[0:00]با درود به آلمانی کاربردیهای عزیز امیدوارم که حالتون عالی باشه دوستان به درس ۱۵۰ام خوش اومدید. توی این درس می خوایم راجع به تلفظ حرف ار در هوخ دویچ صحبت بکنیم. حرف ار به طور کلی چهار تا تلفظ داره، دوتاش مربوط میشه به هوخ دویچ یعنی آلمانی استاندارد، چیزی که همه ما یاد میگیریم و اون رو آموزش میدیم. و دو تاش هم مربوط میشه به دیالکت، چیزی که در گویش های آلمانی وجود داره این درس رو من قبلاً توی کانال آلمانی پایه داشتم یعنی تلفظ حرف ار در گویش های آلمانی که میتونید اون رو هم بعد از این درس لینکش رو در انتهای این ویدیو میذارم تماشا بکنید. بریم که این درس بسیار مهم و ضروری رو با همدیگه یاد بگیریم ببینیم ما به عنوان زبان آموز چطور باید حرف ار رو در زبان آلمانی تلفظ کنیم. حرف ار در هوخ دویچ به دو صورت تلفظ میشه که به یکیش میگیم داس راخن ار اسمش اینه بچه ها داس راخن ار که صداش به این صورته، انگاری گوشی داره ویبره میره. انتهای گلوتون یه غرغره خیلی نرم داشته باشید. مثل غوت، غینگن، غوفن، غایزن، غاوشن. پس برای تلفظ حرف ار توی داس راخن ار فقط کافیه که ما غرغره بکنیم خیلی نرم و این صدا رو تولید کنیم. توی این کلماتی که شنیدید یه ویژگی مشترک وجود داره بچه ها و اون اینه که حرف ار در ابتدای کلمه قرار گرفته. یه بار دیگه بخونیم غوت، غینگن، غوفن، غایزن، غاوشن. اما گاهی اوقات ممکنه که حرف ار در ابتدای کلمه نباشه اما همچنان این صدای ویبره رو شما بشنوید. مثلاً کرانک، ترفن، پرالن، دراوسن، فراون. توی این کلمات هم یه ویژگی مشترکی وجود داره و اون اینه که حرف ار بعد از یک حرف بی صدا اومده. توی یکی از درس ها اونجا توضیح دادیم که حروف صدادار در آلمانی اینان آ، اِ، ای، اُ، او و املادها که یه کاربردی مثل حروف صدادار دارن. عملکردشون مثل حروف صداداره. باقی حروف میشن حروف بی صدا مثل حرف کا، کرانک حرف ار بعد از کا اومده کرانک دوباره این ویبره رو میشنوید. من سعی میکنم آروم تر تلفظش کنم، کرانک، کرانک، ترفن، ترفن، پرالن، پرالن میبینید این باز این غ وجود داره.
[4:37]پس اصل اولمون این شد که وقتی حرف ار در ابتدای کلمه قرار گرفت به صورت ویبره دار تلفظ میشه. وقتی که بعد از یک اصل دوممون این شد که بعد از یک حرف بی صدا قرار گرفت باید دوباره به صورت ویبره دار تلفظش بکنیم. مثال هاش رو زدیم مثل کرانک، ترفن، پرالن، برله.
[5:05]و و و مثالهای دیگه اما یه اصل دیگه هم وجود داره این کلمات رو شما هم با من تلفظ کنید. لوسفارن، لوسفارن، پاسیرن، پاسیرن، ابغایزن، ابغایزن. توی این کلمات چه ویژگی مشترکی وجود داره؟ به نظرتون؟ درست حدس زدید. حرف ار در ابتدای یک هجا قرار داره. لوسفارن چند تا هجا داره؟ لوس-فا-غن سه تا هجا داره حرف ار در ابتدای هجای سوم قرار داره غن، غن. پاسیرن پا-سی-غن بازم در ابتدای هجای سوم قرار داره غن. ابغایزن آب-غای-زن توی غای، غای ابتدای هجای دوم.
[6:24]آنغوفن آن-غو-فن توی غو ابتدای هجای دوم. پس هر وقت حرف ار در ابتدای یک هجا هم قرار گرفت شما به صورت ویبره دار یا با شناسه ای که بهش دادیم داس راخن ار باید به این صورت تلفظ بشه.
