[0:06]เรื่อง เล่า ต้อง ห้าม เรื่อง ของ เรื่อง มัน เริ่ม ที่ บ้าน เจ๊ นก นั่น แหละ ครับ เจ๊ นก แก เป็น คน ตัว อ้วน ๆ ผิว ขาว ชอบ ใส่ เสื้อ คอ กระเช้า สี สด ๆ แล้ว ก็ มี ทอง เส้น เบ้อเริ่ม อยู่ ที่ คอ แก เปิด ร้าน ขาย ของ ชำ อยู่ หน้า ปาก ซอย บ้าน ผม เอง ใน ร้าน แก ก็ มี ทุก อย่าง แหละ ตั้ง แต่ ผง ซัก ฟอก ยัน เหล้า ขาว ขวด เล็ก แต่ นั่น มัน แค่ ฉาก หน้า ใคร ๆ ใน ซอย ก็ รู้ ว่า เงิน หลัก ของ แก มา จาก วง แชร์ บ่าย วัน อังคาร นั้น อากาศ มัน ร้อน อบ อ้าว มาก ผม จำ ได้ ดี เพราะ พัดลม ที่ บ้าน ผม มัน เสีย พอ ดี เลย เดิน ออก ไป หา ซื้อ น้ำ อัดลม ที่ ร้าน เจ๊ นก กะ ว่า จะ ไป นั่ง รับ ลม ตรง ม้า หิน อ่อน หน้า บ้าน แก สัก พัก พอ ไป ถึง ก็ เห็น คน นั่ง กัน เต็ม ร้าน แล้ว ไม่ ใช่ ลูกค้า มา ซื้อ ของ หรอก ครับ แต่ เป็น ขา แชร์ ทั้ง นั้น มี ป้า อ้อย แก ขาย ส้ม ตำ ถัด ไป 2 ซอย วัน นั้น แก ดู หน้า ตา ไม่ ดี เลย นั่ง ถอน หายใจ ทิ้ง อยู่ นั่น แหละ แล้ว ก็ มี พี่ เอก พี่ เอก นี่ แก ขี่ วิน มอเตอร์ไซค์ แก สวม เสื้อ กั๊ก เบอร์ 14 นั่ง เขย่า ขา หยิก ๆ มือ ก็ กด โทรศัพท์ ยิก ๆ เหมือน รอ สาย ใคร อยู่ ส่วน คน สุด ท้าย ที่ ผม นั่ง มอง อยู่ ห่าง ๆ คือ ไอ้ กล้อง ไอ้ กล้อง นี่ เป็น เด็ก ส่ง น้ำแข็ง อายุ รุ่น ราว คราว เดียว กับ ผม แต่ มัน ดู โทรม กว่า เยอะ ตา แดง ก่ำ เหมือน คน ไม่ ได้ นอน มา หลาย คืน เจ๊ นก สรุป งวด นี้ ใคร ประมูล ได้ ไป ป้า อ้อย ถาม ขึ้น มา พลาง หยิบ พัด ไม้ ไผ่ มา พัด วี เจ๊ นก แก ไม่ ได้ เงย หน้า ขึ้น มา มอง นะ แก กำลัง จด อะไร ยิก ๆ ลง ใน สมุด บัญชี เล่ม หนา ๆ ที่ ขอบ กระดาษ มัน เริ่ม ดำ แล้ว ก็ อี สวย ไง ป้า มัน ให้ ดอก สูง ลิ่ว จน คน อื่น สู้ ไม่ ไหว งวด นี้ ยอด รับ เน้น ๆ 5 แสน บาท ใคร จะ ไป กล้า เกทับ มัน พอ เจ๊ นก พูด คำ ว่า 5 แสน ออก มา ผม เห็น พี่ เอก ที่ นั่ง เขย่า ขา อยู่ หยุด กึ๊ก ทันที แก หัน ไป มอง หน้า เจ๊ นก แล้ว ถาม เสียง อ่อย ๆ 5 แสน เลย เหรอ เจ๊ แล้ว แบบ นี้ ผม ที่ เปีย ไป งวด ก่อน ๆ ต้อง ส่ง ดอก เพิ่ม มั้ ย เนี่ย ช่วง นี้ วิน เงียบ ฉี่ เลย เจ๊ เอา งี้ งวด นี้ ผม ขอ ติด ไว้ กึ่ง นึง ก่อน ได้ มั้ ย เจ๊ นก วาง ปากกา ลง ปัง ใหญ่ แก ลุก ขึ้น ยืน จน พุง กระเพื่อม เอก มึง พูด แบบ นี้ มา 3 งวด ติด แล้ว นะ มึง กติกา แชร์ กู มึง ก็ รู้ ถ้า มึง ไม่ จ่าย แล้ว กู จะ เอา เงิน ที่ ไหน ไป จ่าย ให้ อี สวย มัน วัน นี้ เงิน 5 แสน น่ะ มัน ต้อง ถอน ออก มา วาง กอง ตรง นี้ ตอน บ่าย 2 มึง จะ มา ขอ ติด ไม่ ได้ แต่ เจ๊ พี่ เอก พยายาม จะ อ้อนวอน ต่อ ไม่ มี แต่ ถ้า มึง ไม่ จ่าย กู ก็ ต้อง สำรอง จ่าย ให้ มึง ก่อน
[3:00]แล้ว มึง รู้ ใช่ มั้ ย ว่า ดอกเบี้ย นอก รอบ ของ กู มัน ร้อย ละ เท่า ไหร่ เจ๊ นก พูด เสียง แข็ง ตัด บท ไป เลย พี่ เอก เลย ได้ แต่ นั่ง เงียบ หน้า ถอด สี ไป เลย ครับ ตอน นั้น ผม เดิน ไป หยิบ น้ำ แป๊บซี่ ใน ตู้ แช่ แล้ว เดิน ไป จ่าย เงิน ที่ เคาน์เตอร์ ผม เหลือบ ไป เห็น ถุง พลาสติก ใส ใบ ใหญ่ ที่ วาง อยู่ ข้าง มือ เจ๊ นก ข้าง ใน นั่น มี แบงค์ พัน มัด เป็น ปึก ทัน หนา ปึก เลย ครับ มัน วาง กอง อยู่ ตรง นั้น เหมือน เป็น แค่ ปึก กระดาษ ธรรมดา แต่ สาย ตา ของ ทุก คน ใน ห้อง นั้น น่ะ สิ ครับ มัน จ้อง ไป ที่ ถุง เงิน นั่น เหมือน สิงโต จ้อง เนื้อ ป้า อ้อย ที่ นั่ง พัด วี อยู่ ก็ หยุด พัด แล้ว พูด ขึ้น มา เบา ๆ 5 แสน ถ้า ฉัน ได้ เงิน ก้อน นี้ ไป นะ จะ ไป ปิด หนี้ ธกส. ให้ หมด แล้ว จะ กลับ ไป อยู่ บ้าน นอก ไม่ มา นั่ง ตำ ส้ม ตำ จน ครก แตก แบบ นี้ หรอก ไอ้ กล้อง ที่ นั่ง เงียบ มา ตลอด จู่ ๆ มัน ก็ พูด ขึ้น มา เจ๊ นก แล้ว สวย มัน จะ มา เอา เงิน กี่ โมง เจ๊ นก หัน ไป มอง ไอ้ กล้อง มัน บอก บ่าย 2 ครึ่ง แต่ นี่ มัน บ่าย 3 แล้ว โทร ไป ก็ ไม่ รับ สาย สงสัย กำลัง