[0:00]வணக்கம் மக்களே, உள்ளிருந்து உதித்தவள் கதையோட அடுத்த பாகத்துக்கு உங்களை வரவேற்கிறேன். இதை நீங்க ஒரு தனி நாவலாவும் கேட்கலாம். இப்ப வாங்க கதைக்குள்ள போகலாம். முகமூடி தேவதை பாகம் ஒன்று. அந்த பெரிய பிரைவேட் இன்ஜினியரிங் காலேஜ் கேம்பஸ்ல காலை வெயில் கண்ணாடியில பட்டு தெரிச்சிட்டு இருந்துச்சு. புது பெயிண்ட் வாசனை, அந்த மரங்களோட நிசப்தம்னு காலேஜோட முதல் நாள் பயங்கர அமர்களமா இருந்துச்சு. புதுசா வந்த பசங்களோட முகத்துல ஒருவித தயக்கம், ஆனா சீனியர்சோ பயங்கர குஷியா சுத்திட்டு இருந்தாங்க. அப்போ ஒரு காஸ்ட்லியான கார் வந்து காலேஜ் வாசல்ல நின்னுச்சு. கார் நின்னதும் பின் சீட்ல இருந்து பிரவீன் பயங்கர எக்சைட்கிளோட கீழ இறங்கினான். அவன் கூடவே இறங்குன அவரோட அப்பா, அவன் சட்டையை சரி பண்ணிவிட்டுக்கிட்டே சொன்னார். பிரவீன் இங்க பாரு. நீ நல்லா படிக்கணும்ங்கறத விட ஸ்போர்ட்ஸ்ல பெரிய ஆளா வரணும்னு தான் நான் ஆசைப்படுறேன். அதுக்கு என்ன வேணுமோ அதை செய். இந்த காலேஜுக்கு நம்மதான் ஸ்பான்சர் பண்றோம்ங்கறத மறந்துடாத. அதனால எதற்கும் பயப்படாம கெத்தா இரு. ஆல் தி பெஸ்ட். அவர் சொன்னதை கேட்டு பிரவீன் இன்னும் தெம்பாகி கண்டிப்பாப்பா, நீங்க நினைக்கிற மாதிரி பெரிய ஆளா வந்து காட்டுறேன்னு சொல்லிட்டு காலேஜுக்குள்ள காலெடுத்து வச்சான். அப்பா கிளம்பனதும், பக்கத்துல நின்ன காசியை திரும்பி பாத்து, வாடா காசி காலேஜ் லைப் வேற லெவல்ல இருக்கப்போகுது. பர்ஸ்ட் டே எவ்வளவு எக்சைட்மெண்டா இருக்கு பாத்தியா? நான் அவன் தோளை தட்டினான். ஆனா காசி செம சலிப்பா, எனக்கு என்னடா எக்சைட்மெண்ட்? இது எங்க அப்பா காலேஜ் தானே! ஸ்கூல் படிக்கிறப்பவே இங்க ஆயிரம் தடவ வந்துட்டு போயிருக்கேன். எனக்கு இதுல புதுசுன்னு சொல்றதுக்கு எதுவும் இல்லடா. ன்னு கூலா சொன்னான். அடப்போடா! காலேஜ்னா பில்டிங் கிடையாது. அங்க இருக்குற லைப். ன்னு சிரிச்சிக்கிட்டே பிரவீன் அவனை இழுத்துட்டு உள்ள போனான். காலேஜ் ஆடிட்டோரியம் லைட்ஸ்ல ஜொலிச்சிட்டு இருந்துச்சு. முதல் வருஷ பசங்க எல்லாம் வரிசையா உட்கார்ந்திருக்க மேடையில பெரிய மனுஷங்க எல்லாம் உட்கார்ந்திருந்தாங்க. பிரவீனும் காசியும் உட்கார்ந்திருக்கும்போ, அவங்களுக்கு பக்கத்துல ஒரு பையனும் பொண்ணும் உட்கார்ந்திருந்தாங்க. பிரவீன் சும்மா இருக்காம அவங்க