[0:01]Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου, Κλίμαξ. Λόγος ασκητικός, επονομαζόμενος Πλάκες Πνευματικές του Αβά Ιωάννου, καθηγουμένου των μοναχών του όρους Σινά, τον οποίον απέστειλε εις τον Αβάν Ιωάννην, καθηγούμενον της Ραϊθού.
[0:16]Είναι διηρημένος εις 30 κεφάλαια, τα οποία ως αν βαθμίδες κλίμακος αναβιβάζουν όσους τα ακολουθούν από τα χαμηλότερα εις τα υψηλότερα, εξού και το βιβλίον ονομάστη Κλίμαξ.
[0:28]Λόγος πρώτος περί αποταγής. Διά την αποταγήν του ματαίου βίου.
[0:33]Το από Θεού άρχεστε είναι ορθόν και πρέπον, εφόσον απευθύνομαι προς υπηρέτας του Θεού.
[0:39]Αυτού λοιπόν του αγαθού και υπεραγάθου και παναγάθου Θεού και βασιλέως μας, ο οποίος ετίμησε όλα τα λογικά όντα που εδημιούργησε με το δώρο του αυτεξουσίου, άλλοι είναι φίλοι του και άλλοι γνήσιοι δούλοι του.
[0:54]Άλλοι είναι αχρείοι δούλοι του και άλλοι τελείως αποξενωμένοι από αυτόν. Υπάρχουν τέλος και αυτοί που είναι εχθροί του, και τι είναι αδύνατοι και ανίσχυροι.
[1:02]Φίλους κατεξοχήν του Θεού, ω ιερέ φίλε, εμείς οι αμόρφωτοι θεωρούμε τις νοερές και ασώματες δυνάμεις των αγγέλων.
[1:09]Γνησίους δούλους του Θεού εκείνους που εξετέλεσαν και εκτελούν το πανάγιο θέλημά του ακούραστα και χωρίς καμία παράλειψη.
[1:16]Αχρείους δούλους ονομάζουμε αυτούς που αξιώθηκαν μεν να λάβουν το άγιον βάπτισμα, δεν εφύλαξαν όμως γνήσια τις προς τον Θεόν υποσχέσεις τους.
[1:25]Ως ξένους και εχθρούς του Θεού, θα εννοήσουμε αυτούς που είναι αβάπτιστοι ή δεν έχουν ορθή πίστη.
[1:31]Αντίπαλοι τέλος του Θεού είναι εκείνοι οι οποίοι όχι μόνον απέκρουσαν και απέρριψαν από τη ζωή τους το θέλημα του Κυρίου, αλλά και πολεμούν με πάθος αυτούς που το τηρούν.
[1:40]Επειδή όμως για κάθε μία από τις κατηγορίες των ανθρώπων που αναφέραμε χρειάζεται να γίνει ιδιαιτέρος και ανάλογος προς την κάθε περίπτωση λόγος, για μας δε τους αμαθείς δεν είναι συμφέρον επί του παρόντος να τα αναπτύξουμε όλα αυτά.
[1:54]Εμπρός λοιπόν ας απλώσουμε με αδιάκριτο υπακοή το ανάξιο χέρι μας προς τους γνησίους δούλους του Θεού, οι οποίοι μας επήεσαν με την ευσέβειά τους και μας εβίασαν με την εμπιστοσύνη τους, ώστε να υπακούσουμε στην προστάγή τους.
[2:08]Και αφού δεχθούμε από τη δική τους σοφία την πένα και την βυθίσουμε στο νοητό μελάνι που είναι η σκυθρωπή και συγχρόνως χαροπή ταπεινοφροσύνη, ας την σύρομε επάνω στις λίες και λευκές καρδιές τους, σαν σε χαρτί, μάλλον δε σαν σε πλάκες πνευματικές και αναγράφοντας τα θεία λόγια, ας ειπούμε τα εξής.
[2:27]Ο Θεός είναι για όσους θέλουν η ζωή και η σωτηρία τους όλων και των πιστών και των απίστων και των δικαίων και των αδίκων και των ευσεβών και των ασεβών και των απαθών και των εμπαθών και των μοναχών και των κοσμικών και των σοφών και των αγραμμάτων και των υγιών και των ασθενών και των νέων και των ηλικιωμένων.
[2:47]Είναι κάτι παρόμοιο με την ακτινοβολία του φωτός, με την θέα του ηλίου και με την εναλλαγή των εποχών, τα οποία αποπροσφέρονται εξίσου σε όλους τους ανθρώπους.
[2:57]Και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά, διότι δεν υπάρχει προσωποληψία στον Θεόν. Άνθρωπος ασεβής είναι μία ύπαρξη λογική και θνητή, η οποία θεληματικά αποφεύγει τη ζωή και το δημιουργό της που υπάρχει αιώνια, τον θεωρεί ως ανύπαρκτο.
[3:10]Παράνομος είναι αυτός που με την κακή του σκέψη διαστρέφει τον νόμο του Θεού και που νομίζει ότι πιστεύει, ενώ έχει επιθυμίες και αντιλήψεις αντίθετες προς τον Θεόν.
[3:20]Χριστιανός είναι η απομίμησις του Χριστού, όσο είναι δυνατόν στον άνθρωπο και στα λόγια και στα έργα και στη σκέψη.
[3:27]Πιστεύει δε ορθά και αλάνθαστα στην Αγία Τριάδα. Θεοφιλής είναι εκείνος που απολαμβάνει όλα τα φυσικά και αναμάρτητα δώρα του Θεού, συγχρόνως όμως δεν αμελεί όσο μπορεί να επιτελεί το αγαθό.
[3:39]Εγκρατής είναι αυτός που ζει μέσα στους πειρασμούς και τις παγίδες και τους θορύβους του κόσμου και αγωνίζεται με όλη του τη δύναμη να μιμηθεί τη ζωή εκείνων που είναι απαλλαγμένοι από τους θορύβους του κόσμου.
[3:50]Μοναχός είναι τάξης και κατάστασης των ασώματων αγγέλων που κατορθώνεται μέσα σε υλικό και ρυπαρό σώμα.
[3:57]Μοναχός είναι εκείνος που είναι αφοσιωμένος μόνος στις εντολές και στους λόγους του Θεού και τις εφαρμόζει σε κάθε χρόνο και τόπο και πράγμα.
[4:05]Μοναχός είναι μία συνεχής βία της ανθρώπινης φύσεως και μία αδιάκοπη φυλακή των αισθήσεων.
[4:11]Μοναχός είναι εξαγνισμένο σώμα και καθαρό στόμα και φωτισμένος νους.
[4:16]Μοναχός είναι καταλιπημένη ψυχή που είναι απασχολημένη με τη συνεχή μνήμη του θανάτου και όταν είναι ξύπνια και όταν κοιμάται.
[4:23]Αναχωρήσεις από τον κόσμον είναι το να μισήσεις με τη θέλησή σου πράγματα επαινετά και να αρνηθείς στην φύση για να επιτύχεις στα υπερφύσιν.
[4:32]Όλοι όσοι εγκατέλειψαν πρόθυμα τα βιοτικά, το έπραξαν αναμφιβόλως ή για τη μέλλουσα βασιλεία ή για τα πολλά τους αμαρτήματα ή για την αγάπη του Θεού.
[4:41]Εάν κανείς από τους τρεις αυτούς σκοπούς δεν τους παρεκίνησε, τότε η αναχώρησής τους είναι παράλογος.
[4:48]Παρόλα αυτά ο καλός μας αγωνοθέτης περιμένει να ιδεί ποιο θα είναι το τέρμα του δρόμου.
[4:53]Όποιος εξήλθε από τον κόσμο για να σκορπίσει το φορτίο των αμαρτιών του, ας μιμηθεί εκείνους που κάθονται εμπρός στους τάφους έξω από την πόλη, όπως οι αδελφές του Λαζάρου Μάρθα και Μαρία και ας μη σταματήσει τα θερμά και πύρινα δάκρυα και τους αφώνους ολογμούς της καρδίας του, ώσπου να ιδεί και αυτός τον Ιησούν ότι ήλθε και απεκύλισε τον λίθον της πωρώσεως από την καρδιά του και ελευθέρωσε τον νου μας σαν άλλο Λάζαρο από τα δεσμά των αμαρτιών και διέταξε τους υπηρέτας του αγγέλους, λύσατε τον από τα πάθη και αφήστε τον να πορευθεί προς την μακαρία απάθεια.
