coach, είτε ψυχολόγο, ψυχίατρο, ό,τι ε μας κάθε εκείνη τη στιγμή. Λοιπόν, τι, ποια είναι η εργασία. Να αφαιρέσουμε σιγά σιγά μαζί την άμμο, έτσι ώστε να είναι ε καθαρός ο εγκέφαλος και να μπορεί το άτομο να έχει ένα καθαρό εγκέφαλο και να το διαχειριστεί.
[39:07]Και εδώ έρχεται ότι, γιατί λέμε σιγά σιγά. Γιατί ε μπορεί να βρούμε πετραδάκια μέσα στην άμμο. Μπορεί να βρούμε μία νάρκη. Μπορεί, μπορεί.
[39:20]Αλλά η σκοπιμότητα ποια είναι. Αυτό που πολύ σωστά έμμεσα είπες και θα το πω άμεσα. Ε, για να υπάρχει εκεί αυτή η άμος γύρω γύρω απ τον εγκέφαλο, σημαίνει ότι κάποτε εξυπηρέτησε κάποια σκοπιμότητα.
[39:34]Η σκοπιμότητα είναι αυτό το motivation που ε αναφέρεις τώρα. Αυτή η μη αποδοχή, μοτίβα, αυτό το άτομο, το όποιο άτομο, ε του έδωσε κίνητρο για να προχωρήσει. Αν όμως δεν ε αποδεχτεί ότι δεν έχει να αποδείξει κάτι σε κάποιον, εκεί
[40:00]Θα πάει λάθος, γιατί θα φτάσει σε ένα burnout και μαζί και τους άλλους και έχει δική του ζωή να ζήσει. Και το βλέπω και στη δουλειά μου Ευφροσύνη, ότι μπορεί να έχεις κάτι καλό το οποίο από μια περιοριστική σου πεποίθηση να έχεις κάτι καλό. Πώς το νιώθω εγώ.
[40:08]Αφού το καλό θα σε πάει σε ένα σημείο, αλλά μετά θα σε κάψει, είναι σχεδόν σίγουρο. Τουλάχιστον αυτή τη δουλειά κάνω εγώ με την Ευφροσύνη, γιατί καλό είναι να είσαι καλός σε κάποια πράγματα, επειδή όταν ήσουνα μικρός, ξέρω γω δημιουργήθηκε αυτό που είπες η κατάσταση ώστε να υπήρχαν οι συνθήκες έτσι ώστε να χτίσεις αυτό το skill, αλλά άμα δεν το λύσεις αυτό το skill, στο τέλος βαράς το κεφάλι σου να αποτύχεις συνεχώς. Εγώ έτσι νιώθω.
[40:33]Έτσι είναι γιατί μας εξυπηρέτησαν όλα αυτά. Όλα, δηλαδή, ας πούμε, γίνομαι εγώ σήμερα επιθετική. Ε και θα επανέλθουμε στην στην κυρία Βερόνικα. Ε, γίνομαι εγώ επιθετική. Γιατί είμαι επιθετική σήμερα. Γιατί ε έπρεπε να καλλιεργήσω μηχανισμούς άμυνας στον πατέρα μου τον Άρη, ο οποίος ε και έπρεπε να επιβιώσω.
[41:00]Όλοι ένα ένστικτο επιβίωσης. Πώς θα επιβιώσω αν δεν ε υπάρξω. Πώς θα υπάρξω. Θα γίνω επιθετικός, όπως είναι εκείνος. Δεν μπορούσα να είμαι επιθετική σε εκείνον. Θα γίνω στον Άρη σήμερα ή σε σε την Βερόνικα που θα μιλήσει τώρα.
[41:19]Αυτό που λέμε πότε καταλαβαίνουμε. Όταν ξυπνάμε το πρωί και αυτό ισχύει και για τον burnout. Ξυπνάμε το πρωί και κοιτάμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και λέμε είμαι καλά, τότε είμαστε στο σωστό δρόμο.
[41:31]Αν η Βερόνικα ε ένιωθε το πρωί μία δυσαναξία, ένα άγχος, ένα, ω πω πω, πώς θα πάω τώρα. Πώς θα την κάνω αυτή τη δουλειά. Αν ένιωθε έτσι, τι νόημα είχε.