கிட்ட பேச ஆரம்பிச்சான். ஹாய்! நான் பிரவீன். இது என் பிரண்ட் காசி. ன்னு கை நீட்டினான். காசி ஜஸ்ட் ஒரு ஹாய் மட்டும் சொன்னான். அந்த பையன் சிரிச்சிக்கிட்டே, ஹாய், நான் ரிஷி இது என் கேர்ள் பிரண்ட் நிஷா. ன்னு அறிமுகப்படுத்தினான். நிஷான்னு சொன்னதும் காசி சட்டுன்னு நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து என்ன பாஸ்! காலேஜுக்கு இன்னைக்கு தான் வந்திருக்கோம். அதுக்குள்ள லவ்வா? ன்னு ஆச்சர்யமா கேட்டான். நிஷா செம கெத்தா, நாங்க ஸ்கூல் படிக்கும்போதுல இருந்தே லவ் பண்றோம். ன்னு சொல்லி சிரிச்சா. வாவ்! சூப்பர் தல! ன்னு பிரவீன் பேசிட்டிருக்கும்போதே, பிரின்சிபல் மேடைக்கு வந்தாங்க. அப்போ ரிஷி மெதுவா பிரவீன் காதுல, அது எங்க அம்மாதான். ன்னு ரகசியமா சொன்னான். பிரவீனுக்கு ஷாக். என்னது? உங்க அம்மாவா பிரின்சிபல்? ரிஷி சிரிச்சிக்கிட்டே, ஆமா, அதனால உங்களுக்கு ஏதாவது பிரச்சனைன்னா என்கிட்ட சொல்லுங்க. நான் பார்த்துக்குறேன். ன்னு சொன்னான். இதைப்பார்த்துட்டு காசி சும்மா இருப்பானா? தல...இந்த காலேஜ் ஓனர் எங்க அம்மாதான். ன்னு சாதாரணமா சொன்னதும் நிஷாக்கு வாய் அடைச்சு போச்சு. நிஜமாவா? ன்னு அவ கேட்க, ஆமா, அதனால எந்த பிரச்சனைன்னாலும் நாங்க பார்த்துக்கிறோம். ன்னு காசியும் தெம்பா சொன்னான். நாலு பேரும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்து சிரிச்சிக்கிட்டாங்க. அப்பவே அவங்களுக்குள்ள ஒரு நல்ல பாண்டிங் உருவாயிடுச்சு. கொஞ்ச நாள்ளயே அந்த நாலு பேரும் காலேஜோட அன்-ஆபிஷியல் டான்ஸா மாறிட்டாங்க. அவங்க நாலு பேரும் சேர்ந்து வரப்போ மத்த பசங்க ஒதுங்கி வழி விடுவாங்க. காஸ்ட்லி கார், பிராண்டட் டிரஸ், அதிகாரப் பின்னணின்னு அவங்க கெத்தே வேற மாதிரி இருந்துச்சு. ஒரு நாள் கேண்டீன்ல செம கூட்டம். இந்த நாலு பேரும் ஒரு பெரிய டேபிளை ஆக்கிரமிச்சு உட்கார்ந்திருந்தாங்க. மத்தவங்களுக்கு இடம் கிடைக்கலன்னாலும் இவங்களை யாரும் எதுவும் கேட்க முடியல. அப்போ தெரியாம ஒரு சீனியர் பையன் பிரவீன் மேல மோதிட்டான். பிரவீன் சட்டையில ஒரு துளி சாம்பார் பட்டுடுச்சு. பிரவீன் உடனே எகிறிட்டான். ஏய்! கண்ணு எங்க இருக்கு? பாத்து நடக்கத் தெரியாதா? ன்னு கத்துனான். அந்த பையன் பதறிப்போய், சாரி பிரதர், தெரியாம பட்டுடுச்சு. ன்னு இழுத்தான். காசி மெதுவா