[0:00]สติปัฏฐาน 4 คือ มี สติ เป็น บาป ฐาน 4 อย่าง มี กาย เวทนา จิต แล้ว ก็ ธรรม
[0:09]แยก เป็น สติ ให้ เห็น กาย ใน กาย จิต ใน จิต เวทนา ใน เวทนา และ ธรรม ใน ธรรม สังเกต ง่าย ๆ
[0:19]โดย ไม่ ผ่าน ความ นึก คิด ไม่ ผ่าน สมอง เรา จะ เห็น ได้ เอง โดย อัตโนมัติ โดย ผ่าน การ ทํา อานาปานสติ นั่น เอง
[0:27]นี่ เรียก ว่า เห็น กาย ใน กาย สติ จะ ทัน ความ คิด โดย ปกติ แล้ว ความ คิด จะ เกิด ขึ้น โดย ที่ สติ จะ ไม่ ทัน นี่ จึง เรียก
[0:40]ว่า เห็น จิต ใน จิต ระหว่าง ทํา อานาปานสติ ไป เรื่อย ๆ จะ เห็น สิ่ง ที่ เข้า มา กระทบ ตา หู จมูก กาย และ ใจ
[0:49]ความ รู้ สึก ปรุง แต่ง จะ ค่อย ๆ เกิด ขึ้น จะ เกิด อาการ สุข บ้าง ทุกข์ บ้าง รู้ สึก ชอบ ไม่ ชอบ รู้ สึก เฉย ๆ อาการ เหล่า นี้ เรียก
[1:00]ว่า เวทนา ใน เวทนา พิจารณา ต่อ ไป เรื่อย ๆ ก็ จะ เห็น ว่า ความ สุข นี้ ก็ ไม่ เที่ยง ความ ทุกข์ ก็ ไม่ เที่ยง เดี๋ยว เกิด เดี๋ยว
[1:08]ดับ เปลี่ยน แปลง แบบ นี้ ไป เรื่อย ๆ พูด ง่าย ๆ คือ ยึด ถือ สิ่ง ใด ไม่ ได้ เลย จน กระทั่ง เรา ภาวนา ไป เรื่อย ๆ จะ เห็น
[1:16]ว่า มี อย่าง เดียว ที่ ไม่ เกิด แล้ว ก็ ไม่ ดับ นี่ เรียก ว่า เห็น ธรรม ใน ธรรม ข้อ ดี ของ การ ฝึก สติปัฏฐาน 4 คือ
[1:26]เรา พยายาม รู้ เนื้อ รู้ ตัว อยู่ เสมอ เพราะ อะไร เพราะ ว่า ถ้า ฐาน กาย เรา ไม่ มั่น จิต เรา ของ เรา ก็ จะ หลุด ได้ ง่าย ๆ
[1:34]ให้ เรา ตั้ง กาย ให้ มั่น ก่อน ก็ คือ การ ฝึก ให้ รู้ เนื้อ รู้ ตัว อยู่ เสมอ ไม่ ว่า เรา จะ ทํา อะไร ก็ รู้ สึก ตัว อยู่ เสมอ ขยับ มือ
[1:44]ก็ ให้ รู้ ว่า ขยับ มือ กําลัง กิน ก็ ให้ รู้ ว่า ตัว เอง กําลัง กิน ยืน เดิน นั่ง นอน อาบ น้ํา ทํา งาน หรือ ทํา อะไร ก็ ตาม
[1:55]ให้ เรา ค่อย ๆ มี สติ อยู่ กับ ลม หายใจ ค่อย มี สติ อยู่ กับ กาย หายใจ เข้า ค่อย ๆ ฝึก แบบ นี้ ไป เรื่อย ๆ แล้ว สติ
[2:04]เรา อ่ะ จะ ตั้ง มั่น ได้ เอง ปกติ ใช่ ไหม ครับ ความ คิด ของ เรา อ่ะ จะ เกิด ขึ้น ตลอด เวลา เกิด ขึ้น ตลอด เวลา แต่ เวลา ที่
[2:16]เรา เอา จิต มา รู้ ลม หายใจ เข้า ออก ความ คิด มัน จะ ดับ เพราะ ว่า 2 สิ่ง นี้ ไม่ สามารถ ที่ จะ เกิด ได้ พร้อม กัน ถ้า ตอน เนี้ย
[2:22]เรา รู้ ลม อยู่ ความ คิด ดับ ถ้า สมมุติ กลับ มา ดู ลม อ่ะ ลม เรา หาย แล้ว นะ ความ คิด เกิด ความ คิด เกิด แล้ว นะ กลับ ไป คิด
[2:30]ต่อ กลับ ไป คิด ต่อ กลับ มา ดู ลม จะ แบบ นี้ อยู่ เรื่อย ๆ แบบ นี้ อยู่ ตลอด เวลา ฝึก ให้ เป็น บาป ฐาน ให้ ตั้ง มั่น ก่อน เอา กาย
[2:41]ก่อน แล้ว จะ ค่อย ๆ ไป เวทนา และ จะ ค่อย ๆ ไป จิต แล้ว จะ ค่อย ๆ เห็น ธรรม ไม่ ว่า เรา จะ ทํา อะไร ใน ชีวิต ประจํา วัน ไม่
[2:49]จําเป็น ต้อง นั่ง สมาธิ อยู่ ตลอด เวลา ก็ ได้ อย่าง หนึ่ง ที่ ต้อง มี เลย คือ ความ เพียร ฝึก ไป เรื่อย ๆ แล้ว จะ เห็น เอง เพราะ
[2:57]ทุก อย่าง คือ ปัจจตังค์