เคลียร์ ร้าน ผัก ที่ ตลาด มั้ง เห็น ว่า มัน จะ เอา เงิน ก้อน นี้ ไป เซ้ง แผง เพิ่ม ผม จ่าย เงิน เสร็จ ก็ นั่ง ลง ที่ ม้า หิน อ่อน หน้า บ้าน นั่น แหละ ฟัง เขา คุย กัน ไป เรื่อย ๆ ไอ้ กล้อง มัน ลุก ขึ้น เดิน ไป เดิน มา เหมือน คน กระสับกระส่าย มัน เดิน ออก ไป ที่ รถ มอเตอร์ไซค์ ส่ง น้ำแข็ง ของ มัน หยิบ ขวด น้ำ เปล่า ขึ้น มา ดึก ๆ ๆ แล้ว ก็ มอง ลอด เข้า ไป ใน บ้าน เจ๊ นก ตลอด เวลา ผม สังเกต เห็น ว่า มือ มัน สั่น นิด ๆ แต่ ผม ก็ คิด ว่า มัน อาจ จะ หิว ข้าว หรือ เพิ่ง ไป แบก น้ำแข็ง มา หนัก ๆ มั้ง ผ่าน ไป สัก พัก สวย ก็ ขับ รถ เก๋ง สี ขาว มา จอด หน้า บ้าน สวย เป็น แม่ค้า ขาย ผัก ที่ รวย ที่สุด ใน ตลาด ผิวพรรณ ดี ใส่ เครื่องประดับ พราว ไป หมด แก เดิน ลง มา จาก รถ ด้วย ท่าทาง รีบ ร้อน เจ๊ นก ขอโทษ ที รถ มัน ติด หน้า ตลาด เนี่ย เอา เงิน มา ให้ สวย หรือ ยัง เจ๊ นก บอก วาง อยู่ นี่ ไง อี สวย มึง มา ช้า พวก นี้ มัน จะ งับ เงิน มึง แทน กู แล้ว เจ๊ นก ว่า พลาง หัวเราะ ร่วน แล้ว แก ก็ หยิบ ถุง เงิน ส่ง ให้ สวย สวย รับ ไป แล้ว ก็ รีบ ยัด ใส่ กระเป๋า สะพาย ใบ ใหญ่ เดี๋ยว สวย คุย เรื่อง งวด หน้า ด้วย นะ เห็น ว่า จะ มี คน เข้า เพิ่ม เหรอ สวย ถาม พลาง นั่ง ลง ที่ เก้าอี้ ไม้ ตัว ที่ พี่ เอก เพิ่ง ลุก ไป เจ๊ นก บอก เออ มี ไอ้ พวก โรงงาน แถว นี้ แหละ มัน อยาก เล่น ด้วย แต่ กู ยัง ไม่ ชัวร์ ว่า มัน จะ ส่ง รอด มั้ ย พวก มึง ก็ นั่ง อยู่ ตรง นี้ แหละ เดี๋ยว ใคร จะ เอา อะไร ก็ หยิบ ไป ก่อน นะ กู จะ คุย ธุระ กับ อี สวย แป๊บ นึง เจ๊ นก หัน มา บอก พวก เรา เชิง ไล่ กลาย ๆ พี่ เอก เดิน นำ ออก ไป ก่อน แก สตาร์ท รถ วิน แล้ว บิด ออก ไป อย่าง เร็ว ป้า อ้อย ก็ เดิน บ่น พึมพำ กลับ ไป ทาง ร้าน ตัว เอง ส่วน ไอ้ กล้อง มัน ยัง ยืน อยู่ ที่ รถ น้ำแข็ง มัน ไม่ ได้ ขี่ ออก ไป ทันที แต่ มัน แกล้ง ทำ เป็น เช็ค ยาง รถ ทำ เป็น จัด ถัง น้ำแข็ง อยู่ นั่น แหละ ผม เอง ก็ เดิน กลับ บ้าน เหมือน กัน แต่ ใน ใจ มัน รู้สึก แปลก ๆ บอก ไม่ ถูก ช่วง โพล้เพล้ ประมาณ 6 โมง กว่า ผม เดิน ออก มา จะ ไป ซื้อ โจ๊ก ที่ ปาก ซอย อีก รอบ คราว นี้ ผม เห็น รถ เก๋ง ของ สวย ยัง จอด อยู่ ที่ เดิม หน้า บ้าน เจ๊ นก เครื่องยนต์ ดับ สนิท แต่ ประตู ด้าน คน ขับ มัน ปิด ไม่ สนิท ครับ มัน แง้ม ไว้ นิด นึง ผม มอง เข้า ไป ใน บ้าน เจ๊ นก เห็น ไฟ ข้าง ใน เปิด อยู่ แค่ ดวง เดียว ตรง กลาง โถง แต่ มัน เงียบ ผิด ปกติ ปกติ บ้าน แก จะ มี เสียง ทีวี หรือ ไม่ ก็ เสียง แก ตะโกน ด่า แมว แต่ นี่ มัน เงียบ กริบ เลย ผม เดิน ผ่าน หน้า บ้าน แก ไป ช้า ๆ สาย ตา มอง ลอด เข้า ไป ใน ช่อง ประตู เหล็ก ม้วน ที่ ปิด ลง มา เกือบ สุด เหลือ ช่อง ว่าง แค่ ประมาณ คืบ เดียว สิ่ง แรก ที่ ผม เห็น ไม่ ใช่ คน ครับ แต่ เป็น สาก หิน ของ เจ๊ นก ที่ แก เอา ไว้ ตำ พริกแกง ขาย แก มัน กลิ้ง มา อยู่ หน้า ประตู บ้าน และ ที่ สำคัญ คือ มัน มี คราบ อะไร บาง อย่าง สี คล้ำ ๆ ติด อยู่ ที่ หัว สาก ผม หยุด ยืน นิ่ง ใจ มัน เริ่ม หวิว ๆ เลย ลอง ตะโกน เรียก เจ๊ นก อยู่ มั้ ย เจ๊ ซื้อ ของ หน่อย ไม่ มี เสียง ตอบ ผม เลย เรียก ซ้ำ เจ๊ นก พี่ สวย อยู่ กัน มั้ ย เงียบ มี แต่ เสียง ลม พัด ใบไม้ แห้ง ๆ ดัง แกร๊ก ริก อยู่ บน ถนน ผม ก้ม ลง มอง ลอด ช่อง ประตู เหล็ก นั่น อีก ครั้ง คราว นี้ ผม พยายาม เพ่ง มอง เข้า ไป ข้าง หลัง เคาน์เตอร์ เห็น ขา รูป ร่าง เหมือน คน ใส่ กางเกง ผ้าลาย ดอก ซึ่ง เป็น ลาย ที่ เจ๊ นก ชอบ ใส่ นอน นิ่ง ไม่ กระดิก เลย ครับ ผม เริ่ม รู้ แล้ว ว่า มัน มี อะไร ไม่ ชอบ มา พา กล แน่ ๆ ผม ไม่ ได้ เดิน เข้า ไป ทาง หน้า บ้าน เพราะ ประตู ล็อก เลย ตัดสินใจ เดิน อ้อม ไป ทาง หลัง บ้าน ซึ่ง เป็น ซอย เล็ก ๆ ที่ คน แถว นี้ ชอบ ใช้ ลัด ไป ตลาด ประตู หลัง บ้าน เจ๊ นก เป็น ประตู ไม้ มัน