எழுந்து, சாரியா? இது யாரோட காலேஜ்னு தெரியுமா உனக்கு? எங்க மேலயே கை வைக்கிற அளவுக்கு உனக்கு தைரியம் வந்திருச்சா? ன்னு மிரட்டுற மாதிரி கேட்டான். ரிஷி அமைதியா வேடிக்கை பார்க்க, நிஷா நக்கலா சிரிச்சா. மன்னிப்பு கேட்டா மட்டும் போதாது. இந்த சட்டையை நீதான் கிளீன் பண்ணி தரணும். ன்னு பிரவீன் திமிராவே சொன்னான். அந்த சீனியர் பையன் இவங்க பின்னணியை பார்த்து பயந்து போய் குனிஞ்சு மன்னிப்பு கேட்டுட்டு நகர்ந்தான். இப்படிலாம் கெத்து காட்டலனா நம்மள யாரும் மதிக்க மாட்டாங்கடா. ன்னு பிரவீன் பெருமையா சொல்லிக்கிட்டான். இது மாதிரி இவங்க பண்ற அலும்புக்கு அளவே இல்லாம போச்சு. ஒரு தடவ ஒரு பையன் இவங்களை பத்தி பிரின்சிபல் கிட்ட கம்ப்ளைன் பண்ணான். ஆனா ரிஷி அம்மையா அவனை மிரட்டி அனுப்பிட்டாங்க. இதனால காலேஜ்ல இவங்களை எதிர்க்க யாருக்கும் தைரியம் இல்லாம போச்சு. பார்த்தியா காசி. நாம என்ன பண்ணினாலும் இங்க கேக்குறதுக்கு ஆள் இல்லடா. ன்னு பிரவீன் சிகரெட் புகையை ஊதிக்கிட்டே சொன்னான். பின்ன? இது நம்ம கோட்டைடா. இங்க நாம வைக்கிறது தான் சட்டம். ன்னு காசியும் திமிரா சொன்னான். ஆனா அந்த திமிர் பிடிச்ச பிரவீன் மனசுக்குள்ளயும் ஒரு சின்ன சேஞ்ச் ஆரம்பிச்சது. அவன் கண்கள் இப்போ எல்லாம் ஒரே ஒரு பொண்ணை மட்டும் தான் தேடுச்சு. அவ பேரு ஹனி. கேண்டீன்ல ஜன்னல் ஓரமா உட்கார்ந்து அவ பேசிட்டிருக்கும்போ, பிரவீன் அவளையே பாத்துட்டு இருப்பான். அவ சிரிக்கிற அழகும் அவ பேசுற நளினமும் அவனுக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருந்தது. அவ அவனை பார்த்து சிரிக்கிறதும், இவன் அசட்டுத்தனமா சிரிக்கிறதுமா ஒரு மௌன காதல் ஓடிட்டு இருந்தது. இதை கவனிச்ச நிஷா ஒரு நாள் அவன புடிச்சுட்டா.
[5:46]என்னடா? இப்போதெல்லாம் உன் கவனம் எங்கேயோ இருக்கே? ன்னு நிஷா கேட்க, பிரவீன் மழுப்ப பார்த்தான். பொய் சொல்லாதடா மச்சி! என்னாச்சு உனக்கு? தனியா உட்கார்ந்து சிரிக்கிற? ன்னு காசி வாரி விட, மாப்பிள்ளை லவ்வுல விழுந்துட்டான் போல! ன்னு ரிஷி தீர்ப்பு சொன்னான். வேற வழி இல்லாம பிரவீன், ஆமாண்டா... எனக்கு ஹனிய பிடிச்சிருக்கு. ன்னு உண்மை சொன்னான். அப்போ அவ கிட்ட பேச வேண்டியதுதானே? ன்னு நிஷா கேட்க, பயமா இருக்குடா.. அவள பிரண்டா பார்க்க முடியலையே. ன்னு பிரவீன் தயங்கினான். உடனே