Algıyla gerçekliğin savaşı

[0:00]Bak bir adam var olmayan bir restoranı Londra'nın 1 numarası yaptı. Yemek yoktu, şef yoktu, adres bile yoktu. Sadece internet ve iyi bir hikaye. Oobah Butler, restoranlara gitmeden yorum yazarak para kazanıyordu. Bir gün düşündü, sahte yorumlarla gerçek restoranları yükseltebiliyorsam hiç var olmayan bir restoranı Londra'nın bir numarası yapabilir miyim? Londra'da bir kulübede yaşıyordu. Bu kulübesini bir restoran ilan etti. Adı The Shed at Dulwich. Adres vermedi, sadece randevuyla gidebilirsin dedi. Menü konsepti yemek yok duygu var. Rahatlık, şehvet, empati. Yemek fotoğrafları lazımdı. Mutfağa değil banyoya gitti. Tıraş köpüğü, bulaşık tableti gibi şeylerle yemek gibi gösteren fotoğraflar çekti. Ayağının fotoğrafını çekip jambon diye koydu menüye. Bunları TripAdvisor'a yükledi ve kabul edildi. Londra'daki 18.000 restoran arasında en sonda başladı. 6 ay boyunca arkadaşlarına sahte yorumlar yazdırdı. Ve bu sahte restoran listede yükseldikçe insanlar randevu almak için aramaya başladılar. Ama her gelen rezervasyon isteğinde önümüzdeki 6 hafta doluyuz dedi ve ne kadar doluyuz dedikçe o kadar talep gelmeye başladı. PR ajansları temsil etmek için ulaştılar. Ürün tedarikçileri ücretsiz numuneler göndermeye başladı. İnsanlar şefler iş başvurusu yapmaya başladılar ve 6 ay sonunda istenilen gerçekleşmişti. Butler'ın restoranı TripAdvisor'da 1. sıradaydı. Müşteri yoktu, yemek yoktu, şef yoktu. Sadece sahte yorumlar ve ulaşılamazlık algısı. Butler bu olayı bir ileriye taşımak istedi ve bir geceliğine randevuları kabul etti. 10 kişi davet etti, gözlerini bağladı, bahçede yürüttü ve insanları kulübenin bahçesine oturttu. Servis ettiği şeyler sadece marketten alınan hazır yemeklerdi, mikrodalgada ısıtıp insanlara servis ettiler. Ve işin can alıcı kısmı insanlar memnun ayrıldı. Hatta bazı misafirler tekrar gelebilir miyiz diye bile sordu. Butler aslında bilinen bir formülü kanıtlamış oldu. Bir. Ulaşılamazlık talep yaratır. Doluyuz dedi, herkes istedi. İki. Sosyal kanıt güven yaratır. 5 yıldız gördüler, sorgulamadılar. Üç. İyi hikaye anlam yaratır. Duygulara göre menü dediler, farklı hissettiler. Bu üçü bir araya gelince bir kulübe Londra'nın en iyi restoranı oldu. Mekan bir kulübeydi, yemekler hazır yemeklerdi ama yaratılan algı her şeyi değiştirdi. Butler son olarak şunu söyledi: Bahçemdeki kulübeyi Londra'nın en iyi restoranı yapabildiysem bu devirde her şey mümkün.