[7:07]تلفظ دوم داس ووکالیشه ار اما نوع دیگه ای از تلفظ حرف ار در هوخ دویچ وجود داره که بهش میگیم داس ووکالیشه ار یا داس ووکالیزیره ار. که یا دو حالت داره بچه ها توی ووکال داس ووکالیشه ار دو حالت به وجود میاد که یا شما صدای ار رو نمیشنوید یا اگر بشنوید به صورت یک آ کوتاه میشنوید. به این صورت مثال هاش، دیا، دیا حرف ار در انتها وجود داره ولی شما به صورت آ میشنوید. دیا، ایا، ایا، میا، میا، اوآ، اوآ. که معنیش میشه گوش داس اوآ. به یک اصل میرسیم بچه ها یه ویژگی مشترکی بین این کلماتی که شنیدید وجود داره و اون اینه که حرف ار در انتهای کلمه وجود داره. پس هر وقت حرف ار رو در انتهای کلمه دیدید اون رو به صورت یک آ کوتاه تلفظش کنید. این تفاوتی که بین شنیدار و نوشتار وجود داره توی این کلمات وقتی که حرف ار در انتها میاد باعث غلط املایی میشه توی بچه های کوچیک. بچه هایی که تازه رفتن مدرسه به نوشتن خیلی عادت ندارن با املای کلمات هنوز خیلی آشنا نیستند و ناخ گه هو غایبن میکنن یعنی بر اساس اون چیزی که میشنوند مینویسند. میشنوند دیا پس من در انتها یه دونه آ بذارم یا مثلا اوآ در انتها آ من میشنوم پس آ بذارم. بچه های کوچک یا کسایی که سواد کمی دارند اینها ممکنه که توی داس ووکالیشه ار دچار غلط املایی بشن بچه ها. حالا فقط این تنها حالتی نیستش که شما باید آ تلفظش کنید یه سری کلمات دیگه ای هم هستند توی یه حالت های دیگه ای هم هست مثلاً این کلمات رو شما هم با من تلفظ کنید. فیه، فیه، آبه، آبه، اوده، اوده، دیزه، دیزه، ویده، ویده.
[9:50]بین همه این کلمات هم یه ویژگی وجود داره یه ویژگی مشترکی وجود داره و اون اینه که در انتهای همه این ها ا ار وجود داره ا ار. پس هر وقت در انتهای کلمه ای ا ار دیدید اون رو به صورت یه آ کوتاه تلفظش کنید فیه، آبه، اوده، دیزه، ویده. اما میرسیم به یک موردی که کمتر بهش پرداخته شده و این به شما خیلی کمک میکنه که یه سری از کلماتی که گاهی اوقات من میشنوم که این کلمات رو خب ما چطوری باید تلفظشون بکنیم میتونید توی این ویدیو دیگه راحت یاد بگیرید که اینها رو چطور تلفظ کنید. کلماتی مثل فگسن، فگسن یا اربایتن یا تسی لگن. وقتی که فغ، تسر، ار در ابتدای کلمه ای قرار گرفت حالا چه به عنوان پیشوند یک فعل و یا به عنوان در واقع قسمتی از یک اسم یا فعل که به شرطی که روی اونها استرسی وجود نداشت بچه ها یه بار دیگه تکرار کنم اگر شما این سه تا رو در ابتدای یک کلمه ای دیدید حالا چه به عنوان پیشوند یک فعل، چه به عنوان قسمتی از یک فعل یا اسم که استرسی روشون وجود نداشت میتونید حرف ار رو تلفظ نکنید.
[11:30]مثلا فگسن فگسن اینجا استرس مون روی گسن هستش روی فیا هیچ استرسی نداریم برای همین ار رو از فیا بندازید فگسن فگسن خیلی تلفظتون راحت تر میشه. ار بایتن ار بایتن استرس مون روی آ بایتن هستش روی قسمت اول روی ار هیچ استرسی وجود نداره شما میتونید ار رو بندازید و بگید ار بایتن. تسلگن تسلگن استرس مون روی لگن هستش توی تسی میتونید ار رو بندازید و بگید تسلگن تسلگن توی روند مکالمه که سریع صحبت میکنید ار رو بندازید. یه مثال بزنم مثلاً با فگسن، ایش هابه داس بوخ فگسن، ایش هابه داس بوخ فگسن من یادم رفت کتابو مثلاً بیارم فراموش کردم. ایش هابه داس بوخ فگسن و نمیگم فگسن فگسن این طوری نمیگم فگسن به این صورت نکته خیلی مهمیه میتونه خیلی بهتون کمک بکنه اما نکته دیگه ای هم وجود داره. به تلفظ این کلمات بچه ها خوب گوش کنید وام گرم، وام، فاربه فاربه، رنگ، ماکت، ماکت، بازار، دوغش، دوغش، وورت، وورت، آربایتن، آربایتن، وارتن، وارتن، شاف، شاف، ماقملاده، ماقملاده. توی این کلمات من حرف ار رو بچه ها تلفظ نکردم به خاطر یه قانونی که وجود داره. هر وقت یک حرف ووکال داشتیم یعنی صدادار آ، ا، ای، او، او به همراه املادها که بعدش حرف ار اومده بود به شرطی که هر دو تا در یک هجا باشند یعنی مثل ووم نباشه که آ در هجای اول باشه و ار در هجای بعدی هر دو در یک هجا باشند در این حالت شما میتونید ار رو تلفظ نکنید توی مناطق شمالی آلمان مخصوصا به این صورت عمل میشه یعنی ار رو میندازند. حالا اینکه شما توی کدوم قسمت از آلمان هستید این ممکنه که تأثیر بذاره یعنی یه آین قگیونال زاخ هستش میتونه بسته به اون منطقه ای که شما زندگی میکنید فرق کنه. یعنی شما میتونید این رو به صورت ویبره دار تلفظ کنید وام، فاربه، مارکت، دوغش. توی یکی از درس هامون یادمه برای همین کلمه دوغش بود که یکی از دوستان کامنت گذاشته بود که شما حرف ار رو توی این کلمه تلفظ نمیکنید علتش همین چیزی بود که گفتم.