நிஷா, நான் பார்த்துக்குறேன், வாங்க போலாம்! ன்னு எல்லாரையும் இழுத்துட்டு ஹனி இருந்த டேபிளுக்கு போயிட்டா. பிரவீனுக்கு உள்ளங்கை எல்லாம் வேர்க்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு. நிஷா நேரா ஹனி கிட்ட போயி, ஹாய் ஹனி! நான் நிஷா. இவன் பிரவீன். உன்கிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணுமாம். ன்னு சொல்லிட்டு, மத்த ரெண்டு பேரையும் கூட்டிட்டு எஸ்கேப் ஆகிட்டா. இப்போ பிரவீனும் ஹனியும் மட்டும் தனியா. பிரவீன் ஹார்ட் பீட் பயங்கரமா அடிச்சுக்குது. என்ன பேசணும்? ன்னு ஹனி மெதுவா கேட்டா. பிரவீன் தொண்டையை சரி பண்ணிட்டு, ஹனி... எனக்கு உன்னை பிடிச்சிருக்கு. நீ ரொம்ப அழகா இருக்க. அதைவிட நீ மத்தவங்ககிட்ட பேசுறது ரொம்ப கியூட்டா இருக்கும். ன்னு ஒரு வழியா சொல்லிட்டான். ஹனி லேசா சிரிச்சிட்டு, ஆனா என்கூட நீ இதுவரைக்கும் பேசினதே இல்லையே! அப்புறம் எப்படி நான் பேசுறது கியூட்னு உனக்கு தெரியும்? ன்னு கேட்டா. பிரவீன் அப்படியே உறைஞ்சு நின்னா. அவ அவன் பக்கத்துல வந்து, முதல்ல வந்து நேர்ல பேசு! அப்புறம் சொல்லு, நான் பேசுறது கியூட்டா இல்லையா? ன்னு ஒரு சின்ன சிரிப்போட சொல்லிட்டு போயிட்டா. அவ சொன்னதோ அர்த்தம் புரிய கொஞ்ச நேரம் ஆச்சு பிரவீனுக்கு. அவளுக்கு ஓகே! நேர்ல வந்து பேச சொல்லிட்டா! சந்தோஷத்துல அந்த காலேஜ் டான் பிரவீன் ஒரு சின்ன பையன் மாதிரி துள்ளி குதிச்சு ஓடி வந்தான். அவனோட சந்தோஷம் அந்த மைதானம் முழுக்க எதிரொலிச்சது. கிளாஸ் எல்லாம் முடிஞ்சு பசங்க கிளம்பிட்டு இருந்த அந்த ஈவினிங்ல வெயில் குறைஞ்சு காத்து இதமா வீசிட்டு இருந்தது. ஹனி அவ பிரண்ட்ஸ் கிட்ட சிரிச்சு பேசிட்டு பார்க்கிங்ல நின்ன அவ ஸ்கூட்டியை நோக்கி நடந்தா. வண்டி சாவியை போட்டு கிளம்ப தயாரானப்போ, கரெக்டா அங்க வந்து நிழல் மாதிரி நின்னா பிரவீன். அவன் முகத்துல ஒரு பதற்றம், ஆனா அதைவிட ஒரு ஆர்வம் அதிகமா தெரிஞ்சுது. ஹனி! நான் நான் உன் கூடவே வரவா? ன்னு அவன் இழுக்க, ஹனி பயந்துட்டா. ஒரு மிரட்டல் பேர் வழி மாதிரி இல்லாம, அன்புக்கு ஏங்குற ஒரு சின்ன பையன் மாதிரி இருந்தான். ஹனி அவனை பார்த்துட்டு குறும்பும்பா ஒரு சிரிப்பு சிரிச்சா. சரி வா, ஆனா ஒரு கண்டிஷன். நீதான் ஸ்கூட்டியை தள்ளிட்டே வரணும். நான் சும்மா நடந்து வருவேன். ஓகேவா? ன்னு கண் அலிச்சு