Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΟ

[0:00]Μια φορά κι έναν καιρό… Τον πολύ παλιό καιρό. Τότε στα αρχαία χρόνια, στην Ελευσίνα την αιώνια Πόλη, πόλη μαγική στην Αθήνα μας πιο κει Ήταν μια γνωστή γιορτή ...μυστηριώδης και κρυφή.... Στην πόλη του Αισχύλου θα ταξιδεύουμε Τους μύθους τους παλιούς θα ζωντανεύουμε...

[0:23]Ταξίδι μες το χρόνο , σε λύπη , σε χαρά Σε ανείπωτες στιγμές του μύθου διαλεχτές Την αρπαγή της Περσεφόνης να γνωρίσουμε Τον Πλούτωνα να συναντήσουμε . Και μια αγάπη δυνατή , τη πιο όμορφη , τη μητρική Της Δήμητρας την αγκαλιά, των εποχών τη φορεσιά.

[0:46]Απ όλους τους θεούς του Ολύμπου , η πιο αγαπημένη των ανθρώπων ήταν η θεά Δήμητρα. Η Θεά, της καρποφόρας γης Η Δήμητρα αντί να κάθεται πάνω στον Όλυμπο και να γλεντάει με τους υπόλοιπους θεούς περνούσε όλο τον καιρό της στην γη. Δίπλα στους ανθρώπους

[1:05]Τους μάθαινε να οργώνουν την γη να ποτίζουν, να θερίζουν να τρέφουν τα κατοικίδια ζώα. - για αυτό και όλοι οι άνθρωποι την αγαπούσαν πολύ. Στα χέρια της κρατούσε πάντα ένα χρυσό δρεπάνι που συμβόλιζε τους γεμάτους στάχυα αγρούς. Από όπου περνούσε η θεά Δήμητρα όλα πρασίνιζαν κι έβγαζαν ζουμερούς καρπούς. Τα ζώα πλήθαιναν κι οι άνθρωποι ζούσαν ευτυχισμένοι με άφθονα αγαθά.

[1:38]Η Δήμητρα αγαπούσε πολύ την πανέμορφη της κόρη Την Περσεφόνη που ήταν και κόρη και του Δία Με τον μύθο της Περσεφόνης οι αρχαίοι Έλληνες εξηγούσαν την αλλαγή των εποχών. Ας δούμε, όμως μαζί πως ξεκίνησαν όλα... ας απολαύσουμε παρέα μια γιορτή αφιερωμένη στην Ελευσίνα μας και τα ... μυστήρια της.

[2:00]Ελευσίνα Ελευσίνα Ελευσίνα Η Δήμητρα είμαι εγώ της γεωργίας η Θεά μα και της γης μητέρα. Που έστειλα τον Τριπτόλεμο , στους γεωργούς να μάθει για την σπορά τον θερισμό, και τ’ όργωμα στο χωράφι. ΘΕΡΙΣΤΗΣ Της γεωργίας εσύ θεά, μα και της γης μητέρα που έστειλες τον Τριπτόλεμο , στους γεωργούς να μάθει για την σπορά τον θερισμό, και τ’ όργωμα στο χωράφι, άκουσε τις προσευχές μας, και δέξου όλες τις προσφορές μας την μια στα Θεσμοφόρια , την άλλη στα Ελευσίνια. Που ήρθαμε και φέραμε τον χρυσό καρπό, που ρίξαμε και δέσαμε τα στάχυα, χόρτο χλωμό.

[2:45]Που ρίξαμε τον κρύο σπόρο, Που ήρθαμε και δέσαμε, τον γκερόν καρπό. Φθιάζομαι Φθιάζομαι Φθιάζομαι Φθιάζομαι Φθιάζομαι Να και η κόρη μου η μικρή, που είν’ όμορφη σαν την αυγή.

[3:17]Περσεφόνη, Περσεφόνη !!! Κόρη μου εσύ πολύτιμη ομορφιά μου είσαι το γέλιο που πηγάζει απ τη καρδιά μου Είσαι ότι πιο σημαντικό , στη ζωή μου αγαπημένο Αξίζω εγώ να ζώ.

[3:43]Της Δήμητρας είμαι η κόρη και με λένε Περσεφόνη.

[3:52]Χρυσό χτένι περνώ στα μαλλιά μου..... Έβγατε ροζ τριαντάφυλλά μου ....

[4:01]Χαμόγελο στέλνω στο φεγγάρι Για να γενεί μαργαριτάρι. Τι όμορφη που είναι η ζωή , Σαν τραγουδάς το πρωί Και λάμπει ο ήλιος ο χρυσός. Γεμίζει η καρδιά με φως

[4:22]Ήλιε μου και φεγγίσε μου, ήλιε μου και φεγγίσε μου ήλιε μου και φεγγίσε μου Ήλιος μου γλυκιός λαμπρός, ήλιος μου παντοτινός, ήλιε μου και φεγγίς μου, την ψυχή σας ζεσταίνεις. Ήλιε μου και φεγγίς μου Ήλιος μου γλυκιός λαμπρός, ήλιος μου παντοτινός, ήλιε μου και φεγγίς μου, την ψυχή σας ζεσταίνεις. Ήλιε μου και φεγγίς μου Ο ΗΛΙΟΣ είμαι εγώ, κι όλους σας αγαπώ τις ακτίνες σαν απλώνω γη και ανθρώπους εγώ χρυσώνω.

[4:56]ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ Ο ήλιος απ’ την ώρα που ξυπνάει χρυσάφια και χαμόγελα σκορπάει. Χαρά η φύση ανασαίνει Κι όλα τα άνθη ανασταίνει. Χαμογελά στον ουρανό και στον αγέρα και μέσα από την νύχτα βγαίνει η μέρα. Χαμογελά, χαμογελά και ντύνει όλα με φως, με ζεστασιά και καλοσύνη. Ο Ψαλμός του ήλιου στις φυλλωσιές του ανέμου κι η γύρη της καλοκαιριάς , λούζει τα όνειρα μου….. Μάτια πλατιά όπου ο κόσμος ξαναγίνεται Όμορφος από την αρχή στα μέτρα της καρδιάς…..

[5:39]Η Δήμητρα κι η Περσεφόνη δεν χόρταιναν να ατενίζουν το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού.

[5:47]Μεσ’ την πρωινή αχνάδα του γαλάζιου ουρανού όλα μοιάζουν μαγεμένα, εικόνα του παραμυθιού.

[5:56]Στο μυστήριο αδελφωμένα, βουνά, πέλαγα, ουρανοί σμίγουν κάνουν κόσμο ένα και μια πλάση γαλανή. Τα σύννεφα στολίζουνε τον ουρανό με χάρη κι έχουν παρέα τα πουλιά, τον ήλιο, το φεγγάρι. Και στα γαλάζια τα νερά πετάνε δίχως έννοια φαράκια χρυσοφτέρουγα σε κύματα αφρισμένα Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει, τραγούδι που έκαναν τρεις ποιητές μεγάλοι, ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός. Το ψάλλει με την θεία της φωνή εκείνη, όταν στους ώμους της απλώνει την γαλήνη σαν φόρεμά της ο καιρός ο θερινός.

[6:46]Και σαν κοιτάζεις την υγρή της πεδιάδα, σαν βλέπεις την απέραντη της πρασινάδα, το φως σαν κηπουρός, χαρά σε παίρνει και σε μεθά, και σε υψώνει την καρδιά.

[6:58]Η θάλασσα μας είχε σηκώσει στα φτερά της Μαζί της κατεβαίναμε στον ύπνο Μαζί της ψαρεύαμε τα πουλιά στον αγέρα Τις ημέρες κολυμπούσαμε μέσα στις φωνές και τα χρώματα Τα βράδια ξαπλώναμε κάτω απ’ τα δέντρα και τα σύννεφα

[7:19]Νά σκορπάμε και να παίρνουμε χαρά Από τους βράχους ως τα βουνά μας οδηγούσε ο Γαλαξίας. Και όταν έλειπε η θάλασσα ήταν κοντά ο Θεός....

