[0:00]Հիմա գնալով Ռուսաստանի դրդապատճառներին պետք է գնալ մի քիչ խորը պատմության մեջ ու հասկանալ՝ ինչ համաչափություններ ենք մենք այստեղ տեսնում։ Կոնկրետ ասեմ՝ ինչն էր դա Ռուսաստանի նախագահի իրեն փրկելու պլանն էր։ 21 թ.-ին պետք է նա դուրս գա ու չգիտեր՝ ինչ աներ, որ իր բարեկեցությունը պահեր, որովհետեւ երկիրը լրիվ միապետական երկիր է ու արտաքին ու ներքին թշնամին րոպե չի քնում Ռուսաստանը քանդելու հարցում։ Երկիրը տիրապետում է մի քանի կլանի կողմից, որոնք իրար հետ մրցում են ու համերաշխ չեն։ Պահում է նրանց մենակ նախագահի ավտորիտետը։ Իսկ միակ ռեալ ուժը, որ իրենց դեմ էր, չնայած շատ շանս չուներ, Նավալնին էր, որին սիրուն կերպով հեռացրին ու նկատենք՝ Եվրոպայի կողմից դա համեմատաբար թեթեւ ընդունվեց: Սանկցիա մտցրեցին միայն վեց մարդու հանդեպ, ուրիշ ոչ մի բան։ Սա ամենակոպիտ նկարագրումն էր Ռուսաստանում տիրող իրավիճակի, բայց եկեք հասկանանք՝ ինչպես է այս ամենը հասել դրան։ Դրա համար պետք է գնանք մինիմում 100 տարի առաջ՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմ։ Ի՞նչը այնտեղ տեղի ունեցավ գլոբալ փոփոխություններ, որոնք պետք է հիմք դնեին Եվրոպայի մասնատմանը ու գերտերությունների վերացմանը։ Գերմանական կայսրությունը, Ավստրո-Հունգարիան եւ Օսմանյան կայսրությունը, նաեւ Ռուսաստանը։ Դրանով երկարաժամկետ խաղաղություն բերելով Եվրոպա, դրան, եթե ցանկություն լինի, նորից կվերադառնանք, բայց հիմնականում՝ ինչ տեղի ունեցավ Ռուսաստանում։ Ցարական Ռուսաստանում եղավ հեղափոխություն պատերազմի ընթացքում եւ ստիպված եղավ հանձնել իր արեւմտյան տարածքները, որոնց վերածվեցին նոր պետությունների։ Այնտեղ եկավ Լենինը պեչատված գնացքի վագոնով Շվեյցարիայից եւ Լեւ Տրոցկին Ամերիկայից, որպես հեղափոխության առաջնորդներ։ Ստեղ եղբայ կառավարությունը Սովետական Միության 20 կոմիսարներով, որը գլխավորում էր Լենինը, իսկ ղեկավարները, անդամների ցուցակը, խնդրեմ նայեք՝ կոնկրետ էթնոսի ներկայացուցիչներ։
[2:04]Պատահական է, թե չէ, տեսնենք։ Ո՞վ էր ղեկավարում երկիրը։ Բացի Լենինից՝ Չեչերին՝ ռուս, Լունաչարսկի՝ հրեա, Ստալին՝ վրացի, Պրոշյան՝ հայ, Լարին՝ հրեա, Շլիխտեր՝ հրեա, Տրոցկի՝ հրեա, բանակը եւ նավատորմն է ղեկավարում։ Լանդեր՝ հրեա, Կաուֆման՝ հրեա, Շմիդտ՝ հրեա, Լիլինա՝ հրեա, Շպիցբերգ՝ հրեա, Զինովի Ապֆելբաում՝ հրեա, Անվելդ՝ հրեա, Իսիդոր Կուկովսկի՝ հրեա, Վոլոդարսկի՝ հրեա։ Ուրիցկի՝ հրեա, Շտայնբերգ՝ հրեա, Ֆենգշտայն՝ հրեա։ Այսինքն՝ 20 կոմիսար, մեկը ռուս, մեկը հայ, մեկը վրացի, մնացած 17-ը՝ հրեա։ Դե լրիվ պատահական ստացվեց, իհարկե։ Հետո։ Պետք է լիներ անդադար ռեւոլյուցիա սովետով, աշխարհով քայլող։ Դա էր պլանը։ Բայց Լենինը չարեց։ Նա ստորագրեց Բրեստի խաղաղության պայմանագիրը, կանգնեցրեց այդ պերմանենտ ռեւոլյուցիայի պրոցեսը։ Բացի դրանից՝ ինչ արեց։ Մարքսիզմը, եթե ծանոթ եք կհասկանաք՝ ինչ եմ ասում, վերածվեց սոցիալիզմի։ Ու դրա պատճառով ոչնչացվեց Լենինը՝ իր կնոջ աջակցությամբ եւ կառավարության կողմից, որի գլխավորն էր Լեւ Տրոցկին։ Ու եթե հիշում եք, վերջում Լենինը իսկի չէր էլ կարողանում քայլել, էլ ուր մնաց՝ որ երկիրը ղեկավարի։ Դե, մեծամասնությունը, որ չի հասկանում այդ ամենը, մտածում է՝ դե, երեւի ամեն ինչ պատահական էր, էլի։ Շարունակենք։ Ի՞նչ արվեց։ Լենինը սպանվեց, ավելի շուտ՝ ոչնչացվեց, բացվեցին գուլակներ ամբողջ Սովետով՝ փոխարինելով կատորգային՝ ցարական ժամանակի։ Ովքե՞ր էին ղեկավարները գուլակների։ Իհարկե հրեաները։ Ի՞նչ էր կատարվում գուլակներում։ Կամ ովքե՞ր էին այն ժամանակի գուլակները, որոնց տանում էին այնտեղ։ Նորից եմ հիշեցնում՝ Ստալինը դեռ չուներ կառավարություն։ Դա բացվել է Լենինի ժամանակ դեռեւս։ Աղքատ գյուղացին, որ բարին-բարին էր անում, նա՞յր գնում գուլագներ։ Իհարկե՝ ոչ։ Գիրք կարդալ իմացող մարդիկ, մտավորականները, մի խոսքով, այն մարդիկ, որ ինչ-որ բան էին հասկանում երկրի կառավարումից, գաղափար ունեին գիտությունից եւ կարող էին ինչ-որ բան փոխեին երկրի ներսում։ Նրանք տեղափոխվեցին գուլակներ եւ ոչնչացվեցին ժամանակի ընթացքում։ Ի՞նչ արվեց։ Խաղից դուրս հանեցին, ունեցվածքները բռնագրավեցին, ու դա սկսվեց Ստալինից գալուց Ստալինն էր առաջ, նորից եմ կրկնում։ Անցանք առաջ։ Լենինից հետո պետք է երկրի ղեկավար դառնար Տրոցկին, որն սկզբնական պլանը իրականացվեր եւ քանդեր, բաժաներ Սովետը մասերի, պերմանենտ ռեւոլյուցիան շարունակել եւ կոմունիզմը ամբողջ աշխարհով տարածել։ Բայց ի՞նչ տեղի ունեցավ։ Նա հիվանդացավ ու մահացավ։ Ո՞վ եկավ երկրի ղեկավար։ Ստալինը։ Ու նորից եմ ասում՝ նրան չեն սպանել, նա հիվանդացավ ու չկարողացավ երկիրը ղեկավարի։ Նրանից հետո եկավ երկրի ղեկավար Ստալինը։ Դե սկզբում նա ուժ չուներ այդքան, ինչ-որ հիմա են իր մասին ասում՝ տիրան էր, բոլորին սովամահ էր անում, Գալոդամոր եւ այլն։ Ուժը ու՞մ ձեռքում էր այդ ժամանակ։ Մտածեք։ Ո՞վ էր դա անում։ Այսինքն, որ Ստալինը եկավ, ինքը միայնակ էր մի խմբի մեջ, չէ՞, մի հատ վրացի էր։
[5:36]Այն առաջին կառավարության մասին է խոսքը։ Հիմա ի՞նչ են անում։ Փորձում են ամեն ինչը բարդել լրիվ Ստալինի վրա, բայց Ստալինը ի՞նչ արեց։ Սկսեց նոր արտադրություն մտցնել, ուսում բոլորին, գործարաններ, էկոնոմիկայի ձեւափոխում, որ մարքսիստական խանգարված էկոնոմիկայի պլանը ինքը վերածեց եւ նոր պլան ստեղծեց էկոնոմիկական զարգացման։ Որովհետեւ մարքսիստականը տանում էր միայն ոչնչացման։ Ու մանրից ուժը վերցրեց այդ ուժերի ձեռքից, ովքեր եկել էին Լենինի ու Տրոցկիի հետ միասին։ Հիմա մի տեսահոլովակ Ստալինի մասին։ Եթե ուզում եք իմանաք, Ստալինը Լենինի աջ կողմը կանգնած ջահելն է։ Հլը մնացածի վրա նայեք ու իրա, ինչ տարբերություն է։ Ո՞վ էր երկիրը ղեկավարում ձեր կարծիքով։ Я сейчас вам прочитаю стихотворение. Оно звучит так: Ходил он из дома в дом, стучась чужие двери. Старинном дубовом бандуре с нехитрою песнею своей, в напеве его и песни как солнечный луч чиста. Звучала великая правда, возвышенная мечта. Сердца превращенные в камень заставит биться умело. У многих будил он разум, примавших в глубокой тьме, но люди, забывшие бога, хранившие сердце тьму, полную чашу отравы при поднесли ему. Сказали ему, будь проклят, пей, осуши до дна. И песня твоя чужда нам, и правда твоя не нужна. Чьи это стихи? Мало кто знает, что эти стихи написаны Сталиным, когда ему было всего 17-18 лет.
[7:19]Я к чему это говорю? В общем-то известна и ученые это признают, что в целом характер человека, его способность, его мировоззрение, нравственность его формируется где-то до 12-14 лет. Дальше мало что меняется в общем-то в человеке. Есть, конечно, изменения, но основная масса людей то, что заложено в детстве, она хранит всю свою следующую жизнь. Так вот, ответьте каждый себе на такой вопрос: мог ли юноша, который вот написал такие стихи в юношеском возрасте, быть негодяем, мерзавцем, э, который имеет какие-то там злые мысли, нехорошие, так сказать, злодейские и так далее? Я думаю, ответ тоже будет очевиден. В конце дарить. То есть получается так, что Сталин, создав мощную супердержаву, сам лично вел очень скромный образ жизни. Э, дочка его закончила жизнь в доме престарелых в Канаде, а внучка до сих пор работает там официантом. Вот если сравнить э, деятельность Сталина с нынешними правителями нашей страны, недавно ушедшими со сцены и которые еще некоторое продолжают свою демократическую деятельность, то, я думаю, э, ответ каждый из телезрителей э, будет очевиден, в чью пользу это работает. Այսինքն՝ Ստալինը ստեղծեց մի հզոր երկիր եւ չթողեց տրոցկիականների պլանը իրականանա։ Իսկ դա ընդհանրապես դուր չեկավ այն ուժին, ովքեր ուրիշ պլաններ ունեին Ռուսաստանի ու Սովետի վերաբերյալ։ Քանի որ արդեն ներսից անհնար էր թվում քանդել ստեղծված Սովետական Միությունը, ստեղծվեց մի նոր պլան՝ բռնի ուժով վերացնել եւ Սովետը եւ Ստալինին։ Ինչ-որ վերեւում նշված գործելաոճի նման չէ՞, որ գրում էի Թուրքիայի վերաբերյալ։ Դե նայեք, քանի անգամ է կրկնվում նույն բանը՝ պատահական։ Ի՞նչ արվեց։ Ամբողջ Եվրոպայով մեկ տիրում էին կամ կոմունիստական կամ նացիոնալիստական տրամադրություններ։ Որտեղից էին այդ տրամադրությունները հայտնվել։ Նենց պատահական նորից։ Ու ասեմ գաղտնիքով, որ կոմունիստները Գերմանիա, օրինակ, շատ անգամ ուժեղ էին քան նացիոնալ-սոցիալիստները։ Իսկ ինչու էին կոմունիստները ավելի ուժեղ, որովհետեւ ոչ միայն Սովետում, այլ այլ ամբողջ Եվրոպայում էր պետք է վերափոխվել կոմունիզմի։ Նույնիսկ Աթաթուրքն էր կոմունիստի տակ կայսից է անուն, այսպես ասած, ռուսերեն։ Դա բացատրելու համար ես կանեմ ամենավերջում։ Ինչու էր դա, ընդունենք, որ կոմունիզմը շատ անգամ ուժեղ էր նացիոնալ-սոցիալիստներից։ Բայց Ստալինի երկրի ղեկավար գալուն համարյա միառժամանակ 1927 թ.-ին, նկատում ենք ամբողջ Եվրոպայով մեկ կոմունիստների վերացում ու ճնշում եւ հաստատվում են նացիոնալիստական ռեժիմներ։ Օրինակ, Իտալիայում ամրապնդվեց 1926 թ.-ին Մուսոլինին։ Իսպանիա՝ Ֆրանկո՝ 1931 թ.-ին, թե Թուրքիան Աթաթուրքի 1923 թ.-ին արդեն կար։ Եվ Ռումինիա եւ այլն։ Ամենաուժեղը, բայց Գերմանիայում էր։ Հիտլերը 1933 թ.-ին դարձավ կանցլեր, որից հետո գցվեց Ռեյխստագի հրդեհը կոմունիստական կուսակցության վրա, որը դրանից հետո լիովին ոչնչացվեց։ Իսկ հետո ի՞նչ դարձավ։ 1934 թ.