கேட்க, பிரவீன் குஷியோட உச்சத்துக்கே போயிட்டான். ஓகே! கண்டிஷன்ஸ் அப்ளைட் தான்! நீ சொன்னா நான் பைக், காரையே தள்ளுவேன்! ன்னு சிரிச்சிக்கிட்டே ஸ்கூட்டியை பிடிச்சிக்கிட்டான். ரெண்டு பேரும் மெதுவா நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க. அந்த இடமே அமைதியா இருக்க, ஸ்கூட்டி டயர் தார் ரோட்ல உருளுற ஒரு சத்தம் மட்டும் கேட்டுச்சு. ரெண்டு பேருக்கும் இடையில ஒரு பெரிய சைலன்ஸ். என்ன பேசுறதுன்னு கூட தெரியாம பிரவீன் ஓரகண்ணால அவளை பார்க்க, ஹனி கீழ குனிஞ்சு சிரிச்சிக்கிட்டே வந்தா. கடைசியில அந்த அமைதியை தாங்க முடியாம பிரவீனே ஆரம்பிச்சான். ஹனி உனக்கு ஸ்போர்ட்ஸ் பிடிக்குமா? பார்க்க பிடிக்கும். ஆனா விளையாட தெரியாதுபா. ன்னு அவ கேஷுவலா சொன்னா. எனக்கு ஸ்போர்ட்ஸ்னா உயிர் ஹனி. எங்க அப்பா தான் காலேஜ் டீம்க்கு ஸ்பான்சர். சின்ன வயசுல இருந்தே எனக்கு வாலிபால்னா ரொம்ப இஷ்டம். இப்போ ஸ்டேட் லெவல் வரைக்கும் போயிருக்கேன். ன்னு அவன் சொல்லும்போது முகத்துல ஒரு கெத்து தெரிஞ்சுது. ஓஹோ! பிரின்சிபல் அம்மாவோட பையன் ரிஷியோட க்ளோஸ் பிரண்ட் நீதானே? காலேஜ் ஃபுல்லா உங்களை பத்தி தான் பேச்சாவே இருக்கு. ன்னு ஹனி கேட்க, பிரவீன் லேசா சிரிச்சான். உண்மையை சொன்னா நான் காசி கூடதான் ரொம்ப க்ளோஸ். சின்ன வயசுல இருந்தே நாங்க ஒண்ணா வளர்ந்தவங்க. அப்புறம் நிஷா அவளுக்கு பிறகுதான் ரிஷி பழக்கம். உனக்கு உன் டிபார்ட்மென்ட்ல யாரு க்ளோஸ்? ஹனி கொஞ்சம் யோசிச்சுட்டு, எனக்கும் காலேஜ்ல நிறைய பிரண்ட்ஸ் இருக்காங்க. ஆனா மனசு விட்டு பேசுற அளவுக்கு யாரும் இல்ல. எல்லார்கிட்டேயும் சும்மா பேசுவேன். அவ்வளவுதான். ன்னு சொன்னா. அவ சொன்னதும் பிரவீனுக்கு ஏதோ நம்பிக்கையை தந்திருச்சு. அப்புறம் அவன் தன் அம்மாவை பத்தி பேச ஆரம்பிச்சான். எனக்கு எங்க அம்மானா ரொம்ப பிடிக்கும் ஹனி. அவங்கதான் என் உலகம். ரொம்ப சாஃப்ட், அமைதியானவங்க. அப்பா பிசினஸ்ல பிஸியா இருப்பாரு. ஆனா அம்மா எப்பவும் எனக்காகவே இருப்பாங்க. அவங்களுக்கும் நான்தான் உயிர். அவ அம்மா பத்தி பேசும்போது அவன் கண்ணுல இருந்த அந்த மென்மை ஹனிக்கு ஆச்சர்யமா பார்த்தான். இவ்வளவு திமிரா இருக்குறவன் குள்ள இப்படி ஒரு பாசமான உருவம் இருக்கா? ன்னு அவளுக்கு தோணுச்சு. உங்க வீட்ல எல்லாரும் எப்படி? உன் தம்பி இல்ல தங்கை? ன்னு