การสื่อสารเพื่อการบำบัดกับผู้ป่วยจิตเวช

[0:13]การสื่อ สาร เพื่อ การ บำบัด กับ ผู้ ป่วย จิตเวช โดย คณะ พยาบาลศาสตร์ วิทยาลัย เซ็นหลุยส์ ข้อมูล ผู้ ป่วย เพศ หญิง อายุ 25 ปี ระดับ การ ศึกษา ม. 6 อาชีพ รับจ้าง (โรงงาน เย็บ ผ้า) อาการ โดย สรุป ได้ ยิน เสียง คน บอก ว่า จะ มา ฆ่า รู้สึก ว่า มี คน จะ คอย ลอบ ทำ ร้าย ไม่ ยอม นอน ทั้ง คืน เดิน บ่น พูด มาก ตลอด เวลา ลักษณะ ทั่วไป ของ ผู้ ป่วย หญิง ไทย สุขภาพ แข็งแรง ดี พูดจา รู้ เรื่อง ลักษณะ นิสัย ผู้ ป่วย เก็บ ตัว ไม่ ยอม พูด คุย กับ เพื่อน ผู้ ป่วย ด้วย กัน แต่ ยอม คุย กับ แพทย์ และ พยาบาล ดี ระยะ เริ่ม ต้น (INITIATING PHASE) จุด มุ่งหมาย การ สนทนา 1. พยาบาล และ ผู้ ป่วย ทำ ความ รู้จัก สร้าง ความ คุ้นเคย ซึ่ง กันและกัน 2. ลด ความ วิตก กังวล ที่ อาจ เกิด ขึ้น ทั้ง พยาบาล และ ผู้ ป่วย 3. เพื่อ ให้ ผู้ ป่วย เกิด ความ เชื่อถือ ไว้ วางใจ พยาบาล 4. เพื่อ วางแผน การ สิ้นสุด สัมพันธภาพ

[1:32]สวัสดี ค่ะ คุณ สมศรี เชิญ นั่ง เลย ค่ะ ค่ะ ดีใจ นะ คะ ที่ วัน นี้ คุณ สมศรี มา ตาม นัด ดิฉัน ชื่อ สิริ พร นะ คะ เป็น พยาบาล ที่ ได้ รับ มอบหมาย ให้ มา ดูแล คุณ วัน นี้ คุณ สมศรี เป็น ยัง ไง บ้าง คะ ไม่ ได้ เป็น อะไร ค่ะ สบาย ดี คุณ สมศรี บอก ว่า สบาย ดี แล้ว เมื่อ คืน นอน หลับ ดี ไหม คะ ก็ หลับ ได้ บ้าง นะ เมื่อ เช้า ทาน ข้าว กับ อะไร คะ เมื่อ เช้า เหรอ ข้าว ต้ม หมู ไข่ เจียว พอ จะ ทาน ได้ ไหม คะ ข้าว ต้ม หมู ก็ อร่อย ดี นะ แต่ ไข่ เจียว เค็ม ไป หน่อย คุณ สมศรี มา อยู่ โรง พยาบาล หลาย วัน แล้ว พอ จะ มี เพื่อน คุย บ้าง หรือ ยัง คะ เพื่อน คุย เหรอ ไม่ ค่อย อยาก คุย กับ ใคร อ่ะ มี แต่ คน ป่วย ทั้งนั้น เลย คุณ สมศรี ยัง ไม่ มี เพื่อน คุย เลย นะ คะ