[7:34]Κατέχω τη γη με τη γαλάζια χαίτη Στα χέρια μου τρίαινα κρατώ Και στα θεμέλια του πόντου κατοικώ Τη θάλασσα ταρακουνώ , τη γη βροντώ Σείω τη γη με κύματα, Και με θαλάσσια σφυρίγματα Ψηλά τινάζω τ’ αλμυρό νερό. Όμως συχνά χαμογελώ , Τις Ωκεανίδες αγαπώ... Που στήνουν μαγικό χορό , στον γαλανό μου ωκεανό . Ποσειδώνας

[8:11]Μάνα και κόρη καμάρωναν όλα τα φυτά. Τα καλαμπόκια να ψηλώνουν μέσα στα χρυσοπράσινα χωράφια τα φρούτα να ωριμάζουν και τους ανθρώπους να χαίρονται Όταν η Δήμητρα ήταν απασχολημένη η Περσεφόνη τριγυρνούσε ανέμελη στην παραδεισένια γη. Τα πουλιά σαν την έβλεπαν , μαγεμένα από την ομορφιά της, της γλυκοτραγουδούσαν εξαίσιους ύμνους.

[9:03]ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ κόρη πανέμορφη Στον κόσμο άλλη σαν εσένα δεν υπάρχει! Με τόση γλύκα στη μάτια, Και καλοσύνη στην καρδιά Περσεφόνη διαλεχτή, με ρόδα μυρωμένη ανθίζουνε τα γιασεμιά, με μία μόνο σου μάτια. Πως μ’ αρέσει το πρωί που φωτίζεται η γη Και ο ήλιος ο ζεστός , Σε χαϊδεύει μες το φως Περσεφόνη μας γλυκιά είσαι φίλη μας καλή ! Περσεφόνη αστραφτερή Περπατάς και λάμπει η γη Περσεφόνη χαμόγελο στέλνεις στο φεγγάρι Για να γενεί μαργαριτάρι. Σ’ αγαπάμε όλοι πολύ στολίδι είσαι εσύ στη γη Περσεφόνη μας καλή Όταν είσαι επάνω στη γη Φέρνεις την Άνοιξη με χίλια χρώματα Και αγάπη στην ψυχή Τι όμορφη που είναι η ζωή Σαν τραγουδάς το πρωί Και λάμπει ο ήλιος ο χρυσός Γεμίζει η καρδιά μου με φως Περσεφόνη μας καλή Όμορφη και λαμπερή Ο ήλιος σου χαμογελά Στου ουρανού την αγκαλιά Όμορφη μου Περσεφόνη Σ’ αγαπώ εγώ πολύ Τραγουδώ γλυκά για σένα Όμορφη είναι η ζωή! Περσεφόνη, Περσεφόνη Εγώ για σένα τραγουδώ Και χαρούμενα πετάω Στον γαλάζιο ουρανό ΔΗΜΗΤΡΑ Όμορφη, Περσεφόνη μου εγώ θα σε αφήσω, γιατί ήρθε η ώρα η σωστή την χώρα να διασχίσω τα στάχυα κι όλους τους καρπούς πρέπει να ευλογήσω. ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ Και εγώ μητέρα μου καλή δεν ξεχνώ την εντολή όταν μονάχη μένω. Από τις νύμφες των πηγών των ποταμών και των λιμνών δεν θα ξεμακραίνω.