பிரவீன் ஆசையா கேட்டான். ஆனா ஹனி அதுக்கு பதில் சொல்லாம ஒரு சிரிப்போட, உங்க அம்மா ரொம்ப லக்கி பிரவீன். உன்னை போல ஒரு பையன் அவங்களுக்கு கிடைச்சிருக்கான். ன்னு சொல்லி பேச்சை மாத்திட்டா. ரொம்ப தூரம் தள்ளிட்டு வந்தேடா. கை வலிக்கும்போது போயிட்டு வரேன்னு அவன் வண்டியை வாங்க பார்த்தான். அவ என் குடும்பத்தை பத்தி பேசலன்னு பிரவீனுக்கு ஒரு சின்ன நெருடல் இருந்தாலும், அவ காட்டுன அக்கறையில அதை மறந்துட்டான். வளாகத்தோட கேட் வரைக்கும் வந்துட்டாங்க. வெயில் அழகா அவங்க மேல விழுந்துட்டு இருந்தது. ஒரு புது உறவோட ஸ்டார்டிங்ல அவங்க நின்னுட்டு இருந்தாங்க. பிரவீன் வண்டியை விடாம, இல்ல ஹனி, இன்னும் கொஞ்ச தூரம் அப்படியே பேசிட்டே போகலாமே? ன்னு மெதுவா சொல்ல, ஹனியும் சரி ன்னு நடந்து வந்தா. அப்போ ஹனியோட முகத்துல ஒரு சின்ன சோகம் தெரிஞ்சது. அதுவரைக்கும் சிரிச்சு பேசினவ ஒருநிமிடத்துல அமைதியாகிட்டா. நீங்க உங்க அம்மா, அப்பான்னு அவங்களை பத்தி இவ்வளவு பெருமையா பேசுறது கேட்கவே நல்லா இருக்கு பிரவீன். ஆனா அந்த அதிர்ஷ்டம் மட்டும் எனக்கு இல்ல. ன்னு சொன்னப்போ, அந்த இடமே ஒரு மாதிரி ஆகிடுச்சு. பிரவீன் அதிர்ச்சில நின்னா. என்ன ஆச்சு ஹனி? ன்னு அக்கறையா கேட்டான். ஹனி ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, எனக்கு அம்மா, அப்பா ரெண்டு பேருமே இல்ல. சின்ன வயசுலயே ஒரு ஆக்சிடென்ட்ல அவங்க போயிட்டாங்க. இப்போ என் மாமாதான் என்ன வளர்க்குறாரு. வீட்ல மாமா, அத்தை, அப்புறம் அவங்களோட ரெண்டு பொண்ணுங்க இருக்காங்க. மாமா பேங்க் மேனேஜர், அத்தை டீச்சர். அவங்க நல்லாதான் பார்த்துக்குறாங்க. ஆனா ஆனா ன்னு இழுத்தா. பிரவீனுக்கு நெஞ்சுல யாரோ ஓங்கி அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. சாரி ஹனி, நான் தெரியாம கேட்டுட்டேன். உன்னை வருத்தப்பட வைக்கணும்னு நினைக்கல. ன்னு அவன் தடுதடுப்ப குரல்ல சொல்ல, ஹனி லேசா சிரிச்சா. பரவாயில்ல பிரவீன். ஆனா சில நேரம் ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும். நான் அவங்க பொண்ணு இல்லையே! அதனால அவங்க பொண்ணுங்களை விட என்னை வேற மாதிரி தான் நடத்துவாங்க. அதுகூட பழகிருச்சு. ஆனா காலேஜ்ல மத்தவங்க அவங்க அம்மாவை பத்தி பேசும்போது மட்டும் நமக்கு அந்த பாசம் கிடைக்கலையேன்னு தோணும். மனசுக்குள்ள ஒரு வெறுமை