[5:29]Εάν δεν πράξει έτσι, τότε δεν εκέρδισε τίποτε με την αναχώρησή του από τον κόσμο.
[5:33]Όσοι θέλουμε να φύγουμε από την Αίγυπτο και να ελευθερωθούμε από την τυρανία του Φαραώ, έχουμε οπωσδήποτε και εμείς ανάγκη ενός Μωυσέως, ο οποίος θα είναι μεσίτης μας προς τον Θεόν και οδηγός μας μετά των Θεών.
[5:46]Αυτός θα ίσταται μεταξύ της πράξεως και της θεωρίας και θα υψώνει προς χάριν μας τα χέρια του προς τον Θεόν.
[5:52]Έτσι καθοδηγούμενοι από αυτόν, θα επιτύχουμε να διαβούμε την θάλασσα των αμαρτημάτων και θα κατατροπώσουμε τον Αμαλίκ των παθών.
[6:00]Εκείνοι δε που εστηρίχθηκα στις ιδικές τους δυνάμεις και ενόμησαν πως δεν έχουν ανάγκη από κανέναν οδηγό, οπωσδήποτε καπατήθηκαν.
[6:08]Εκείνοι που εξήλθαν από την Αίγυπτο, είχαν ως οδηγό τον Μωυσή και αυτοί που έφυγαν από τα Σόδομα άγγελο.
[6:13]Και οι μεν πρώτοι ομοιάζουν προς εκείνους που θεραπεύουν τα πάθη της ψυχής με τη φροντίδα και τις οδηγίες ανθρώπου ιατρού.
[6:19]Αυτοί είναι όσοι εξέρχονται από την Αίγυπτο. Οι δεύτεροι ομοιάζουν προς εκείνους που επιθυμούν να καθαριστούν από τα ακάθαρτα και άθλια πάθη της σαρκός.
[6:28]Γι’ αυτό και χρειάζονται άγγελο ιατρό, δηλαδή ισάγγελο άνθρωπο θα έλεγα, για να τους βοηθήσει, διότι στην προχωρημένης ύψης των τραυμάτων χρειαζόμεθα πολύ έμπειρο ιατρό.
[6:38]Βία πραγματική και συνεχείς οδύνες πρέπει να έχουν όσοι επιχειρούν να ανεβούν στον ουρανό με το σώμα τους και μάλιστα στις αρχές της μοναχικής ζωής, μέχρις ότου οι φιλήδονες στάσεις και η σκληρότης της καρδίας μεταστραφούν με τη βαθιά λύπη και το πένθος σε αγάπη προς τον Θεόν και σε αγνότητα.
[6:55]Μόχθος. Πραγματικός μόχθος και πολύ και αφανής πικρία μας περιμένουν και ιδίως τους αμελείς, έως ότου κατορθώσουμε τον λαιμαργό και φιλομάκελον Κύνα, δηλαδή τον νου μας, να τον κάνουμε φίλο της προσοχής και της καθαρότητος με τη βοήθεια της απλότητος, της πολύς αοργισίας και της επιμελείας.
[7:13]Όμως ας έχουμε θάρρος εμείς οι εμπαθείς και αδύνατοι και με πίστη αδιστακτη ας παρουσιάσουμε με το δεξιό μας χέρι και ας εξομολογηθούμε στον Χριστόν την ασθένεια και την αδυναμία της ψυχής μας.
[7:25]Έτσι θα λάβουμε οπωσδήποτε την βοήθειά του και μάλιστα περισσότερο από όσο το αξίζουμε.
[7:31]Αρκεί μόνον να βυθίζομαι συνεχώς τον εαυτόν μας στον βυθό της ταπεινοφροσύνης.
[7:36]Ας γνωρίζουν καλά όλοι όσοι αρχίζουν το σκληρό και πιεστικό αλλά και ελαφρό συγχρόνως αγώνα, ότι ήλθαν να πηδήσουν σαν μέσα στο πυρ των πειρασμών και των θλίψεων, εφόσον εκκίνησαν με τη διάθεση να κατοικήσει μέσα τους το άϋλο θείο πυρ.
[7:51]Γι’ αυτό προηγουμένως πρέπει να εξετάζει καλά καθένας τον εαυτό του και έπειτα να πλησιάζει για να γευτεί τον άρτο με τα πικρά χόρτα και να πει το γεμάτο δάκρυ ποτήρι της μοναχικής ζωής, μη τυχόν η επιπόλαια κατάταξής του στο στράτευμα των μοναχών, γίνει αιτία της καταδίκης του.
[8:11]Εφόσον και όλοι όσοι εβαπτίστησαν δεν θα σωθούν, δεν χρειάζεται να εξηγώμαι περισσότερα λόγια.
[8:18]Όλα πρέπει να τα απαρνηθούν, όλα να τα καταφρονήσουν, όλα να τα περιγελάσουν, όλα να τα αποτινάξουν, όσοι προσέρχονται στην μοναχική πολιτεία για να βάλουν έτσι στερεό θεμέλιο.
[8:29]Καλό τρίδομο και τρις τηλοθεμέλιο είναι η ακακία, η νηστεία και η σωφροσύνη.
[8:34]Όλοι οι εν Χριστώ νήπιοι από αυτά ας αρχίσουν, παίρνοντας παράδειγμα τα νήπια, διότι αυτά δεν έχουν καμία κακία και πονηρία, ούτε επιθυμία και κοιλία αχόρταγη, ούτε σάρκα που φλογίζεται και αποθηριώνεται.
[8:47]Όσο όμως προχωρούν στην αύξηση της τροφής τους, παρουσιάζεται, όπως φαίνεται, και η πύρωση της σαρκός.
[8:53]Είναι πραγματικά βδελικτό και επικίνδυνο να αποχαυνωθεί ο παλαιστής μόλις αρχίσει η πάλη.
[8:59]Έτσι δείχνει σε όλους ότι εύκολα θα τον σφάξει ο εχθρός.
[9:03]Είναι οπωσδήποτε ωφέλιμο το αποφασιστικό και ορμητικό ξεκίνημα και για αργότερα, όταν τυχόν παρουσιαστεί αμέλεια και αδράνεια, διότι την ψυχή που άρχισε με ανδρεία τον αγώνα και έπειτα τον εχαλάρωσε, την κεντάσαν κεντρί η ανάμνησής του πρώτου ζήλου, πράγμα που πολλές φορές ανεπττέρωσε και έσωσε αρκετούς.
[9:21]Αυτοί έμοιασαν έτσι με αετούς που ανανεώθηκαν τα πεσμένα τους πτερά.
[9:27]Όταν η ψυχή προδώσει τον εαυτό της και χάσει την μακαρία και πολυπόθητη θέρμη που είχε στην αρχή, ας ερευνήσει επιμελώς να εξακριβώσει από ποια αιτία την εστερήθηκε και εναντίον αυτής της αιτίας ας αναλάβει όλον τον πόλεμο και τον ζήλο της.
[9:43]Διότι δεν υπάρχει άλλη θύρα από την οποία να επιστρέψει η θέρμη παρά μόνον αυτήν από την οποία έφυγε.
[9:50]Αυτός που απαρνήθηκε τον κόσμο από τον φόβο της κολάσεως είναι όμοιος με το θυμίαμα που ενώ καίγεται στις αρχές αναδίδει ευωδία, στο τέλος όμως καπνίζει.
[10:00]Εκείνος που τον απαρνήθηκε με την ελπίδα μελλοντικού μισθού, καταντά μία μυλόπετρα που γυρίζει συνεχώς το ίδιο μέρος.
