ការគ្រប់គ្រង និងភាពជាអ្នកដឹកនាំ | Management and Leadership

[0:01]សូមស្វាគមន៍មកកាន់ SDA self develop Academy SDA នឹងនាំមកជូនលោកអ្នកនៅមេរៀនល្អៗទាក់ទងនឹងការអភិវឌ្ឍខ្លួន មេរៀនចាស់ប្ដូរជីវិតថ្មី ទាក់ទងនឹងសំណួរដែលចង់ដឹងថា តើអ្នកដឹកនាំ ឬមេដឹកនាំនោះយ៉ាងណា? ដូច្នេះខ្ញុំសូមលើកយកពាក្យគ្រប់គ្រងសិន ព្រោះការនេះក៏មានវិធីគ្រប់គ្រងដែរ បាទ បាទ គ្រប់គ្រង ហេតុអីបានថាគ្រប់គ្រង? គ្រប់ គឺវាទាំងអស់ ទាំងពួងទាំងឡាយទាំងស្រុងទាំងមូល បាទ ហើយគ្រងហ្នឹងគឺរក្សាឲ្យវាគង់វង្សហើយរីកចម្រើន បាទ ហើយការងារមិនមែនមានតែមួយទេ។ បាទ ការងារមានច្រើន ដូច្នេះត្រូវតែធ្វើយ៉ាងម៉េចឲ្យគ្រងឲ្យគ្រប់ គ្រងឲ្យគ្រប់អញ្ចឹងត្រូវជាគ្រប់គ្រង គ្រងឲ្យគ្រប់ដើម្បីគ្រងឲ្យគ្រប់សូម្បីតែមួយហ្នឹងក៏វាមានសកម្មភាពវា ជាដំណាក់ ជាតាមដំណើររបស់វាសកម្មភាព។ បាទ អញ្ចឹងបានន័យថាដើម្បីគ្រងឲ្យគ្រប់ត្រូវតែមានមេ។ យល់ ត្រូវតែមានមេ។ បាទ ត្រូវតែមានមេ។ មេហ្នឹងគឺគេហៅមេដឹកនាំហើយ។ មេដឹកនាំ ហើយមេដឹកនាំហ្នឹងគឺជាអ្នកគ្រប់គ្រង អ្នកដឹកនាំហ្នឹងតែម្ដងដើម្បីធ្វើឲ្យគ្រងការងារហ្នឹងឲ្យគ្រប់ឆ្ពោះទៅរកការសម្រេចផលតាមផែនការ។ បាទ ឆ្ពោះទៅរកការសម្រេចផលតាមផែនការ។ បាទ ដូច្នេះដឹកនាំពាក្យដឹកនាំ។ ដឹកមានន័យថាបើយើងនិយាយតាមន័យអធិដ្ឋានរូប គេនៅពីមុខហើយគេអូស គេហៅដឹក។ អូសគោ អូសរទេះ ដឹកកទេះ។ នៅពីមុខហើយអូសគេហៅដឹក។ ហើយអ្នកដែលទៅតាមហ្នឹង ហៅ ហ្នឹងបើយើងន័យ អត្ថប្បដិរូប គឺ ជាបុគ្គលិកនៅក្រោមបង្គាប់ទាំងអស់ ត្រូវតែដើរតាមការដឹក។ គឺ និយាយរួមពាក្យហ្នឹងគឺខ្មែរយើងបង្កើតឡើងគឺវាមានន័យច្បាស់លាស់អញ្ចឹង។ ក៏ប៉ុន្តែ ហេតុអីបានគេថែមពាក្យនាំ? នាំទៀត។ បានគេថែមពាក្យនាំទៀត។ ព្រោះមនុស្សវាក៏ពីសត្វ។ សត្វគេដឹកវារហូត។ តែបើមនុស្សគេដឹកនៅពេលដែលមិនទាន់យល់ដឹងគោលដៅមិនទាន់ដឹងទិសដៅ។ យល់ គេត្រូវតែដឹក ដឹកហើយស្គាល់ផ្លូវគេឈប់ដឹកហើយនាំល្អ នាំធ្វើអញ្ចឹងបានថា មេជាគំរូគេដើម្បីនាំបុគ្គលិកទាំងឡាយគ្រប់ផ្នែកគ្រប់ជំនាញនៃ ការងារឆ្ពោះទៅរកការសម្រេចផែនការតាមគោលដៅឲ្យមានគុណភាពទាំងបរិមាណល្អតាមផែនការ។ គឺ អាហ្នឹងគឺត្រូវតែដឹកហើយវិធីដឹកហ្នឹងគឺមានច្រើនយ៉ាងទៀតធ្វើយ៉ាងម៉េចដើម្បីឲ្យដឹកទៅគេដើរតាម ហ៎។ ហ្នឹងហើយ លោកគ្រូ រួចតែគេមិនដើរតាមវាមិនមែនដឹកនាំ វាទៅជាអូសវិញហើយ។ បាទ ដឹក ដឹកហើយបានថាវា អូស វាដឹកហើយវាទៅជាអូសវិញអញ្ចឹង គឺរាល់ថ្ងៃពិបាករបស់មេហ្នឹងពិបាកអាត្រង់អូសហ្នឹងហ្មង។ គេមិនដើរតាមវាវែងឆ្ងាយទៀត។ បាទ គឺគេថាអ្វីទៅជារបៀបគ្រប់គ្រង។ បាទ ហើយតួនាទីជាអ្នកដឹកនាំហ្នឹងបាទ ជាអ្វី? របៀបគ្រប់គ្រងគឺបើយើងនិយាយត្រឹមតែបច្ចេកទេសនៃការអនុវត្តជាការងារតួនាទីតែម្ដងវាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ទេ។ គឺត្រូវមានរបៀបពីខ្លួនឯងហ្នឹងមក ដំបូងគឺត្រូវសិក្សាខ្លួនឯងហ្នឹងគឺសិក្សាអប់រំផ្លូវកាយផ្លូវចិត្ត ជាពិសេសគឺផ្លូវចិត្តគឺរក្សានូវគំនិតហ្នឹងឲ្យវិជ្ជមានសិន។ បាទ គំនិតខ្លួនឯងក្នុងនាមជាមេដឹកនាំ ជាមេហ្នឹងគឺត្រូវតែសាងគំនិតខ្លួនហ្នឹងឲ្យវិជ្ជមាន ពាក្យថាវិជ្ជមានហ្នឹងបានន័យថាគិតត្រូវ។ បាទ គិតត្រូវនៅក្នុងការងារចង់និយាយថា គិតត្រូវដោយការស្រលាញ់ពេញចិត្តចំណង់ចំណូលចិត្តចំណាប់អារម្មណ៍បានការងារហ្នឹងវាចំណាន។ យល់ បាទ ហើយបើសិនជាចិត្តហ្នឹងអត់ចូលរួមប្រកបដោយឆន្ទៈព្រោះឆន្ទៈវាកើតឡើងពីសេចក្ដីស្រលាញ់ពេញចិត្តហ្នឹងជាខាងដើម។ បាទ នៅពេលដែលយើងស្រលាញ់ការងារហ្នឹងហើយយើងមានគេហៅថា គុណធម៌គិតថាធ្វើដើម្បីប្រយោជន៍ទាំងយើងទាំងបុគ្គល ទាំងគ្រឹះស្ថាន ស្ថាប័នក្រុមហ៊ុនឬរហូតដល់សង្គមជាតិគឺវាផ្ដើមចេញពីចិត្តគិតត្រូវហើយស្រលាញ់ហ្នឹងឯងឲ្យមានឆន្ទៈសិន។ បាទ នៅពេលដែលយើងមានឆន្ទៈហើយយើងត្រូវដឹងថាយើងធ្វើអី។ យើងធ្វើអី អ្វីដែលយើងត្រូវធ្វើ។ បាទ ហើយការដែលដឹង ដឹងអ្វីដែលត្រូវធ្វើហើយធ្វើយ៉ាងដូចម្ដេចការងារទាំងអស់នោះ។ បាទ ដឹងគោលដៅដឹងហេតុផល បាទ ដឹងវិបត្តិមុននឹងធ្វើ បាទ ហើយបើមានវិបត្តិ ចេះដោះស្រាយទាន់ពេលវេលាដើម្បីដឹកការងារនោះឲ្យទៅដោយគ្មានឧបសគ្គ។ បាទ ដោយគ្មានឧបសគ្គ។ បន្ទាប់មកគឺយើងត្រូវកំណត់ខ្លួនឯងដែលហៅថាមេឬមេកំពូលហ្នឹងគឺត្រូវចេះ យល់ដឹងគោលដៅហ្នឹងសំខាន់ណាស់ហើយបើអត់មានទេត្រូវកំណត់ឲ្យមានគោលដៅ។ បាទ មនុស្សយើងនិយាយតែធម្មតាដឹងហើយបើសិនជាគិត ការចង់អីមួយដែលគ្មានគោលដៅមិនដឹងទៅណាទេ។ បាទ សូម្បីតែធ្វើដំណើរទាល់តែមានគោលដៅ។ បាទ បើដឹងថាទៅបាត់ដំបងទៅក្រុងព្រះសីហនុទៅកំពង់ចាមវាស្រួលរកទិសដៅដែលត្រូវទៅ។ បាទ អាទិសដៅគឺផ្លូវដែលត្រូវទៅឲ្យត្រង់ឲ្យដល់គោលដៅហ្នឹងគេហៅទិសដៅ។ អញ្ចឹងកុំឲ្យច្រឡំគោលដៅនឹងទិសដៅ ដឹងគោលដៅដឹងទិសដៅ។ បាទ ហើយនៅពេលដែលដឹងទិសដៅហើយ។ គេចាប់ផ្ដើមហើយធម្មតាការងារមួយដែលសម្រេចបានទាល់តែមានអំណាចឬមានអានុភាព។ បាទ ហើយអំណាចនោះឯងយើងចែកចេញជាពីរមួយគេហៅធម៌ជាអំណាច។ បាទ មួយទៀតអំណាចជាធម៌។ ធម៌ជាអំណាចហ្នឹងគឺយើងត្រូវកំណត់យកគោលការណ៍យកច្បាប់។ បាទ ច្បាប់ការងារច្បាប់មនុស្សច្បាប់ធនធានមនុស្សច្បាប់ការងារនៃតាមជំនាញមួយៗឲ្យមានជាគោលការណ៍ប្បញ្ញត្តិ។ យើងគេបើនៅក្រុមហ៊ុននៅស្ថាប័នខាងក្រៅឯកជនគេច្រើនប្រើថាគោលការណ៍ប្រតិបត្តិ។ បាទ គោលការណ៍ប្រតិបត្តិប្រទេសទាំងមូលគេប្រើពាក្យថាច្បាប់។ ច្បាប់ បាទ ដូច្នេះគេសាងច្បាប់គេយកច្បាប់ហ្នឹងធ្វើជាមូលដ្ឋានអំណាចទីមួយ។ បាទ បានចាប់ផ្ដើមធ្វើទៅបានផលហើយវាល្អទៀតណាស់បានមិនមែនបានផលហើយមានទោសអាហ្នឹងគេអត់ធ្វើទេ។ បានផលហើយបានសេចក្ដីសុខហើយបានសេចក្ដីរុងរឿង។ បាទ ដូច្នេះគេបង្កើតឲ្យមានអំណាចច្បាប់។ បាទ អំណាច អ្នកដឹកនាំក៏ត្រូវតែមានអំណាច។ ប៉ុន្តែដូចខ្ញុំជម្រាបអញ្ចឹងគេមិនមែនយកតឹថិបុគ្គលធ្វើជាអំណាចទេ។ ការយល់ឃើញដោយចាកសីលធម៌ចាកគោលការណ៍ហ្នឹងគេហៅថាអំណាចជាធម៌វិញហើយ។ បាទ សូមឲ្យយកធម៌ធ្វើជាអំណាច។ ជាអំណាច បាទ ធម៌ហ្នឹងគឺច្បាប់វិន័យដែលខ្មែរយើងពីដើមច្រើនប្រើពាក្យថាល្មិន័យសណ្ដាប់ធ្នាប់វិន័យសណ្ដាប់ធ្នាប់ឲ្យវាគាប់ឲ្យវាគួរហ្នឹងខ្មែរពីបុរាណមកប្រើតែពាក្យវិន័យសណ្ដាប់ធ្នាប់តែមួយម៉ាត់ហ្នឹងទេ។ បាទ អញ្ចឹងសាងអំណាចខ្លួនឯងតើសាងអំណាចខ្លួនឯងហ្នឹងវិធីសាងរបៀបសាងនោះសាងបែបណា? ទីមួយត្រូវគិតរឿងសុខភាព។ បាទ អាសុខភាពនេះគ្មានណាសាងបានក្រៅពីខ្លួនឯងទេ។ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធលោកថាខ្លួនទីពឹងខ្លួនពឹងអាត្មា។ បាទ តាំងពីសុខភាពហ្នឹងមក។ បាទ សុខភាពវាមានសុខភាពផ្លូវកាយផ្លូវចិត្តពិសេសខ្ញុំអត់និយាយផ្លូវកាយទៀតទេព្រោះវាមានការអប់រំច្រើនណាស់ហើយ។ បាទ ខ្ញុំសូមនិយាយពីផ្លូវចិត្ត។ បាទ ចិត្តហ្នឹងចិត្ត ចិត្តជាស្ដេចរបស់កាយ។ ហើយតែចិត្តមិនសប្បាយកាយវាកើតទុក្ខទៅមុខលែងរួច។ បាទ ដូច្នេះដើម្បីឲ្យចិត្តយើងហ្នឹងវាមានសុខភាពល្អយើងត្រូវយល់ត្រូវស្គាល់អាហាររបស់វា។ អាហាររបស់ចិត្តអាហាររបស់ចិត្តហ្នឹងគេហៅមនោសញ្ចេតនា។ បាទ មនោសញ្ចេតនាហ្នឹងវាទទួលទានប្រើថាឆ្ងោយទៅព្រោះចិត្តជាស្ដេចឆ្ងោយតាមភ្នែកតាមត្រចៀកតាមច្រមុះតាមអណ្ដាតតាមកាយតាមចិត្ត។ យល់ នៅពេលតួនាទីភ្នែកក៏ដូចត្រចៀកក៏ដូចច្រមុះតួនាទីភ្នែកត្រចៀកច្រមុះហ្នឹងគឺថាទាំងអាក្រក់ទាំងល្អទទួលយកអាទាំងអស់។ បាទ ព្រោះវាអត់ចេះគិតអីទេ។ វាយកទៅដាក់នៅណាដាក់ក្នុងអារម្មណ៍។ ដាក់ក្នុងអារម្មណ៍។ ដលដាក់ក្នុងអារម្មណ៍អញ្ចឹងបានក្មេងៗចូលចិត្តថាស៊ីអារម្មណ៍ ស៊ីអារម្មណ៍។ បាទ ទៅដាក់ក្នុងអារម្មណ៍។ ចិត្តជាធម្មជាតិសន្សំអារម្មណ៍។ បាទ អារម្មណ៍ជាគ្រឿងតោងរបស់ចិត្ត។ អញ្ចឹងនៅពេលដែលចិត្តមកតោងយកធម្មជាតិយកទៅសន្សំនៅក្នុងចិត្តខ្លួនយកចេញពីអារម្មណ៍ក៏ប៉ុន្តែយកតែអាល្អៗទៅ។ បាទ អញ្ចឹងត្រូវសាងយកអាណាល្អហើយចិត្តហ្នឹងគឺត្រូវចម្រុះយកអាណាចំណុចល្អហើយ។ បាទ ហើយភាគច្រើនមនុស្ស មនុស្សមិនអញ្ចឹងទេចូលចិត្តខ្លះយកទាំងល្អទាំងអាក្រក់ទៅដាក់ក្នុងចិត្តហ្នឹងភាគច្រើនមែនទែនដែលដើរខុសផ្លូវហ្នឹង។ បាទ ច្រើនតែយកអាក្រក់ ហើយអ្វីៗដែលកើតពីធម្មជាតិគឺមានល្អមានអាក្រក់អញ្ចឹងហើយបានលោកលោកសូត្រព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធកុសលាធម្មាកុសលាធម្មាកុសលនឹងអកុសលហ្នឹងមានអាទាំងអស់គ្នា។ អាក្រក់ហ្នឹងល្អ។ បាទ ហើយអាក្រក់ដែលមិនគួររាប់អានអាក្រក់ល្មើសច្បាប់នឹងសីលធម៌ធ្ងន់ធ្ងរ។ បាទ ច្បាប់ដែលប្បញ្ញត្តិហើយហ្នឹងគឺច្បាប់អំណាចហ្នឹងគឺយើងមិនអាចប្រព្រឹត្តកន្លងបានទេ។ មិនអាចទេ មិនអាចមានករណីលើកលែងទេ។ យល់ បាទ ដូច្នេះអឺអាក្រក់ដែលកន្លងល្មើសច្បាប់និងសីលធម៌ហ្នឹងអាហ្នឹងយើងកុំរាប់មកមិនមែនជាកល្យាណមិត្តរបស់យើងទេ។ យើងរាប់ទៅណានាដែលអនុវត្តឬធ្វើអ្វីៗល្អទៅតាមច្បាប់នឹងសីលធម៌។ អា កំហុសកំប៉ិចកំប៉ុកធម្មតាវាជាធម្មជាតិ។ ដែលបង្កើតឡើងវាមានកុសលអកុសល មានល្អមានអាក្រក់វាមិនខាតបង់អីក៏កុំសូវទើសពេក។ យល់ កុំទើសពេកទើសពេកគឺរស់នៅតឹងចិត្តឈឺចិត្ត។ ឈឺតែខ្លួនឯង ហ្នឹងហើយ ឈឺអីមិនឈឺឈឺចុកចាប់អាហ្នឹងអាណិតខ្លួនជួនជ័យសម្ដីខ្មោច។ បាទ អាសោយខេជង្អេរ벅បន្តក់ទឹក។ បាទ ទៅវាស្រវឹងនៅក្នុងភាពរបស់ខ្លួនដែលប្រមូលតែរឿងអាក្រក់។ យល់ កើតសង្គ្រាមកើតតប់ប្រមល់ទល់បថុ។ តែខ្លួនឯង តែខ្លួនឯងធ្វើបាបខ្លួនឯងហ្នឹងគឺថាអាហ្នឹងអញ្ចឹងបានយើងត្រូវចេះទទួលអាហារល្អតាមផ្លូវចិត្តហ្នឹងទៅវាធ្វើឲ្យយើងមានសុខភាពទាំងផ្លូវកាយផ្លូវចិត្តបាត់ហើយ។ បាទ អាតែការណាហ្នឹង បាទ តែការណាមា អាតែការណានៅពេលដែល តែការណាមា អាតែការណានៅពេលដែល តែការណាមា អាតែការណានៅពេលដែល តែការណាមា សុខភាពទាំងផ្លូវកាយផ្លូវចិត្តវាជាឱកាសមួយដែលយើងអាចសាងនូវសមត្ថភាព។ បាទ សាងសមត្ថភាព។ ហើយសមត្ថភាព សមត្ថភាពភាពដែលអាចធ្វើបានហ្នឹងគឺសមត្ថភាពចម្បងហ្នឹងគឺគេត្រូវសាងខ្លួនឯងហ្នឹងតែម្ដង ធ្វើអីរៀនហ្នឹង។ បាទ ធ្វើអីរៀនហ្នឹងហើយវិធីរៀនមានច្រើនណាស់ប៉ុន្តែខ្ញុំសង្ខេបជាគន្លឹះៗវិញ។ ងាយៗ លោកគ្រូសង្ខេបចំណុចសំខាន់ៗ។ ងាយៗ រៀនទីមួយរៀនគិតឲ្យត្រូវរៀនគិតវិជ្ជមានហ្នឹងគេហៅគិតត្រូវគិតត្រូវធ្វើត្រូវបានផលត្រូវ ផលល្អហើយអត់មានមានទុក្ខអត់មានទោស។ កុំគិតខុសអាខ្លះៗមានពេលខ្លះគិតខុសធ្វើបានផលជាប់គុកជាប់គុកមានទោសមាន មានទោសទាន់។ មានទោសទាន់ ពន្ធកគរខ្លួនឯងហ្នឹងកុំ។ បាទ ដូចយើងចង់និយាយថាបើលក់លក់ឲ្យចំណេញអ្នកទិញសប្បាយចិត្តអាហ្នឹងវាអត់ទោសទេ។ បាទ វាអត់ទោសទេ។ បាទ អញ្ចឹងរៀនគិតឲ្យត្រូវរៀនគិតវិជ្ជមានដើម្បីធ្វើត្រូវ។ បាទ សកម្មភាពត្រូវវាផលត្រូវហើយ។ បាទ ទីពីររៀនយកចំណុចខ្លាំងពីអ្នកដែលជុំវិញខ្លួនយើងជាមួយគ្នា។ បាទ មិនថាខ្វិញមិនថាចាស់មិនថាប្រុសមិនថាស្ត្រីទេបាទគឺមនុស្សម្នាក់ៗមានល្អនិងអាក្រក់។ អាដែលហៅថាល្អហ្នឹងស្អីដែលជាតម្លៃនៃជីវិតគេគ្រប់គ្នា។ គឺប្រមូលយកទាំងអស់ទៅជាទ្រព្យរបស់យើងទៅទៅប្រមូលយកអាក្រក់តែយើងអត់ដឹងរាល់ថ្ងៃសម្លឹងឃើញគ្នាយកតែអាក្រក់គេមកដេកទន្ទេញ។ អាល្អគេអត់។ ហើយការប្រមូល ចងក្រងឲ្យរួបរួមគ្នាគ្រប់តម្លៃគ្រប់កម្លាំងធាតុខ្លាំងហ្នឹងហើយជាជាប្រយោជន៍ជាជ័យជំនះខ្លួនឯង។ បាទ ធំធេងណាស់បើយើងនិយាយតាមនេះគេថាប្រមូលកម្លាំងធាតុ។ បាទ យើងយកតែធាតុល្អទេកុំយកធាតុអាក្រក់។ បាទ ប្រមូលកម្លាំងធាតុសូម្បីតែព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធក៏ព្រះអង្គគ្រងសម្ដែងដែរ សាមគ្គីសាមគ្គីណាំងតបោសុខោ។ បាទ ឲ្យវារួបរួមសាមគ្គីគ្នាជាធ្លុងមួយចម្រុះពណ៌ភ្លឺភ្លែកវាសមត្ថភាពវាកាន់តែខ្លាំងបាត់ហើយ។ បាទ ណាប៉ិនកែអីឲ្យគេធ្វើហ្នឹងទៅ។ បាទ ហើយកុំប្រើគេអាច្រឡំ ចំកន្លែងគេអត់ចេះ។ និយាយរួមប្រើតែកន្លែងថ្លៃៗរបស់គេទៅត្រូវហើយ។ បាទ យល់បាទ ហ្នឹងជាសីលវិធីសិល្បៈនៅក្នុងការដឹកនាំ។ សិល្បៈជាគន្លឹះសំខាន់ណាស់កន្លែងអាសូមទោសអា កន្លែងថោកគេកុំប្រើ។ បាទ អរគុណលោកគ្រូបាទសូមស្លេះប៉ុណ្ណឹងបន្តិចទៀតខ្ញុំនឹងសុំយោបល់សុំគន្លឹះសំខាន់ៗតទៀតពីព្រោះប្រធានបទថ្ងៃនេះខ្ញុំដូចដែលបានផ្ដើមសេចក្ដីថា