B1 თემა I ვიდეოჩანაწერი 1.1ბ

[0:00]და ერთი სასაცილო ისტორიას მოვიგონებ და 96 წელია როცა პირველი წიგნი გამოსცა ლევან თვითმერიამ, ხო ჩემმა ბავშვობის მეგობარმა. და უაზრო მგზავრი ერქვა და როგორი არეული დრო იყო, გვახსოვს არა? ახალი დამთავრებული ომები, ყველაზე ცუდი დრო იყო, არა? ომი დამთავრდა, გეშინოდეთ მშვიდობის, რომ აი სწორედ ის დრო იყო ეს 96 წელი და დავარიგე ეს წიგნი, ცხადია და სიმბოლურად 10 ცალი დავდე საუნჯევარით რუსთაველზე ესეთი მაღაზია და ვხვდება მამაჩემის მეგობარი, გოგი დემეტრაძე, ჩემი მასწავლებელი და გაგაო წიგნი გამოსულაო და სად ვიყიდოო და რას ამბობ მეთქი, ზიოგოგი მოგცემ და მივედი სახლში აღარ არის. წავედი საუნჯეში საყიდლად. და აღარ არი ესე იგი, ვკითხულობ, რომ გაგანახურჩის შვილის უაზრო მგზავრი თუ არის მეთქი დარჩენილი და აღარ არის შვილო, ვიფიქრე, რომ ვინ იყიდდა 10 ცალი იდო, იმდება და ვიყიდი მე და მივცემ ჩემ მასწავლებელს და მეგობარს და აღარ არიო შვილო, ძალიან ისეთი ცანდო მიანი ასაკოვანი ქალბატონი იყო და უი მეთქი რაღაც შევწუხდითავით და შეატყო იმან და შვილო, მეო წავიკითხეო და სულ სისულელეები ეწერაო, არ ინერვიულო ამაზეო. დამაწყნარა და იმდენი ვიცინე, ამდენი მე მგონი დიდხანს არ მიცინია, არც იქამდე, არც მას მერე და მერე გავიგე, რომ მსგავსი ისტორია ახალგაზრდობაში გადახდენია ჩვენს კლასიკოს გურამ დოჩანაშვილს, მსგავსი და მოყვა ამას, რომ აი ეგრე მეც ვერ მიცა ახალგაზრდა ვიყავი, ასე რომ ხდება ხოლმე ასეთი ამბები.