[10:06]Όποιος όμως ανεχώρησε από τον κόσμο για την αγάπη του Θεού, ευθύς εξαρχής έχει μέσα του φλόγα, η οποία αν τυχόν πέσει σε ξύλα ή σε δάσος, αυξάνει υπερβολικά και συνεχώς επεκτείνεται προς τα εμπρός.
[10:20]Μερικοί χτίζουν πλίνθους επάνω στους λίθους, άλλοι στερεώνουν στύλους επάνω στο χώμα και άλλοι αφού εβάδισαν ολίγο πεζή και ζεστάθηκαν τα νεύρα και οι κλειδώσεις τους, επροχώρησαν έπειτα γρηγορότερα.
[10:33]Όποιος έχει νου ας εννοήσει τις συμβολικές αυτές εικόνες.
[10:36]Ας τρέξουμε πρόθυμα, συναισθανόμενοι ότι μας εκάλεσε ο Θεός και Βασιλεύς, μήπως και τα χρόνια της ζωής μας είναι ολίγα, οπότε θα ευρεθούμε χωρίς καρπούς στην ημέρα του θανάτου μας και θα πεθάνουμε από την πείνα.
[10:57]Ας φοβεριστούμε τον Κύριον, όπως τα θηρία, διότι εγνώρισα ανθρώπους που επήγαιναν να κλέψουν και τον Θεόν δεν τον εφοβήθησαν.
[11:05]Μόλις όμως άκουσαν στο μέρος εκείνο τα γαβγίσματα των σκύλων, αμέσως οπισθοχώρησαν.
[11:11]Έτσι αυτό που δεν επέτυχε ο φόβος του Θεού, το κατόρθωσε ο φόβος των θηρίων.
[11:16]Ας αγαπήσουμε τον Κύριον, όπως αγαπούμε και σεβόμεθα τους φίλους μας.
[11:20]Είδα πολλές φορές ανθρώπους που ελύπησαν τον Θεόν και δεν ανησύχησαν καθόλου για αυτό.
[11:25]Όταν όμως συνέβη να πικράνουν αγαπητά τους πρόσωπα, έστω και σε κάτι μικρό, έκαναν το παν, εχρησιμοποίησαν κάθε τέχνασμα, εσκέφθησαν κάθε τρόπο, υπεβλήθησαν σε κάθε θλίψη, ωμολόγησαν το σφάλμα τους και παρεκάλεσαν είτε αυτοπροσώπως είτε με φίλους είτε με δώρα προκειμένου να αποκαταστήσουν την πρώτη αγάπη τους.
[11:45]Οπωσδήποτε στην αρχή της μοναχικής μας ζωής, με κόπο και πικρία εργαζόμαστε τις αρετές.
[11:50]Έπειτα όμως, όταν προχωρήσουμε, δεν θα αισθανόμαστε καθόλου λύπη ή ολίγη στην εξάσκησή τους.
[11:56]Όταν δε τέλος αφανιστεί το θνητό μας φρόνημα και κυριαρχήσει στην ψυχή μας η προθυμία, τότε πλέον θα τις εργαζόμεθα με όλη μας τη χαρά και τον ζήλο και τον πόθο και την θεϊκή φλόγα.
[12:08]Όσο είναι αξιέπαινει αυτοί που ευθύς εξαρχής με χαρά και προθυμία καλλιεργούν τις αρετές και εκτελούν τις εντολές, τόσο ελεεινή είναι εκείνοι που εχρόνησαν στην άσκηση και όμως με κόπο ακόμη τις εξασκούν, εάν βέβαια τις εξασκούν.
[12:22]Ας μην αποστρεφώμεθα ούτε να κατακρίνομε τας περιστατικάς αποταγής, διότι εγνώρισα ανθρώπους λιποτάκτας, οι οποίοι χωρίς να το θέλουν, συναντήθηκαν με τον Βασιλέα που είχε βγει έξω και από τη στιγμή εκείνη έγιναν δορυφόροι του, τον ακολούθησαν στο παλάτι και εδείπνησαν μαζί του.
[12:41]Είδα σπόρο που έπεσε τυχαία στο έδαφος και όμως έκανε εξαιρετικό και πολύ καρπό, καθώς πάλι και το αντίθετο.
[12:47]Είδα έναν άνθρωπο που είχε κάποια βλάβη στην όρασή του, να μπαίνει στο ιατρείο για κάποια άλλη ανάγκη, να τον κρατά ολίγο περισσότερο ο ιατρός με την φιλοφροσύνη του, με αποτέλεσμα να καθαριστεί και να απαλλαγεί από την ομίχλη που σκέβαζε τα μάτια του.
[13:02]Έτσι μερικά ακούσια και τυχαία περιστατικά που συνέβησαν σε μερικούς είχαν αποτελέσματα βεβαιότερα και ουσιαστικότερα από ό,τι μερικά εκούσια.
[13:12]Κανείς ας μη θεωρήσει τον εαυτό του ανάξιο για τη μοναχική πολιτεία, προφασιζόμενος το βάρος και το πλήθος των αμαρτιών του και ας μη νομίζει ότι ταπεινώνει έτσι τον εαυτό του, ενώ στην ουσία φοβάται μη στερηθεί της ηδονές του κόσμου.
[13:27]Όλα όσα λέει είναι προφάσεις εν αμαρτίαις.
[13:31]Διότι εκεί όπου ακριβώς υπάρχει βαθιά και σαπισμένη πληγή, εκεί χρειάζεται και μεγαλύτερα θεραπεία για να καθαριστεί.
[13:39]Άλλωστε στο ιατρείο δεν πηγαίνουν οι υγιείς. Εάν ο επίγειος βασιλεύς μας προσκαλούσε να καταταγούμε στο στρατό του, να τον υπηρετούμε και να πολεμούμε στο πλευρό του, δεν θα καθυστερούσαμε ούτε θα προφασιζόμεθα τίποτε.
[13:52]Αλλά θα τα εγκαταλείπαμε όλα και με προθυμία θα τρέχαμε κοντά του.
[13:55]Ας προσέξουμε λοιπόν μήπως ενώ μας προσκαλεί ο βασιλεύς των βασιλέων και Κύριος των Κυρίων και Θεός των Θεών στην ουράνια παράταξη των μοναχών, αρνηθούμε την πρόσκληση από οκνηρία και ραθυμία και σταθούμε έτσι αναπολόγητοι εμπρός στο μέγα και φοβερό βήμα της κρίσεως.
[14:13]Μπορεί βέβαια να βαδίζει κανείς ενώ είναι δεμένος με τις υποθέσεις του κόσμου και με βαριές σαν σιδερένιες αλυσίδες φροντίδες, αλλά θα βαδίζει με δυσκολία.
[14:22]Όπως και εκείνοι που έχουν σιδερένια δεσμά στα πόδια τους, βαδίζουν πολλές φορές, αλλά συνεχώς σκοντάφτουν και πληγώνονται.
[14:28]Ο άγαμος που βρίσκεται στον κόσμο και είναι δεμένος μόνον με τα πράγματα του κόσμου, ομοιάζει με αυτόν που έχει τις χειροπέδες.
[14:35]Για τούτο και όταν αποφασίσει να τρέξει προς τον μοναχικό βίο, δεν εμποδίζεται, ενώ αυτός που ήλθε σε γάμο, ομοιάζει με εκείνον που τον έχουν δέσει χειροπόδαρα.
[14:46]Μερικοί κοσμικοί που ζούσαν αμελώς με ρώτησαν, πώς μπορούμε εμείς που ζούμε με συζύγους και είμαστε περικυκλωμένοι με τόσες κοινωνικές υποχρεώσεις να ακολουθήσουμε τη μοναχική ζωή, και τους απήντησα, όσα καλά μπορείτε να τα κάνετε.
[15:00]Κανέναν να μην περιγελάσετε, κανέναν να μην κλέψετε, σε κανέναν να μην ειπείτε ψέματα, κανέναν να μην περιφρονήσετε, κανέναν να μην μισήσετε.
[15:10]Να μην παραλείπετε τον εκκλησιασμό, να δείχνετε συμπόνια στους φτωχούς, κανέναν να μη σκανδαλίσετε.
