[0:00]Հիմա հասնում ենք ամենակարեւոր պահին։ Որոշվում է Թուրքիայի հեղափոխությունից հետո, էդ ուժերը Էրդողանի առաջվա տերերը որոշում են պատժել Թուրքիային։ Դա անելու համար իրենց պետք է լինում իրականացնել մի մեծ պլան։ Երեւի հասարակ, բայց լավ կազմակերպված։ Ի՞նչ ա որոշվում։ Առաջինը՝ պետք է Թուրքիան ներքաշել մի պատերազմի մեջ, որը հնարավորություն կտա Ռուսաստանին հիմնավորված ագրեսիա իրականացնել Թուրքիայի դեմ, որի դեպքում ՆԱՏՕ-ն Թուրքիային չի աջակցի։ Դրա համար կան մի քանի կետեր՝ Ռուսաստանին համոզել պատերազմել Թուրքիայի դեմ։ Միաժամանակ ոչնչացնել Ադրբեջանը, քանի որ բացահայտ կերպով նա անցնում ա Հեյդար Ալիևի տերերի տիրապետության տակից թուրքամետ քաղաքականության, ոնց որ Էլչիբեյը ու Մութալիբովան։ Եվ երրորդը՝ ներքաշել ուրիշ ուժեր դրա իրագործման մեջ, որովհետեւ մենակ Ռուսաստանը էդքան պատիվ ու հնարավորություն չունի անելու։ Որոշում ա դա անել Հայաստանի միջոցով։ Առաջինը Սերժ Սարգսյանին համոզել պատերազմել Ադրբեջանի դեմ, որից նա հրաժարվում ա հասկանալի պատճառով ու իրենց այդ դեպքում որոշում ա հեղափոխություն անցկացնել Հայաստանում, բերել մի մարդու, ով հասկանում ա ինչ ա լինելու, կա մոտավոր պատկերացում ունի դրա մասին։ Իմանալով, որ անխուսափելի ա պատերազմը, բացահայտ հայրենասեր ու իրոք մաքուր սրտով մարդու, որ իր բոլոր ուժերը ներ կդնի երկիրը լավացնելու մեջ, կարող ա երկրի կառավարումից լիովին հասկանալուց հեռու։ Բայց յուրահատուկ արժեքների ու հատկությունների տեր մարդու, որը կհամաձայնվի ստանձնել այդ դերը, նույնիսկ ինչ-որ տեղ մտածելով, որ կարող ա իր արդար կառավարման միջոցով այդ սխեմայից խուսափի, որը իհարկե իլյուզիա է։ Եվ ամենակարեւորը կհամախմբի ժողովրդին իր շուրջ։ Տրվում ա երկու տարի ժամանակ, որպեսզի նախապատրաստվի պատերազմին։ Տենց հանկարծակի Փաշինյանը եկավ, դարձավ երկրի ղեկավար, թե տենց ոչ մեկ իրան չարավ։ Լրիվ ժողովուրդը արեց։ Եթե տենց եք մտածում, մտածեք, ամեն ինչ հան հանկարծակի ա այս կյանքում ու պատահական։ Լավ, շարունակում ենք։ Ի՞նչ ա արվում միաժամանակ դրան։ Ստեղծվում ա ինֆորմացիոն եւ թվացյալ իրավիճակ, որ իբր Հայաստանը, Հայաստանի կառավարությունը Ռուսաստանի դեմ են ու անկախ պոլիտիկա են իրականացնում։ Հայաստանի ներսում արհեստականորեն դժգոհություններ են ստեղծում Ծառուկյանի եւ մնացած կուսակցությունների անընդհատ դժգոհությունը, խառնածության փորձերը, ուժերի վերաբաշխումը, դատական գործեր եւ այլն, եւ այլն։ Մի բեմադրություն, հայ ժողովուրդը նայում ա, ուրախանում, բայց իրականում ոչինչ տեղի չի ունենում, ոնց բռնում են, տենց բաց են թողնում, ոնց նստացնում, տենց նորից ազատում։ Ոնց որոշում ընդունում, նոնց, նենց նորից հետ ընդունում։ Դե պատճառները շատ են, նենց չի, որ կոնկրետ դիտավորյալ ա արվում, բայց բայց էս պրոցեսը ցույց ա տալիս իշխանությունների անկարողությունը երկրի ներսում, պլյուս դրան՝ Ռուսաստանի հետ վատթարացող կապեր։ Իսկ լրագրողներն ու մեդիան չհասկանալով ում վրա են աշխատում, այս ամենը տարածում են։ Այսպիսով, ստեղծվում ա Թուրքիային եւ ադրբեջանցիներին այն իլյուզիա, որ ահա Ռուսաստանը թուլացել ա, Հայաստանում բարդակ ա, եթե հիմա չանենք, էլ շանս չենք ունենա, ու դա ավելի արագացնելու իրենց նպատակներին հասնելու համար հուլիսյան դեպքերն են տեղի ունենում հանկարծակի, իբր ադրբեջանցիները ՈՒԱԶիկով գալիս են հայկական դիրքերը գրավելու, որ երեւի օրը 10 անգամ էս կողմ, էն կողմ էին գնում, լինում ա պրովոկացիա հայերի կողմից ու հարձակում, որոշ բարելավումներ ունենում հայերը, սաստիկ ջղայնացնելով ադրբեջանցիներին ու բացահայտ անկարողությունը իրենց ցուցադրելով մեծ եղբայրը։ Էդ ժամանակ Թուրքիան բերում է զորավարժություններ անելու զորքը Ադրբեջան եւ հարձակվում են Հայաստանի վրա։ Դուք մտածում եք իրոք տենց ա՞ եղել։ Հիմա անցնենք պատերազմին։ Սկզբում պետք ա քննարկել՝ ով էր հարձակվել ու ոնց ա սկսվել բախումը։ Ես ցանկանում էի կոնկրետ ասել՝ ինչ հերթականությամբ ա տեղի ունեցել, բայց ուզում եմ մարդկանց զգացմունքները եւ նյարդերը պահպանելու համար այս հարցը բաց թողնել։ Ու վերջում մենակ թողնել ձեր մտածելակերպին։ Գրանցենք, որ սկսվել ա սեպտեմբերի 27-ին 2020 թվականի։ Կարոչ դե հիմա էլ, ախպեր, հենա ինֆորմացիա գիտես ինչ ա, որ ռուսնեքը մտել, ծծցնում են էդտեղ պոլնի խոդ։ Հա, ռուսն ա մտել։ Ինքն էլ սաղ սվեզնիք անջատել են, որ գիտեն ինչ ա, ռուսնեքը մագա կանում։ Կարոչ, բրատ, պալնամաշտաբնի ծծցրած մտել են Շահումյանը, ասում ա Նավթալանը երեւի իմում ա ասում ա։ Բուկվալնի, ասում ա, մի 20 րոպեից ասում ա կա երեւի իմում ա։ Ասում ա բրատ, ինչ բոյեր ա գնում, պիզդեց։ Հենց նորվա ինֆորմացիա, մեր գյուղը արդեն հետ վերցրին։ Պոլնի բոյը հենց հիմա էթում ա Շահումյանի վրա։ Մերոնք սաղ Շահումյանի վրա են կռվում, իրանք՝ Մարտակերտի, այս պահին։ Կարո ախպեր Շահումյանը պոլնուստու գեր են կալել հայերը։ Բիդայ գիտես ինչ ա ինտերնետը դրած կյումեն, դեւռուս կյումեն ախպեր։ Թուրքերի մամալիդ սվեզ կյումեն նոր տղեքը խոսացել են։ Նոր են ծապշենիք ցելինդրի, ասում են պյոռնա գեր են կալսմեն։ Մեր տղեքը սվեզ ունեն, լի խոսում են, հիմի ախրեն կռվում են էնտեղ։ Ոբշեմ։ Տղեք կա լի ու միամոտ մոտիկ։ Էնտեղ պռամու սվյազ կռվում են, ախպեր, ասում ա տիրեզ կյումեն, ասում ա, բիդայ գիտես չէ՞ ախպեր, Թուրքերը լուխ թողել են, փախել են պոստերից, ախպեր։ Պոլնի խոդը ունիշտոժդեր, ասում են, հենց հեսա սվյազի մեջ են ախպեր կյումեն։ Ախպեր մի պիպեց ա։ Հայերը, ասում ա, պոլնի խոդ, տիրեզ կյումեն, ախպեր։ Զադնի քայլի չ։ Հենա քյուք մի տղեքը էնքան կորուստ են տվել, ասում ա մերյա քյունը, ասում ա, բուլդոզերները դրած, ասում ա բան են անում, էդ մյեդնիքը քրոշ են դրել, բայց դեռնովեր դաշտերան հանում են։ Հիմա դրություն Ռուստանը Շահումյանը վեր կերել ենք, հիմա քեթաշենի մեջ կռվում են։ Ինձ թվում ա շատերդ այս ձայնագրությունը լսած կլինեք ու չեք կարում, հիմա խոսանք՝ կեղծ ա, թե կեղծ չի, դրա համար ես ձեզ դնում եմ մի նոր տեսահոլովակ, նայեք, տեսեք ինչ ա կատարվել այս պատմությունից հետո։ Ոչ միայն այսօր, այլ վերջին մի քանի օրերին, եւ այդ առումով այս պահին՝ տեսնելով ընդամենը րոպեներ առաջ կատարված սխրանքը, որոշել եմ լեգենդար հրամանատար Կարեն Աղասի Ջալավյանին պարտավորեցնել Արցախի հերոս բարձրագույն կոչման։ Ուզում եմ ծափահարենք եւ ողջունենք բոլորիդ։
[6:49]Ուզում եմ հատուկ շնորհակալություն Հիմա երկրորդ տեսահոլովակը, որը Արթուրը պատմում է վեցերորդ օրը արտակարգ գործողությունների ու զարմանում է, ոնց են ադրբեջանցիք պարտվում։ ռազմավարական խնդիր չէր, իհարկե, գիտես, Պետրոս ջան, ասենք ամենատարրական ռազմական գիտելիք ունեցող մարդը, տարրական, շատ լավ գիտի, որ բանակային կորպուսը ունի առաջիկա խնդիր։ Օրինակ եմ ասում, ֆիքսված ժամանակում, ֆիքսված ժամանակում պիտի կատարի առաջիկա խնդիր։ Էդ առաջիկա խնդիրը հաստատ մեկ-երկու կիլոմետրը չի կամ կես կիլոմետրը չի, որ իրանք հազիվ կարողացել են անցնել։ Հասկանու՞մ ես։ Բանակային կորպուսը, դա տասնյակ կիլոմետրերի համար կիրառվող միավորում է, զորամիավորում է։ Էդ, էդ, էդ զորախումբը, որ հավաքվել է, դրվել է պլան, խնդիր իրենց առջեւ հստակ, մենք մեր ձեռքին ունենք էդ ամեն ինչը, չէ՞։ Էդ 10, 15, 20 կիլոմետրը իրենք պիտի անցնեին։ Նախանշված էր էդ ամեն ինչը, բայց փաստը մնում է, որ չանցան։ Չկարողացան ճեղքելու իրականացնել։ Այսինքն պետք ա հասկանալ, որ Ադրբեջանը առաջին երեք օրում կորցրել ա հյուսիսային տարածքներն ու մեծ կորուստներ, եւ մինչեւ վեցերորդ օրը ընդհանրապես ոչ մի արդյունքի չի հասել, կամ մինիմալ արդյունքի ա հասել, պարզ հասկանալով, որ շանս չունի այս պատերազմը հաղթելու։ Եվ, իհարկե, որոշումը անպունվել ա Ադրբեջանի կողմից ռուսների հետ գալ մի համաձայնության, որը իրենք միշտ էլ անում էին, սաղ ման դեպքում։ Ստեղ պետք ա հասկանալ, որ հայերի հաջողություններն