Πώς να μαλακώσουν οι ψυχές (για την ανάσταση των ψυχών σε αυτή τη ζωή).

[0:00]Είμαστε στην αναστάσημη εβδομάδα της εκκλησίας. Θυμίζουμε ότι είμαστε στην πρώτη Κυριακή μετά το Άγιο Πάσχα, Κυριακή του Θωμά. Και πρέπει να γνωρίζουν οι χριστιανοί, όσοι συγκεντρωνόμαστε τέλος πάντων, ήμασταν αρκετά περισσότεροι βλέπω πριν από το Άγιο Πάσχα. Και μετά σιγά-σιγά οι χριστιανοί αρχίζουν να αραιώνουν και δεν γνωρίζουν κιόλας ότι οι μετά το Πάσχα οι ακολουθίες είναι πιο σύντομες. Και τελειώνουμε πιο γρήγορα, οπότε πρέπει κανείς αν έχει σκοπό να εκκλησιαστεί, που έτσι πρέπει να κάνουν όλοι οι χριστιανοί βέβαια, να φροντίζει να είναι να ακούσει τα Άγια γράμματα του Όρθρου, εκεί κάνει και διαφορά. Και εν συνεχεία της Θείας Λειτουργίας, που είναι κάπως πιο σύντομη, αναστάσιμη αυτή την περίοδο, χαρμόσυνη, ιδιαίτερα χαρμόσυνη. Η εκκλησία στο Πεντηκοστάριο μας δίνει τρόπο τινά μία διέξοδο έτσι γενικά ανέσεως και ως προς το διαιτολόγιο και ως προς τις ακολουθίες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ψυχή μας πρέπει να παύσει την προσοχή της και πρέπει να παύσει τον αγώνα της, τον πνευματικό. Διότι αν παύσει τον αγώνα ή αν τον ελαχιστοποιήσει ή αν τον ελαττώσει, τότε φυσικά θα απολέσει, θα χάσει δηλαδή, ό,τι με κόπους ίσως μάζεψε, συγκέντρωσε την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Γι' αυτό και αυτή η περίοδος είναι, είναι μεν χαρμόσυνη και περίοδος έτσι ιδιαίτερης ευλογίας, αλλά και περίοδος συνεχίας της πνευματικής εγρηγορσέως. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει πάρα πολύ ωραία κάπου σε μια φράση. Τελείωσε λέει η νηστεία, αλλά ο σκοπός της νηστείας δεν τελείωσε. Πολύ σημαντικό αυτό το, αυτή η προτασούλα του Αγίου που τα λέει, τα λέει όλα. Τελείωσε η νηστεία, αλλά ο σκοπός της νηστείας δεν τελείωσε. Ο σκοπός της νηστείας που είναι σκοπός δηλαδή καθάρσεως, σκοπός προσεγγίσεως καλύτερης του Θεού. Ο σκοπός πάντα ισχύει, δεν αλλάζει καθόλου σε τίποτε, ίσα-ίσα. Πήρες δύναμη και ευλογία, εφώτησε τη νηστεία, και τώρα πρέπει να καλυτερεύσεις το πεντηκοστάριο. Όχι να χειροτερεύσεις. Αυτό είναι τώρα το θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι σαν ποιμένες λογικών προβάτων. Να θυμίζουμε αυτά τα οποία λησμονούνται πολύ εύκολα δυστυχώς από τους χριστιανούς, διότι εκτός από την ραθυμία η οποία και την αθυμία, την αρέσ τημάρα, η οποία μας συνοδεύει πάντα, υπάρχει και ο πειρασμός. ούτε αυτός δεν υποχωρεί καθόλου. Ίσα-ίσα τη νηστεία και γενικά τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα κάηκε πάρα πολύ, τσουρουφλίστηκε για τα καλά. Ε τώρα λέει θα πάρω τώρα εκδίκηση. Αυτός είναι πνεύμα εκδικητικό. Είναι