வந்துடும். ன்னு சொல்லும்போது அவ கண்ணுல தண்ணி வந்துடுச்சு. ன்னு கண்ணு கலங்கினா ஹனி. பிரவீன் அவ தோளை தொடப்போய் அப்படியே கையை தயங்கி நின்னா. அவனோட திமிரெல்லாம் எங்க போச்சுன்னு தெரியல. பேச்சை மாத்த நினைச்சு, உன் சிரிப்புல ஆரம்பிச்சு உன் அமைதி வரைக்கும் எனக்கு எல்லாமே பிடிச்சிருக்கு ஹனி. ஏன் இவ்வளவு அழகா பொறந்து என் உயிரை எடுக்குற? ன்னு அவ கண்ண கலங்க கேட்க, ஹனிக்கு வெட்கத்துல முகம் சிவந்து போச்சு. ரொம்ப வழிஞ்சிடாதீங்க மிஸ்டர் பிரவீன்! அப்புறம் ஸ்கூட்டி அக்குலுக்குள்ள போகுது. ன்னு அவ கிண்டல் பண்ணி அந்த சூழலை மாத்துனா. வழிக்கினா வழிக்கிட்டு போகுது. தாங்கிக்கப்பா நீ இருக்கே! ன்னு பிரவீன் அவளை பார்த்து கண்ணடிச்சு சிரிச்சான். பிரியும் தருணம் - ஒரு ஆரம்பம். பிரியும் இடத்துக்கு வந்ததும் பிரவீனுக்கு அவளை விட மனசே இல்ல. சரி போயிட்டு வரேன். ன்னு ஹனி கிளம்பனப்போ, பிரவீன் தயக்கத்தோட தன் போனை நீட்டினான். நம்பர் தரியா? நைட் தூக்கம் வரலனா உன் கியூட் வாய்ஸ் கேட்டா நல்லா இருக்கும்னு தோணுது. ன்னு அவள ஃபிளர்ட் பண்ண, ஹனி சிரிச்சிக்கிட்டே நம்பரை போட்டு கொடுத்தா. நள்ளிரவு உற்சாகம். நம்பர் கொடுத்தாச்சு. ஆனா கால் பண்ணிடாத. நான் பேசமாட்டேன். ன்னு அவ கிளம்பிட்டா. அவ போற வரைக்கும் பிரவீன் அங்கேயே நின்னுட்டு இருந்தான். அவளோட சோகமான கதையும் அவனுக்கு அவளை பாதுகாக்கணும்ங்கிற உணர்வை தந்துச்சு. அன்னைக்கு நைட் அந்த திமிர் பிடிச்ச பிரவீன் மனசுக்குள்ள காதல் மலர்றதை அவன் உணர்ந்தான். அன்னைக்கு நைட் வீடுக்கு வந்த பிரவீன் குளிச்சு முடிச்சுட்டு பெட்ல விழுந்த வேகத்துல நிஷாவுக்கு கால் பண்ணான்.
[13:13]என்ன நிஷா சொல்ற? வாவ்! அப்புறம் ஏன் நீ அவன பார்க்கல? நம்பர் வாங்கிட்டியா நிஷா? ன்னு நிஷா ஆர்வமா கேட்டா. நம்பர் வாங்கிட்டேன் நிஷா. ஆனா அவளுக்கு அம்மா அப்பா இல்லையாண்டா. மாமாதான் வளர்க்குறாராம். அந்த விஷயம் தெரிஞ்சதும் எனக்கு அவள மேல இன்னும் அக்கறை அதிகமாயிடுச்சு. ஹனி எப்பவும் ஹாப்பியா இருக்கணும்னு தோணுது. ன்னு பிரவீன் உருக்கமா சொன்னான். தோழியின் வியப்பு. நிஷா, சரிடா உனக்கு அவள மேல செம இன்ட்ரெஸ்ட் வந்திருச்சு. பயப்படாம ஹனிக்கு கால் பண்ணுன்னு கிரீன் சிக்னல் கொடுத்தா.