[10:27]Στα καλά μου μ’ αρέσει. Στα καλά μου μ’ αρέσει Αγκαλιά την ομορφιά στο Ελευσίνιο, Με ρόδα και σιτάρια γεννήσει το ανθρό χορτό. Στη μέση του μεσημεριού εμείς τα χρυσωμένα στάχυα υψώνουμε τα χέρια μας γεμάτα περηφάνια Που ξέδιψουμε ήλιο αεινυχτερινό οι μέλισσες τριγούνε και αυτό γελάνε. Η Δήμητρα μας ευλογεί τη χώρα διασχίζει τα στάχυα και όλους τους καρπούς πρέπει να ανθοφορήσει. Ό,τι σπάρτα είναι παλιά, ήρθανε το ρηγμάδι των ανθρώπων και τα ζώα, μεσ’ το ανθισμένο χωριό. Δήμητρα των καρπών της γης που την ζωή μας σου χρωστάμε, Δήμητρα των καρπών της γης μια χάρη σου ζητάμε. Την πλάση να γεμίσουμε μ’ ολόχρυσους αγρούς Στους ανθρώπους να χαρίσουμε νόστιμους καρπούς. Την σοφία ανασηκώνουμε, το ανθισμένο καλλιεργούμε.

[11:09]Κι ενώ η Περσεφόνη τις Ωκεανίδες φίλες της πήγε να βρει, Από την άλλη την πλευρά , την σκοτεινή την καταχνιά Ο Πλούτωνας υπάρχει Του κάτω κόσμου ο Θεός , ο σκοτεινός και τρομερός.. Εγώ είμαι ο Πλούτωνας, ο φοβερός του κάτω κόσμου ο Θεός.!! Μα κι αν στον Άδη βασιλεύ την ευτυχία μου στη γη γυρεύω. Την Περσεφόνη όταν παντρευτώ στον Άδη μόνος πια δεν θα ζώ. ΟΙ ΣΥΝΟΔΟΙ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΩΝΑ Πλούτωνα Θεέ, του κάτω κόσμου αρχηγέ μαζί σου θα είμαστε κάθε στιγμή, σε κάθε σου επιλογή. Πλούτωνα Θεέ, Του κάτω κόσμου οδηγέ Την Περσεφόνη αγαπάς , τη λύση άφησε σε μας. την Περσεφόνη ευθύς , θα σου φέρουμε, θα δεις. ΝΥΜΦΕΣ ΩΚΕΑΝΙΔΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ΜΑΖΕΥΟΥΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ Στα δάση, στα ποτάμια, στις δροσερές πηγές χορεύουμε και παίζουμε ατέλειωτες στιγμές, Κι η φύση ολοστόλιστη, γεμάτη περηφάνια, μας προσκαλεί να πλέξουμε πολύχρωμα στεφάνια, με κείνα να στολίσουμε τα ξέπλεκα μαλλιά μας και να καλοπεράσουμε με την ανεμελιά μας Πανέμορφα λουλούδια, λουλούδια ευωδιαστά της Άνοιξης τα δώρα , είναι δώρα ξεχωριστά..... λουλούδια ας διαλέξουμε, κλωνάρια ανθισμένα στεφάνι για να πλέξουμε, με χρώματα πολλά.... της Άνοιξης τα δώρα, είναι δώρα μοναδικά.

[12:14]Αχ κορίτσια σταθείτε μια στιγμή! Τρέχουμε στο Νύσιο πεδίο απ’ το πρωί! Μαζέψαμε λουλούδια , μπουμπούκια διαλεχτά Διάλλειμα να κάνουμε, να ξεκουραστούμε πια! Θέλω να κάνω μπάνιο με μέλι και με γάλα Να κοιμηθώ γλυκά , στης θάλασσας την αγκαλιά.

[12:30]Οι φίλες μας οι Ωκεανίδες , πόσο θα χαρούνε λουλουδένια στεφάνια που θα δούνε Σε όλες να χαρίσουμε μα φτάνει πια ! Πέρασε η ώρα, να φύγουμε πρέπει τώρα! Αφήστε που φαίνεται , Τώρα πως σκοτεινιάζει Μη μας πάρει η νύχτα , , Αρχίζει και βραδιάζει! Εγώ σας το έχω πει φοβάμαι το σκοτάδι. Κάτι νιώθω στην καρδιά , ένα σφίξιμο...δε ξέρω... Νομίζω κάτι θα συμβεί... Προτείνω να φεύγουμε σιγά-σιγά.