էլ նենց պատահական չէին, այլ ռուսական մաքսիմալ օժանդակության ներքո։ Բայց մի օրից հայերի առաջխաղացումը կանգնեց ու չշարունակվեց։ Հիմա լսենք Սամվել Բաբայանը ի՞նչ ա ասում, որ իրա գիտեին, որ չեն հարձակվելու ու զորքերը տեղափոխում էին հարավ։ Ինչու՞։ ես սխալ եմ համարում։ Ստեղից հանելը բերել ստեղ, որովհետեւ մեր աչքի դեմ կա էս ինչ որ խոսում եմ, վիդեոն էլ կա։ Հակառակորդը ստեղից հանում ա 50-ից ավել մեքենա պիխոտ, հա՞, մարդկային ռեսուրս, տեղափոխում ա այստեղ։ Հակառակորդը ստեղից հանում ա 15 տեխնիկա հանում, մենք ամբողջը վիդեոյով նկարած ա, կամերան դրած տեսնում ենք տրանսով ոնց էին կռվում էդ ժողովուրդը։ Այսինքն ինքը չէր սպասում մեր կողմից որեւիցե հարձակման գործողություն, մեզ պետք էր այստեղ 7000-ից ավել խմբավորում ունեինք, մենք։ Հակառակորդը ստեղ անցնել հարձակման, որը որ չէին կարողան։ Որպեսզի այստեղից իրենք խուճապար հետ բերեին իրենց զորքերը։ Որ ստեղից հետ բերեին իրենց համար այստեղ։ Ստեղ էլ կթեթեւանա։ Այստեղ, այս այս տարածքում ուղիղ 65 կիլոմետր նոր սահման ա դառնում, որը որ 65 կիլոմետրը հեշտ չի։ Իրենք պիտի պահեին։ Այդ դեպքում, եթե էդքան զորք բերեին, որ պահեին, մանավանդ, որ այ այս տարածքները խիտ բնակեցված ա։ Եվ արդեն իսկ այս առաջին հարվածից իրենք կունենային մի 70-80 հազար բախստական։ Ի՞նչը քաղաքական նաեւ։ Այո։ Ես չկարողացա մեր ռազմական եւ քաղաքական ղեկավարությանը հասկացնել դրա գլխավոր իմաստը։ Հասկացա՞ք ինչ ա ասում։ Չէին հարձակվում ու չէին անում, չէին հասկանում, կամ էլ հասկանում էին, պոստը իրենց չէին թողնում։ Հա դա պետք ա ասվի, ինքը չի ասում։ Ո՞վ չէր թողնում, ով որ Մարտակերտի կողմն էր կռվում։ Հետ տվեք էն ձայնագրությունը լսեք։ Հիմա երկրորդ մասը, էլ ի՞նչ չէին անում։
[10:30]բրիգադը ինչ պատճառներով չեն կարողացել իրենց խնդիրը կատարեն։ 8-9 կիլոմետր, 10 կիլոմետր պետք ա այ այս ասֆալտով սիրուն իջնեն այս բլուրներին կանգնեն, մեկ, այս մի այս մի կողմն էլ այս բլուրներին ու շարժվի։ Ինչի՞ չեն արել եւ ո՞վքեր են մեղավորները։ Որովհետեւ Այսինքն չկատարելու հրամա՞ն է եղել։ Իհարկե։ Հրամանը չես կատարում, դու մտնում ես բոյի, քեզ ամեն ինչով ապահովված, հրետանին աշխատում ա, քեզ բան, դու հրամանը չես կատարում։ Չես կատարում, գիտակցելով, որ հիմի վախից չի կատարել, թե ուղղակի այլ պատճառներ։ Դավաճանություն, ոնց որ ասում եք, որտե՞ղ ա եղել։ Ոչ թե, եթե մենք էդ, փակելով այս ճանապարհը, մենք ամբողջ էդ խմբավորումը էսօրվա վիճակը չենք ստանում։ Առաջինը հակառակորդին ջաղջաղում ենք, երկրորդը չենք տալիս իրենց ծավալվելու։ Այսինքն հետեւից