πνεύμα πονηρό. Δεν θέλει να μας βλέπει να είμαστε καλά πνευματικά. Και θέλει να μας φέρει σε άσχημη κατάσταση, σε άσχημη. Ήδη αυτή τη διακενήσιμο, ήδη απ τη διακενήσιμο ξεσηκώνεται εναντίον μας ιδιαίτερα. Σου λέει που θα πάει, θα τους φέρω διάφορους πειρασμούς, πότε με το ένα, πότε με το άλλο. Ε δε θα υποταχθούν, δεν θα αιχμαλωτιστούν, δεν θα πέσουν πάλι στις παγίδες μου. Αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί αδελφοί. Γιατί τα πράγματα είναι που λέμε πνευματικά, πολύ σοβαρά, πολύ σοβαρά. Είναι και η απιστία. Ε σήμερα το Άγιο Ευαγγέλιο μας λέει, μας λέει για το πρόβλημα του μαθητού του Θωμά, ο οποίος δεν ήταν την πρώτη μέρα που εμφανίστηκε ο Κύριος. Εκλεισμένο των θυρών την πρώτη Κυριακή της Αναστάσεως και έχασε την παρουσία του Κυρίου. Γιατί έλειπε Ποιος ξέρει Κάπου φαίνεται βγήκε για κάποια υπηρεσία. Αλλά φαίνεται ότι καθυστέρησε σε αυτή την υπηρεσία που βγήκε, σαν να λέμε είπε, μια κι βγήκα λίγο έξω απ την κλεισούρα ρε παιδί μου, κλεισούρα, ε. Μια κι βγήκα λίγο έξω, ε, εντάξει. Αν και πήγαινα να ψωνίσω, ποιος ξέρει κάτι, να πάρω καμιά προμήθεια για τους μαθητές που ήταν κρυμμένοι, φοβόντουσαν. Αυτός ξεθάρρεψε λίγο και μια κι βγήκε έξω, σου λέει ας κάνω και καμιά περίπατο. Ας πάρω λίγο αέρα, ας βγω λίγο στην φύση. Τι κακό πράγμα αυτό. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση έχασε το Χριστό. Άφησε τη σύναξη των μαθητών, καθυστέρησε λίγο περισσότερο κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά, ποιος ξέρει, σκεπτόμενος τίποτε υποθέσεις, υποθέσεις, εργασίες που έμειναν σε εκκρεμότητα. Ε, υπάρχουν πολλές εκκρεμότητες. Και όταν είμαστε ακόμη και στα πνευματικά, μας πολεμούνε οι εκκρεμότητες. Πότε το ένα, πότε το άλλο, λέμε εκείνη η υπόθεση που άνοιξε πώς θα κλείσει, το ένα το άλλο. Έχουμε πολλά ο καθένας. Ε, αλλά αν δεν είσαι αφοσιωμένος στην προσευχή και στη λατρεία, πάρα πολύ εύκολα χάνεις τι το Χριστό. Έρχεται ο Χριστός εκεί που είναι οι άλλοι συνηγμένοι στο όνομά του. Εκεί που είναι συνηγμένοι, έστω και φοβισμένοι, και φοβισμένοι αλλά εκεί που είναι συνηγμένοι. Του Κυρίου του αρέσει η ενότητα. Γι' αυτό πιο πολύ αναπαύεται στις εκκλησίες. Παντού, και εμείς ναός είμαστε αν θέλουμε. Αλλά τη σύναξη τη λειτουργική, ο Κύριος την προτιμάει πάνω απ' όλα. Ο Κύριος τι ίδρυσε δηλαδή, τι καθόρισε, άφησε πίσω τι στη Γη, αφού τέλος πάντων αναστήθηκε και μετά αναλήφθηκε και μετά έστειλε και το Άγιο Πνεύμα την Πεντηκοστή. Τι ίδρυσε ο Κύριος, ίδρυσε Εκκλησία, άφησε σύναξη πιστών. Θέλει σύναξη να βλέπει ο Κύριος, ενότητα θέλει να βλέπει. Θέλει να βλέπει τους χριστιανούς εν μία ψυχή και μία καρδία, όπως