[15:16]Σε ξένο πράγμα και σε ξένη γυναίκα να μην πλησιάσετε.
[15:19]Αρκεστείτε στην ειδική σας γυναίκα.
[15:22]Εάν ζείτε έτσι, ου μακράν έστε της βασιλείας των ουρανών.
[15:26]Ας τρέξουμε με χαρά και με φόβο στον καλό αγώνα, χωρίς να φοβούμαστε τους εχθρούς μας, διότι αυτοί παρατηρούν την όψη της ψυχής μας, έστω και αν εμείς δεν τους βλέπουμε.
[15:35]Και όταν ειδούν την όψη της ψυχής μας αλλαγμένη από τον φόβο, τότε επιτίθενται δριμύτερα εναντίον μας, επειδή αντιλήφθηκαν οι δόλιοι ότι φοβηθήκαμε.
[15:46]Γι’ αυτό λοιπόν ας τους επιτεθούμε με ανδρεία, διότι κανείς δεν θέλει να πολεμήσει εναντίον εκείνου που μάχεται με ζήλο.
[15:52]Ο Κύριος, φερόμενος με συγκατάβαση, ελάφρυνε τον αγώνα των αρχαρίων για να μη κουραστούν ευθύς εξαρχής και γυρίσουν αμέσως στον κόσμο.
[16:01]Γι’ αυτό, χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε, όλοι οι δούλοι του Θεού, αφού αντιληφθείτε το πρώτο αυτό δείγμα της αγάπης του Δεσπότου.
[16:08]Χαίρετε ακόμη, αφού σκεφτείτε ότι αυτός σας έχει προσκαλέσει στον αγώνα της μοναχικής ζωής.
[16:14]Αλλά και τούτο φαίνεται ότι κάνει πολλές φορές ο Θεός.
[16:17]Βλέποντας ανδρείες ψυχές, επιτρέπει τους πολέμους ευθύς εξαρχής με την επιθυμία να τις στεφανώσει σύντομα.
[16:24]Αποκρύπτει ο Κύριος από αυτούς που ζουν στον κόσμο την δυσκολία ή μάλλον την ευκολία του μοναχικού αγώνος, διότι αν την εγνώριζαν, κανείς δεν θα αποφάσιζε να γίνει μοναχός.
[16:35]Πρόσφερε με προθυμία στον Χριστόν τους κόπους της νεότητος σου και θα απολαύσεις στο γήρας σου πλούτον απάθειας.
[16:43]Αυτά που συναθρίζονται στην νεανική ηλικία, τρέφουν και παρηγορούν κατά το γήρας, όσους έχουν εξασθενίσει.
[16:49]Ας κοπιάσουμε με ζήλο, όσο είμαστε νέοι, ας τρέξουμε γρήγορα, διότι η ώρα του θανάτου είναι άγνωστη.
[16:56]Έχουμε εχθρούς που είναι πραγματικά πονηροί, σκληροί, δόλιοι, πανούργοι, δυνατοί, άυπνοι, αόρατοι, άϋλοι.
[17:04]Στα χέρια τους κρατούν φωτιά και θέλουν να κάψουν τον ναόν του Θεού με τη φλόγα τους.
[17:09]Κανείς όσο είναι νέος, ας μην παραδεχθεί τους εχθρούς του δαίμονος που του λένε, μη λιώσεις το σώμα σου με την πολύ άσκηση, για να μην αδυνατήσεις και αρρωστήσεις.
[17:18]Διότι στη σημερινή μάλιστα εποχή δύσκολα θα βρεθεί άνθρωπος που θα προτιμήσει να θανατώσει την σάρκα του, το πολύ πολύ ίσως να στερήσει τον εαυτό του από τα πολλά και ηδονικά φαγητά.
[17:31]Ο σκοπός του δαίμονος είναι να επιτύχει ώστε η αρχή του μοναχικού μας σταδίου να γίνει με οκνηρότητα και πολύ ραθυμία, οπότε και το τέλος του αγώνος θα είναι παρόμοιο και ανάλογο προς την αρχή του.
[17:42]Περισσότερο απ’ όλα, όσοι θέλουν να υπηρετήσουν πραγματικά τον Χριστόν, πρέπει να εξετάσουν και να πράξουν το εξής.
[17:49]Να διαλέξουν με την καθοδήγηση των πνευματικών πατέρων και με την επίγνωση του εαυτού τους τους τόπους και τους τρόπους και τις καταστάσεις και τα εργόχειρα που θα τους ταιριάζουν.
[18:00]Τα κοινόβια δεν είναι για όλους, επειδή μπορεί να βλάψουν αυτούς που είναι λαίμαργοι.
[18:05]Ούτε πάλι τα ησυχαστήρια είναι για όλους, επειδή μπορεί να βλάψουν τους θυμώδεις.
[18:09]Καθένας ας εξετάσει καλά ποιο πάθος έχει και αναλόγως ας κάνει την επιλογή.
[18:14]Σε τρεις γενικές ασκητικές κατηγορίες, περιλαμβάνεται όλη η μοναχική ζωή.
[18:19]Στον ηρωικό ερημητισμό, στην άσκηση με άλλον ένα ή το πολύ δύο και στην υπομονητική ζωή του κοινοβίου.
[18:26]Μία κλίνης, λέει ο Εκκλησιαστής, εις τα δεξιά ή εις τα αριστερά, αλλ’ οδώ βασιλική πορεύθητι.
[18:33]Διότι ο μεσαίος τρόπος από τους τρεις που αναφέραμε φαίνεται να ταιριάζει στους περισσοτέρους.
[18:39]Επειδή όπως λέγει η Γραφή, αλίμονο στον ένα, διότι αν πέσει σε ακηδία ή ύπνο ή ραθυμία ή απόγνωση, δεν έχει άνθρωπο να τον σηκώσει.
[18:48]Όπου όμως ευρίσκονται δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το εμόν όνομα, εκεί είμαι εν μέσω αυτών, είπε ο Κύριος.
[18:55]Ποιος άραγε θα είναι ο πιστός και φρόνημος μοναχός, ο οποίος την πρώτη θέρμη θα την κρατήσει άσβεστη και δεν θα πάψει μέχρι της στιγμής του θανάτου του, να προσθέτει κάθε ημέρα φωτιά στην φωτιά, θέρμη στην θέρμη, πόθο στον πόθο και προθυμία στην προθυμία.
[19:11]Βαθμίς πρώτη. Συ που ανέβηκες σ’ αυτήν, μη στραφείς στα οπίσω.
[19:15]Λόγος δεύτερος. Περί απροσπάθειας.
[19:18]Εκείνος που αγάπησε πραγματικά τον Κύριον και επεζήτησε αληθινά να κερδίσει την μέλλουσα βασιλεία, εκείνος που απέκτησε πραγματικό πόνο για τα αμαρτήματά του και ζωντανή ενθύμηση της κολάσεως και της αιωνίου κρίσεως, εκείνος που ξύπνησε αληθινά μέσα του τον φόβο του θανάτου του, δεν θα αγαπήσει πλέον ούτε θα ενδιαφερθεί, ούτε θα μεριμνήσει καθόλου για χρήματα ή για κτήματα ή για τους γονείς του ή για επίγειο δόξα ή για φίλους ή για αδελφούς ή για τίποτε το γήινο.
[19:47]Αλλά αφού αποτινάξει από επάνω του και μισήσει κάθε επαφή και κάθε φροντίδα για όλα αυτά, επιπλέον δε και πριν απ’ όλα αφού μισήσει και την ίδια την σάρκα του, ακολουθεί τον Χριστόν γυμνός και αμέριμνος και ακούραστος, ατενίζοντας πάντοτε στον ουρανό και αναμένοντας την εξ ύψους βοήθεια, καθώς το είπε ένας Άγιος.
[20:07]Εκολλήθη η ψυχή μου οπίσω σου. Και καθώς το είπε πάλι ο αείμνηστος εκείνος προφήτης, εγώ δε ουκ εκοπίασα κατακολουθών σοι και ημέραν η ανάπαυσιν ανθρώπου ουκ επεθύμησα, Κύριε.
