[1:08]Sa isang malawak na kagubatan, sa labas ng kaharian ng Albanya, may nakagapos sa puno ng higera na higpit ang pagkakagapos sa lalaking nagngangalang Florante. Nababalot ng takot ang kanyang pagkatao. Tila habung na lona ang kanyang nadarama. Tinatakasan na siya ng hininga sa sobrang panganib na nakaka-ambas sa kanya. O ba't ganito ang kapalaran? Ba't ganito ang pinagkaloob mo? Ang naging mabuting anak At mamamayan ng Albanya. Ba't ganito ang kapalaran? O kaya babay ang naniningana, may lalim ako. Sumagi man lamang ako sa iyong kaisipan. Batid kong isipin ka na ni Konde Adolfo, sana isipin mo ako hanggang sa huli. Mahal kong Albanya, Magbabayad akong masamang inalipusta ang iyong yaman. Ang taong nais ng kapangyarihan at kayamanan ng Haring Linseo at ang mga si Duk Briseo. O Laura, hahayaan mo lang ba ako rito sa kagubatan. Alam kong hindi mo maatim ang mahal mo sa kahinang-pisan. O kay pait ng aking buhay sa akin ay tila walang nagmamahal. Laura at Albanya ang aking sinilangan. Ako sa inyo'y nagpapaalam.
[2:33]May isang Persyanong Moro na napadako sa kinalalagyan ni Florante. Ito ay si Aladin, anak ni Sultan Al-Adab. Narinig lahat ni Aladin ang panaghoy ni Florante. Oh, isang sawi'ng palad. Anong kapalaran ang iyong natatamasa? Tila nabuhusan ng malamig na tubig ng makita ni Aladin ang dalawang leon na papalapit kay Florante.
[3:19]Mabilis niyang kinalas ang mahigpit na pagkakitali kay Florante. Kahit alam niyang ito'y isang kaaway.
[3:29]Huwag ka nang mag-alala, ikaw ay ligtas na. Halika't gagamutin ko ang iyong mga sugat. Sino ba 'yan? Ay, mali. Isang Moro, isang kaaway. Ngunit bakit niligtas mo ako sa bingit ng kamatayan? Dahil walang kaaway sa panahong kagaya nito. Ako nga pala si Aladin. Mahal na pala si Florante. Maraming salamat sa lahat ng ginawa mo, kaibigan. Nagsimula na silang magkapalagayan ng loob at magpalitan ng mga sarili nilang karanasan at kwento. Isusumpa ko na ang aking kwento. Simula nang ako'y ipinanganak.
[4:19]Ipinanganak ako sa bayan ng Albanya, kung saan si Duk Briseo, ang aking amay naninirahan. Ang aking ina naman na si Prinsesa Floresca ay nakatira sa Crotona.
[4:34]Dahil sinagol pa lamang ako, malapit na akong nagising ng isang buwitre. Ah! Anak!
[4:53]Prinsesa Floresca, ipagpaumanhin ninyo po na hindi ko kaagad napansin ang buwitre. Hindi mo na kailangan pang humingi ng pagpaumanhin. Maraming salamat dahil niligtas mo ang aking anak sa bingit ng kamatayan. Halika at magtungo tayo sa silid ng kanyang ama.
[5:11]Nang isang araw naman ay may isang ibong arkon ang biglang dumagit ng kanyang diamante sa dibdib.
[5:25]Aray! Ayos ka lang ba, anak? Opo inay. Ang aking. Ayos lang. Ang mahalaga ay maayos ang iyong kalagayan at hindi ka napano.
[5:37]Di naglaon ay lumaki na si Florante at siya'y pinadala sa Atenas upang humanap ng karunungan.
[6:09]Maligayang pagdating sa Atenas, Florante. Maraming salamat po, maestro. O, bakit nakikita sa iyong mga mata ang labis na kalungkutan? Opo, ako ay nalayo sa Albanya at sa aking mga magulang, maestro. Lilipas rin iyan. Tara't ipapasyal kita sa Atenas.