[14:59]یه حرف ووکال داریم که کوتاه تلفظ شده بعدش حرف ار میاد هر دو در یک هجا هستند میشه حرف ار رو تلفظ نکرد. مثل یه مثال دیگه آوسبورگ آوسبورگ و یا آوسبورگ خیلی تفاوت محسوب نیست ولی شما میتونید به هر دو حالت این رو تلفظش بکنید حالا اینکه توی کدوم نقطه از آلمان زندگی می کنید دیگه به همون شکل میتونید تلفظ بکنید ولی میشه این کارو کرد توی هوخ دویچ مخصوصا میتونید این رو بندازید. به ویژه زمانی که توی یه حالت دیگه ای هم وجود داره که شما میتونید ار رو بندازید توی کلماتی مثل مرکن و یا نرفن که حرف ا به صورت ا کوتاه تلفظ بشه. خب دوستان درس امروز هم به پایان رسید امیدوارم که براتون مفید بوده باشه این دو مورد آخری که با همدیگه بررسی کردیم بسته به اون جایی که دارید زندگی می کنید ممکنه که تغییر بکنه. توی شمال آلمان معمولاً به این صورت هستش که مثلاً میگن مرکن و مرکن رو شما کمتر میشنوید یا وام رو بیشتر میشنوید تا وام اون ار حالا اون ار رو هم تلفظ کنید خیلی محسوس نیست ولی خب تفاوتش رو بدونید اینکه گاهی اوقات میگید این چرا شنیده نشد چرا نمیگیم آربایتن و میگیم آربایتن این تفاوتش به این صورته. در انتها یک متنی رو براتون آماده کردم که انگاری یه دانش آموزی نوشته که املاش خیلی ضعیفه و خیلی از کلمات رو اون طور که شنیده نوشته. این متن از این جهت بهتون کمک میکنه که تفاوت بین در واقع صدا و اون چیزی که نوشته میشه یعنی لوت و بوخشتابه رو بهتر درک بکنید. فاتا آربایتت این آینم تیاپاک ماینه موتا فدی اینت ایغ گلت ایم سوپاماکت ماین بrودا اوند ماینه ش وستا سینت نوخ شولا زووی ایش ناخ در شوله وارتن زی ایمما آوف میش دامت ایش نیشت آللاینه ناخ هاوزه گهن موس ون ویه اونسره هاوس اAuf گابن گماخت هابن است ماین فغویند پتا اوف دا بای اِغ ایست سیملیش شتارک. خب همون طور که میبینید یه سری از کلمات که رنگشون هم قرمزه غلط املایی دارند این در واقع نشون میده که بچه های کوچک یا خود آلمانی هایی که سواد کمی دارند یا بچه مدرسه ای هایی که حالا تازه شروع به نوشتن کردن و با املای کلمات زیاد آشنا نیستند بر اساس اون شنیده هاشون مینویسند. خب میشنوه فاتا در انتها آ داره فاتا پس آ میذاره میشنوه شتارک ار ای وجود نداره نمیذاره یا مثلاً وارتن ار ای نمی شنوه نمیذاره ش فستا در انتها آ داره زوپاماکت اینجا که دیگه خیلی غلط املایی داره ار ای داره نذاشته توی ماکت ار ای داره نذاشته و به همین صورت. فکر می کنم که این تمرین جالبی بود تا تفاوت بین دلات و دبخشتابه صدا و حرف رو بهتر درک بکنید خب کسایی که تازه شروع به نوشتن کردن یا کسایی که خیلی با نوشتن مأنوس نیستند این اشتباهات رو ممکنه که دچارش بشن خب بچه ها درس امروز به پایان رسید امیدوارم که براتون مفید بوده باشه تا درس بعدی و نکات بعدیمون به درود.
