[0:01]Bir gün güneş daha yeni doğarken, bir balıkçı her zamanki gibi balık tutmak için nehrin kenarına geldi. Nehir sakindi. Suyun üzerinde hafif bir sis vardı ve yeni uyanan kuşların sesleri etrafı dolduruyordu. Balıkçı derin bir nefes aldı ve bugün iyi bir gün olacak dedi kendi kendine. Anı sessizce suya attı ve nehrin kenarına oturup sabırla beklemeye başladı. Beklerken pazarı düşünüyordu. Çok balık yakalamak ve pazarda satarak çok para kazanmak istiyordu. Bir süre sonra ağ hareket edince balıkçı heyecanlandı ve doğruldu. İşte bu, bu sefer dolu olmalı diye düşündü.
[0:54]İpleri yavaşça sudan çekerken yüzünde kocaman bir gülümseme vardı. Ama tamamen sudan çektiğinde sevinci kayboldu. Anın içinde sadece minicik bir balık vardı. Bütün bu bekleyiş bu balık için miydi diye söylendi. Tam balığı alıp kovaya atacakken minik balık birden konuşmaya başladı. Balıkçı, lütfen beni bırak. Ben çok küçüğüm. Lütfen beni bırak. Balıkçı bir anda irkildi. Daha önce konuşan bir balık görmemişti. Ama yine de kararsızdı. Balığı dinlemedi ve onu kovaya atmak için eğilirken minik balık tekrar konuştu. Eğer beni suya geri bırakırsan sana yardım ederim. Tüm arkadaşlarıma senden bahsederim ve bir dahaki gelişinde onları buraya getiririm. Çok fazla balık yakalarsın. Balıkçı minik balığa bakarken kendi kendine düşünmeye başladı. Bugün bir balık yerine yarın çok daha fazlasını yakalayabilirim. Ya gerçekten dediği gibi olursa. Bir süre düşündükten sonra balığın dediklerini kabul etti. Peki dedi. Seni bırakacağım ve yarın arkadaşlarını da getireceksin. Balıkçı açgözlülükle minik balığı yeniden nehre bıraktı. Balık suya değer değmez sevinçle yüzmeye başladı ve sonra bir anda yüzüp uzaklaştı. Balıkçı malzemelerini topladı ve yakalayacağı balıkları düşündü. Ertesi gün balıkçı çok heyecanlı bir şekilde erkenden geldi. Anı suya attı ve beklemeye başladı. Kısa süre sonra ağı tekrar hareket etmeye başladı. Sudan çektiğinde yüzü aydınlandı. Anın içinde minik balıkla beraber birkaç arkadaşı da vardı. Balıkçı sevinçle gülümsedi. Demek doğru söylüyordun dedi. Ama minik balık yine konuşmaya başladı. Lütfen bizi bırak. Yarın başka arkadaşlarımı da getireceğim. Balıkçı artık minik balığın doğru söylediğini düşünüyordu ve hemen minik balık ve arkadaşlarını nehre bıraktı. Minik balık ve arkadaşları da hızla uzaklaştı. Üçüncü sabah balıkçı çok daha büyük bir heyecanla nehre geri geldi. Bu sefer çok emindi. Artık çok balık yakalayacak ve pazarda satıp zengin olacaktı. Anı defalarca suya attı ve her küçük hareketle geri çekti. Ama a her seferinde boştu. Nehir bugün çok sessizdi. Ne minik balık gelmişti ne de arkadaşları. Balıkçı yavaşça oturdu ve gerçeği sonunda anladı. Minik balık zekasıyla hem kendi hayatını hem de arkadaşlarının hayatını kurtarmıştı. Balıkçı ise nehrin kenarında sessizce otururken nehir akmaya devam etti. Ve masal burada bitti.