λέμε στη Θεία Λειτουργία. Να μας στέλει σε μια καρδιά και σε μια ψυχή να μας βλέπει, ομόψυχους. Έτσι συγκεντρωμένος και ο ένας έτσι βοηθάει τον άλλον, ο ένας να πονάει τον άλλον, ο ένας να ενδιαφέρεται για τον άλλον και ο ένας να έχει την έννοια του άλλον. Δεν είναι κακό αυτό, είναι πολύ καλό. Αλληλοβοηθούμεθα, αλληλοστερεώμεθα. Διότι μόνοι μας είμαστε αδύναμοι. Ούτε τα ξέρουμε όλα, έχουμε τόσες ελλείψεις, πάσχουμε σε τόσα. Έχουμε ανάγκη, έχουμε ανάγκη και από πνευματική καθοδήγηση και από πνευματική στήριξη. Μην το ξεχνούμε αυτό, μην το λησμονούμε αυτό και λέμε, εγώ καλά είμαι. Κανένας δεν είναι καλά μόνος. Άλλο κάποιοι χριστιανοί πιστοί, πάρα πολύ υψηλής πνευματικής τέλος πάντων δυνάμεως, που τους καλεί ο Θεός στη μόνωση, μοναχός. Ο μοναχός είναι αυτός που είναι μόνος του. Αυτός που μπορεί να αντέξει μόνος και να είναι μόνος, μόνο το Θεό, είναι η εξαίρεση, δεν είναι ο κανόνας. Εξαίρεση είναι ο μόνος. Ο μοναχός δηλαδή που αφοσιώνεται στο Θεό. Σήμερα γιορτάζει και ένας Άγιος, ο Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης, που έχει πάρα πολύ ωραίο βίο, έτσι το 14ο αιώνα. Από τη Μικρά Ασία που ασκήτεψε στο όρος Σινά, έκανε και μες το μοναστήρι και ανέβαινε και στην κορυφή, πήρε την ονομασία Σιναΐτης. Μετά ήταν στην Κρήτη, μετά ήταν στο Άγιο Όρος, σε πολλά μέρη, στα Βαλκάνια ίδρυσε μονές, έφτιαξε μαθητές. Γιατί Σαν τις μέλισσες έτρεχαν κοντά του. Γιατί, όπως γράφει ο ίδιος στα έργα του και τονίζει στο βίο του αυτό. κατόρθωσε και αξιώθηκε και ευλογήθηκε λέει με την ανάσταση της ψυχής. Ανάσταση της ψυχής. Με την ανάσταση της ψυχής. Τι σημαίνει ανάσταση ψυχής. Καθάρθηκε με τις πρακτικές αρετές, εργάστηκε τις εντολές του Θεού και τις εργαζότανε κάθε μέρα, χωρίς να αφήνει τίποτε. Ό,τι προσπαθούσε και μπορούσε, έκανε με τη δύναμη και την ευλογία του Θεού, έδωσε αγωνιστικότητα. Δεν δεν κάμπτοταν, δεν βαριόταν, δεν έκανε πίσω, πάντα έκανε μπροστά. Μπορούσε δεν μπορούσε το σώμα του, είχε δεν είχε όρεξη, γιατί πολλοί λένε, ε, αν μου ρθει όρεξη, θα κάνω και καμιά προσευχή. Θα πάω και σε καμιά εκκλησία, αν περιμένεις όρεξη έτσι μόνης σου ανθρώπινη να σου ρθει. Πω πω πω. Σπάνια θα κάνεις προσευχή, σπάνια θα πας σε εκκλησία. Γιατί δεν έχουν όρεξη απ τη φύση μας. Ο σαρκικός άνθρωπος δεν έχει όρεξη για πνευματικά. Αν το αφήσεις στη διάθεσή του, όλα μου τα πάει πίσω. Τι θα προτιμήσει Τα εύκολα, τι θα προτιμήσει Τα ηδονήσμενα, τα σαρκικά, αυτά που ικανοποιούν τα θελήματα, αυτά που ικανοποιούν τα πάθη. Αυτά θα προτιμήσει, θα προτιμήσει τα πνευματικά, τα πνευματικά έχουν ζόρισμα. Κανείς δεν θέλει εύκολα ζόρισμα. Να και ο Θωμάς, είπαμε, βγήκε