แง้ม อยู่ เหมือน มี คน เพิ่ง เข้า หรือ ออก ไป ผม ผลัก ประตู ไม้ เข้า ไป เบา ๆ เสียง บานพับ ดัง เอี๊ยด มัน บาด หู มาก ใน ความ เงียบ แบบ นั้น กลิ่น แรก ที่ ปะทะ หน้า ผม ไม่ ใช่ กลิ่น สบู่ เหมือน ตอน บ่าย แต่ มัน เป็น กลิ่น คาว กลิ่น คาว เลือด ที่ คละ คลุ้ง ไป หมด ผม ก้าว เข้า ไป ใน ห้อง ครัว เห็น เงา คน วูบ นึง อยู่ ที่ ห้อง โถง กลาง บ้าน แสง ไฟ สลัว ๆ จาก หน้า บ้าน ส่อง เข้า มา พอ ให้ เห็น ว่า มี คน กำลัง ก้ม ๆ เงย ๆ อยู่ ตรง ศพ ที่ นอน กอง อยู่ พื้น คน นั้น สวม เสื้อ แจ็คเก็ต สี ดำ คลุม หัว ใน มือ เขา กำลัง พยายาม ดึง กระเป๋า สะพาย ใบ ใหญ่ มา จาก มือ ของ สวย ที่ นอน คว่ำ อยู่ พื้น เฮ้ย ทำ อะไร วะ ผม ตะโกน ออก ไป โดย ไม่ ทัน คิด มัน ชะงัก แล้ว ค่อย ๆ หัน หน้า กลับ มา หา ผม แสง ไฟ จาง ๆ ผ่าน หน้า มัน พอ ดี ผม จำ ได้ ทันที แม้ มัน จะ เอา ผ้า ปิด หน้า ไว้ ครึ่ง นึง แต่ ใน ตา ที่ แดง ก่ำ และ สั่น ระริก แบบ นั้น ไอ้ กล้อง เสียง ผม เบา หวิว จน แทบ ไม่ ได้ ยิน มัน ไม่ พูด อะไร สัก คำ แต่ มัน ปล่อย มือ กะทันหัน จาก กระเป๋า กะทันหัน แล้ว คว้า เอา สิ่ง ที่ วาง อยู่ ใกล้ ตัว ที่สุด ก็ คือ ไม้ เบสบอล เก่า ของ เจ๊ นก ที่ เอา ไว้ ป้องกัน ตัว หลัง เคาน์เตอร์ มัน ลุก ขึ้น ยืน เต็ม ความ สูง แล้ว จ้อง มา ที่ ผม ตา ของ มัน ไม่ ได้ มี ความ โกรธ นะ แต่ มัน ดู ว่าง เปล่า เหมือน คน เสีย สติ ไป แล้ว มัน เริ่ม ก้าว ช้า ๆ ตรง มา หา ผม ผม ถอย หลัง กรู่ ไป ชน กับ ชั้น วาง ของ ข้าง หลัง จน จาน ชาม ตก ลง มา แตก กระจาย กล้อง มึง ใจเย็น นะ เว้ย มึง ทำ อะไร ลง ไป วะ เนี่ย มัน ไม่ ฟัง มัน ง้าง ไม้ ขึ้น สุด แขน ผม รีบ หัน หลัง แล้ว วิ่ง ออก ไป ทาง ประตู หลัง บ้าน ทันที ผม วิ่ง แบบ ไม่ คิด ชีวิต ล้ม ลุก คลุก คลาน ไป กับ กอง ขยะ ข้าง ทาง ผม ได้ยิน เสียง มัน วิ่ง ตาม มา ติด ๆ เสียง ฝีเท้า ของ มัน หนัก และ มั่นคง มาก ผม คิด ใน ใจ ว่า ถ้า มัน ตาม ทัน ผม คง มี สภาพ ไม่ ต่าง จาก เจ๊ นก แน่ ๆ ผม วิ่ง ออก มา ถึง ถนน ใหญ่ ที่ มี คน เดิน พลุกพล่าน แล้ว ตะโกน สุด เสียง ว่า ช่วย ด้วย ฆ่า กัน ตาย มี คน ฆ่า เจ๊ นก พอ กลุ่ม คน แถว นั้น เริ่ม หัน มา มอง แล้ว วิ่ง เข้า มา หา ผม ไอ้ กล้อง ที่ เพิ่ง โผล่ พ้น ซอย ออก มา มัน ก็ ชะงัก มัน หัน มอง ซ้าย มอง ขวา เห็น คน เริ่ม เยอะ ขึ้น มา มัน เลย ตัดสินใจ ทิ้ง กระเป๋า เป้ ใบ นึง ไว้ ที่ โคน ต้นไม้ ข้าง ซอย แล้ว วิ่ง หนี หาย ไป ใน ความ มืด ของ วัด ฝั่ง ตรง ข้าม พอ ตำรวจ และ พวก เรา ชาว บ้าน พา กัน เข้า ไป ใน บ้าน สิ่ง ที่ เห็น มัน หนัก กว่า ที่ คิด ครับ เจ๊ นก นอน หงาย อยู่ หลัง เคาน์เตอร์ หัว ของ แก ถูก ทุบ จน ผิด รูป เลือด ไหล นอง เต็ม พื้น ไม้ ไป หมด สมุด บัญชี แชร์ เล่ม นั้น ตก อยู่ ข้าง ศพ แก แผ่น ที่ เปิด อยู่ คือ หน้า ของ สวย ที่ ถูก ขีด ฆ่า ด้วย เลือด สี แดง เข้ม หลัง จาก ที่ ผม ตะโกน จน คอ แทบ แตก คน ใน ซอย ก็ เริ่ม กรู่ เข้า มา ที่ บ้าน เจ๊ นก กัน ใหญ่ พี่ เอก มอเตอร์ไซค์ ที่ เพิ่ง ขี่ รถ กลับ เข้า มา พอ ก็ รีบ จอด รถ ทิ้ง ไว้ กลาง ถนน แล้ว วิ่ง มา หา ผม เป็น คน แรก หน้า แก ดู ตื่นเต้น ตา เบิก โพล่ง ชัย เกิด อะไร ขึ้น วะ มึง ตะโกน เสียง ดัง ไป ถึง ท้าย ซอย พี่ เอก ถาม พลาง คว้า แขน ผม ไว้ แน่น ผม ชี้ มือ สั่น ๆ ไป ที่ บ้าน เจ๊ นก ไอ้ กล้อง พี่ เอก ผม เห็น ไอ้ กล้อง มัน อยู่ ใน บ้าน เจ๊ นก มัน เพิ่ง วิ่ง หนี ไป ทาง วัด โน้น พวก ชาว บ้าน 3-4 คน ไม่ รอ ช้า พา กัน พัง ประตู ม้วน ที่ ล็อก อยู่ ขึ้น ไป จน สุด เสียง เหล็ก ครูด กระบุง กบ ดัง ลั่น แสบ แก้ว หู พอ ประตู เปิด ออก กลิ่น คาว เลือด ที่ อบอวล อยู่ ใน บ้าน มัน ก็ โชย ออก มา ปะทะ หน้า ทุก คน จน บาง คน ถึง กับ ต้อง ยก มือ ขึ้น ปิด จมูก แสง ไฟ จาก กระบอก ไฟฉาย ของ พี่ เอก สาด เข้า ไป ใน บ้าน