[6:28]Anim na taon ang kanyang nilagi sa Atenas at sa loob nito ay natuto siya ng pilosopiya, astrolohiya at matematika. Dahil sa angking galing ni Florante ay 'di siya nahirapan na manguna sa klase. Dinaig niya maging si Adolfo, kaya't isang araw ay nagkaroon sila ng dula-dulaan. Isa kang mang-aagaw! Lahat na lang ay napasa'yo. Ngunit ano ang aking nagawang 'di maganda sa'yo? Ang tangi kong hangarin ay mag-uwi ng karangalan sa ating bayan. Karangalan? Sa ating bayan? Napasa'yo na ang lahat ng atensyon. Nais mo pang agawin sa akin pati ang karangalan? Hindi maaari! Dapat ka nang mamatay! Ano ang iyong iniisip, Adolfo? Kumalma ka. Hindi ka dapat nagkakaganyan. Tayo ay magkakapatid, ngunit ano ang nangyayari sa'yo? Adolfo, ito ay isang dula-dulaan lamang kaya't hindi katanggap-tanggap ang iyong ginawa. Ito ay isang malaking kamalian at hindi ko 'to hahayaan. Nais kong bumalik ka sa Albanya at mamuhay ka nang tahimik at payapa.
[7:33]Naiwan sa Atenas si Florante. Mag-iisang taon na siya rito nang makatanggap siya ng liham. Isang mapagpalang araw po. Isang liham galing kay Duke Briseo ng Albanya.
[7:47]Ayon sa sulat, sumakabilang-buhay na ang kanyang ina.
[7:58]Hindi! Hindi maaari!
[8:09]Hindi! Hindi maaari! Mahal kong ina. Nagpasya si Florante na umuwi ng Albanya. Florante, nawa'y makarating ka sa Albanya ng maayos at ligtas. Mangako, ingatan ko po ang aking sarili. Maestro, nais ko pong samahan si Florante sa kanyang pagpapayaw sa Albanya. Kami ay aalalay. Mag-iingat ka sa mga bantang ni Menandro. Sana ay patuloy ng iyong pagbabalik agad sa pinagtalaga. Nawa'y magtagumpay ka. Huwag kang magpadala sa magiliw na pagtatawa. Mag-iingat ka rin Laura. Maraming salamat po, maestro.
[8:46]Anak, nakarating ka ng maayos sa Pilipinas.
[8:58]Nung 'di na ipinatawag ng haring Linseo si Duke Briseo sapagkat ang kaharian ng Crotona ay sinasalakay ng hukbo ni Heneral Osmalik. Haring Linseo, nagdala akong mga ilalabas na personal. Kumusta sa Atenas? Tagal-tagal na tanungin ulit tayo Heneral.
[9:21]Sila ay nagkaroon ng pagbubulong. Haring Linseo, tinataglay ng binatang iyan ang lahat ng mga katangian na dapat mamuno. Oo, mahal na hari. Dahil sa kanyang pinipitas at kaginoohan, ang pagkakapanalo ay tiyak.
[9:54]Halika Laura, sumabay ka sa amin.
[9:59]Ako nga pala si Florante. Ako nga pala si Laura. Florante, ang aking anak.
[10:07]Sige, maiiwan na muna namin kayo. Marami pa kasi kaming asikasuhin. Sige po, ama. Paalam. Hindi mawala sa isipan ni Florante si Laura, kahit isang saglit. Tatlong araw siyang nanirahan sa Palasyo ni Linseo.