έξω, ήθελε βόλτα. Έχασε το Χριστό. Το ο Χριστός ήρθε μετά από οχτώ ημέρες και δεν πίστευε. Θα πάω και στον Άγιο Γρηγόριο που ανέφερα. Γιατί δεν πίστεψε ο Θωμάς. Και οι άλλοι μαθητές όταν άκουσαν τις μαθήτριες ότι είδαν τον Χριστό αναστημένο, πίστεψαν. Δεν πίστεψαν. Όλοι οι μαθητές δεν πίστεψαν. Όλοι είχαν αυτό το ίδιο πρόβλημα. Δεν είναι μόνο ο Θωμάς, απλώς σήμερα ξεχωρίζουμε το Θωμά γιατί είναι πιο καθυστερημένος, έμεινε μετά από 8 μέρες να πάρει το μήνυμα, 8 μέρες. Την πρώτη μέρα και οι άλλοι δεν πίστεψαν τις μαθήτριες. Γι' αυτό ο Κύριος όταν εμφανίστηκε, εκτός από την ειρήνη που τους έδωσε, ονίδησε λέει την απιστία αυτών και σκληροκαρδίαν. Ο Κύριος ονίδησε και τους άλλους μαθητές που το γράφει άλλος Ευαγγελιστής, για την απιστία λέει και σκληροκαρδία. Είδες Για να έχεις ανάσταση ψυχής και να δούνε τα μάτια της ψυχής σου τον Κύριο πνευματικά, να ανοίξει ο νους, να ανοίξει η διάνοια, να ανοίξει η πνευματική καρδιά που λέμε, πρέπει να έχεις, να έχεις μαλακιά ψυχή και καρδιά, όχι σκληρή. Όχι σκληρή. Η σκληροκαρδία είναι εμπόδιο. Η σκληροκαρδία είναι εμπόδιο να νιώσεις το Χριστό. Να καταλάβεις το Χριστό, να αισθανθείς το Χριστό, να αισθανθείς. Πολύ δύσκολο πράγμα αυτό, να είσαι άνθρωπος, πώς το λέμε έτσι και καθημερινά χοντρόπετσος. Δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι αυτό είναι. Γι' αυτό δεν έχουν καθόλου ζήλο για τα πνευματικά και ούτε τους νοιάζει και ούτε θέλουν να βλέπουν, ούτε να ακούν. Ούτε να ακούν εύκολα τα πνευματικά, γιατί είναι πνευματικά ακαλλιέργητοι, χοντροί άνθρωποι, σκληροί άνθρωποι, σκληρές επιφάνειες. Η ψυχή τους σκληρή επιφάνεια. Πάει ο Κύριος να πλησιάσει, που να πλησιάσει. Εξοστρακίζεται. Γιατί σκληρότητα. Βλέπει σκληρότητα, γρανιτένια. Σαν το γρανίτη γίναν οι ψυχές, μαύρες, σκληρές για τα θεία. Για τα κοσμικά, πω. Ατέλειωτες ώρες εκεί πέρα. Ενασχολήσεις, συζητήσεις και τα λοιπά και τα λοιπά. Ατέλειωτα τα κοσμικά. Τα πνευματικά, ου, σαν κυνηγημένοι κάνουν οι περισσότεροι γιατί έχουν σκληρή ψυχή. Σκληροκαρδία. Να το κρατήσουμε αυτό αδελφοί και να και να συναισθανθούμε και να πούμε πώς θα μαλακώσουν οι ψυχές μας και οι καρδιές μας. Δεν είναι εύκολο. Ο Κύριος θέλει να είσαι απέναντί του να έχεις αγάπη, πίστη, φόβο. Και απέναντι στους άλλους ανθρώπους, να είσαι σπλαχνικός. Τότε είσαι μοναχός. Τότε έχεις μαλακή ψυχή και καρδιά, αν έχεις σπλαχνία. Αν έχεις καλοσύνη, αυτά μαλακώνουν την ψυχή. Αν είσαι άνθρωπος ελεήμων. Αν είσαι άνθρωπος, πώς να το πούμε έτσι, ήσυχος, σιωπηρός, πράος, ειρηνικός. Αν είσαι άνθρωπος που θέλεις το καλό, σηκώνεις, υπομένοντας και διάφορα σε αυτόν τον κόσμο. Αδικίες, άσχημα