[41:48]Και εσύ Μιχάλη, άρα οφείλεις να σκεφτείς ότι τι θέλω να κάνω στην πραγματικότητα. Πώς θα κάνω prioritization. Άρα προτεραιότητα. Πώς θα ε προχωρήσω μπροστά. Τι θέλω στο, τι θα με κάνει happy. Και ένα λίγο πιο τολμηρό. Γιατί θέλω να με θυμούνται όταν θα μας χαιρετήσω.
[42:08]Για το Μιχάλη που έκανε πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Ε, για τον Μιχάλη ο οποίος πέτυχε επαγγελματικά, πέτυχε ως άνθρωπος. Ήταν χαρούμενος, ήταν δοτικός. Τι. Είναι και αυτό είναι tricky. Αλλά ας το βιώσουμε. Ας δοκιμάσουμε. Πώς γίνεται. Είμαστε ενήλικες. Κάνουμε επιλογές.
[42:44]Πώς φεύγουμε απ το mindset του υπαλλήλου. Αναλύουμε. Τι είναι το mindset του υπαλλήλου. Πού είμαι σήμερα, πού θέλω να είμαι. Ποιος θέλω να είμαι. Οπότε εργαζόμαστε σιγά σιγά και είναι και πολύ βοηθητικό να καταγράφουμε. Δεν ξέρω αν το έχω αναφέρει μέχρι στιγμής. Καταγράφουμε πράγματα και λέμε ποιος θέλω να είμαι αύριο.
[43:03]Επαγγελματικά. Θέλω να ξυπνάω το πρωί και να πηγαίνω ως υπάλληλος με μπλοκάκι. Δηλαδή, εδώ είναι μία lose-lose για σένα στην ουσία. Ο υπάλληλος με μπλοκάκι. Ε, θέλω να είμαι σε μία lose-lose κατάσταση ή θέλω να κάνω μία win-win κατάσταση για εμένα.
[43:22]Και αν θέλω να κάνω μία win-win. Πώς θα την κάνω. Ποια είναι τα βήματα. Είναι σιγά σιγά εργαζόμαστε. Δεν μπορούμε απ' τη μία μέρα στην άλλη ε να πούμε ότι ε δεν είναι ε μαλλί, αποφασίζω να γίνω ξανθιά. Πάω το βράδυ. Είναι καταστάσεις οι οποίες είναι ριζωμένες μέσα μας.
[43:46]Είναι σαν το δέρμα μας, είναι ένα παλτό που φοράμε χρόνια. Δεν μπορούμε να το βγάλουμε έτσι. Εργαζόμαστε σιγά σιγά βήμα το βήμα. Και ένας στόχος οφείλει να είναι απτός και διαχειρίσιμος απ τη διαχείριση.
[44:03]Ε, και μετρήσιμος. Έκανα αυτό. Πώς φαίνεται. Ο αποφάσισα ότι θέλω να αποβάλω βάρος. Ωραία. Πώς θα ξέρω ότι απέβαλα βάρος. Θα ζυγίζομαι μία φορά την εβδομάδα. Ποιος είναι ο στόχος. Ο επιθυμητός και ποιος είναι ο εφικτός.
[44:24]Γιατί υπάρχει πάντα και το επιθυμητό και το εφικτό. Να είμαστε σίγουροι. Δηλαδή, εγώ μπορεί να θέλω να πάω απ' την Ιταλία. Ε, θέλω να αποτιμήσω 15 φορές. Δεν είναι υγιές για μένα. Ωραία. Και αντίστοιχα, χρησιμοποιώ πιο απλά παραδείγματα. Για να είμαστε όλοι from the same page.
[44:35]Ελπίζω να είμαι κατανοητή. Έχω, δηλαδή, όποιο άτομο ε έχει αναγνωρίσει ότι έχει κίνητρο για να αποδοχή, να το χρησιμοποιήσει ως θετικό. Έτσι είναι, γιατί μας εξυπηρέτησαν όλα αυτά. Όλα, δηλαδή, ας πούμε, γίνομαι εγώ σήμερα επιθετική. Ε και θα επανέλθουμε στην στην κυρία Βερόνικα. Ε, γίνομαι εγώ επιθετική. Γιατί είμαι επιθετική σήμερα. Γιατί ε έπρεπε να καλλιεργήσω μηχανισμούς άμυνας στον πατέρα μου τον Άρη, ο οποίος ε και έπρεπε να επιβιώσω. Όλοι ένα ένστικτο επιβίωσης.