օգնությունը չի գալիս, իսկ մենք մյուս կողմից։ Դե հետեւից օգնությունը, մատակարարումը եւ այլն, եւ այլն, փակում ես։ Այսօր առաջարկը սխալ ա լինում, երբ որ եթե գնում ես հակառակորդի, մեծ դիմադրություն ա լինում։ Երբ որ գնում են, ադրբեջանցիք դրոշներով 150 հոգի կանգնած դրոշով, իրենց դրոշը բարձրացրած, մեր տանկերին դիմավորում են, չհասկանալով, որ դա մերն ա։ Իրենց թվում ա, թե դա իրենցն ա։
[11:57]Այո։ 150 հոգի զոհ ա տվել Ադրբեջանը, կոտորվում են տեղ։
[12:06]Մերոնք նրանից հետո որեւիցե դիմադրողականություն չի լինում հակառակորդի կողմից։ Առաջին բրիգադը մտնում ա այս ծավալումը, այս ուղղությամբ, երկրորդ բրիգադը այստեղ, այստեղ չի շարժվում այլեւս առաջ։ Կամանդիրը ոտից վիրավորվում ա, տալիս իր տեղակալին, տեղակալը չի կատարում էդ հրամանը եւ այլն, եւ այլն։ Հիմա եկեք նորից հասկանանք։ Հյուսիսում չեն հարձակվում, ադրբեջանցիները զորքը բերում են դեպի հարավ, հարավում էլ չեն փակում իրենց տեղը։ Այսինքն, հյուսիսում չեն հարձակվում, հարավում էլ չեն փակում։ Այս մարդը զարմանում ա, ասում ա ինչի՞ ա վախենում ա, ի՞նչ ա անում, ի՞նչ չի անում։ Եթե հասկանանք, ոչ թե կախված ա անհատից, որը որ վախենում ա, չի անում կամ ուրիշ պատճառներ ունի, այլ ամբողջ Ղարաբաղով մեկ տեղի ա ունենում կառավարում վերեւից։
[13:26]Շարունակենք։ Ի՞նչը Հադրութցիք տենց վախկոտ էին, թողին փախան, հա՞։ Իհարկե ոչ, հարյուր տոկոսանոց ոչ։ Այսինքն ես նորից ամփոփեմ, հա՞։ Հյուսիսում լավ հաջողությունների հասնելուց հետո չեն հարձակվել։ Հարավում չեն փակել ճանապարհը, իսկ Հադրութում եւ մնացած շրջաններում զորքը պոստը հետ էր քաշում ու թողում, գնում էր։ Հիմա ո՞վ ա դավաճանը։ Հյուսիսում էն դավաճանը, հարավում էն մարդն ա ասել, էդ Հադրութցիներին գնացեք ու ասեք հարավում կամ հյուսիսում չհարձակվեք ու կանգնեք։ Այսինքն ստեղ ոչ թե անհատական ինչ-որ մարդու, խմբի, գեներալի, օֆիցերի կամ ինչ-որ ստորաբաժանման դավաճանություն ա, այլ 100 տոկոսանոց կառավարվող պրոցես ա տեղի ունենում վերեւի ուժերից։ Ու վերեւի ուժերը ոչ թե Ղարաբաղի Հանրապետության նախագահը կամ շտաբի պետն ա կամ Հայաստանի ինչ-որ մի դերակատար, այլ նույն մարդիկ են, ովքեր, ով որ Մարտակերտի շրջանում էին կռվում։ Այսինքն, եթե կոնկրետ ո՞ր օրն ա ու ոնց են ռուսները Ադրբեջանի հետ պայմանավորվել, ես չեմ կարա ասեմ։ Երեւի էն, որ Արթուրն ասեց իրենք փոխել են իրենց մարտավարությունը։ Հոկտեմբերի սկզբի շաբաթն էր մոտավորապես։ Այդ օրվանից սկսած, բայց պայմանավորվածությունը եղել ա հարձակվել միայն հարավային ուղղությամբ Ֆիզուլի, Ջաբրայիլ վերցնել անբնակ հողերը։ Ու անպայման կետ ա եղել ադրբեջանցիների համար նաեւ Շուշին վերցնելը։ Դրա դիմաց իրենք համաձայնվել են ռուսական զորքի տեղակայումը իրենց տարածքում։ Հայաստանի չէ, Ղարաբաղի չէ, այլ Ադրբեջանի տարածքում, որը հենց ռուսների ամենակարեւոր նպատակն էր՝ օրինական մտնել Ադրբբեջանի տարածք։ Ապացույց դրան շատ պրիմիտիվ իրագործված մանյովրը, որ իբր հանկարծակի Նախիջեւանի կողմից մի ռուսական ուղղաթիռ ա խփվում Հայկական տարածքում ու պատահական արդեն բոլոր կետերով պայմանավորված պայմանագիր ա ստորագրվում ադրբեջանցիների կողմից ամսի ինին Նոյեմբերի։ Ու լրիվ պատահական ինչ-որ մեկը Նախիջեւանի տարածքից հենց էդ պահին նկարում ա, ոնց են հրթիռով խփել ուղղաթիռին, լրիվ մթության մեջ, որ ոչ մեկ չի հասկանում էդ ինչ եղավ ու խփելուց անմիջապես հետո էլ պատահական մեկն է նկարում ա արդեն Հայաստանի տարածքից ինչ-որ կրակ։ Լավ, ադրբեջանցիները հասկացանք ոնց են կառավարվել ու համաձայնվեր։ Բա հայերը ոնց են հանձնել հողերը։ Եղել ա առանց ստրուկտուրնի մեթոդով կառավարում ռուսների կողմից չորս ձեւի։ Առաջինը՝ կոպիտ ստիպում նահանջի ուղի հրաման, չեն նահանջում, անջատվում ա այդ ուղղությամբ հակաօդային պաշտպանությունը եւ զոհերը լինում ուզած-չուզած նահանջում։ Հիմա կասենք տենց բան չկա, բայց եթե դուք հետեւեք Ադրբեջանի պես պիլոտնիկների վիդեոներին կռվի ժամանակ, շատ հեշտ էր տեսնել՝ որ օրն էր միացրած հակաօդային պաշտպանությունը, որը ոչ մի վիդեո չէին կարում դնեին ու որ օրն էր անջատած, որ կադրի վիդեոներ էին դնում իրար հետեւից, թե ոնց են բեսպիլոտնիկներով սպանում հայերին։ Երկրորդը՝ պսիխոլոգիական ճնշում մարդկանց վրա։ Արա, չեք ջոկո՞ւմ, հողերը ծախված են, կռիվը իմաստ չունի, հելեք, գնացեք, թե ուզում եք ստեղ ստի տեղը մեռնեք։ մի կողմից, մյուս կողմից էլ դիվերսիոն խմբեր կային, որոնք որ գնում էին, հանդիպում էին սպայական կազմին եւ այլն, եւ այլն։ Ասում էին՝ սա մեր կռիվը չի, մենք ա պարտված ենք, մենք ա իզուր զոհեր ենք տալիս եւ այլն, եւ այլն։ Դրա համար, ասում եմ։
[16:55]Եվ վերջին կետն էլ սուտ հրամաններ տալով։ Օրինակ, դուրս եկեք այդ բնակավայրից, այդ կետից, հեսա մեր արտիլերիան մեր աշխատելու ա այդ կետի վրա։ Մարդիկ դուրս են գալիս, ոչ մի բան չի լինում, թուրքերը մտնում են ու վերցնում տարածքները։ Ուզում եք ապացույցներ։ Բացեք Ադրբեջանի դրած վիդեոները քաղաքների գրավման։ Նայեք քանի հոգով են մտնում, ինչքան զորք ա էնտեղ ու ոչ մի կռվի հետք չկա գրաված հարավային ուղղությամբ քաղաքները, գյուղերը եւ տարածքները։ Դե ո՞վ ա դա արել՝ Փաշինյանը, թե ինչ-որ կոնկրետ մի մարդ։ Ոչ, դա արվել ա վերին