[20:19]Είναι μεγάλη η εντροπή, αφού εγκαταλείψαμε όλα τα προηγούμενα, μετά την κλήση που μας έκανε ο Κύριος και όχι κανείς άνθρωπος, να φροντίζουμε για κάτι άλλο, το οποίο δεν μπορεί να μας φανεί χρήσιμο την ώρα της μεγάλης μας ανάγκης, δηλαδή του θανάτου.
[20:33]Αυτό εννοούσε ο Κύριος όταν ωμίλησε για τον άνθρωπο που εστράφη στα οπίσω και δεν είναι έφθετος εις την βασιλείαν των ουρανών.
[20:41]Ο Κύριος, επειδή γνωρίζει πόσο εύκολα γλιστρούμε εμείς οι αρχάριοι και επιστρέφουμε στον κόσμο, εάν συναναστρεφώμεθα ή έστω συναντώμεθα με κοσμικούς, απήντησε σε αυτόν που του είπε, επίτρεψον μη απαέρθην και θάψες τον πατέρα μου. Άφες τους νεκρούς θάψα τους εαυτούς νεκρούς.
[20:57]Μετά την αποταγή μας οι δαίμονες μας παρακινούν να μακαρίζομαι τους κοσμικούς που τυχόν είναι ελεήμονες και ευσπλαχνή και να ελεηνολογούμε τον εαυτό μας, διότι δήθεν τον εστερήσαμε από αυτήν την αρετή.
[21:10]Ο δε σκοπός των εχθρών μας είναι με αυτήν την ούθω ταπείνωση, να μας ξαναφέρουν στον κόσμο ή αν παραμείνουμε μοναχοί να μας κατακρυμνήσουν στην απόγνωση.
[21:20]Είναι δυνατόν να εξευτελίζωμε τους κοσμικούς από ύηση, όπως επίσης να τους εξουθενώνουμε απόντας για να πολεμούμε την απόγνωση και να αποκτούμε περισσότερο θάρρος και ελπίδα.
[21:31]Ας ακούσουμε τι είπε ο Κύριος στον νέον εκείνο που είχε τηρήσει όλες σχεδόν τις εντολές.
[21:36]Ένα σου λείπει, να πουλήσεις τα υπάρχοντά σου, να τα δώσεις στους φτωχούς και να γίνεις εσύ φτωχός που θα δέχεται ελεημοσύνες.
[21:44]Όσοι επιθυμούμε να τρέχουμε με ταχύτητα στον δρόμο της ασκήσεως, ας στοχαστούμε καλά ότι ο Κύριος, όσους ζουν στον κόσμο τους έκρινε και τους εχαρακτήρισε σαν ζωντανούς νεκρούς, λέγοντας σε κάποιον, άφησε τους νεκρούς του κόσμου να θάψουν τους νεκρούς κατά το σώμα.
[22:00]Σε τίποτε δεν εμπόδισε ο πλούτος εκείνων τον πλούσιον νεανίσκον να προσέλθει στο βάπτισμα.
[22:05]Πλανούνται λοιπόν μερικοί που ισχυρίζονται ότι χάριν του βαπτίσματος ο Κύριος τον διέταξε να πουλήσει τον πλούτο του.
[22:11]Η μαρτυρία αυτή ας είναι αρκετή για εμάς σαν μεγίστης απόδειξης της δόξης της μοναχικής μας πολιτείας.
[22:18]Εκείνοι που ζουν στον κόσμο και λιώνουν στις αγρυπνίες, της νηστείας, τους κόπους και της κακουχίες, όταν αναχωρήσουν από τους ανθρώπους προς την μοναχική ζωή, σαν σε κάποιο δοκιμαστήριο ή στάδιο, όλη αυτήν την προηγούμενη άσκηση, την οθωμένη και επιφανιακή, δεν τη συνεχίζουν πλέον.
[22:34]Έχω ιδεί πολλά και διάφορα φυτά αρετών, φυτεμένα μέσα στον κόσμο, που εποτίζονταν από τον βόρβορο του υπονόμου της κενοδοξίας και εσκαλίζονταν από το πνεύμα της επιδείξεως και ελιπαίνονταν με το λίπασμα των επαινών.
[22:48]Τα ίδια όμως αυτά φυτά, όταν μεταφυτεύτηκαν σε γη έρημο και άβατο από κοσμικούς και άνυδρο χωρίς το βρωμερό νερό της κενοδοξίας, αμέσως εξεράθησαν, διότι δεν ήταν δυνατόν αυτά τα υδροχαρή φυτά να καρποφορήσουν σε σκληρά και άνυδρα γυμναστήρια.
[23:04]Όποιος εμίσησε τον κόσμο, αυτός εγλίτωσε από τη λύπη.
[23:07]Ενώ εκείνος που έχει προσπάθεια σε κάποιο από τα υλικά και ορατά, δεν έχει λυτρωθεί ακόμη από τη λύπη, διότι πώς να μη λυπηθεί όταν στερηθεί εκείνο που αγαπά.
[23:19]Σε όλα μας χρειάζεται πολύ νήψις. Ιδιαίτερα δε ας δοθεί μεγάλη προσοχή στην επόμενη περίπτωση.
[23:24]Είδα πολλούς μέσα στον κόσμο, οι οποίοι με τις βιοτικές μέριμνες, φροντίδες, συζητήσεις, έρευνες και αγρυπνίες, εγλίτωσαν από τη μανία της σαρκικής επιθυμίας.
[23:35]Όταν όμως απαλλαγμένοι από κάθε μέριμνα έγιναν μοναχοί, εμολύνθηκαν ελεεινά από τις ορμές και τα κινήματα της σαρκός.
[23:43]Ας προσέχουμε καλά τον εαυτό μας μήπως πλανηθούμε και ενώ πιστεύουμε ότι βαδίζουμε την στενή και τεθλιμμένη οδό, εντούτοις ευρισκόμεθα στην πλατειά και ευρύχωρο.
[23:54]Τα σημεία που θα σου δείχνουν ότι βαδίζεις στην στενή οδό είναι, οι θλίψεις της κοιλίας, η ολονύκτιος στάση στην προσευχή, το μετρημένο νερό, το λιγοστό ψωμί, το καθαρτικό ποτό της ατιμίας, οι χλευασμοί, οι περιγέλωτες, οι εμπαιγμοί, η εκκοπή του ιδίου θελήματος, η υπομονή στις συγκρούσεις με τους άλλους, το να μη κογκίζεις όταν σε περιφρονούν, να βιάζεις τον εαυτό σου να υπομένει τις ύβρεις, να υπομένεις γενναία όταν οι άλλοι σε αδικούν, να μην αγανακτίς όταν καταλαλούν εις βάρος σου, να μην οργίζεσαι όταν σε εξευτελίζουν, να ταπεινώνεσαι όταν σε κατακρίνουν.
[24:28]Μακάριοι όσοι βαδίζουν την προηγούμενη οδό, ότι αυτών έστη η βασιλεία των ουρανών.
[24:34]Κανείς δεν θα εισέλθει στεφανωμένος στον ουράνιο νυμφώνα, εάν δεν έχει κάνει την πρώτη, την Δευτέρα και την τρίτη αποταγή, την αποταγή δηλαδή πρώτον όλων των πραγμάτων και των ανθρώπων και αυτών των γονέων του, δεύτερον την εκκοπή του ιδίου θελήματος και τρίτον την αποταγή της κενοδοξίας που επακολουθεί την υπακοή.
[24:54]Εξέλθετε εκ μέσου αυτών και αφορίστητε και ακαθαρσίας κόσμου μη άπτεστε, λέγει Κύριος.
[25:00]Διότι ποιος από αυτούς έκανε ποτέ θαύματα.