-ին, դարձավ միացնելով կանցլերն ու Ռայխսպրեզիդենտ ու Ռայխսկանցլեր, Հիտլերը դարձավ միապետը Գերմանիայի, այսինքն՝ երրորդ Ռեյխի։ Դրանից հետո ստացավ ահռելի ֆինանսական օգնություն՝ կանգնեցնելու սեփական էկոնոմիկան, եւ ոչ մեկ էլ չէր պահանջում Գերմանիայից հետ մուծել իրանց պարտք ու տուժերը՝ Առաջին համաշխարհայինի ժամանակ իրանց վրա դրած։ Դե, տենց ստացվեց հանկարծակի։ Ամեն ինչ պատահական էր։ Ի՞նչ արվեց հետո։ Եվրոպայում սկսեցին հասկանալ, որ ինչ-որ բան նենց չի։ Ֆրանսիան, Անգլիան հաղթող էին դուրս եկել, այսպես ասած, պատերազմի, բայց ի՞նչ է կատարվում։ Գերմանիան ապրում է ահռելի վերելք, փողեր են այնտեղ ներդրվում, էկոնոմիկան, զորքերը ահավոր կերպով տեխնոլոգիան զարգացում է տեղի ունենում։ Ու ի՞նչ արեցին, որպեսզի եվրոպացիները տենց շատ չվախենան։ Չարլի Չապլինը կինոյով կոչվում է «Վելիկի Դիկտատոր», որտեղ նա կատակներ է անում, ծեր առնում Հիտլերին։ Ժողովուրդը նայում էր, ասում էին՝ դե հա, վախենալու է, բայց իրականում, բայց էլ նայեք՝ ինչ խեղկատակա, մեզ ծիծաղելու է։ Սրանից ի՞նչ վախենանք։ Դե սթթից նկարվեց, չէ՞, կինոն։ Էլի լրիվ պատահական։ Չապլինը ո՞վ էր։ Ի՞նչ էթնոսի էր պատկանում։ Իհարկե՝ հրեա։ Որտե՞ղ էին այդ կինոները նկարում, ու՞մ փողով էր նկարվում։ Դե, ամեն ինչը պատահական էր, մենք հասկանում ենք։ Հլը մի երկու կադր ֆիլմից։ Я приношу вам ручку. Не беспокойся. Я не стану отправлять письмо. Вон-вон-вон отсюда!
[12:30]Что мы добыли самый лучший ядовитый газ. Он убивает все живое. Позже, позже. Герр Геринга хочет увидеть Б-76. Кто это? Одна дама, мой секретный агент. Секретный агент? Тогда отведите ее сюда. Б-76, заходите. Есть какие-то новости от Эпштейна? Наши агенты предложили, что директора всех заграничных банков арийцы. С займом все скоро решится. Отлично. Я не могу быть снисходительным. Но тогда у нас упадут производственные темпы. Производственные темпы. Ладно, мы зададим свой темп. Тогда отпустите восставших и разрешите им вернуться к работе. Но отметьте их в списке на будущее. Это мой департамент. Я сам с этим разберусь. Сюда.
[13:54]Странно. Все лидеры забастовки брюнеты. Ни одного блондина. От них одни неприятности, хуже евреев. Увольте их. Спокойно, сначала мы избавимся от евреев, а затем займемся брюнетами. У нас не настанет мир, пока в стране не останутся одни арийцы. Как тогда будет прекрасно в Тамении. Вся нация — сплошные голубоглазые блондины. А когда фенлондинисты Европы, Азии и Америки? Кругом блондинки. И их диктатор брюнет. Мировой диктатор. А почему бы нет? А вот Цезарь Аут Нулус. Мир стар, слаб и боязлив. Ни одна нация не посмеет вам противостоять. Мировой диктатор. Это ваша судьба. Мы уничтожим всех евреев, всех брюнетов. Чтобы осталась одна арийская раса. Красивые арийские блондинки. Они будут вас любить, боготворить, поклоняться вашему мужеству. Не говорите так.
[14:48]Я начинаю себя бояться.
[14:59]Да, ты мировой диктатор. Сначала мы захватим Остэрлих, затем мы введём их всех в заблуждение. Все нации капитулируют и через 2 года весь мир будет в вашей власти. Оставьте меня. Я хочу побыть один.