[13:50]ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ Μη φοβάστε φίλες μου, μη βάζετε κακό Μα να! Ένα υπέροχο λουλούδι βρήκα εδώ Τι όμορφο λουλούδι διαλεκτό! ΩΚΕΑΝΙΔΕΣ είναι ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ, Είναι λουλούδι ΜΑΓΕΜΕΝΟ Μα τι συμβαίνει τώρα πια? Βλέπετε τις αστραπές? Ακούτε τις βροντές? Που πήγε ο ήλιος και χάθηκε ? Πως σκοτείνιασε ο ουρανός που ήταν τόσο φωτεινός? Τι θόρυβος ήταν αυτός ; Πού είσαι Περσεφόνη ;

[14:16]Χάθηκε απ’ τα μάτια μας και την αναζητούμε...

[15:16]ΔΗΜΗΤΡΑ Περσεφόνη , Περσεφόνη , κόρη μου που είσαι ? Ψάχνω την Περσεφόνη μου, και πουθενά δεν υπάρχει ίχνος της. ...

[15:28]Η ΕΚΑΤΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΗΝ ΔΗΜΗΤΡΑ

[15:33]Δήμητρα, Είσαι εσύ ? Θεά του κόσμου αγαπημένη... Άκουσα την κραυγή της από πολύ μακριά..... Όμως, δε ξέρω πιο πολλά ... Έχω μια ιδέα, Τον ήλιο να ρωτήσουμε, γοργά να ξεκινήσουμε. Όλα ο ήλιος τα βλέπει , όλα τα επιβλέπει Είναι πολύ ψηλά , ίσως κάτι είδε , ίσως να βοηθήσει μπορεί Που είναι το παιδί σου να μας πει! Πάμε , μη χάνουμε καιρό Μην απελπίζεσαι θεά μου , πονά κι εμένα η καρδιά μου!

[16:30]ΕΚΑΤΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ Ήλιε μου, σε χαιρετούμε, Εγώ κι η Δήμητρα επιθυμούμε Που είναι η Περσεφόνη σε ρωτούμε Αν είδες κάτι να μας πεις παρακαλούμε

[16:42]ΗΛΙΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΗ Σε σέβομαι και σε εκτιμώ Και την αλήθεια θα σου πω Ο Άδης έκλεψε την κόρη Της Δήμητρας μοναχοκόρη. Η Περσεφόνη βρίσκεται Στον Άδη κλειδωμένη Από όλους μας χαμένη

[17:12]Πού είσαι Περσεφόνη μου ; Πού βρίσκεσαι παιδί μου ; Έχασα την κόρη μου την μονακριβή μου!!!

[17:21]Σταματάει ο θερισμός! Η γη να γίνει στείρα, το χώμα να στεγνώσει, να μη γεννάει πια!! Και όλοι οι άνθρωποι στη γη καρπούς να μη γευτούνε μέχρι να έρθει ο καιρός ξανά να ανταμωθούμε.

[18:01]Έτσι η Δήμητρα έπαψε πια να φροντίζει την γη !

[18:10]Τα πουλιά έφυγαν για αλλού....

[18:17]Οι κάμπιες έπαψαν να μεταμορφώνονται σε πεταλούδες!

[18:24]Τα λουλούδια μαράθηκαν! Τα στάχυα σάπιζαν στα χωράφια! Τα φρούτα πάνω στα δέντρα δεν ωρίμαζαν! Χορτάρι δεν φύτρωνε πουθενά, οι άνθρωποι κινδύνευαν να πεθάνουν από την πείνα, όλα τυλίχτηκαν στο χιόνι και στην παγωνιά.

[18:45]Δεν πρόκειται ξανά τη γη η Δήμητρα να βλαστήσει ούτε με στάρι τους αγρούς ξανά πια να γεμίσει. Η φύση κιτρινίζει, με χρώματα μαβιά χάθηκε το γέλιο , μαζί και η χαρά. Αλίμονο στη γη μας , μια τέτοια συμφορά Ξερά θα μείνουν όλα , τα δέντρα τα σπαρτά. Θα έρθει ο Χειμώνας, βαριά η χειμωνιά Δεν θα κελαηδούνε στα δάση τα πουλιά. Δεν θα ρθουν χελιδόνια να χτίσουνε φωλιές Όλα θα σκοτεινιάσουν, θα έρθουν συμφορές.