[25:04]Ποιος ανέστησε νεκρούς, ποιος εξεδίωξε δαίμονες. Κανείς. Όλα αυτά είναι των μοναχών βραβεία που δεν μπορεί να τα επιτύχει ο κόσμος, διότι αν μπορούσε, τότε θα ήταν περιτή η ασκήσεις, δηλαδή η αναχώρηση από τον κόσμο.
[25:18]Όταν μετά την αποταγή μας οι δαίμονες μας φλογίζουν την καρδιά με την ενθύμηση των γονέων και των αδελφών μας, τότε εμείς ας οπλιστούμε εναντίον τους με την προσευχή και ας πυρώσουμε τον εαυτό μας με τη σκέψη του αιωνίου πυρός, ώστε με την ενθύμηση αυτού να κατασβέσουμε την παράκιρι φλόγα της καρδιάς μας.
[25:37]Εκείνος που νομίζει ότι έχει απροσπάθεια για ένα οποιοδήποτε πράγμα, αισθάνεται όμως λύπη στην καρδιά του, όταν το στερηθεί, αυτός απατάτε τελείως.
[25:46]Όσοι νέοι έχουν μανιώδη ροπή στους σαρκικούς έρωτες και την τριφή και επιθυμούν να ακολουθήσουν τη μοναχική πολιτεία, ας φροντίσουν να γυμναστούν με πολύ νήψη και προσοχή και να μάθουν να απέχουν από κάθε τριφή και κακία, μήπως γίνουν σε αυτούς τα έσχατα χείρονα των πρώτων.
[26:03]Το λιμάνι μπορεί να γίνει εξίσου αιτία και σωτηρίας και κινδύνων.
[26:07]Αυτό το γνωρίζουν όσοι διαπλέουν τη νοητή θάλασσα του μοναχικού βίου.
[26:11]Θα είναι δε ελεεινό θέαμα να ιδεί κανείς αυτούς που εσώθησαν από το πέλαγος να ναυαγήσουν μέσα στο λιμάνι.
[26:18]Βαθμίς Δευτέρα. Συ που τρέχεις να σωθείς, μιμήσου τον Λωτ και όχι την γυναίκα του και φεύγε.
[26:24]Λόγος Τρίτος. Περί ξενητείας. Ξενητεία είναι η οριστική εγκατάλειψης όλων εκείνων που υπάρχουν στην πατρίδα μας και που μας εμποδίζουν να επιτύχουμε τον ευσεβή σκοπό της ζωής μας.
[26:36]Η ξενητεία είναι απαρρησίαστος συμπεριφορά, κρυμμένη σοφία, σύνεσις που δεν φανερώνεται, ζωή μυστική, σκοπός που δεν βλέπεται, λογισμός αφανής, όρεξης της ευτελείας, επιθυμία της στενοχωρίας, αιτία του θείου πόθου, πλήθος του θείου έρωτος, άρνησης της κενοδοξίας, βυθός της σιωπής.
[26:55]Στην αρχή συνήθως ενοχλεί συνεχώς και έντονα αυτός ο λογισμός τους εραστάς του Κυρίου, ως σαν να τους φλογίζει η θεϊκή φωτιά.
[27:03]Δηλαδή ο λογισμός, ο οποίος παρακινεί τους εραστάς ενός τόσο μεγάλου αγαθού, να απομακρυνθούν από τους οικείους των για να ζήσουν με ευτέλεια και θλίψη.
[27:13]Αυτός όμως ο λογισμός, όσο σπουδαίος και αξιέπαινος είναι, άλλο τόσο χρειάζεται και πολύ διάκριση, διότι δεν είναι καλή κάθε απότομος και απόλυτος ξενητεία.
[27:22]Επειδή πάς προφήτης άτιμος εν τη πατρίδι αυτού, όπως είπε ο Κύριος, ας εξετάσουμε μήπως η ξενητεία έγινε σε εμάς αιτία κενοδοξίας.
[27:32]Ξενητεία είναι ο χωρισμός από όλα για να μείνει ο νους αχώριστος από τον Θεόν.
[27:37]Ξενητεύων είναι ο εραστής και εργάτης του αδιακόπου πένθους.
[27:40]Ξένος είναι αυτός που φεύγει κάθε σχέση είτε με τους ιδικούς του είτε με τους ξένους.
[27:46]Συ που βιάζεσαι να ξενητεύσεις ή να πας στην έρημο, μη περιμένεις να έλθουν μαζί σου ψυχές που αγαπούν ακόμη τον κόσμο.
[27:54]Πρόσεχε, διότι ο κλέπτης δεν γίνεται αντιληπτός. Πολλοί που αποπειράθηκαν να πάρουν μαζί τους ανθρώπους ράθυμους και οκνηρούς για να τους σώσουν, εχάθηκαν μαζί με αυτούς, διότι σύντο τον χρόνο έσβησε εξαιτίας τους το πυρ της ψυχής τους.
[28:07]Από τη στιγμή που εδέχθηκες μέσα σου τη φλόγα, τρέχε, διότι δεν γνωρίζεις πότε θα σβήσει και θα σ’ αφήσει στο σκοτάδι.
[28:15]Δεν απαιτείται από όλους μας να σώσουμε άλλους, διότι λέγει ο θείος Απόστολος, άρα ουν έκαστος ημών, αδελφοί περί εαυτού δώσει λόγον τω Θεώ.
[28:23]Και πάλι λέγει, ο διδάσκων έτερον σε αυτόν ου διδάσκεις, ενώ οπωσδήποτε όλοι έχουμε χρέος να σώσουμε τον εαυτό μας.
[28:32]Όταν ξενητεύεις, ασφαλίζου από τον γυρολόγο και φιλήδονο δαίμονα, διότι η ξενητεία του δίνει αφορμές να σε πολεμήσει.
[28:39]Είναι καλή η απροσπάθεια.
[28:42]Μητέρα της δε είναι η ξενητεία. Εκείνος που εξενήτευσε για τον Κύριον, δεν διατηρεί πλέον δεσμούς και σχέσεις με τίποτε, για να μη φανεί ότι περιπλανάται και ξενητεύει για την ικανοποίηση των παθών του.
[28:53]Εκείνος που έφυγε από τον κόσμο και εξενήτευσε, ας μην εγγίσει πλέον στον κόσμο, διότι συνήθως τα πάθη είναι φιλέπιστροφα.
[29:02]Αγαπούν δηλαδή να επιστρέψουν πίσω σε αυτόν που τα είχε. Η Εύα εξορίστηκε ακούσια από τον παράδεισο, ενώ ο μοναχός εξορίζεται εκούσια από την πατρίδα του.
[29:11]Και η μεν Εύα, εάν έμενε στον παράδεισο, θα επιθυμούσε και πάλι το ξύλο της παρακοής.
[29:17]Ο δε μοναχός θα διέτρεχε οπωσδήποτε κάθε ημέρα κίνδυνο από τους κατά σάρκα συγγενείς του.
[29:23]Απόφευγε σαν μάστιγα τους τόπους των πτώσεων, διότι όταν δεν υπάρχει εμπρός μας ένα οπορικό, δεν ερεθίζεται και τόσο η όρεξής μας.
[29:32]Ούτε αυτός ο τρόπος και δόλος των κλεπτών των δαιμόνων δηλαδή, ας σου διαφεύγει.
[29:36]Μας συμβουλεύουν να μη χωριζόμαστε από τους κοσμικούς, διότι, λέγουν, θα είναι πολλούς ο μισθός μας εάν βλέποντας τις γυναίκες, κυριαρχούμε στον εαυτό μας.
[29:46]Δεν πρέπει ασφαλώς να τους πιστεύουμε, αλλά μάλλον να κάνουμε το αντίθετο.
[29:50]Όταν έχουμε απομακρυνθεί από τους ιδικούς μας, ολίγο ή πολύ καιρό και έχουμε αποκτήσει κάποια ευλάβεια ή κατάνυξη ή εγκράτεια, τότε έρχονται οι λογισμοί της ματαιότητος και μας παροτρύνουν να επιστρέψουμε στην πατρίδα μας, για να οικοδομήσουμε, όπως λέγουν, πολλές ψυχές, να γίνουμε υπόδειγμα μετανοίας και να οφελήσουμε όσους εγνώρισαν τις ανομίες της προηγούμενης ζωής μας.