[15:19]Ես այն չիշխանցի հատվածը ֆիլմի ընտրեցի։ Դե, ավելի ծիծաղալու պահեր էլ կային այնտեղ, բայց նայեք, այսպես ձեռ են առնում Հիտլերին, չէ՞։ Ասում են՝ հիմար է, ծիծաղացնում են իրա վրա։ Ու ֆիլմը նկարվել է պատերազմից առաջ։ Բայց որ ուշադիր նայեք, կհասկանաք՝ կինոյի նկարողները ովքեր էին։ Նրանք էշ չէին։ Էդ Հիտլերի ֆինանսավորողներն էին նկարել, կազմակերպել, արել, ու իրենք են ասել իրան՝ ինչ պետք է անի ու ո՞նց, բայց դե կատակի տեսքով են ատամենը ներկայացնում։ Այսինքն, իրականությունը սարքում ենք կատակի ու իրենք իրենց արածը, ոնց ասեմ՝ անմահացնում են, էլի, բայց։ Ես վերջում ձեզ մի ուրիշ հոլովակ ցույց կտամ, որտեղ նորից փորձում են այդ նույն ուժերը իրենց անմահացնել, բայց արդեն ուրիշի հաշվին։ Կհամեմատեք, խնդրեմ։ Պետք է հասկանալ ամենակարեւոր մարսը։ Հետո դրանից հետո Գերմանիային հանձնվեց Եվրոպան, նվիրվեց Եվրոպան։ Չեխիան առանց կռվի, հաշվենք Սլովակիան էլ, Ավստրիան առանց կռվի, Լեհաստանը կիսեցին երկու մասի, վերցրին։ Բելգիա, Հոլանդիա միանգամից անցան Գերմանիայի տակ։ Իսկ Ֆրանսիան, որ հարյուրամյակներով միշտ հավասար պայքարում էր, միանգամից գրավվեց Հիտլերի կողմից։ Այն մանր-մունր երկրների մասին իսկի չեմ էլ ասում։ Անունը դրեցին բլիցկրիգ։ Դե, ինչքանով էր այնտեղ բլիցկրիգ, էդի արդեն ուրիշ պատմություն է։ Ու եթե հիմա լոգիկայով վերցնենք, պետք է Գերմանիան Անգլիայի դեմ պայքար մղեր։ Հարձակվեր Անգլիայի վրա՝ կղզում, իրա տարածքում հաղթեր, հետո թեքվեր Սովետական Միության վրա։ Բայց ինչ, ինչ պատճառներով։ Կարելի է շատ օրինակներ բերել։ Չհարձակվեց Անգլիայի վրա։ Նաեւ չհարձակվեց Շվեյցարիայի վրա։ Իսկ Թուրքիայի վրա էլ տենց տենց չհարձակվեց, որովհետեւ Թուրքիան սպասում էր եւ ինքը Սովետում հաջողության կհասնի, որ ինքն էլ կմտնեն այնտեղից։ Այսինքն՝ դա պատահական էր, թե չէ, որ ոչ Անգլիայի վրա հարձակվեց, ոչ Շվեյցարիայի վրա։ Դե, կասեք հա, շարունակենք։ Հլը մի երկու բառով ասեմ՝ ինչու չհարձակվեց Շվեյցարիայի վրա։ Որովհետեւ Չապլինի արձանն է վերջում դրին Շվեյցարիայում։ Չհարձակվեց, որովհետեւ Շվեյցարիայում, Անգլիայում եւ ԱՄՆ-ում սրանց նստավայրերն են, իրենք էին այնտեղ ու իրենց շունիկն իրենց տերերի վրա չի հարձակվի։ Բայց ի՞նչ արեց։ Ամբողջ պոտենցիալը, ինչ-որ ուներ Եվրոպան, հավաքեց ու հարձակվեց Սովետական Միության վրա։ Էդ ժամանակ Ամերիկան էլ իրանց դեմ չէր կռվում, Անգլիան էլ կղզուց ոնց պետք է կռվեր Գերմանիայի դեմ։ Այսինքն՝ ամբողջ ուժը ներդրվեց Սովետի ոչնչացման վրա, որը իրանց մոտ չստացվեց։ Դրա վրա չխորանանք, հետո վերջում, որ Սովետը ջարդելով գալիս էր, որոշեցին իբր երկրորդ ֆրոնտ բացել եւ չթողել, որ ամբողջ Եվրոպան հասնի Սովետի տակ։ Եվ Ամերիկան, կոալիցիոն երկրները, երբ արդեն ամեն ինչ պարզ էր, մտան կռիվ։ Լավ, շատ չխորանանք դրա մեջ։ Դա էլ, իհարկե, պատահական չէր ստացվեց, որ սկզբից չէին օգնում, հետո, որ արդեն պարտվում էր Հիտլերը, եկան խառնվեցին, որ շատ չգրավի։ Դե, ամեն ինչ պատահական է։ Դե, հասկացանք, որ Ստալինը ամրապնդեց Սովետը, հիմա գալիս ենք համեմատաբար նու ժամանակներ՝ Սովետի քանդվելու մասը։ Դրա վրա չկենտրոնանանք, բայց ընդհանրացնելով Ստալինի մահից հետո եկավ Խրուշչովը, ով Ստալինին սատանա հանեց, գնաց Ամերիկա, իբր տաք հարաբերություններ ստեղծեց, եկավ, սկսեց էկոնոմիկան քանդել։ Նոր էկոնոմիկա մտցրեց՝ «Վսեմ սեյտե կուկուրուզու», օրինակ էլի։ Ու Ղրիմը ինչ-ինչ պատճառներով պատահական էլի տվեց Ուկրաինային։ Սրանք մենք կվերադառնանք