[2:28]คุณ สมศรี คะ ดิฉัน อยาก เป็น เพื่อน พูด คุย กับ คุณ นะ คะ ดิฉัน จะ มา พบ คุณ เพื่อ พูด คุย ให้ คำ ปรึกษา ใน ขอบเขต ของ ทีม ผู้ รักษา ทุก วัน จันทร์ ถึง วัน ศุกร์ เวลา 9:00 น. ยกเว้น วัน เสาร์ อาทิตย์ นะ คะ เรา จะ ใช้ เวลา คุย กัน วัน ละ ประมาณ ครึ่ง ถึง 1 ชั่วโมง เป็น ระยะ เวลา 6 สัปดาห์ ค่ะ ดิฉัน ยินดี รับ ฟัง คุณ สมศรี ทุก เรื่อง เลย คุณ สมศรี สามารถ เล่า ได้ ตาม ความ สมัคร ใจ เลย นะ คะ คุณ สมศรี ยินดี ที่ จะ พูด คุย กับ ดิฉัน ไหม คะ คุณ จะ ฟัง ทุก เรื่อง เลย เหรอ ทุก เรื่อง ที่ คุณ อยาก เล่า เลย ค่ะ แล้ว ดิฉัน ก็ จะ เก็บ เรื่อง ราว ที่ เรา คุย กัน ไว้ เป็น ความ ลับ แต่ ถ้า มี เรื่อง ที่ สำคัญ หรือ ว่า ต้องการ ความ ช่วยเหลือ อย่าง ต่อ เนื่อง เนี่ย ดิฉัน จะ ขอ อนุญาต คุณ เพื่อ จะ เปิดเผย ข้อ มูล แก่ ทีม ผู้ รักษา ที่ เกี่ยวข้อง นะ คะ เพื่อ ที่ จะ เป็น ประโยชน์ ใน การ ดูแล คุณ ต่อ ไป ก็ ได้ ค่ะ แต่ ว่า ฉัน ไม่ ได้ เป็น อะไร แล้ว ก็ พูด ไม่ เก่ง ด้วย คุณ สมศรี คะ วัน นี้ เรา ตกลง กัน จะ คุย เป็น วัน แรก ดิฉัน อยาก รู้จัก คุณ มาก กว่า นี้ พอ จะ บอก ได้ ไหม คะ ว่า คุณ เป็น อะไร ทำไม ถึง ต้อง มา โรง พยาบาล ฉัน ไม่ ได้ เป็น อะไร เค้า จับ ฉัน มา ส่ง ที่ นี่ เขา ที่ คุณ พูด ถึง คือ ใคร หรอ คะ ฉัน ก็ ไม่ รู้ เหมือน กัน เค้า จับ ฉัน มัด แล้ว ก็ มา ส่ง ที่ เนี่ย คุณ สมศรี มา อยู่ โรง พยาบาล หลาย วัน แล้ว รู้สึก ยัง ไง บ้าง คะ ไม่ อยาก อยู่ ไม่ ชอบ นอน ไม่ หลับ คุณ สมศรี บอก ว่า ไม่ ชอบ อยู่ โรง พยาบาล แล้ว ก็ นอน ไม่ หลับ ด้วย มี อะไร มา รบกวน การ นอน ของ คุณ หรือ เปล่า คะ คุณ จะ ฟัง ทุก เรื่อง เลย เหรอ คุณ จะ เชื่อ ฉัน เหรอ พูด ไป ก็ ไม่ มี ใคร เชื่อ ฉัน ดิฉัน มี ความ ตั้งใจ ที่ จะ ช่วยเหลือ คุณ เพราะ ฉะนั้น ทุก เรื่อง ที่ คุณ เล่า ดิฉัน ยินดี รับ ฟัง นะ คะ แล้ว ก็ พร้อม ที่ จะ ช่วยเหลือ คุณ ลอง เล่า มา สิ คะ คุณ ไม่ อยาก ฟัง หรอก ฉัน คิด ว่า คุณ ก็ เหมือน คน อื่น ๆ นั่นแหละ ฉัน จะ ไป นอน ละ ง่วง คุณ สมศรี คะ อย่า เพิ่ง ไป ค่ะ วัน นี้ เรา คุย กัน มา ได้ สัก พัก นึง แล้ว แต่ ยัง ไม่ ครบ เวลา ที่ กำหนด เลย นะ คะ แต่ ถ้า วัน นี้ คุณ ยัง ไม่ พร้อม ที่ จะ คุย ดิฉัน ก็ จะ นั่ง รอ คุณ จน กว่า จะ หมด เวลา แต่ พรุ่ง นี้ เรา ก็ ยัง มี นัด กัน เหมือน เดิม นะ คะ ที่ นี่ เวลา 9:00 น. ดิฉัน จะ มา นั่ง รอ คุณ นะ คะ

[4:59]สรุป การ สนทนา การ สนทนา ไม่ ค่อย เป็น ไป ตาม ที่ วาง ไว้ ผู้ ป่วย ระมัดระวัง ตัว ใน การ สนทนา ไม่ ค่อย โต้ตอบ ถาม คำ ตอบ คำ และ ยัง ไม่ ไว้ วางใจ พยาบาล ระยะ ดำเนิน การ (WORKING PHASE) จุด มุ่งหมาย การ สนทนา 1. ผู้ ป่วย ได้ แสดง ความ คิด ความ รู้สึก ใน สิ่ง ที่ เป็น ปัญหา ที่ ผ่าน มา 2. ผู้ ป่วย เปิดเผย ตัว เอง เกิด ความ ตระหนัก รู้ ใน ตน เอง มอง เห็น ปัญหา ใน สภาพ การณ์ ที่ เป็น จริง 3. ผู้ ป่วย มี แนวทาง เลือก การ แก้ไข ปัญหา ด้วย ตน เอง 4. ส่งเสริม ศักยภาพ ใน ตัว ผู้ ป่วย เพื่อ การ เปลี่ยนแปลง ตน เอง ใน ทาง สร้างสรรค์