[30:14]Αν τύχη δε και έχουμε και κάποια δύναμη λόγου ή ολίγη μόρφωση, τότε οι δαίμονες μας παρακινούν να επιστρέψουμε στον κόσμο, σαν σωτήρες των ψυχών και διδάσκαλοι, ώστε αυτά που με τόση επιμέλεια συνθρίσαμε μέσα στο λιμάνι, να τα διασκορπίσουμε κακώς έξω στο πέλαγος.
[30:31]Ας προσπαθήσουμε να μιμηθούμε όχι την γυναίκα του, αλλά τον ίδιο τον Λωτ, διότι η ψυχή που θα επιστρέψει εκεί από όπου βγήκε, θα γίνει σαν το χαλασμένο αλάτι και θα μείνει πλέον στήλη νεκρά και ακίνητη.
[30:44]Φεύγε από την Αίγυπτο αμεταστρεπτή, χωρίς καμία σκέψη επιστροφής, διότι οι καρδιές που ενωστάλγησαν την Αίγυπτο, την Ιερουσαλήμ, τη γη δηλαδή της απάθειας, δεν την αντικρισαν.
[30:54]Μερικοί που στην αρχή της επιστροφής τους, λόγω της πνευματικής τους ανωριμότητος, εγκατέλειψαν τον τόπο τους και εν συνεχεία ανδρώθηκαν πνευματικά και εκκαθαρίστηκαν τελείως από τα πάθη τους, μπορεί να επιστρέψουν πάλι στον τόπο τους με το σκοπό ίσως να σώσουν και άλλους αφού εσώθηκαν οι ίδιοι, πράγμα ωφέλιμο για τις ψυχές.
[31:15]Ας γνωρίζουν όμως ότι ο Μωυσής, εκείνος ο Θεόπτης, αν και απεστάλει από τον ίδιο τον Θεόν για να σώσει το γένος των ομοφύλων του, αντιμετώπισε πολλούς κινδύνους όταν επέστρεψε από την έρημο στην Αίγυπτο.
[31:27]Δηλαδή αντιμετώπισε πολλούς σκοτασμούς όταν επέστρεψε στον κόσμο.
[31:30]Είναι προτιμότερο να λυπήσει κανείς τους γονείς του παρά τον Κύριον, διότι αυτός και μας έπλασε και μας έσωσε, ενώ οι γονείς πολλές φορές κατέστρεψαν αυτούς που αγάπησαν και τους έστειλαν στην κόλαση.
[31:42]Ξένος πραγματικά είναι εκείνος που σαν να ευρίσκεται ανάμεσα σε ξενόγλωσους ανθρώπους, ησυχάζει και σιωπά, έχοντας πλήρη συνείδηση του τι κάνει.
[31:51]Δεν φεύγουμε μακριά από τους συγγενείς μας ή τους τόπους μας επειδή τους μισούμε.
[31:56]Μη γένοιτο. Αλλά για να αποφύγουμε την βλάβη που μας προκαλούν.
[32:00]Όπως σε όλα τα άλλα, έτσι και σε αυτό έχουμε διδάσκαλο τον Κύριον, διότι και ο ίδιος πολλές φορές εγκατέλειψε τους κατά σάρκα οικείους του.
[32:08]Και όταν άκουσε από μερικούς την ειδοποίηση, η μήτηρ σου και η αδελφή σου ζητούσι σε, αμέσως ο καλός μας διδάσκαλος μας υπεδείξε το απαθές μίσος απαντώντας, μήτηρ μου και αδελφοί μου, οι σοι, οι ποιούντες το θέλημα του πατρός μου του εν τη σουρανής.
[32:23]Ας είναι για σένα πατέρας εκείνος που και θέλει και μπορεί να κοπιάζει μαζί σου για να κάνει ελαφρότερο το φορτίο των αμαρτημάτων σου.
[32:31]Μητέρα η κατάνυξη, η οποία έχει την δύναμη να σε αποπλύνει από τον ρίπο της αμαρτίας.
[32:37]Αδελφός, εκείνος που κουράζεται και συναγωνίζεται μαζί σου στον δρόμο που ανεβάζει στον ουρανό.
[32:43]Σύζυγο αχώριστο, απόκτησε την μνήμη του θανάτου.
[32:48]Τέκνα σου, φίλτατα, ας είναι οι στεναγμοί της καρδιάς.
[32:51]Ως δούλο έχει το σώμα σου, ως φίλους τις Άγιες αγγελικές δυνάμεις, οι οποίες μπορούν να σε βοηθήσουν την ώρα του θανάτου σου, εφόσον γίνουν φίλοι σου.
[33:01]Αυτή η γενεά ζητούντων τον Κύριον.
[33:04]Ο πόθος του Θεού σβήνει τον πόθο των γονέων. Αυτός που ισχυρίζεται ότι διατηρεί και τους δύο πόθους απατά τον εαυτό του, εφόσον ακούει τον Κύριο να λέει, ουδείς δύναται δυσί κυρίοις δουλεύειν και λοιπά.
[33:14]Ο Κύριος είπε, δεν ήλθα να βάλω ειρήνη στη γη, ούτε αγάπη γονέων προς τα τέκνα ή αδελφών προς τους αδελφούς, σε όσους αποφάσισαν να με υπηρετήσουν.
[33:23]Αντιθέτως, ήλθα να φέρω μάχη και μάχαιρα, να διχάσω τους φίλους του Θεού από τους φίλους του κόσμου, τους υλικούς από τους πνευματικούς, τους φιλόδοξους από τους ταπεινόφρονας.
[33:34]Ο δε Κύριος ευφραίνεται για αυτήν την διαμάχη και τον χωρισμό που γίνεται για την αγάπη του.
[33:39]Πρόσεχε, πρόσεχε εσύ που έχεις πολύ αγάπη και προσπάθεια στους ειδικούς σου, μήπως και σου φανούν όλα όσα εγκατέλειψες βυθισμένα στα νερά των δακρύων και του πόνου και έτσι επιστρέψεις πίσω και παρασυρθείς και συ και βυθιστείς στα νερά και στον κατακλυσμό της φιλοκοσμίας.
[33:55]Μη συγκινηθείς από τα δάκρυα των γονέων ή των φίλων σου, διότι διαφορετικά πρόκειται να δακρύσεις αιωνίως.
[34:02]Όταν σε περικυκλώσουν σαν μέλισσες ή μάλλον σαν σφήκες οι συγγενείς σου, θρηνούντες για εσένα, προσήλωσε τότε αμέσως το βλέμμα της ψυχής σου στον θάνατο και στις αμαρτωλές πράξεις σου, ώστε με τον έναν πόνο να κατορθώσεις να αποδιώξεις τον άλλον.
[34:16]Υπόσχονται σε εμάς με πονηρία οι ειδικοί μας κατά τη σάρκα, αλλά όχι ειδικοί μας κατά το πνεύμα, ότι θα κάνουν ό,τι μας αρέσει, εάν μείνουμε κοντά τους.
[34:25]Ο πραγματικός τους όμως σκοπός είναι να μας εμποδίσουν από τον εκλεκτό δρόμο που διαλέξαμε και εν συνεχεία να μας παρασύρουν στον ειδικό τους σκοπό.
[34:35]Όταν αναχωρήσουμε από τους τόπους μας, ας διαλέξουμε μέρη όπου θα υπάρχει ολιγοτέρα παρηγορία, ολιγότερες αφορμές για κενοδοξία και περισσότερες για ταπείνωση.
[34:46]Αλλιώτικα φεύγουμε και πετούμε μαζί με τα πάθη μας.
[34:49]Απόφευγε να εκθειάζεις και να φανερώνεις την ευγενική σου καταγωγή και την κοσμική σου δόξα, για να μη φανείς άλλος στα λόγια και άλλος στα πράγματα.