[55:05]பிரவீன் ஒரு வழியா போனை எடுத்தான். ஹலோ! ன்னு மெல்ல சிரிக்கிறதும், நீ தூக்கி எறிந்தாலும் ஒரு படி தான், ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ன்னு அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். ஆனா அவன் கண்ணனை பார்த்ததும் ஒரு படிதான். {text} `ஏய் நீயே ஒரு தத்தி. உன்கிட்ட என்னடா டவுட்டு?`, `நான் உன்கிட்ட சாரி சொல்ல தான் வந்தேன். ஆனா அந்த ஹரி உன் பக்கத்துல உட்கார்ந்துட்டு என்ன பண்ணிட்டு இருக்கான்?`, `ஹனி விரக்தியா சிரிச்சான். அவன் டவுட் கேட்க வந்தான். நான் சொல்லிட்டு இருந்தேன். இது கூட தப்பா?` ஹனி `யோசிக்காம பிரவீன் தன் வார்த்தைகளை கொட்டினான்.`, `ஏய் நீயே ஒரு தத்தி. உன்கிட்ட என்னடி டவுட்டு?` இந்த வார்த்தை ஹனி இதயத்துல ஈட்டியா பாய்ந்தது. அவள் கண்ணுல கண்ணீர் முட்டிட்டு நின்னுது. `நானும் உன்கிட்ட மன்னிப்பு கேட்கணும்னு அவசரத்துல பண்ணிட்டேன். நீதான் ஒரு தத்தி. என் மேல நம்பிக்கை வரவரைக்கும் நான் உன்கிட்ட பேச மாட்டேன்.` என்று ஹனி அங்கே இருந்து கிளம்பினாள். பிரவீன் கண்கலங்கி போனான். ஹனி போறதையே பிரவீன் பார்த்துட்டு இருந்தான். அவன் மனசுல ஒரே ஒரு கேள்விதான் சுத்தி வந்தது. ஹனி அவன விட்டு நிரந்தரமா விலகி போயிடுவாளா? அவளுக்கு மேல இருக்கிற இந்த சந்தேகம் உண்மையா? பிரவீன் கையில் இருந்த அவனோட ஒரு சில போட்டோக்களை பார்த்தான். `ஓ மை காட்! என் பிரவீன் அவள நம்பாம அவள விட்டு விலகிடுவாளா?` ஒருத்தன் தனியா இருக்கிறப்போ அவன் மனசுல வர சந்தேகமும், பயமும் அவனை போட்டு அழுத்துச்சு. `அப்புறம் அவன் அவள பத்தி போட்டோவை பார்த்துட்டு, அவள் கூட பேசாம நான் எப்படி இருந்தேன்? என் மேல எந்த தப்பு இல்லை. அவதான் தப்பு பண்றா.`ன்னு மனசுக்குள்ள ஒரு குரல் ஒலிச்சுது. இன்னொரு குரலோ, `அது உண்மைதானா? நீதானே நம்பக்கூடாதுன்னு சொல்லி சத்தியம் வாங்குன. அப்புறம் இப்ப எதுக்கு சந்தேகப்படுற?`ன்னு கேட்டது. பிரவீன் ஒரு பயத்தில், `யார் சொல்றது உண்மை? என் மனசுல இருக்கிற இந்த சந்தேகம் உண்மையா? இல்லை இந்த போட்டோக்கள் உண்மையா?` என்று மனசுக்குள்ளே கேட்டுக்கிட்டு, அந்த போட்டோவையும் ஹனியோட நம்பரையும் எடுத்துட்டு நிஷா வீட்டுக்கு ஓடினான். இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தால், மறக்காம லைக் பண்ணுங்க, ஷேர் பண்ணுங்க, கமெண்ட் பண்ணுங்க, சப்ஸ்கிரைப் பண்ணுங்க. நன்றி.`,