դեռ։ Հետո եկավ Բրեժնեւը, լրիվ ոչ մի զարգացում տեղի չունեցավ, էլ ընդհակառակը։ Արանքում մի երկու հոգի ու Գարբաչովը, որը վերջնականորեն արտասահմանյան խորհրդականների ու իր կնոջ ղեկավարության տակ միասին քանդեց Սովետը։ Գիտեք, Ռոնալդ Ռեյգանն է քանդել, էնի բացի կինոյում կապիկություն անելուց, հազիվ թե բաներ հասկանում կառավարումը, էն է գլոբալ պոլիտիկայի մեջ։ Ով եկավ դրանից հետո։ Ելցին։ Մարիոնետկա, հարբեցող, կառավարությունից բան չհասկացող, երգող, պարող ու թալանող։ Ո՞վ էր երկիրը իրականում ղեկավարում։ Ասեմ՝ Աբրահամովիչ, Խոդորկովսկի, Բերեզովսկի, Գուսինսկի եւ այլն, այսինքն՝ էթնիկ հրեաներ։ Ի՞նչ նման չի ինչ-որ պատմության, որ մի քիչ առաջ խոսում էինք մոտ 100 տարի առաջ դրանից։ Կասեք՝ պատահական չէ՞ր ստացվեց։ Լավ, շարունակենք։ Բայց ինչ-որ տեսնում ենք, մի քիչ շատ են պատահականությունները համընկնող իրար այս մեր պատմության մեջ։ Հետո ի՞նչ եղավ։ Երկիրը հասցվեց մի կատաստրոֆիկ եզրի, որտեղ Չեչնիան արդեն առանձնացած էր։ Թաթարներն ուզում էին առանձնանային, հեռու ռեգիոններն էլ էկոնոմիկան զրոյի վրա էր, զինված ուժեր գոյություն չուներ, ժողովուրդը սովի սահմանին։ Մի խոսքով, մի քայլ էր պտույտում Ռուսաստանը լիովին փլուզվեր ու կործանվեր։ Որը եւ պլանավորված էր անել, քանի վարչապետ փոխեցին Պուտինի գալուց առաջ։ Հիշու՞մ եք, Չերդաներձին, Կիրիենկո։ Էն ոչխարը, որ բերեցին իրա ձեռով դեֆոլտ արեց՝ 30 տոկոս ինֆլյացիա մի ամսվա մեջ, հազարավոր մարդիկ աղքատացան, ինքնասպանության, հարբեցողության տրվեցին։ Հանեցին, բերեցին Եվգենի Պրիմակով, հետո Սերգեյ Ստիպաշեւ։ Զգում եք՝ դեմքերը ոնց է փոխվում։ Գնալով, ոնց-որ ոնց ասեմ, ասում էին՝ քյալ տպավորություն են թողնում։ Բայց ի՞նչ էլ պարզվեց։ Էդքան էլ հիմար չէին, ինչքան երեւում են։ Ոչ մեկ չուզեց մնալ։ Ու վերջում բերեցին Պուտին՝ էդ մի տարվա ընթացքում։ Բերում է հարց՝ ինչի՞ ոչ մեկ չէր ուզում մնալ։ Հասկանում էին, որ ինչի՞ են բերում, դնում։ Որ երկիրը քանդեն ու իրան մեղավոր հանեն քանդվելու մեջ։ Ելցինը տվեց իր ինքնակամ հետնորդին, կարգին տղա էր։
[21:07]Մեղավորը թազեն է, չէ՞, միշտ։ Էն հները՝ հեչ։ Նման չի ինչ-որ պատմության, այս վերջերս Հայաստանում, որ տեղի ունեցավ, դե, իհարկե, ամեն ինչ պատահական է։ Լավ։ Հա, բայց Պուտինը չքանդեց, ընդհակառակը, զարգացրեց ու ամրապնդեց Ռուսաստանը։ Ինչի՞ իրա մոտ ստացվեց, ինչի՞ Ստալինի մոտ ստացվեց։ Դե, ի՞նչ ասեմ։ Կան ռեալ պատճառներ, բայց կան նաեւ այն մի գլխավոր պատճառ, որ Պուտինը գիտեր։ Ավելի շուտ՝ իրան ասեցին՝ ում հետ գործ ունի ու ի՞նչ է նախատեսված Ռուսաստանի համար։ Եվ դրա միջոցով նաեւ իրա սկզբում, ինչ ուզում եք ասեք, ինքը մաքուր սիրտ ուներ ու արդար էր, երբ որ նոր եկել էր կառավարություն։ Կարողացավ խուսափել այդ տապալումից։
[21:56]Ու այսպես ասած, նորից թռավ այդ ուժերի գլխից, ով իրան բերել էին, դրել պրեզիդենտ՝ Ելցինի եւ մնացածի միջոցով։ Որ Ռուսաստանը քանդվեր ու Ելցինի անունը մաքուր դուրս գար, քանի որ պրիեմնիկը քանդեց։ Նայեք այս մի քանի դրվագները Պուտինի ելույթից ու ունքներդ որոշեք՝ ինչ է ինքը ասում։ Я же говорил, что рядовой гражданин не очень так вдавался в детали, не очень, может, даже понимал, что происходит. Но в мире именно потом мои коллеги очень многие президенты, премьеры говорили, что все уже для себя решили, что Россия прекращает свое существование в нынешнем ее виде. Вопрос только был, когда это произойдет и