สิ่ง แรก ที่ เห็น คือ สวย นอน คุดคู้ อยู่ ข้าง โต๊ะ สภาพ ดู ไม่ ได้ เสื้อผ้า สี สวย ๆ เลอะ เลือด ไป ครึ่ง ตัว อี สวย อี สวย มึง ยัง อยู่ มั้ ย ป้า อ้อย ที่ วิ่ง ตาม มา ติด ๆ ถลา เข้า ไป หา ร้อง เรียก เสียง หลง แต่ พอ พี่ เอก สาด ไฟ ไป ทาง หลัง เคาน์เตอร์ ทุก คน ก็ หยุด กึ๊ก เจ๊ นก แก นอน นิ่ง อยู่ ตรง นั้น ครับ อย่าง ที่ ผม บอก ไป สภาพ หัว แก มัน ยุบ ไป ข้าง นึง สาก หิน ที่ ตก อยู่ ใกล้ ๆ นั่น มัน ชัดเจน อยู่ แล้ว ว่า คือ อาวุธ เลือด มัน ไหล นอง จน ซึม ลง ไป ตาม ร่อง ไม้ กระดาน ดู เหมือน แก จะ สู้ จน เฮือก สุด ท้าย เพราะ ใน มือ ยัง กำ ชาย เสื้อ ของ ใคร บาง คน ไว้ แน่น เป็น เศษ ผ้า สี ดำ ผืน เล็ก ๆ ตาย เจ๊ นก ตาย แล้ว เสียง ใคร คน นึง พึมพำ ขึ้น มา ใน ความ มืด เงิน ล่ะ เงิน แชร์ 5 แสน ล่ะ พี่ เอก ตะโกน ขึ้น แล้ว รีบ เอื้อม มือ ไป ควาน หา ถุง พลาสติก บน เคาน์เตอร์ แต่ มัน ว่าง เปล่า มี เพียง สมุด บัญชี แชร์ เล่ม หนา ที่ เปียก ชุ่ม ไป ด้วย เลือด วาง อยู่ ตอน นั้น เอง ตำรวจ สาย ตรวจ 2 นาย ขี่ รถ มอเตอร์ไซค์ เข้า มา พอ ดี เพราะ มี คน โทร แจ้ง ไป ก่อน หน้า นี้ เขา ไล่ ให้ พวก เรา ออก มา นอก บ้าน เพื่อ กั้น พื้นที่ ผม ออก มา นั่ง ยง โยง โยง อยู่ ที่ ทาง เท้า รู้สึก เหมือน โลก มัน หมุน ไป หมด ภาพ ไอ้ กล้อง ที่ ถือ ไม้ เบสบอล จ้อง หน้า ผม มัน ยัง วนเวียน อยู่ ชัย มึง แน่ใจ นะ ว่า เป็น ไอ้ กล้อง ตำรวจ นาย นึง เดิน มา จด บันทึก ถาม ผม แน่ใจ ครับ หมวด ผม เห็น หน้า มัน ชัด ๆ แม้ มัน จะ ปิด หน้า แต่ แวว ตา มัน ใช่ แน่ ๆ แล้ว มัน ก็ ใส่ เสื้อ แจ็คเก็ต สี ดำ ตัว ที่ มัน ใส่ เมื่อ บ่าย นี้ เลย ผม ตอบ ไป ตาม ความ จริง ตำรวจ วิทยุ สั่ง สกัด จับ ทันที ทิศทาง ที่ มัน หนี ไป คือ วัด ฝั่ง ตรง ข้าม ซึ่ง หลัง วัด มัน ติด กับ คลอง แหน่ว ๆ ที่ ทะลุ ออก ไป ได้ หลาย ทาง พวก เรา ชาว บ้าน ที่ ทน ไม่ ไหว ก็ เริ่ม จัด ทีม กัน เอง พี่ เอก คว้า ไม้ หน้า 3 ข้าง ทาง มา ถือ ไว้ ไป พวก เรา มัน ฆ่า คน ใน ซอย เรา แล้ว ยัง เอา เงิน หนี ไป อีก อย่า ปล่อย ให้ มัน ลอยนวล ผม ถูก กลืน ลาก กลืน จูง ให้ ตาม ไป เป็น พยาน เรา เดิน ข้าม ถนน ไป ที่ วัด แสง ไฟ ใน วัด สลัว มาก มี เพี่ยง ไฟ หน้า ศาลา การเปรียญ ดวง เดียว ที่ ส่อง แสง ส้ม ๆ พวก เรา เดิน ลัดเลาะ ไป ตาม กุฏิ พระ จน ถึง ท่า น้ำ หลัง วัด ที่ ปกติ พวก เด็ก ๆ ชอบ มา นั่ง ตก ปลา กัน นั่น ไง รอย เลือด พี่ เอก ชี้ ไป ที่ ขอบ ปูน ท่า น้ำ มี หยด เลือด สี เข้ม ๆ หยด เป็น ทาง ไป จน ถึง ริม ตลิ่ง ผม มอง ลง ไป ใน น้ำ ที่ มืด สนิท เห็น วง น้ำ กระเพื่อม เบา ๆ เหมือน มี อะไร บาง อย่าง เพิ่ง ตก ลง ไป หรือ มี คน เพิ่ง ว่าย น้ำ ข้าม ไป ฝั่ง โน้น พี่ เอก ไม่ รอ ช้า แก กระโดด ลง ไป ใน เรือ พลาสติก เก่า ๆ ที่ ผูก ไว้ ข้าง ตลิ่ง ชัย มึง มา กับ กู ผม จำ ใจ ปีน ลง เรือ ไป กับ แก พี่ เอก พาย เรือ ข้าม คลอง ไป อย่าง เงียบเชียบ ที่สุด เท่า ที่ จะ ทำ ได้ พอ ถึง ฝั่ง ที่ เป็น ป่า หญ้า รก ๆ เรา ก็ ได้ยิน เสียง ฝีเท้า คน วิ่ง ลุย พง หญ้า ดัง ซวบ ๆ อยู่ ไม่ ไกล กล้อง มึง หยุด นะ เว้ย พี่ เอก ตะโกน ลั่น พร้อม กับ กระโดด ขึ้น ฝั่ง วิ่ง ไล่ ตาม ไป ผม วิ่ง ตาม พี่ เอก ไป ติด ๆ จน ถึง โกดัง เก็บ ของ ร้าง หลัง โรง งาน น้ำแข็ง แสง ไฟ จาก หน้า โรง งาน ส่อง ให้ เห็น เงา คน วูบ นึง มุด เข้า ไป ใน โกดัง พี่ เอก ถีบ ประตู ไม้ ผุ ๆ เข้า ไป อย่าง แรม ฝุ่น ตลบ อบอวล ไป หมด ใน นั้น มี กลิ่น อับ ชื้น และ กลิ่น เหล็ก เก่า ๆ เรา เดิน เข้า ไป ช้า ๆ พี่ เอก ชู ไม้ หน้า 3 ขึ้น เตรียมพร้อม จน กระทั่ง เรา ไป สุด ทาง ที่ กอง สก็อต เกลือ เก่า ๆ มี คน นั่ง กอด เข่า ตัว สั่น อยู่ ตรง ซอก กำแพง กล้อง ออก มา พี่ เอก สั่ง เสียง เข้ม เงา คน นั้น ค่อย ๆ เงย หน้า ขึ้น แสง ไฟฉาย ส่อง ไป ปะทะ หน้า