[19:59]Σκοτεινιασμένος ο ουρανός στον Παρθενώνα γέρνει Το μαύρο θόλο κατάσπρες κολόνες τον στηρίζουν Μέσα στην μπόρα οι αστραπές ανάερα φίδια σπέρνουν Κι οι κεραυνοί τον χαιρετούν χωρίς να τον αγγίζουν Τριγύρα στο βωμό του θεού της θάλασσας μήτε αλαλαγμοί χαράς και μήτε θρήνοι. Πέφτει η νύχτα πάνω του σα λύρα, αντίκρυ στων καιρών τους ουρανούς να υψώνεται, όταν και η φύση και οι θεοί σου θα έχουνε πια πεθάνει.

[20:30]ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ.... Είμαι ο Δίας , πατέρας των θεών Των ανθρώπων κυβερνήτης Δίκαιος όλων των τόπων . Ο θρόνος μου είναι στον Όλυμπο στο πιο ψηλό βουνό. Βλέπω κι αυτή την συμφορά Ο Πλούτωνας ο αδερφός μου Έκλεψε την Περσεφόνη Συμφορά στη γη απλώνει ... Όμως είναι αδερφός μου και του Άδη ο αρχηγός.... Δύσκολο για να τον πείσω , μια αγάπη να αρνηθεί... Τι να κάνω πια δε ξέρω.... Για τον κόσμο υποφέρω....

[20:56]ΑΘΗΝΑ Δία πατέρα των θεών και άρχοντα του κόσμου Με τραγουδήσαν σαν θεά του κόσμου τη μεγάλη Με ύμνησαν στην προκοπή στην γνώση στην σοφία . Ευγενικέ και δίκαιε θεέ χαρές του κόσμου, φέρε Τη Περσεφόνη λύτρωσε , σώσε τη μαύρη πλάση. η ροδοδάχτυλη αυγή δε θα γλυκοχαράζει, η μέρα δε θα χύνεται, χρυσάφι αναλιωμένο, τα δειλινά λυπητερά δε θα χαμογελούνε, η νύχτα το πολύαστρο στεφάνι της θα χάσει, δε θα ‘χουμε την άνοιξη με τα χελιδονάκια, ούτε τα καλοκαίρια μας με τα ξανθά τα στάχυα. Θα φύγει το φθινόπωρο το καρποστολισμένο, Τη Περσεφόνη λύτρωσε , σώσε τη μαύρη πλάση. Και δος μου δύναμη θεά Καλότυχίσε με.

[21:58]Θα τραγουδήσω τη θεά του κόσμου τη μεγάλη Την παρθενιά την προκοπή, τη γνώση, τη σοφία. Στα χώματά σου τα ιερά θεοφώτισμένη Αθήνα

[22:16]Τέτοιο τραγούδι αιώνια ταιριάζει να γκρεμίζεται. Αχ Γαλανό φτερό και μοσχοβολισμένο

