[0:29]Snovu sam się zamykam się w sobie. Nikt mi nic nie powie. Wolę tak naprawdę samotnie być w mojej głowie. Wiem, że to jest chore. Inaczej nie mogę, więc lepiej to uszanuj lub wypierdalaj na moment. Lepiej być nie może. Mam już swoją loże. Teraz tylko złączyć obie strony ciężkich powiek. Wiem, że to jest chore. Inaczej nie mogę, więc lepiej to uszanuj nim obdzne ci twe mowe.
[1:03]Szartowałem, lubię patrzeć, jak się znowu męczysz. Wkładam całe palce w twoje rany, robię mętlik. Patrząc na twe ciało, już nastawiam ostre zęby. Nie wiem, co jest prawdą, a co dzieje się z przypadku. Odklajony, wiecznie nie ufaj mi nigdy bratku. Myśli mam stalowe, wręcz kuloodporne. Odejdz zanim zacznę robić krzywdy przeokropne. To jest wielki koniec. Znajdę sobie nowe. Podjcie, które utrzymają mnie nim znowu utonę. To jest wielki koniec. Znajdę sobie nowe. Podjcie, które utrzymają mnie nim znowu utonę. To jest wielki koniec. Znajdę sobie nowe. Podjcie, które utrzymają mnie nim znowu utonę. To jest wielki koniec. Znajdę sobie nowe. Podjcie, które utrzymają mnie nim znowu utonę. Genezę, wiesz nie to szoku siedzisz prawdy. Zniewolimy swoje ciała. Będziemy nachalni. Jestem przyjebany, niech mnie ktoś w końcu załatwi. Mam już dosyć być tym, jak najlepszym dla zabawy. Jestem nieudany, wciąż niepokonany. Widzisz sam, że dzień nie z mam naturą muszę walczyć. Jestem nieudany. Niezdecydowany. Którą stronę obrócić by nie odbiło mi palmy. Wszystko mogę z doświadczenia. Wiem, że jestem zdolny. Spytam bitne, po potem się karam jak uczony. Zbyt popierdolony, śmieją się ze mną demony. Wszystkie moje dobre ziomy są za moim murem. Pomyśl. Zanim coś obpowiesz, lepiej przemyśl to dwa razy. Subiektywność mi się miesza, bo jesteś trywialny. Boję się o siebie. Pustka mnie dojedzie. Będę szukał więcej aż w końcu nareszcie zdechnę.