យើងនឹងចែករំលែកគ្នាអំពីថាអ្វីទៅជាគន្លឹះវិធីសាស្ត្រក្នុងការដឹកនាំក្នុងការគ្រប់គ្រងចាត់ចែងហ្នឹង។ ពាក្យបុរាណខ្មែរដែលលោកនិយាយថាទឹកត្រជាក់ត្រីគុំ។ បាទ តាមន័យអធិដ្ឋានរូបគឺទឹកទឹកដែលវាមិនទាន់យកទៅដាំអីហ្នឹងគឺវាធម្មជាតិរបស់វាគឺត្រជាក់។ បាទ ហើយត្រីមិនថាតែត្រីទេឲ្យតែអ្វីដែលវារស់ក្នុងទឹក។ តាំងពី រុក្ខជាតិទៀតមិនមែនតែសត្វមានជីវិតជីវិតចម្រុះក្នុងទឹកហ្នឹងគឺថាវាលូតលាស់វារីករាយរួបរួមទៅតាមធម្មជាតិរបស់វាហ្នឹងអញ្ចឹងហ្នឹងន័យអធិដ្ឋានរូប។ បាទ ដល់ន័យអត្ថប្បដិរូបនៅក្នុងន័យហ្នឹងគេចង់និយាយដល់ការគ្រប់គ្រងមនុស្សហើយ។ បាទ ដល់ការគ្រប់គ្រងមនុស្សហើយ។ បើសិនជាកន្លែងមួយហ្នឹងវាត្រជាក់ត្រជុំបាទ គ្រប់គ្រងទៅវាសុខកាយសប្បាយចិត្តមានការចូលរួមទាំងអស់គ្នារីករាយរួមគ្នាធ្វើការឆ្ពោះទៅកាន់គោលដៅតាមទិសដៅរៀងៗខ្លួន។ ហ្នឹង គឺ វាត្រជាក់ត្រជុំហើយហើយនៅពេលដែលត្រជាក់ត្រជុំហ្នឹងគឺយើងនិយាយគ្នាទៅស្ដាប់បានចេះផ្ដល់យោបល់ដូចថាចេះរាយការណ៍ពីលើទៅក្រោមពីក្រោមទៅលើ។ ចេះទំនាក់ទំនងអធ្យាស្រ័យគ្នាសណ្ដោសប្រណីគ្នាយល់គ្នាទៅវិញទៅមក។ បាទ ហើយហ្នឹងជួយផ្ដល់ប្រឹក្សាយោបល់ជួយបង្ហាត់បង្រៀនប្រៀនប្រដៅជួយអប់រំកែលម្អអីសព្វបែបសព្វយ៉ាងជាមួយគ្នា។ វាអត់មានថាធ្វើហើយទៅរត់ចោលទីទៅធ្វើកន្លែងផ្សេង និយាយរួមថាតែការណាតែការណាសប្បាយហើយអញ្ចឹងបានថារាល់ថ្ងៃមានពេលខ្លះយើងអត់បានចាប់អារម្មណ៍ទេ។ យើងគិតថាដោយសារឲ្យលុយតិចពេកទៅកន្លែងនោះគេឲ្យច្រើន។ បាទ គេឲ្យច្រើនគេឲ្យច្រើនខ្ញុំសុំលោកគ្រូជួយបកស្រាយបញ្ហានោះ។ ដូច្នេះរឿងច្រើនតិចសំខាន់ផ្លូវចិត្តនេះធំជាងគេទាំងអស់។ បាទ កន្លែងណានាដែលគេយល់ថាគេសុខសាន្តគេសប្បាយគេរីករាយ។ គេអាចសាងជីវិតគេ គេមិនមែនគិតតែប្រាក់ខែគេគិតអាការងារហ្នឹងគេអាចចេះគេអាចដឹងគេអាចយល់ហើយគេអាចសាងខ្លួនគេបានដែលខ្ញុំនិយាយអំណាចបេប៊ីនទើបនិយាយពីថាអំណាចច្បាប់អំណាចវិន័យដូចលោកគ្រូគាត់សួរមិញអញ្ចឹង។ បាទ គាត់លើកឡើងមិញអញ្ចឹងគឺអំណាចច្បាប់គោលការណ៍មានហើយអនុវត្តទៅឧទាហរណ៍ថាមកធ្វើការបើយឺតម្ដងវាមានហេតុផលចុះបើយឺតរាល់ថ្ងៃអាហ្នឹងវាខុសច្បាប់ខុសវិន័យត្រូវតែរកឲ្យឃើញហើយយកអំណាចច្បាប់ហ្នឹងទៅអា កាត់ទៅដោះស្រាយអត់មែនស្ងៀមនៅហ្នឹងអាហ្នឹងវាទៅសុខដែរតែសុខមួយមុខ។ អត់យកអំណាចច្បាប់ប្រើ។ ហើយមេដែលគេអនុវត្តតាមហ្នឹងមេដូចដែលអ្នកមីងគាត់និយាយពីស្វាយរៀងមិញអញ្ចឹង។ បាទ គឺថាមេមានអំណាចដោយសារគាត់គោរពច្បាប់គោរពគោលការណ៍គោរពលទ្ធផលរួមជាប្រយោជន៍សង្គម។ បាទ ដូច្នេះអំណាចសាងអំណាចខ្លួនឯងបាននៅត្រង់ហ្នឹងទេ។ បាទ នៅត្រង់ហ្នឹងទេដែលធ្វើឲ្យមានការចូលរួមល្អអញ្ចឹងទៅ ហើយអាហ្នឹងត្រីគុំមានន័យថាត្រីហ្នឹងវាមកមូលដុំគ្នាវាឈប់ទៅណា។ បាទ ដោយសារវាសង្ឃឹមថាបានលុយហើយបានចំណេះដឹងហើយអាចនឹងបានស្នងតំណែងទៀត។ អញ្ចឹងអំណាចទីបីគេសាងអំណាចបុគ្គលិកគេសាងអញ្ចឹងសាងពីត្រជាក់ត្រជុំដូចទឹកត្រជាក់ត្រីគុំអញ្ចឹងឲ្យនៅហើយត្រីដែលវាមកគុំទាល់តែវាយល់ថាកន្លែងហ្នឹងរស់។ រស់បាន រស់ហើយបត្រីវាដឹងតែរស់ទេដល់មនុស្សដឹងរស់ហើយរីករាយទៀត។ រស់រីករាយ រីករាយសុភមង្គលសំណាងខ្ពង់ខ្ពស់យសថ្កើងថ្កានលាភយសសរសើរសុខអីអញ្ចឹងគឺវានៅក្នុងភាពត្រជាក់ត្រជុំហ្នឹងអ្នកបង្កើតឡើងមិនផ្ដោតអារម្មណ៍ទៅលើប្រាក់ខែលើខ្វះតិចតួចទេ។ មនុស្សសំខាន់កក់ក្ដៅភាពកក់ក្ដៅទុកចិត្តបាន។ វាត្រូវនឹងចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្លួន។ ការងារចេះតែចំណាប់ឡើងដោយសារតែទឹកត្រជាក់នេះឯង។ គេសម្ដែងទៅលើការគ្រប់គ្រងដែលមានវិធីដែលមានរបៀបច្បាស់លាស់ប្រកបដោយគុណធម៌ហើយនឹងលោកគ្រូ។ បើសិនលោកអ្នកគិតថា Video នេះមានប្រយោជន៍សូមលោកអ្នកចុច Like ចុច Share សរសេរ comment និងចុច Subscribe សូមលោកអ្នកទទួលបាននូវសេចក្ដីសុខចម្រើនគ្រប់ពេលវេលាជួបគ្នាក្នុង Video បន្ទាប់ សូមអរគុណ។