какие будут последствия. Имею в виду, что это крупная ядерная держава. Այսինքն՝ ի՞նչ։ Մենակ մենք չենք հասկանում, բոլորն էլ գիտեին, որ Ռուսաստանը պետք է քանդվի։ Հարց էր մնում՝ երբ։ Պուտինից գալուց, երեւի, շատ կարճ հետո։ Իսկ հիմա հասկանանք՝ ով էր նախատեսում դա անել, ու՞մ ուժերով եւ ի՞նչ մեթոդով։ Հիմա նայենք՝ ով էր եկել Պուտինի մոտ եւ ի՞նչ էին ասում։ Некоторые из них, когда я был председателем правительства и когда Ельцин объявил уже о том, что я буду баллотироваться президентом. Некоторые из них пришли ко мне в кабинет, в Белый дом. Напротив, сели сказали: ну вы понимаете, что президентом здесь вы не будете никогда. Мне предлагают. Я говорю: ну, посмотрим. вот это такие сцены у меня происходили в Белом доме в этом. И как его приструнить? По-разному, разными средствами. В том, что вы говорите, звучит очень большой разочарование. Ушло ощущение доверия. Я уже говорил, я почти 20 лет проработал в КГБ, во внешней в внешней разведке. И даже мне казалось, что с падением вот этой идеологической преграды в виде в виде монополии компартии на власть, что все кардинально изменится. Нет. Не поменялось кардинально. А потому что, оказывается, и вот такие простые вещи не сразу приходят. Но тем не менее, есть еще геополитические интересы, вообще не связанные ни с какой идеологией. и и здесь нужно было нашим партнёрам понять, что у такой страны, как Россия, есть и не может не быть своей геополитической.
[25:32]Այսինքն, ստեղ նորից էլի հաստատում է նույն բանը, որ իրանց ձեռից ուզում էին վերցնեին, ճնշեին, ոչնչացնեին։ Ու ամենակարեւորը ուզում եմ հասկանաք՝ ստեղ ինքը ի՞նչ ասեց, որ ինքը էդքան տարի ԿԳԲ-ում ծառայում էր էդքան տարի, բայց էլի չէր հասկանում իրականությունը ի՞նչ է։ Այսինքն՝ իրենք էլ ԿԳԲ-ում իրականից դե, ասենք, ինքը իրականությունից շատ հեռու էր։ Իրան հետո ասեցին՝ ինչ է, ոնց է, եւ ինքը կարողացավ կողմնորոշվել, դուրս գալ էդ տակից, թե ով ասեց էդի, կթողնենք հետո։ Ես այլ կանոն համեստ բացատրել, բայց հիմա դա չի իրականը։ Նայենք՝ հետո ինչ եղավ։ Բայց դրանով չավարտվեց։ Ռուսաստանը ապրեց աննախադեպ վերելք մինչեւ երկրորդ ժամկետի վերջը Պուտինի, դրանից հետո դե, համեմատած 90-ականների մասին է խոսքը։ Դրանից հետո մի խաղ խաղացվեց, որովհետեւ Պուտինը սխալ թույլ տվեց։ Դրեց Մեդվեդեւին ու խաբելով սիստեման, նորից եկավ երկրի ղեկավար։ Դրանով ինքը գցեց իրա պատիվը որոշ շրջանակներում՝ երկրից դուրս եւ նույնիսկ երկրի ներսում։ Ու ինքն էլ սկսեց զգալ, որ իրա սկզբնական արդար ռուսաստանամետ գործելաոճը վերածվեց անձնական շահերի պահպանման իր եւ կլանների, որոնք կային Ռուսաստանում։ Դե, շատ չխորանալով, ինչ տեղի ունեցավ 2012-ից մինչեւ 2015 թ.-ը, քանի որ ինքը արդեն խախտել էր այդ խաղի կանոնները, էլ գործերը չէին ստացվում ոչ մի բնագավառում։ Նա որոշեց կապ հաստատի այն ուժերի հետ, ովքեր ուզում էին քանդեին Ռուսաստանը իրա գալուց առաջ։ Որոնք էլ պայմանավորվի։ Բայց չէր ստացվում այդ ընթացքում Ռուսաստանը ճնշվում էր ու անտեսվում իրենց կողմից։ Մի հատ էլ թեթեւ ինտերվյու դնեմ, նայեք՝ ինչով էր զբաղվում Ռուսաստանի կառավարությունը այդ ընթացքում։ Капи М-ը էր ֆոնդերն է։