πράγματα, δεν κάμπτεσαι. Έχεις μαλακή ψυχή και δεν θες να ανταποδώσεις τα ίσα. Δεν θέλεις να είσαι εκδικητικός. Δεν θέλεις να είσαι οργίλος. Δεν θέλεις να είσαι εκρηκτικός. Δεν κάνουν καλό αυτά στον άνθρωπο και στην ψυχή του. Δεν επιτρέπουν τη χάρη του Θεού να τον πλησιάσει. Προτιμάς να αδικείσαι παρά να αδικήσεις. Δεν είναι δύσκολο αυτό. Προτιμάς να δίνεις παρά να παίρνεις. Ακόμη πιο δύσκολο αυτό. Προτιμάς να συγχωρείς παρά να συγχωρείσαι. Μακάρι να μας συγχωρούσαν. Αλλά είναι σκληροί άνθρωποι που δεν συγχωρούν. Βλέπεις ο σκληρός δεν συγχωρεί. Ο μαλακός συγχωρεί εύκολα. Δεν κολλάει, δεν έχει πρόβλημα, δεν έχει κόμπλεξ, δεν έχει κόλλημα. Δεν έχει κόλλημα. Ο μαλακός άνθρωπος όλα τα φτιάχνει γύρω του. Όλα τακτοποιούνται. Ο σκληρός τι γίνεται με τους σκληρούς. Πώς θα μαλακώσει η ψυχή μας. Και μετά ο Κύριος εμφανίστηκε λοιπόν και 8 ημέρες το Θωμά, έλα να με ψηλαφήσεις. Γιατί είπε να βάλω τα χέρια μου στα χέρια του. Τρυπήσαν λέει τα καρφιά, να βάλω το χέρι μου στην πλευρά μου που είναι τρύπια και να πιστέψω ότι είναι δηλαδή σάρκα και οστέα. Αλλά σε μια φάση αναστάσιμη, αναστάσιμη. Είχε ο Κύριος και μετά την ανάσταση, αυτό είναι το ωραίο. Δεν ήταν φάντασμα. Δεν ήτανε πνεύμα. Ο Κύριος μετά την ανάσταση που εμφανιζόταν, ήταν σάρκα. Αυτή τη σάρκα που έχουμε και εμείς, αυτή τη σάρκα που σταυρώθηκε, αυτή τη σάρκα που έμεινε στον τάφο. Η καρφωμένη σάρκα, που είχε πάνω, πάνω τα σημεία και τα ίχνη των παθών, των φραγελλώσεων, της σταυρώσεως, απ τα καρφιά, από το ακάνθινο στεφάνι. Από όλες του όλες τα βάσανα που το που το υπέβαλαν. Γιατί τα κράτησε. Γιατί τα κράτησε πάνω στη σάρκα του την αναστημένη. Και το τρύπημα στην πλευρά. Το κράτησε. Γιατί Γιατί αυτά, λένε οι Άγιοι Πατέρες, αυτά είναι τα παράσημα του Κυρίου. Παράσημα. Παράσημο. Όπως ένας που πήγε στη μάχη και έλαβε μέρος και έκανε ανδραγαθίες. Έστω και αν δεν σκοτώθηκε αλλά τραυματίστηκε, μετά τα τραύματά του τι, τα κρύβει. Όχι, είναι τιμή και δόξα για αυτόν. Πόσο μάλλον το πάθος του Κυρίου. Δεν το κρύβει ο Κύριος το πάθος. Όχι. Το κρατάει στην όλη αιωνιότητα στη σάρκα του την αναστημένη. Έχει τα τρυπήματα, έχει τις ουλές. Έχει όλα τα ίχνη απ τα τραύματα. Είναι τιμή του, γιατί είναι η ταπείνωσή του και με αυτόν τον τρόπο θέλει και να μας αποστομώσει όταν εμφανιστεί στη Δευτέρα Παρουσία. Που θα είναι το σημείο του σταυρού μαζί, αλλά και αυτός ο ίδιος θα είναι ο πληγωμένος Κύριος. Ένδοξος, ένδοξος. Αλλά μέσα απ τις πληγές και απ τις ουλές, μέσα απ τις τρύπες που του κάναμε εμείς. Θα χέει το φως, το φως το αληθινό. Τι φως θα βγαίνει από κει. Σαν ήλιος, ήλιος. Έτσι θα λάμπει ο Κύριος. Γι' αυτό και στο Θωμά