կառավարման կետերից ռուսների կողմից ու իրենց մարդկանց կողմից բանակում եւ Արցախի կառավարությունում։ Բայց դե ո՞վ ա կոնկրետ մեղավորը, ո՞վ ա եղել՝ բոլորը եւ ոչ մեկ։ Ինչի՞։ Ինֆորմացիոն տեռոր, խաբեություն, մարդիկ չեն կողմնորոշվում՝ ինչ անել ստեղծված իրավիճակում։ Ու արել են այն, ինչ իրանցից սպասել են, լոգիկայով կողմնորոշվելով ստեղծված իրավիճակում։ Եթե ունեմ ընտրություն՝ ծախված հողում մեռնեմ, թե չմեռնեմ, ի՞նչ կանեք դուք, ձեզ հարց տվեք։ Եթե ասում են՝ դուրս եկեք, մեր արտիլերիան խփելու ա կոնկրետ տարածքի վրա։ Դուք ինքներդ ի՞նչ կանեք։ Կմնաք, որ մերոնք ձեզ սպանե՞ն, թե դուրս կգա՞ք։ Թե վերադասը արդեն ասել ա։ Եթե դուք գիտնին եք, գլխի վերեւը պտտվում են անօդաչուներ, հակաօդայինն էլ անջատած ա, ձեզի ասում են նահանջեք։ Կարաք մնաք մեռնեք, կարաք նահանջեք, թե Կալաշնիկովը պետք ա Բայրակթար խփեք, գցեք։ Մտածեք։
[18:23]Այսինքն բաժանի եւ տիրի։ Խառնի իրար, ինֆորմացիոն քաոս ստեղծիր եւ թող մարդիկ անեն էն, ինչ պետք ա ստեղծված իրավիճակում լագիչնի անեն, որ կոնկրետ չերեւա, որ սիստեմատիկ հետ նահանջ ա կազմակերպվում հարավային ուղղությամբ։ Բայց մենք, ինձ թվում ա բավականին ապացույցներ ունենք, որ դա կառավարման մեթոդ ա եղել կոնկրետ ուժի կողմից։ Դե նենց չի, որ բոլորը գառներ էին, սուրբ անողները։ Բայց հիմնականում տենց էր։ Բայց կային նաեւ հայ ազգասեր մարդիկ։ Օրինակ, Ջալալի տեղը, որտեղից գիտեին թուրքերը։ Երկար ժամանակ անօդաչուով հետեւում էին, մինչեւ հասավ բայրակթարին խփելու հեռավորության վրա ու խփեցին։ Ինչի՞։ Որովհետեւ էդ մարդը կռիվ էր անում։ Հրամաններին վերեւից չէր ենթարկվում, արդար մարդ էր։ Հա, ո՞ւր են խիստ սպանեցին եւ մնացածներին։ Հուսով եմ հասկանում եք ինչ եմ ասում։ Արդյունքը պետք է լիներ Նիկոլն ա հանձնի հեղափոխություն, Փաշինյանի հեռացում, որտեղ արդար նախագահ ա, դե որ մեկի ձեռք չի տալիս։ Պետք էր պոստը ռուսի ասած գազյոլ աթպուշենյո ու բերել երկրի ղեկավար էն հներին կամ նմանատիպ մարդկանց, որ իրենց մարդկային արժեքները ստորադասում են մատերիալական արժեքներին։ Էդքանը հերիք ա։ Նույն ստրկությունը մտցնելու, հետո երկրի կառավարման վերադարձ ու հաղթանակ երկրորդ պատերազմում։ Թե դա կլինի հունվարի 11-ին, թե ապրիլի մեկին, թե Մարտի մեջ։ Բայց հաստատ պլանավորված ա ու կլինի այսքան ժամանակը։ Ինչի՞ էին տենց համոզված, որովհետեւ ռուսների նպատակը Ղարաբաղը չի, Ադրբեջանն էլ չի, այլ իրենց պայմանավորվածությունն ա իրականացնել այն ուժերի հետ, որի մասին վերեւում խոսվում էր։ Այսինքն նախադրյալն էր ստեղծել թուրքերի ուղիղ հարձակման ռուսական զորքի վրա, որոնք հիմա ամենուրեք են Հայաստանում եւ այդ պատրվակով կռիվ սկսել Թուրքիայի դեմ։ Ներքաշելով նաեւ պարսիկներին, ջախջախել Թուրքիան եւ Ադրբեջանը։ Եվ Ադրբեջանը տալով, կիսելով մասերի բաժանելով պարսիկների, լեզգիների, Ադիգեի, թալիշ, հայկական մասի,