[22:40]Όπου αγκαλιάζεις πατρικά Την γη να φτιάχνεις και κάνεις

[22:55]Όλο λαμπρές τις μέρες μας ψάχνω ξανθές τις νύχτες

[23:26]ΕΙΣΟΔΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑ Απόλλωνα με λένε, Θεό της μουσικής Με λύρα τριγυρίζω στα πέρατα της γης. Των καλλιεργητών προστάτης , ηγέτης των μουσών Μάγος της μελωδίας , της μουσικής αοιδός. Φωτίζω τους ανθρώπους με χρυσαφένιο φως κόμη έχω χρυσή, στολίδι στην αυγή. Θέλω πάντα να βλέπω , τη γη ευτυχισμένη Και με καρπούς να είναι πάντα στολισμένη. Για αυτό πατέρα Δία κι εγώ παρακαλώ Σώσε την Περσεφόνη, απ το κακό αυτό. ΕΙΣΟΔΟΣ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ Αιώνιο κορίτσι στα δάση τριγυρνώ Άρτεμη το όνομά μου το δοξαστικό Με βέλη και με τόξα και δάδες εγώ κρατώ Ως το γόνατο χιτώνα πλουμιστό. Με άνεμο ζωσμένη και με χρυσό φτερό Εξήντα Ωκεανίδες μου στήνουνε χορό. Δία μου και πατέρα θερμά παρακαλώ Την Περσεφόνη σώσε απ του Άδη το κακό. Τα όρη λυπημένα και μαραμένη η γη Τα ελάφια μου θλιμμένα , δε βρίσκουνε τροφή. Δώσε πατέρα Δία εσύ μια προσταγή Στον Πλούτωνα, να αφήσει Της Δήμητρας την κόρη, ελεύθερη στη γη. Μάνες κοιλοπονούνε και όλες με καλούν Εγώ να τις βοηθήσω με παρακαλούν. Οι μοίρες με προσκάλεσαν στην Δήμητρας την γέννα Πρώτη πατέρα μου είδα εγώ της Περσεφόνης το βρεφικό αθώο βλέμμα Πρώτη εγώ άκουσα της γέννησης το κλάμα Για αυτό Δία πατέρα μου , τάμα σου κάνω, τάμα Να ελευθερώσεις τη μικρή πανώρια Περσεφόνη Τη Δήμητρα την κόρη σου μην την αφήνεις μόνη.

[25:03]Σώσε τη γη , τα δάση μου Τα ελάφια μου , τα όρη Δία πατέρα βασιλιά θερμά παρακαλώ σε Την Περσεφόνη λύτρωσε, την Περσεφόνη σώσε.

[25:18]ΔΙΟΝΥΣΟΣ Διόνυσος είναι το όνομα μου Δία , πατέρα βασιλιά Και το πικρό παράπονό μου Ήρθα για να σου πω κρυφά. Αμπέλλου νιοβγαλτο βλαστάρι Η Περσεφόνη η γλυκειά Δία πατέρα κάνε μου τη χάρη Η ώρα νάτη, η μυστικιά! Η Περσεφόνη απ τον Άδη Με τό χαμόγελο νάρθει, Και μην αφήσεις το σκοτάδι Αιώνια να απλωθεί στη γη. Δείλι χρυσό πάνω στα αμπέλια Του Αυγούστου ώριμη χαρά Φέρε ξανά, λευτέρωσε την Περσεφόνη την γλυκιά. Όλα τα αμπέλια μαραθήκαν Γλυκό κρασί δεν έχει πια Και το σταφύλι το ξανθό Δεν έχει κήπο μήτε αγρό. Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΑΙ Η ΕΚΑΤΗ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ Δία και Αθηνά θρηνώ και νέα μαύρα φέρνω την Περσεφόνη χάσαμε, την όμορφη μας κόρη. Σ’ ορκίζω Δία σώσε την και φέρε την σε μένα.Αλλιώς στα μαύρα θα ντυθώ , και θα θρηνώ θα κλάψω. Αλλιώς, η γη θα ξεραθεί και θα χαθούν οι άνθρωποι αν δεν μου φέρουν για να δώ , την όμορφη μου κόρη.

[26:22]ΔΙΑΣ Τρέξε Ερμή γοργόφτερε , στον Άδη να κατέβεις Εκ μέρους όλων των θεών , τον Πλούτωνα να εύρης. Την Περσεφόνη να αφήσει Με την μητέρα της να ζήσει. Ευθύς να την ελευθερώσει ζωή στη γη πάλι να δώσει.

[26:40]Έρμης Τρέχω τρέχω γρήγορα πετώ Του Δία θέλημα να κάνω Στον Άδη γρήγορα να φτάσω Τρέχω, τρέχω γρήγορα πετώ Στον Πλούτωνα μαντάτα θα πάω στο λεπτό.