του είπε, έλα τώρα να με αγγίξεις. Να δεις ότι δεν είμαι πνεύμα, σάρκα και οστέα και είμαι αυτός που έπαθα, που αναστήθηκα, αλλά τώρα έχει σώμα αληθινό με σάρκα και οστέα, αλλά πνευματικό. Είναι το σώμα της αναστάσεως που θα λάβουμε όλοι στην κοινή ανάσταση. Έχουμε αυτό το σώμα που έχουμε, αλλά χωρίς ατέλειες. Έβγαλε ο Κύριος τις ατέλειες, δεν θα τις κάνει. Θα τις αρετουσάρει. Τι σημαίνει αρετούς Θα τα καλύψει όλα. Το αναστημένο σώμα το δικό μας δεν θα είναι εξαιρετέ με πάθη. Αντισηπτικό λούας, αν είσαι σωσμένος. Δεν θα είναι με ό,τι είχαμε πώς να το πω άσχημο πάνω μας σε αυτή τη ζωή. Ό,τι ατέλεια είχε το σώμα μας, ό,τι ίσως τραύμα είχε, ό,τι ταλαιπωρία είχε. Όχι, όχι. Όλα αυτά στην ανάσταση ο Κύριος θα τα λαμπυκάνει. Εμείς θα είμαστε τέλειοι. Όσοι σωθούν, όσοι δεν σωθούν, και αυτοί θα λάβουν σώμα αναστάσεως, αλλά θα είναι τόσο άσχημο. Και τόσο βρώμικο, που δεν που δεν θα σου κάνει που λέμε καρδιά, που δεν θα σου κάνει καρδιά. Ας την απ την πονηριά παίρνει το το βίντεο. Που δεν θα σου κάνει καρδιά να να το βλέπεις. Όσα είναι για καταφρόνησμο δηλαδή σώματος, όσα είναι για καταφρόνησμο. Μαύρα και άραχνα, μαύρα και άραχνα. Γι' αυτό ο καθένας θα καταλάβει και πού θα πάει, στα δεξιά ή στα αριστερά. Όποιος είναι μαύρος σαν τη πίσα, τι δουλειά έχει στα δεξιά του Κυρίου. Το όνομα του να ακούει. Να τον βλέπεις. Αφού είναι σε βρώμικους. Αυτοί που θα είναι φωτεινοί στα δεξιά του. Ο Κύριος έχει πνευματικό σώμα που ήτανε όλο πυρ. Γι' αυτό λέει σήμερα το Συναξάριο και απορεί. Καλά λέει, πώς ο Θωμάς ακούμπησε πράγματι την πλευρά του και τους ήλους. Πώς το κανε αυτό, πώς το κανε και δεν κάηκε. Κανονικά έπρεπε η το χέρι του να αναχωλευτεί. Τελείωσε, μην μείνει τίποτε. Ήταν λέει οικονομία του Χριστού. Γιατί τώρα το σώμα είναι ένδοξο. Έχει τραύματα. Μέσα απ τα τραύματα εκχέει τη χάρη άκτιστη, η οποία κατακαίει, είναι πυρ φλέγον. Για τη σάρκα, το σαρκικό άνθρωπο, είναι πυρ. Δεν μπορείς να το πλησιάσεις. Έτσι είναι και τα μυστήρια βέβαια, και δεν το καταλαβαίνουμε εμείς οι κουτοί. Δεν τα καταλαβαίνουμε. Έτσι ακριβώς είναι τα μυστήρια. Γιατί το λέω και δεν με πιστεύουν. Μην κοιτάζουν παράξενα οι άνθρωποι. Όλα τα μυστήρια, όχι μόνο η Θεία Κοινωνία, είναι ακριβώς αυτό το πυρ της Θεότητος. Κατέρχεται στα τίμια δώρα. Στα τίμια δώρα κατέρχεται. Σώμα και αίμα Χριστού. Σώμα και αίμα, όλο το πυρ της Θεότητος είναι μέσα. Όχι μόνο στη Θεία Ευχαριστία. Σε όλα τα μυστήρια. Βάπτιση, το πυρ της Θεότητος είναι μέσα στην Κολυμπήθρα. Εκεί μέσα βαπτίζεσαι. Νερό βλέπεις, αλλά πυρ Θεότητος είναι. Χρίσμα, πυρ είναι. Πύρινος γίνεσαι όταν χρίεσαι. Και όλα τα μυστήρια, εξομολόγηση. Θέτε