[20:41]իսկ ադրբեջանական նավթը Ֆրանսիայի կազմակերպություններին։ Թուրքիան բաժանել հինգ մասի, ըստ 100 տարվա առաջվա պլանի։ Ըստ այդ պլանի Թուրքիան պետք ա բաժանվեր հայկական, քրդական, հունական, չեզոք գոտու եւ նոր փոքր թուրքական մասի, որը չիրագործվեց էն ժամանակ, ոնց որ հիշում եք, Սովետի սոցիալիստական համակարգի ստեղծման պատճառով։ Եթե մտածում եք հեքիաթ ա, մի քիչ դիմացեք, ինքներդ կտեսնեք։ Ստեղ մնում ա մի հատ հարց, ու՞մ, ու՞մ օգուտ եղավ սրանից։ Հայերին ոչ, պետք չի բացատրել ինչու։ Ադրբեջանին ոչ, իրենց նպատակն ա ամբողջ Ղարաբաղը վերադարձնել եւ Հայաստանից տարածքներ վերցնել իրենց տիրապետության տակ ու Հայաստանին նվաստացնել։ Ստացվեց՝ ոչ։ Հլը բոնուս էլ եղավ ռուսների զորքը մտցրեցին Ադրբեջանի տարածք, որը առաջ իրենք ընդհանրապես չէին ցանկանում։ Թուրքիան հաջողություն ստացավ՝ ոչ։ Իրենք ուզում էին Ադրբեջանի վրա միայնակ տիրել ու տնօրինել իրենց ռեսուրսները, գրավել Ղարաբաղը, միացնել Ադրբեջանը Թուրքիային, թողնելով մի փոքր մաս Հայաստանից, որը հետո թե կվերցվեր, թե ինչ, կարող էր արդեն իր հերթին։ Բայց պլանների մեջ չէր մտնում ռուսական զորքը Ադրբեջանում։ Ու Հայաստանում ու պատերազմի այդպիսի տապալիչ ավարտը թուրքերի համար։ Հիմա հասկանում ենք, որ թուրքերը չէին պլանավորել այս ամենը, ոչ ա Ադրբեջանը, այլ իրագործվեց մենակ ռուսական պլանը։ Բայց ռուսներին ի՞նչ օգուտ էր սա անելը, կարելի ա նորից շատ ենթադրություններ անելու, փորձեր փիլիսոփայել ինչ-որ բաներից։ Բայց իրենք են գլխավոր իրականացնողները, շարժիչ ուժը պատերազմի ոչ թե պլանավորողը, այլ իրականացնողը։ Ու իրենք պետք ա շարունակեն մինչեւ վերջ։ Բայց հասկացեք, Ռուսաստանը մենակով ՆԱՏՕ-ի դեմ, Եվրոպայի, Ամերիկայի դեմ չի կարող ոչինչ անել։ Հա ատոմային ռումբ ունի, բայց ինֆորմացիոն, ֆինանսական, մարդկային եւ էդքան ռեսուրս չունի միայնակ այս ամենը կազմակերպելու ու մարսելու։ Պատերազմի մասին չի խոսքը, ընդհանրապես ամենը։ Աշխարհում օրինական իրականացնել այդ պլանը։ Բացի դրանից Ռուսաստանի ղեկավարի հոգսերն այսօր լրիվ ուրիշ ա քան 20 տարի առաջ։ Էն ժամանակ մտածում էր Ռուսաստանը հզորացնի, հիմա մտածում ա ոնց իրա կլանու մնացած կլանների թալանածը ու ուժը պահի։ Ու իրա դուրս գալուց հետո իրան չնստացնեն կամ ավելի վատ խայտառակ անեն Սադամ Հուսեյնի եւ Կադաֆիի նման։