มัน คือ ไอ้ กล้อง จริง ๆ ครับ แต่ มัน ไม่ ได้ มี ถุง เงิน อยู่ ใน มือ มัน สวม เสื้อ ยืด สี ขาว ที่ ตอน นี้ เลอะ โคลน ไป หมด เสื้อ แจ็คเก็ต สี ดำ มัน หาย ไป ไหน ไม่ รู้ ผม ไม่ ได้ ทำ พี่ เอก ผม ไม่ ได้ ฆ่า เจ๊ นก ไอ้ กล้อง พูด เสียง สั่น น้ำ ตา คลอ เบ้า มึง พูด พล่อย ๆ ชัย มัน เห็น มึง อยู่ ใน บ้าน เจ๊ นก มือ มึง ถือ ไม้ เบสบอล พี่ เอก ตะหวาด ผม เข้า ไป จริง ผม เห็น ประตู หลัง บ้าน แง้ม อยู่ ผม แค่ จะ เข้า ไป ถาม เรื่อง เงิน เพราะ ผม เดือดร้อน จริง ๆ พ่อ ผม ป่วย ต้อง ใช้ เงิน ด่วน แต่ พอ ผม เข้า ไป ผม ก็ เห็น เจ๊ นก นอน จม กอง เลือด อยู่ แล้ว สวย ก็ นอน สลบ อยู่ ผม ตกใจ จะ เลย หยิบ กระเป๋า เงิน เพื่อ เอา เป็น ค่า รักษา พ่อ แต่ ผม ไม่ ได้ เป็น คน ทุบ หัว แก นะ พี่ แล้ว เงิน ล่ะ เงิน 5 แสน อยู่ ไหน ผม ถาม แทรก ขึ้น ไอ้ กล้อง ส่าย หัว รัว ๆ ผม ไม่ ได้ เอา มา ตอน ผม จะ หยิบ เงิน ผม เห็น ใคร บาง คน แอบ อยู่ หลัง ประตู อีก บาน นึง มัน ใส่ หมวก กัน น็อค ปิด หน้า มิดชิด หมด พอ มัน เห็น ผม มัน ก็ วิ่ง หนี ออก ทาง หน้า บ้าน ก่อน ที่ ผม จะ เจอ ชัย ด้วย ซ้ำ ผม แค่ คว้า กระเป๋า เปล่า ๆ มา ใบ นึง เพราะ นึก ว่า มี เงิน แต่ ข้าง ใน มัน มี แต่ นาม บัตร กับ เศษ กระดาษ ผม เลย ทิ้ง ไว้ ข้าง ทาง พี่ เอก ไม่ เชื่อ คำ พูด มัน แก พุ่ง เข้า ไป คว้า คอ เสือ ไอ้ กล้อง มึง อย่า มา แต่ง เรื่อง ใคร จะ เชื่อ มึง ตอน นั้น เอง ผม เหลือบ ไป เห็น อะไร บาง อย่าง ที่ ข้อ มือ ของ ไอ้ กล้อง มัน มี รอย มือ บีบ จน เขียว ช้ำ เหมือน ถูก ใคร กระชาก อย่าง แร้ง และ ที่ สำคัญ คือ มี เศษ ทอง เล็ก ๆ ติด อยู่ ที่ ซอก เล็บ ของ มัน กล้อง ถ้า มึง ไม่ ได้ ทำ แล้ว ทอง ที่ เล็บ มึง มา จาก ไหน ผม ถาม เสียง เรียบ ไอ้ กล้อง ก้ม มอง มือ ตัว เอง แล้ว นิ่ง ไป ครู่ นึง ผม ผม พยายาม จะ แย่ง ทอง จาก คอ เจ๊ นก ตอน ที่ แก นอน นิ่ง ไป แล้ว ผม กะ ว่า จะ เอา ไป ขาย คำ พูด ของ ไอ้ กล้อง ทำ ให้ พวก เรา อึ้ง ไป เลย ถึง มัน จะ ไม่ ได้ ฆ่า ตาม ที่ มัน อ้าง แต่ มัน ก็ พยายาม จะ ปล้น ศพ อยู่ ดี พี่ เอก พยายาม จะ ลาก ตัว ไอ้ กล้อง กลับ ไป หา ตำรวจ แต่ จู่ ๆ ก็ มี เสียง โทรศัพท์ มือ ถือ ดัง ขึ้น มา จาก ใน ซอก กระสอบ เกลือ ข้าง ๆ ที่ ไอ้ กล้อง นั่ง อยู่ มัน ไม่ ใช่ โทรศัพท์ ของ ไอ้ กล้อง พี่ เอก เอื้อม มือ ไป หยิบ มัน ขึ้น แสง หน้า จอ ติด ขึ้น มา โชว์ เบอร์ ที่ โทร เข้า เป็น เบอร์ ที่ ผม คุ้น ตา มาก เบอร์ นั้น คือ เบอร์ ของ สวย แม่ค้า ขาย ผัก ที่ ควร จะ นอน สลบ อยู่ ที่ โรง พยาบาล เรา 3 คน มอง หน้า กัน นิ่ง ใน โกดัง ร้าง นั้น ความ เงียบ ปกคลุม ไป ทั่ว มี เพียง เสียง เรียก เข้า ที่ ดัง ซ้ำ แล้ว ซ้ำ เล่า พี่ เอก กด รับ แล้ว เปิด ลำโพง เสียง ที่ ลอด ออก มา ไม่ ใช่ เสียง ของ สวย แต่ เป็น เสียง ผู้ ชาย ที่ หอบ เหนื่อย เหมือน เพิ่ง ไป ทำ อะไร หนัก ๆ มา ฮัลโหล สวย มึง อยู่ ไหน วะ กู เอา เงิน มา ซ่อน ไว้ ที่ เล้า ไก่ หลัง บ้าน กู แล้ว นะ มึง รีบ ตาม มา จัด การ เรื่อง อี เจ๊ นก ให้ จบ ๆ ไป กู กลัว มี คน เห็น หน้า กู ตอน หนี ออก จาก บ้าน มัน เสียง นั้น ผม จำ ได้ แม่น ยิ่ง กว่า เสียง ไอ้ กล้อง เสีย อีก มัน คือ เสียง พี่ เอก ที่ ยืน อยู่ ข้าง ๆ ผม นี่ แหละ แต่ คน ใน โทรศัพท์ ดัน มี เสียง เหมือน แก เป๊ะ เลย ผม หัน ไป มอง พี่ เอก ที่ ยืน ถือ โทรศัพท์ อยู่ มือ แก ที่ ถือ ไม้ หน้า 3 เริ่ม สั่น แวว ตา ที่ เคย ดู เหมือน พี่ ชาย ใจ ดี เปลี่ยน ไป ทันที แก ค่อย ๆ ลด โทรศัพท์ ลง แล้ว หัน กลับ มา มอง ผม กับ ไอ้ กล้อง ช้า ๆ พี่ เอก ผม ผม ถอย หลัง ออก มา 1 ก้าว ชัย มึง ไม่ ควร ตาม กู มา ใน เรือ เลย จริง ๆ พี่ เอก พูด ด้วย น้ำ เสียง เรียบ สนิท ไม่ มี ความ ตื่น ตระหนก เหลือ อยู่ เลย บรรยากาศ ใน โกดัง ร้าง ตอน นั้น มัน เย็นยะเยือก ขึ้น มา ทันที