το πετραχείλι πάνω σου, το πυρ σε εκπλέει. Γάμος, φοβερό μυστήριο και αυτό. Δεν το ξέρετε βέβαια. Ο ίδιος ο Χριστός έρχεται και με τη χάρη του, μιλάει με το πυρ του. Αυτός που είναι να νυμφευθεί, αλλά κατά Χριστόν, κατά Χριστόν. Όχι και αυτό το χάλι που έχουμε σήμερα, πάνε όλοι χαλασμένοι πέρα για πέρα, μαυρισμένοι. Δεν καταλαβαίνουν τίποτε ότι και στο γάμο καίονται, κατακαίονται, δεν φωτίζονται. Να φωτιστείς πρέπει να είσαι έτοιμος να έχεις κοινωνήσει και να πας να δεχθείς πυρ για να δυναμώσει και το δεσμό σου και τα πάντα σου. Ψυχή τε και σώματι. Στην ιεροσύνη, ω, τι πυρ κατεβαίνει. Ναι, σε κάνουν όλο πύρινο. Πώς θα κάνεις τα μυστήρια του Χριστού, πώς θα λες τα μυστήριά του. Όλα είναι πυρ του Θεού. Πυρ που καταφλέγει τα αμαρτήματα και τα πάθη. Γι' αυτό πρέπει να έχουν, να έχεις προλάβει να τα διώξεις από πάνω σου, μη σε πάρουν και σε κάψουν. Και φωτίζει. Αυτό έλεγε ο Άγιος Γρηγόριος που το συνδέει ο Σιναΐτης. Φωτίζουν με την ανάσταση της ψυχής τι, τους οφθαλμούς της ψυχής. Και γίνεται η έγερση λέει μέσα στον άνθρωπο της ψυχής με τις πρακτικές αρετές και με τη θεωρία. Πράξη και θεωρία λένε στην εκκλησία. Και ο Άγιος Γρηγόριος γιατί έγραψε κάτι πάρα πολύ ωραία έργα που είναι στη λεγόμενη φιλοκαλία. Ένα βιβλίο εκεί εκκλησιαστικό που έχει τα καλύτερα πατερικά έργα. Τώρα, άμα δεν ξέρεις βέβαια το αλφάβητο, αν δεν έχεις πάει δημοτικό εννοώ στα πνευματικά, στα πνευματικά δεν καταλαβαίνεις. Αν δεν έχεις το αλφάβητο καλά-καλά για να τελειώσεις με τα πρακτικά πάθη. Πού να καταλάβεις φιλοκαλία και τι γράφει ο Άγιος Γρηγόριος για τις φάσεις της ανόδου της ψυχής του Θεού. Πώς καθαρίζει ο νους, πώς φωτίζεται η καρδιά, πώς αισθάνεται ο άνθρωπος μέσα του την έγερση, την ανάσταση. Πώς αισθάνεται ο άνθρωπος μέσα του την ανάσταση της ψυχής. Και ύστερα τι είναι. Ύστερα είναι τόσο πρόθυμος στα πνευματικά. Αυτά είναι η ζωή του. Και τα κοσμικά, πω, δεν τα πάει καθόλου. Όλα είναι σκοτεινά, όλα είναι ομιχλώδη τα κοσμικά. Γι' αυτό ένας άνθρωπος του Θεού σπάνιος. Βλέπετε, είναι τόσο ανόρεχτος για τα κοσμικά. Του λένε κι αυτά, πάμε επίσκεψη, πάμε εδώ. Πάμε να δούμε εκείνο το θέαμα, πάμε να δούμε το ένα το άλλο. Τίποτε δεν το συγκινεί. Τι είναι αυτά ρε παιδιά. Πάμε σε κανένα μοναστηράκι, πάμε σε καμιά πνευματική επίσκεψη, πάμε σε καμιά πνευματική επιστασία. Πάμε σε καμιά ωραία ακολουθία. Να κάνουμε λίγο περισσότερη προσευχή, να διαβάσουμε κάτι λίγο. Πω, απ ακούνε οι άλλοι κοσμικοί και λένε τρελάθηκε αυτός τελείως. Βλέπετε. Όποιος έχει αναστημένη ψυχή κατά Θεόν σε αυτόν τον κόσμο, οι άνθρωποι τον θεωρούν όπως έλεγε ο Άγιος Απόστολος Παύλος. Ημείς μωροί δια Χριστόν. Τους θεωρούνε μωρούς, τελείως χαμένους. Ε, αυτοί να κάνουμε. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι να μας θεωρούν και τελείως χαμένοι οι κοσμικοί άνθρωποι που είναι χαμένοι. Ήδη είναι χαμένοι. Το πρόβλημα είναι και στους πνευματικούς ακόμη ανθρώπους και στην εκκλησία ακόμη. Μεταξύ των πιστών ακόμη, να μη βρίσκεις την αντίληψη. Το μυαλό και των πιστών κατά 80, 90, 95, 96%, 97% άλλα είναι στα κοσμικά. Και στα πνευματικά α, τι να κάνουμε. Μια-μισή, 10:00 στην εκκλησία την Κυριακή, εντάξει. Τι να κάνουμε. Εκεί είμαστε και χαίρομαι για όλα αυτά τα υψηλά πνευματικά που επιτρέπει ο Κύριος. Έστω να τα λέω, έστω να τα λέω, θέλουμε και γράφουμε. Ας τα ακούσουν πέντε άνθρωποι, ας το καταλάβουν δύο άνθρωποι. Δεν με πειράζει. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης τα έγραψε στη Φιλοκαλία. Ας δώσω σημασία. Το Άγιο Πνεύμα τού είπε να τα καταγράψει. Δύο άνθρωποι θα δώσουν σημασία, τρεις άνθρωποι θα δώσουν. Δόξα το Θεό. Ευτυχώς, όπως έλεγα και πρόσφατα, δεν έχουν Θεό ποσότητος, αλλά έχουν Θεό ποιότητος. Ευτυχώς η πίστη μας είναι της ποιότητος και δεν είναι της ποσότητος. Πολλοί κλειτοί, όλοι είναι κλειτοί. Πάντα έτσι ήτανε και στα χρόνια μας. Και όσο περνούν τα χρόνια, που μπήκαμε στα ψηφιακά τώρα και τα μεταανθρωπιστικά και τα ψηφιακά και τα ρομποτικά, τρέχα γύρευε. Τώρα να δεις αν μείνει ψυχή και αν μείνει άνθρωπος να ποθεί αυτά που μας είπε ο Άγιος Γρηγόριος και αυτά που λέει το Ευαγγέλιο, για ανάσταση ψυχής. Εγώ τα λέω, διεκτραγωδώ από την άλλη την κατάσταση γιατί πολύ μεγάλη άγνοια. Και την πολύ μεγάλη ανορεξία των πολλών, δεν λέω λίγες ψυχές υπάρχουν που το αποζητούν. Την πολύ μεγάλη ανορεξία της πλειονότητος των πιστών, η οποία αρκούνται σε ένα πολύ τυπικό, απόμακρο χριστιανισμό. Είμαστε εδώ να τα θυμίζουμε για όλους. Κανέναν δεν πρέπει να απελπίζουμε. Αν και λέω ότι η κατάσταση α, ας πούμε, την διεκτραγωδώ, άλλοι το διεκτραγωδούν. Άμα πει ο ίδιος, κανέναν δεν απελπίζουμε. Ο Κύριος ήρθε και σε αυτούς που δεν έχουν όρεξη, που είναι απόμακροι, που δεν ξέρουν απ αυτά, που δεν τους πολύ ενδιαφέρουν. Να τους δώσει μια σταγόνα, χάρη του. Μήπως και τους ελκύσει, μήπως και τους τραβήξει σε κάτι λίγο ανώτερα, σε κάτι λίγο υψηλότερο, σε κάτι λίγο καλύτερο, σε κάτι λίγο σωτηριωδέστερο. Εύχομαι απ τα βάθη της ψυχής μου έτσι να γίνει και όλος να μας ελεήσει ο Κύριος. Που λέει μακάρι ημείς ιδόντες και πιστεύσαντες. Μακάρι να είμαστε πραγματικά στερεωμένοι στην Αγία πίστη μας που σώζει τον άνθρωπο από κάθε κακό σωματικό και ψυχικό και τον οδηγεί στον παράδεισο του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.