[26:57]Ο ΕΡΜΗΣ ΣΤΟΝ ΑΔΗ Πλούτωνα ο Δίας έστειλε εμένα τον Ερμή από τον Όλυμπο να ‘ρθω και σε παρακαλεί την Περσεφόνη αφήσε στη μάνα να γυρίσει για να ‘ρθει πάλι η χαρά κι η γη να ανθοφορήσει.

[27:29]Όλη τη μέρα αρμένιζε με τα πανιά ανοιγμένα. Κι ο ήλιος σα βασίλεψε κι ισκιώσανε όλοι οι δρόμοι, τα πέρατα του τρίσβαθου Ωκεανού είχε φτάσει. ...που το σκεπάζει σύννεφα κι ένα πηχτό σκοτάδι. Ποτέ, με τις αχτίδες του δεν τους φωτίζει ο ήλιος, μηδ’ όταν στον αστρόφωτο τον ουρανό ανατέλλει, μηδ’ όταν πίσω προς τη γη γυρίζει απ’ τα ουράνια, μον’ τους σκεπάζει ένα βαθύ τους άμοιρους σκοτάδι.

[28:01]ΠΛΟΥΤΩΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ Ας είναι!! Δέχομαι , μου αρκεί που θα ξαναγυρίσει. Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΗΤΡΑ

[28:43]Περσεφόνη μου, καλή γύρισε ξανά στη γη. Αγαπημένο μου παιδί πόσο μου έλειψες πολύ! Μητέρα μου αγαπημένη, Δεν έγινες για μένα ξένη Μισό χρόνο θα μια κοντά σου , Στην τρυφερή την αγκαλιά σου και τον χρόνο που θα λείπω τον μισό, θα σε θυμάμαι , δε θα σε ξεχνώ την Άνοιξη θα μαι πάντα μαζί σου , η Περσεφόνη το μονάκριβο παιδί σου. Μάνα να γελάς να μη λυπάσαι, είμαι ευτυχισμένη , να θυμάσαι

[29:26]ΧΡΥΣΑΦΕΝΙΑ ΣΤΑΧΥΑ ΤΟΥ ΑΓΡΟΥ Περσεφόνη μας καλή ξαναγύρισε στη γη Έφερες την Άνοιξη, χίλια χρώματα με μιας . Περσεφόνη μας καλή ξαναγύρισε στη γη Χάρισες παντού πνοή , αρώματα μες τη ζωή.

[29:48]Ετσι είπε, και η ευστεφανη Δήμητρα δεν απείθησε και γρήγορα ξανάδωσε καρπό απ’ τα ευφορα χωράφια. Και τότε η απέραντη όλη η γης με φύλλα και άνθη εγέμισε. Όταν όμως ερχόταν ο καιρός , στον Άδη να γυρίσει η Περσεφόνη η καρδιά της πλημμύριζε από θλίψη κι έρχονταν το Φθινόπωρο στη φύση. Όσο έλειπε η Περσεφόνη κυριαρχούσε ο Χειμώνας. Όταν όμως γύριζε η μονάκριβη κόρη της η Δήμητρα γέμισε χαρά και ξαναρχόταν η Άνοιξη με τα χίλια χρώματα, με τα χίλια αρώματα! Οι θεριστές δουλεύανε , Τα στάχυα χρυσοκίτρινα και μοσχοβολημένα Τα πουλιά κι οι πεταλούδες απλώθηκαν παντού, μια ευλογία γης και ουρανού. Απέραντος καταγάλανος ουρανός σκέπαζε τη γη , η θάλασσα ήρεμη γλυκιά να πλέουν τα καράβια . Οι Ωκεανίδες να χορεύουν μελωδικό σκοπό κι ο Απόλλων με την λύρα να δίνει το ρυθμό. Ο Ήλιος με τις ηλιαχτίδες του έλαμπε από ψηλά και οι θεοί ήταν ευχαριστημένοι.