ครับ พี่ เอก ที่ ผม เคย เห็น ว่า เป็น พี่ ชาย ที่ แสน ดี คอย รับ ส่ง คน ใน ซอย ยืน ถือ ไม้ หน้า 3 จ้อง หน้า ผม กับ ไอ้ กล้อง ด้วย สาย ตา ที่ ผม ไม่ เคย เห็น มา ก่อน มัน นิ่ง เย็นชา และ ดู ไร้ ความ รู้สึก เสียง โทรศัพท์ ที่ ดัง ค้าง อยู่ เมื่อ กี้ เงียบ ไป แล้ว เหลือ แต่ เสียง หายใจ หอบ ๆ ของ ไอ้ กล้อง ที่ นั่ง ตัว สั่น อยู่ ข้าง กระสอบ เกลือ พี่ เอก เสียง ใน โทรศัพท์ นั่น มัน เสียง พี่ ชัด ๆ ผม พูด เสียง สั่น พยายาม จะ หา ทาง หนี ที ไล่ แต่ ข้าง หลัง ผม มัน เป็น ทาง ตัน ที่ มี แต่ ลัง ไม้ เก่า ๆ กอง พะเนิน พี่ เอก หัวเราะ ใน ลำ คอ เบา ๆ อ๋อ คู่ นี้ เหรอ พี่ ผม ซัก เมื่อ เช้า นี้ เอง พอ ดี เมื่อ คืน ไป ช่วย ตำรวจ เขา ยก ศพ แม่ มา เลือด มัน กระเด็น ใส่ เยอะ เลย ซัก ออก ยาก หน่อย มัน พูด เหมือน เรื่อง ลมฟ้าอากาศ ไม่ มี ความ เศร้า เสียใจ ใน น้ำ เสียง เลย สัก นิด ผม พยัก หน้า เออ ออ ไป ตาม เรื่อง แล้ว รีบ เดิน เลี่ยง ออก มา ทันที ใจ ผม มัน สั่ง ว่า ต้อง ไป หา จ่า นวย ตำรวจ สาย ตรวจ ที่ รู้ จัก กัน ดี ให้ เร็ว ที่สุด ผม เจอ จ่า นวย ที่ ร้าน กาแฟ หน้า โรง พัก ผม เล่า เรื่อง รอย เลือด ที่ ขอบ รองเท้า ไอ้ เบียร์ ให้ แก ฟัง จ่า นวย นิ่ง ไป พัก ใหญ่ ก่อน จะ วาง ถ้วย กาแฟ ลง ชัย มึง รู้ มั้ ย เมื่อ กี้ ผล ตรวจ DNA จาก คราบ เลือด ที่ สาก หิน มัน ออก มา แล้ว นะ เป็น ไง ครับ จ่า ของ พี่ เอก เหรอ ผม ถาม ลุ้น ๆ ไม่ ใช่ ของ ไอ้ เอก แล้ว ก็ ไม่ ใช่ ของ ไอ้ กล้อง ด้วย จ่า นวย ถอน หายใจ มัน มี เลือด 2 คน ปน กัน คน นึง คือ เจ๊ นก แต่ อีก คน น่ะ เป็น เลือด ของ ผู้ ชาย ที่ มี DNA ใกล้ เคียง กับ เจ๊ นก มาก ที่สุด ผม อึ้ง ไป เลย ไอ้ เบียร์ จ่า นวย พยัก หน้า ตำรวจ ไป รวบ ตัว มัน มา ได้ เมื่อ กี้ ที่ หน้า บ้าน นั่น แหละ พอ เห็น ตำรวจ ไป กัน เยอะ ๆ มัน ก็ สติ แตก วิ่ง หนี เข้า ไป ใน บ้าน จะ เอา ถัง น้ำมัน มา เผา บ้าน ตัว เอง ทิ้ง พอ โดน รวบ ตัว ได้ มัน ถึง ยอม คาย ความ จริง ออก มา หมด ความ จริง มัน ยิ่ง กว่า หนัง อีก ครับ คืน นั้น ไอ้ เบียร์ มัน แอบ ดู แม่ อยู่ ใน บ้าน จริง ๆ มัน เห็น พี่ เอก วิน มอเตอร์ไซค์ ย่อง เข้า ไป ทาง หลัง บ้าน และ เห็น พี่ เอก หวด ไม้ เบสบอล ใส่ สวย จน สลบ พอ พี่ เอก กวาด เงิน แล้ว วิ่ง หนี ออก ทาง หน้า บ้าน ไอ้ เบียร์ มัน กะ จะ เข้า ไป ชิง เงิน ส่วน ที่ เหลือ แต่ มัน ดัน ไป เจอ เจ๊ นก ที่ ยัง ไม่ ตาย สนิท แก กำลัง ตะเกียกตะกาย จะ กด กริ่ง เรียก คน ช่วย แม่ ขอ เงิน เบียร์ 5,000 สิ เบียร์ จะ ไป แต่ง รถ นั่น คือ คำ พูด ที่ มัน พูด กับ แม่ ที่ นอน จม กอง เลือด อยู่ เจ๊ นก แก ไม่ ได้ ให้ เงิน ครับ แก พยายาม จะ ตะครุบ หน้า ลูก ชาย ตัว เอง ด้วย ความ โกรธ พร้อม กับ ก่น ด่า ลูก ตัว เอง ว่า เป็น ไอ้ ลูก อกตัญญู ไอ้ เบียร์ มัน โกรธ จัด ที่ โดน แม่ ด่า แถม โดน ปฏิเสธ เรื่อง เงิน ที่ มัน คิด ว่า เป็น ของ มัน มัน เลย คว้า สาก หิน ที่ ตก อยู่ ข้าง ๆ กระหน่ำ ตี ลง ไป ที่ หัว แม่ ตัว เอง ซ้ำ ๆ จน เจ๊ นก แน่น นิ่ง ไป จริง ๆ มัน ทุบ จน สาก หิน ร้าว แล้ว มัน ก็ หยิบ เงิน แบงค์ พัน จริง ที่ เจ๊ นก ซ่อน อยู่ ใน กระเป๋า เสื้อ ข้าง ใน ไป แค่ 5 ใบ ใช่ ครับ แค่ 5,000 บาท ตาม ที่ มัน อยาก ได้ ส่วน เงิน 5 แสน ใน ถุง นั้น มัน ไม่ สนใจ เลย เพราะ มัน รู้ ดี อยู่ แล้ว ว่า แม่ มัน ชอบ ใช้ แบงค์ ปลอม ล่อ พวก ขา แชร์ แล้ว สวย ล่ะ ครับ จ่า จ่า นวย เล่า ต่อ สวย มัน ก็ แสบ ไม่ แพ้ กัน เพราะ มัน ฟื้น ที่ โรง พยาบาล มัน รู้ ว่า เจ๊ นก ตาย แล้ว มัน ก็ รีบ ส่ง คน มา เผา สมุด บัญชี หนี้สิน ที่ ร้าน ผัก มัน ทันที แต่ มัน ช้า ไป ตำรวจ เรา ไป ถึง ก่อน สรุป คือ วง แชร์ นี้ ไม่ มี ใคร ได้ อะไร เลย เงิน จริง ที่ เจ๊ นก เหลือ ติดตัว มี ไม่ ถึง หมื่น พี่ เอก ได้ แต่ กระดาษ เปล่า ไอ้ เบียร์ ได้ เงิน 5,000 พร้อม คุก ตลอด ชีวิต ส่วน สวย ก็ โดน ข้อหา ฉ้อโกง และ ปล่อย เงิน กู้ ผิด กฎหมาย ผม เดิน กลับ มา ที่ ซอย บ้าน เจ๊ นก ด้วย ความ รู้สึก ที่ บรรยาย ไม่ ถูก บ้าน เจ๊ นก ถูก ปิด ตาย มี โซ่ คล้อง ไว้ แน่น หนา ร้าน ผัก ของ สวย ก็ กลาย เป็น แผง ร้าง มี ป้าย ประกาศ เซ้ง ติด อยู่ เบี้ยว ๆ ชาว บ้าน ที่ เคย มา นั่ง ล้อม วง คุย เรื่อง แชร์ ต่าง ก็ แยกย้าย กัน ไป ตาม ทาง ของ ตัว เอง บาง คน ต้อง ขาย รถ บาง คน ต้อง กู้ เงิน นอก ระบบ มา ใช้ หนี้ ต่อ เพราะ เงิน ออม ทั้ง ชีวิต หาย ไป กับ ความ โลภ ของ ท้าว แชร์ กับ แม่ค้า ผัก ไอ้ กล้อง เด็ก ส่ง น้ำแข็ง ที่ เกือบ จะ เป็น แพะ ตอน นี้ มัน ลา ออก จาก งาน กลับ ไป อยู่ บ้าน นอก กับ พ่อ มัน มัน ทิ้ง ข้อความ สั้น ๆ ไว้ ที่ ร้าน น้ำแข็ง ว่า เงิน แสน มัน กิน ไม่ ได้ หรอก พี่ ถ้า ต้อง แลก ด้วย มือ ที่ เปื้อน เลือด พี่ เอก วิน มอเตอร์ไซค์ ที่ ผม เคย นับถือ ตอน นี้ แก นอน รักษา ตัว อยู่ ที่ โรง พยาบาล ราชทัณฑ์ ขา แก พิการ เดิน ไม่ ได้ ตลอด ชีวิต เมีย แก ต้อง หิ้ว ลูก เล็ก ออก มา ขับ วิน แทน แก เพื่อ หา เงิน มา จ่าย ค่า เช่า บ้าน ที่ ติด ค้าง อยู่ ผม เดิน ผ่าน ม้า หิน อ่อน หน้า บ้าน เจ๊ นก เห็น สาก หิน อัน ใหม่ ที่ ใคร ไม่ รู้ เอา มา วาง ทิ้ง ไว้ ตรง กอง ขยะ ผม มอง ดู มัน แล้ว ก็ นึก ถึง คืน นั้น คืน ที่ เสียง เพล้ง ของ ถ้วย ชาม ที่ แตก และ เสียง ตะโกน สุด ท้าย ของ เจ๊ นก ที่ ไม่ มี ใคร สนใจ จะ ช่วย จริง ๆ วง แชร์ เลือด จบ ลง แบบ นี้ ครับ จบ ด้วย ความ ว่าง เปล่า คน ตาย ก็ ตาย ไป คน อยู่ ก็ อยู่ เหมือน ตาย ทั้ง เป็น ทุก คน อยาก ได้ เงิน ที่ ไม่ ใช่ ของ ตัว เอง จน สุด ท้าย ก็ ต้อง เสีย แม้ กระทั่ง ชีวิต และ อิสรภาพ ไป ด้วย ผม ถอน หายใจ ทิ้ง เบา ๆ ก่อน จะ เดิน เข้า บ้าน ปิด ประตู ล็อก กลอน แน่น หนา ใน ซอย เงียบ สนิท มี แต่ เสียง แมว ร้อง จาง ๆ มา จาก หลัง บ้าน เจ๊ นก มัน คง จะ รอ เจ้าของ มา ให้ อาหาร เหมือน ทุก วัน แต่ วัน นี้ ไม่ มี ใคร เดิน ออก มา จาก บ้าน หลัง นั้น อีก แล้ว ผม พยายาม ทำ ใจ ดี สู้ เสือ ยิ้ม แห้ง ๆ ส่ง ไป ให้ มัน เปล่า เบียร์ รองเท้า สวย ดี พี่ แค่ สงสัย ว่า ไป ซื้อ มา จาก ไหน เห็น สี ขาว สะอาด ตา ดี ผม แกล้ง ตอบ ปัด ๆ พลาง ค่อย ๆ ถอย หลัง ออก มา ที ละ ก้าว ไอ้ เบียร์ ก้ม มอง รองเท้า ตัว เอง แล้ว หัวเราะ ใน ลำ คอ อ๋อ คู่ นี้ เหรอ พี่ ผม ซัก เมื่อ เช้า นี้ เอง พอ ดี เมื่อ คืน ไป ช่วย ตำรวจ เขา ยก ศพ แม่ มา เลือด มัน กระเด็น ใส่ เยอะ เลย ซัก ออก ยาก หน่อย มัน พูด เหมือน เรื่อง ลมฟ้าอากาศ ไม่ มี ความ เศร้า เสียใจ ใน น้ำ เสียง เลย สัก นิด ผม พยัก หน้า เออ ออ ไป ตาม เรื่อง แล้ว รีบ เดิน เลี่ยง ออก มา ทันที ใจ ผม มัน สั่ง ว่า ต้อง ไป หา จ่า นวย ตำรวจ สาย ตรวจ ที่ รู้ จัก กัน ดี ให้ เร็ว ที่สุด ผม เจอ จ่า นวย ที่ ร้าน กาแฟ หน้า โรง พัก ผม เล่า เรื่อง รอย เลือด ที่ ขอบ รองเท้า ไอ้ เบียร์ ให้ แก ฟัง จ่า นวย นิ่ง ไป พัก ใหญ่ ก่อน จะ วาง ถ้วย กาแฟ ลง ชัย มึง รู้ มั้ ย เมื่อ กี้ ผล ตรวจ DNA จาก คราบ เลือด ที่ สาก หิน มัน ออก มา แล้ว นะ เป็น ยัง ไง ครับ จ่า ของ พี่ เอก เหรอ ผม ถาม ลุ้น ๆ ไม่ ใช่ ของ ไอ้ เอก แล้ว ก็ ไม่ ใช่ ของ ไอ้ กล้อง ด้วย จ่า นวย ถอน หายใจ มัน มี เลือด 2 คน ปน กัน คน นึง คือ เจ๊ นก แต่ อีก คน น่ะ เป็น เลือด ของ ผู้ ชาย ที่ มี DNA ใกล้ เคียง กับ เจ๊ นก มาก ที่สุด ผม อึ้ง ไป เลย ไอ้ เบียร์ จ่า นวย พยัก หน้า ตำรวจ ไป รวบ ตัว มัน มา ได้ เมื่อ กี้ ที่ หน้า บ้าน นั่น แหละ พอ เห็น ตำรวจ ไป กัน เยอะ ๆ มัน ก็ สติ แตก วิ่ง หนี เข้า ไป ใน บ้าน จะ เอา ถัง น้ำมัน มา เผา บ้าน ตัว เอง ทิ้ง พอ โดน รวบ ตัว ได้ มัน ถึง ยอม คาย ความ จริง ออก มา หมด ความ จริง มัน ยิ่ง กว่า หนัง อีก ครับ คืน นั้น ไอ้ เบียร์ มัน แอบ ดู แม่ อยู่ ใน บ้าน จริง ๆ มัน เห็น พี่ เอก วิน มอเตอร์ไซค์ ย่อง เข้า ไป ทาง หลัง บ้าน และ เห็น พี่ เอก หวด ไม้ เบสบอล ใส่ สวย จน สลบ พอ พี่ เอก กวาด เงิน แล้ว วิ่ง หนี ออก ทาง หน้า บ้าน ไอ้ เบียร์ มัน กะ จะ เข้า ไป ชิง เงิน ส่วน ที่ เหลือ แต่ มัน ดัน ไป เจอ เจ๊ นก ที่ ยัง ไม่ ตาย สนิท แก กำลัง ตะเกียกตะกาย จะ กด กริ่ง เรียก คน ช่วย แม่ ขอ เงิน เบียร์ 5,000 สิ เบียร์ จะ ไป แต่ง รถ นั่น คือ คำ พูด ที่ มัน พูด กับ แม่ ที่ นอน จม กอง เลือด อยู่ เจ๊ นก แก ไม่ ได้ ให้ เงิน ครับ แก พยายาม จะ ตะครุบ หน้า ลูก ชาย ตัว เอง ด้วย ความ โกรธ พร้อม กับ ก่น ด่า ลูก ตัว เอง ว่า เป็น ไอ้ ลูก อกตัญญู ไอ้ เบียร์ มัน โกรธ จัด ที่ โดน แม่ ด่า แถม โดน ปฏิเสธ เรื่อง เงิน ที่ มัน คิด ว่า เป็น ของ มัน มัน เลย คว้า สาก หิน ที่ ตก อยู่ ข้าง ๆ กระหน่ำ ตี ลง ไป ที่ หัว แม่ ตัว เอง ซ้ำ ๆ จน เจ๊ นก แน่น นิ่ง ไป จริง ๆ มัน ทุบ จน สาก หิน ร้าว แล้ว มัน ก็ หยิบ เงิน แบงค์ พัน จริง ที่ เจ๊ นก ซ่อน อยู่ ใน กระเป๋า เสื้อ ข้าง ใน ไป แค่ 5 ใบ ใช่ ครับ แค่ 5,000 บาท ตาม ที่ มัน อยาก ได้ ส่วน เงิน 5 แสน ใน ถุง นั้น มัน ไม่ สน ใจ เลย เพราะ มัน รู้ ดี อยู่ แล้ว ว่า แม่ มัน ชอบ ใช้ แบงค์ ปลอม ล่อ พวก ขา แชร์ แล้ว สวย ล่ะ ครับ จ่า จ่า นวย เล่า ต่อ สวย มัน ก็ แสบ ไม่ แพ้ กัน เพราะ มัน ฟื้น ที่ โรง พยาบาล มัน รู้ ว่า เจ๊ นก ตาย แล้ว มัน ก็ รีบ ส่ง คน มา เผา สมุด บัญชี หนี้สิน ที่ ร้าน ผัก มัน ทันที แต่ มัน ช้า ไป ตำรวจ เรา ไป ถึง ก่อน สรุป คือ วง แชร์ นี้ ไม่ มี ใคร ได้ อะไร เลย เงิน จริง ที่ เจ๊ นก เหลือ ติดตัว มี ไม่ ถึง หมื่น พี่ เอก ได้ แต่ กระดาษ เปล่า ไอ้ เบียร์ ได้ เงิน 5,000 พร้อม คุก ตลอด ชีวิต ส่วน สวย ก็ โดน ข้อหา ฉ้อโกง และ ปล่อย เงิน กู้ ผิด กฎหมาย ผม เดิน กลับ มา ที่ ซอย บ้าน เจ๊ นก ด้วย ความ รู้สึก ที่ บรรยาย ไม่ ถูก บ้าน เจ๊ นก ถูก ปิด ตาย มี โซ่ คล้อง ไว้ แน่น หนา ร้าน ผัก ของ สวย ก็ กลาย เป็น แผง ร้าง มี ป้าย ประกาศ เซ้ง ติด อยู่ เบี้ยว ๆ ชาว บ้าน ที่ เคย มา นั่ง ล้อม วง คุย เรื่อง แชร์ ต่าง ก็ แยกย้าย กัน ไป ตาม ทาง ของ ตัว เอง บาง คน ต้อง ขาย รถ บาง คน ต้อง กู้ เงิน นอก ระบบ มา ใช้ หนี้ ต่อ เพราะ เงิน ออม ทั้ง ชีวิต หาย ไป กับ ความ โลภ ของ ท้าว แชร์ กับ แม่ค้า ผัก ไอ้ กล้อง เด็ก ส่ง น้ำแข็ง ที่ เกือบ จะ เป็น แพะ ตอน นี้ มัน ลา ออก จาก งาน กลับ ไป อยู่ บ้าน นอก กับ พ่อ มัน มัน ทิ้ง ข้อความ สั้น ๆ ไว้ ที่ ร้าน น้ำแข็ง ว่า เงิน แสน มัน กิน ไม่ ได้ หรอก พี่ ถ้า ต้อง แลก ด้วย มือ ที่ เปื้อน เลือด พี่ เอก วิน มอเตอร์ไซค์ ที่ ผม เคย นับถือ ตอน นี้ แก นอน รักษา ตัว อยู่ ที่ โรง พยาบาล ราชทัณฑ์ ขา แก พิการ เดิน ไม่ ได้ ตลอด ชีวิต เมีย แก ต้อง หิ้ว ลูก เล็ก ออก มา ขับ วิน แทน แก เพื่อ หา เงิน มา จ่าย ค่า เช่า บ้าน ที่ ติด ค้าง อยู่ ผม เดิน ผ่าน ม้า หิน อ่อน หน้า บ้าน เจ๊ นก เห็น สาก หิน อัน ใหม่ ที่ ใคร ไม่ รู้ เอา มา วาง ทิ้ง ไว้ ตรง กอง ขยะ ผม มอง ดู มัน แล้ว ก็ นึก ถึง คืน นั้น คืน ที่ เสียง เพล้ง ของ ถ้วย ชาม ที่ แตก และ เสียง ตะโกน สุด ท้าย ของ เจ๊ นก ที่ ไม่ มี ใคร สนใจ จะ ช่วย จริง ๆ วง แชร์ เลือด จบ ลง แบบ นี้ ครับ จบ ด้วย ความ ว่าง เปล่า คน ตาย ก็ ตาย ไป คน อยู่ ก็ อยู่ เหมือน ตาย ทั้ง เป็น ทุก คน อยาก ได้ เงิน ที่ ไม่ ใช่ ของ ตัว เอง จน สุด ท้าย ก็ ต้อง เสีย แม้ กระทั่ง ชีวิต และ อิสรภาพ ไป ด้วย ผม ถอน หายใจ ทิ้ง เบา ๆ ก่อน จะ เดิน เข้า บ้าน ปิด ประตู ล็อก กลอน แน่น หนา ใน ซอย เงียบ สนิท มี แต่ เสียง แมว ร้อง จาง ๆ มา จาก หลัง บ้าน เจ๊ นก มัน คง จะ รอ เจ้าของ มา ให้ อาหาร เหมือน ทุก วัน แต่ วัน นี้ ไม่ มี ใคร เดิน ออก มา จาก บ้าน หลัง นั้น อีก แล้ว