[11:15]Araw-araw niya itong nakikita. Si Florante ay nahihirapan paibigin si Laura. Sapagkat maraming nanliligaw at bumibisita sa kanya. Kasabay nito ay may katungkulan siyang dapat isagawa ang planong digmaan sa Crotona na dapat pagtagumpayan. Laura, magandang araw Florante. Anong kutili-kutili sa'yo? Dinanong Heneral Laura. May pagtatatakot ng palasyo at ang iyong. Laura, matagal ko na itong gustong sabihin sa'yo. Ang iyong kahandaan at kabutihan ay aking lubos na napupusuan. Ako'y nakipagtaas na sa'yo Florante, sa iyong araw-araw na pag-eensayo at pagdalaw sa akin. Ako rin ay nagpatibay sa'yo.
[12:08]Laura, ako'y mawawala muna. Nawa'y huwag kang malungkot. Alam ko kung saan ang iyong karuroonan at kung ano ang iyong gagawin doon. Kaya't pakiusap, magbalik ka at bubutihin ang lahat sa akin. Magbabalik ako Laura, aking sinita. Magbabalik ako sa'yo at para sa Albanya. Nakita ni Florante ang bandila ng Moro na nakagaygay at nakasagupa nila ang hukbo ni Heneral Osmalik.
[12:47]Isang matagumpay na laban ito kay Florante.
[12:53]Mabuhay Florante! Mabuhay! Mabuhay! Mabuhay Florante! Mabuhay! Mabuhay! Saglit na naghari ang katahimikan sa Albanya ng sumalakay ang hukbo ni Miramolin. May kung ano sa Albanya dahil sunod-sunod ito ni lilusog. Gayun pa man, tanging kabiguan lamang ang natamo nila sa kamay ni Florante. Mabuhay! Florante! Mabuhay!
[13:49]Heneral, may ideya po galing kay Haring Linseo. Salamat. Ano ang sabi Florante? Ibinaba 'ko sa Albanya. Kuwan, kailangan mo sa iyong, paalam, ikaw ay umuwi na. Aalis na ako. Napakapagtataka naman yata. Di pinasama ang mga hukbo. Nakarating na si Florante sa Albanya, ngunit, Ano ibig sabihin nito? 'Di niyo ba ako kilala? Ikinalulungkot naming na ikaw ay tumakas sa bayan ng Crotona at sa aming mga hari. Bitawan niyo ako, mga lilo. Konde Adolfo, anong ibig sabihin nito? Magandang gabi, Heneral. Nakuha na ang iyong kwarto. Maganda pa. Bakit? Paano? Bakit na sa'yo ang sentrong Crotona? Paano mo ito nagawa sa sarili mong bayan? Nasaan ang hari, o ang aking ama? Florante, Florante. Kawawa ka naman, nahulog ka sa aking bitag. Alam mo kung ibinugtan ko lang naman ang iyong ama at ang Haring, dahil hindi sila nararapat dito sa Albanya. Mga walang utak. Wala sa aking kamay ang iyong hatol, kung ikaw ay mabubuhay o mawawalan ng hininga. Sa mamayan ng Albanya ka nagkasala. Kaya sila rin ang huhusga sa iyong kapalaran.
[15:14]Kasi Linseo, isa kang hangal. Katulad din ni Briseo. Karapat-dapat kang isama sa kamatayan. Aking anak, tulungan mo akong akain ito sa kaharian. Pagsusuhod, mahal na ama.
[15:38]Napasari ko na ang pagbabayaran ang kapaksian ang iyong ginawa sa mga mamamayan ng Albanya. Huwag ka nang magpakita kailanman, kundi uumamatay ka. Halika. Baka wala na siya. Akin tutulungan si Aladin.
[17:23]Pinag-uutos ko na lisanin mo ang bayang ito at huwag kang magpapakita kailanman, kundi mamamatay ka. Halika.
[19:30]Dahil sa pagkamatay ni Haring Linseo at Duke Briseo ay pinalitan sila ni Florante. Sa kanyang pagkahari, nanumbalik ang dating katangian ng kaharian. Nagbalik ang kapayapaan, umunlad at bumanik rin sa dati ang mga tao. Kaagad naman dinaos ang kasal nila Florante at Laura, maging nina Aladin at Flerida.