[27:21]Капи средства находили, чтобы, ну, просто, вы понимаете, прелюдия к вашему роману. Скажите, все началось с того, что на самом деле хотел написать книгу. Вполне себе такой нон-фикшн о том, как оккультизм и магия интегрированы в политику. Как они влияют на политиков? Почему политики принимают решения, опираясь на советы гадалок, астрологов? По мере того, как я материал углублялся и знакомился с разными людьми. Мне пришлось от этой идеи отказаться. Как вы думаете, почему? По той простой причине, что правду я не смогу написать. А лгать не хочу, не привык, нету у меня такой привычки. Я обычно не научился. Если не могу сказать правду. А почему правду нельзя рассказать? Потому что она очень странная. Очень странная, порою нелицеприятная. Порою пугающая. Ну про Мессинга же экранизировали. Ну хотя бы немного. Так это же все с фантазмом. Ну хотя бы немного о том, что это фантазм. Ну политики, допустим, которые принимают решения, опираясь на советы разного рода, назовем, я не знаю, как там, шаманов. Обращается к их услугам. Это речь идет о Российской Федерации, не только, естественно, Европе, Российской Федерации меня в первую очередь не занимает. Ну то есть вы сейчас на полсерьезно хотите сказать, что президент Российской Федерации уважает шаманизм. Да. Вы шутите? Он, Шойгу, нет, он всегда, когда летал в Сибирь, Шойгу, он обращался к услугам шаманов. Последний раз он встречался с шаманом, если у меня память не изменяет, в августе, но это уже в Москве было он, точнее, в его. Ну, вы же понимаете, что встречи с разными этническими, в том числе, малыми группами и лидерами этих групп являются частью работы президента. И диагностировать это как поэтому президент пляшет под бубен, да? Это часть его работы. Я вас правильно понял? Или запершись с неким старцем совершает странные обряды, которые не имеют ничего общего с Еթե մտածում եք այսօրվա այս մարդը խանգարված է, թե ինչ, շատ խելացի մարդ է։ Եվ ինքը ունի շատ ինտերվյուներ, խոսում է Ռուսաստանի ներքին խուղնայից եւ այլն։ Եթե դա ձեզ հետաքրքրում է, կարող եք նայել։ Այսինքն՝ ի՞նչ է իմաստը։ Իրենք ուզում փորձում էին ամեն ձեւի, նույնիսկ անհասկանալի ձեւի ինչ-որ կապ հաստատել ինչ-որ ուժերի հետ։ Դրանք գերբնական ուժեր չեն, ես այսքան ժամանակ չմտածեք էլի, դրանք բոլորը մարդիկ են, մարդկանց մասին է խոսքը։ Հա։ Հիմա մյուս վիդեոյում մենք կտեսնենք՝ ի՞նչ արվեց, ապարդյուն կապի փորձերի արդյունքում որոշվեց մի հանդուգն քայլի գնալ՝ գրավելու համար էդ ուժերի ուշադրությունը։ Ես ուզում եմ նորից երկու բառով ասել այն երկու խմբերի մասինը, որոնք եկան 17 թ.-ին եւ 91 թ.-ին Ռուսաստանում կառավարության անդամների տեսքով։ Դրանք պատկանում են մի էթնոսի, բայց թող չթվա, որ ես ինչ-որ հակասեմիտական տրամադրություններ եմ ուզում տարածեմ, առավել եւս, որ հակասեմիտականը դա սխալ տերմին է, որովհետեւ սեմիտների մեջ մտնում են ոչ միայն հրեաները, այլ նաեւ արաբները, մի քանի տեսակի արաբների խմբեր, արամյացիների տարբեր ցեղեր, ասորիները եւ այլն։ Այսինքն, երբ որ ասում են՝ հակասեմիտ, դա չի նշանակում, որ դա վերաբերվում է հրեաներին։ Բայց այս երկու կոնկրետ խումբը, որ մենք ունենք, նույնպես ոչ թե սովորական հրեան է, ասենք, օրինակ, ասենք՝ կոշկակար Աբրահամը, կամ ասենք՝ Ոսկերիչ Հակոբը, կամ բուժքույր Սառան, կամ ասենք՝ իրավաբան Մոյշան, հա՞, այսինքն, նրանք ու ընդհանրապես կապ չունեն այս հրեաների հետ։