[34:57]Κανείς δεν παρέδωσε τόσο πολύ τον εαυτό του στην ξενητεία, όσο ο μέγας εκείνος, δηλαδή ο Αβραάμ, ο οποίος άκουσε τα λόγια, εξέλθε εκ της γης σου και εκ της συγγενίας σου και εκ του οίκου του πατρός σου.
[35:10]Παρόλο που εκαλείτο να μεταβεί σε χώρα αλόγλωσσο και βαρβαρική.
[35:14]Μερικές φορές ο Κύριος δοξάζει υπερβολικά κάποιον που εξενήτευσε, όπως ο μέγας Αβραάμ, όμως είναι καλό η δόξα αυτή, παρόλου που δίδεται εκ Θεού, να αποκρούεται με την ασπίδα της ταπεινώσεως.
[35:26]Όταν οι δαίμονες ή και οι άνθρωποι μας επαινούν σαν για μεγάλο κατόρθωμα για την ξενητεία μας, τότε εμείς ας συλλογιστούμε εκείνον που εξενήτευσε για εμάς και ήλθε από τον ουρανό στην γη, και με τη σκέψη αυτή, θα διαπιστώσουμε ότι εμείς εις τον αιώνα του αιώνος δεν θα κατορθώσουμε να ξεχρεώσουμε μία τέτοια ξενητεία.
[35:45]Είναι επικίνδυνη η προσπάθεια προς κάποιον ειδικό μας ή και ξένο.
[35:50]Αυτή μπορεί σιγά σιγά να μας τραβήξει προς τον κόσμο και να σβήσει τελείως τη φλόγα της κατάνυξης.
[35:55]Όπως είναι ακατόρθωτο να κοιτάζει κανείς με το ένα μάτι τον ουρανό και με το άλλο στην γη, έτσι είναι αδύνατον να μη κινδυνεύσει η ψυχή εκείνου που δεν εξενήτευσε τελείως από όλους, ιδικούς του και ξένους, όχι μόνον με το σώμα, αλλά και με τον λογισμό.
[36:10]Με πολύ κόπο και μόχθο θα αποκτήσουμε καλό ήθος και καλή εσωτερική κατάσταση.
[36:15]Είναι όμως δυνατόν εκείνο που με πολύ κόπο κατορθώσαμε, να το χάσουμε μέσα σε μία στιγμή.
[36:22]Διότι φθείρουσεν ήθη χριστά ομιλία και κακία.
[36:26]Κοσμικές και συγχρόνως άκοσμες. Αυτός που μετά την απαρνήση του κόσμου, συναναστρέφεται με κοσμικούς ή παραμένει κοντά τους, οπωσδήποτε ή θα πέσει στα δίκτυά τους ή θα μολύνει την καρδιά του με κοσμικές σκέψεις.
[36:38]Αλλά και αν ακόμη δεν μολυνθεί έτσι, θα μολυνθεί κατακρίνοντας εκείνους που μολύνονται.
[36:44]Περί των ονείρων των αρχαρίων. Το ότι ο νους που διαθέτω είναι όλος διόλου ατελής και γεμάτος από άγνοια, δεν είναι δυνατόν να το κρύψω.
[36:53]Ο λάρυγγας διακρίνει τα φαγητά και η ακοή την έννοια των λόγων.
[36:57]Την αδυναμία των οφθαλμών την φανερώνει το δυνατόν φως του ηλίου και την αμάθεια της ψυχής μου την αποκαλύπτουν τα λόγια μου.
[37:04]Ο νόμος όμως της αγάπης αναγκάζει να επιχειρεί κανείς πράγματα που υπερβαίνουν τη δύναμή του.
[37:11]Νομίζω λοιπόν, δεν δογματίζω, ότι ύστερα από όσα ελέγχθηκαν περί ξενητείας ή μάλλον μαζί με αυτά, πρέπει να επακολουθήσουν και να λεχθούν ολίγα περί των ονείρων, τόσα όσα χρειάζονται ώστε ούτε σε αυτόν τον δόλο των δολίων δαιμόνων να είμαστε αμύητοι.
[37:28]Όνειρο είναι μία κίνηση του νου ενώ το σώμα ευρίσκεται ακίνητο.
[37:33]Φαντασία είναι μία εξαπάτηση των οφθαλμών όταν το μυαλό κοιμάται.
[37:37]Φαντασία είναι ένα θέαμα που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα.
[37:47]Είναι φανερή η αιτία που θελήσαμε μετά τους προηγούμενους λόγους να ομιλήσουμε για τα όνειρα.
[37:53]Αφού εγκαταλείψουμε για τον Κύριον τα σπίτια μας και τους οικείους μας και με την ξενητεία για την αγάπη του Χριστού, πολίσουμε τον εαυτό μας, τότε οι δαίμονες επιχειρούν να μας ταράξουν με όνειρα.
[38:05]Παρουσιάζουν δε σε αυτά τους ειδικούς μας ότι θρηνούν, πεθαίνουν, καταστενοχωρούνται και βασανίζονται εξαιτίας μας.
[38:12]Εκείνος λοιπόν που πιστεύει στα όνειρα, ομοιάζει με αυτόν που κυνηγάει την σκιά του και προσπαθεί να την πιάσει.
[38:18]Οι δαίμονες της κενοδοξίας εμφανίζονται στον ύπνο μας σαν προφήτες.
[38:22]Συμπεραίνουν σαν πανούργοι που είναι μερικά από τα μέλλοντα να συμβούν και μας τα προαναγγέλουν.
[38:28]Και όταν αυτά πραγματοποιηθούν, εμείς μένομε έκθαμβοι και υπερηφανεύεται ο λογισμός μας με την ιδέα ότι πλησιάσαμε στο προορατικό χάρισμα.
[38:36]Σε όσους τον πιστεύουν, ο δαίμονας αυτός φάνηκε πολλές φορές αληθινός προφήτης.
[38:41]Σε όσους όμως τον περιφρονούν, πάντοτε αποδείχθηκε ψεύτης.
[38:45]Διότι σαν πνευματικής ύπαρξης που είναι, βλέπει όσα συμβαίνουν μέσα στην ατμόσφαιρα και μόλις αντιληφθεί ότι κάποιος πεθαίνει, τρέχει αμέσως σε εκείνους που είναι ελαφρόμυαλοι και τους το προλέγει με τα όνειρα.
[38:57]Τίποτα μελλοντικό δεν γνωρίζουν οι δαίμονες από προγνωστική δύναμη, διότι τότε θα μπορούσαν και οι μάγοι να μας προλέγουν το θάνατό μας.
[39:05]Στον ύπνο μας πολλές φορές οι δαίμονες μετασχηματίζονται εις αγγέλους φωτός και σε μορφές αγίων μαρτύρων, τους οποίους παρουσιάζουν να έρχονται προς το μέρος μας.
[39:14]Έτσι, αφού ξυπνήσουμε, μας βυθίζουν σε υπερηφάνεια και χαρά.
[39:18]Το σημείο από το οποίο θα διακρίνεις την πλάνη είναι τούτο.
[39:21]Οι άγγελοι μας δείχνουν την κόλαση, την κρίση και τον χωρισμό και έτσι μας κάνουν να ξυπνούμε έντρομοι και περίλυποι.
[39:28]Εάν αρχίσουμε να πιστεύουμε στους δαίμονες κοιμώμενοι, ύστερα θα εμπεζόμεθα από αυτούς και ξύπνιοι.
[39:34]Εκείνος που πιστεύει στα όνειρα είναι εντελώς άσοφος και άπειρος, ενώ αυτός που δεν πιστεύει τίποτα είναι πραγματικά συνετός και σοφός.
[39:42]Πίστευε μόνον σε εκείνα που σου αναγγέλλουν για την κόλαση και την κρίση.
[39:46]Εάν όμως δημιουργείται μέσα σου απόγνωση, τότε και αυτά τα όνειρα προέρχονται από τους δαίμονες.
[39:51]Βαθμίς Τρίτη. Δρόμος που οδηγεί στην ισάριθμη Αγία Τριάδα.
[39:56]Εκείνος που ανέβηκε, ας μην κοιτάξει δεξιά ή αριστερά.