[5:55]สวัสดี ค่ะ คุณ สมศรี เชิญ นั่ง เลย นะ คะ ขอบคุณ ค่ะ ดีใจ นะ คะ ที่ วัน นี้ คุณ สมศรี มา พบ ดิฉัน ตรง เวลา คุณ มา นั่ง คอย ฉัน แบบ นี้ ไม่ เบื่อ หรอก คะ ไม่ เบื่อ ค่ะ ดิฉัน อยาก คุย แล้ว ก็ อยาก รู้จัก คุณ นะ คะ วัน นี้ คุณ สมศรี ดู สดชื่น ขึ้น นะ คะ เมื่อ เช้า ทาน ข้าว กับ อะไร คะ

[6:21]ข้าว หมู ทอด กับ แกงจืด ค่ะ แกงจืด เนี่ย มัน จืด สม ชื่อ เลย นะ คะ สงสัย ไม่ ควร จะ ลืม ใส่ น้ำ ปลา แล้ว พอ จะ ทาน ได้ ไหม คะ พอ ทาน ได้ ค่ะ ช่วง นี้ คุณ สมศรี เป็น ยัง ไง บ้าง คะ ฉัน นอน ไม่ ค่อย หลับ เลย

[6:42]มี เรื่อง อะไร ที่ มา รบกวน การ นอน ของ คุณ หรือ เปล่า คะ สามารถ เล่า ให้ ดิฉัน ฟัง ได้ นะ คะ

[6:50]ฉัน ได้ ยิน เสียง คน ขู่ จะ มา ฆ่า ฉัน ฉัน กลัว เนี่ย ตอน นี้ ก็ ได้ ยิน มี คน ขู่ จะ ฆ่า ฉัน ตลอด เวลา คุณ เชื่อ ฉัน ไหม ค่ะ คุณ สมศรี คุณ สมศรี บอก ดิฉัน ว่า ได้ ยิน เสียง คน ขู่ จะ ฆ่า ตลอด เวลา ซึ่ง ขณะ นี้ ก็ ได้ ยิน เสียง ใช่ ไหม คะ ใช่ ค่ะ ดิฉัน เข้าใจ นะ คะ แล้ว ก็ เชื่อ ว่า คุณ ได้ ยิน เสียง นั้น จริง ๆ แล้ว เสียง นั้น มัน ก็ ทำ ให้ คุณ กลัว แต่ ใน ขณะ นี้ เรา อยู่ กัน 2 คน นะ คะ ดิฉัน ก็ ไม่ ได้ ยิน เสียง คน อื่น นอก จาก เสียง ของ คุณ แปล ว่า ฉัน ได้ ยิน คน เดียว หรอ คะ หรือ ว่า ฉัน จะ คิด มาก ไป เอง ที่ คุณ บอก ว่า ได้ ยิน เสียง คน ขู่ จะ ฆ่า คุณ ได้ ยิน บ่อย แค่ ไหน คะ บ่อย เหมือน กัน นะ ตอน กลางคืน เวลา ฉัน อยู่ คน เดียว มัน ทำ ให้ ฉัน นอน ไม่ หลับ และ อีก อย่าง ก็ เป็น มา นาน แล้ว ด้วย คุณ คง จะ รู้สึก แย่ มาก เลย นะ คะ พอ จะ จำ ได้ ไหม คะ ว่า คุณ ได้ ยิน เสียง นี้ มา นาน แค่ ไหน แล้ว ฉัน คิด ว่า ฉัน ได้ ยิน มา เป็น ปี แล้ว ล่ะ คุณ พอ จะ บอก ได้ ไหม คะ ว่า อะไร เป็น เหตุ ที่ ทำ ให้ คุณ ได้ ยิน เสียง นี้ ฉัน จำ ได้ ว่า เมื่อ หลาย ปี ก่อน น่ะ ฉัน ไป ช่วย คน ข้าง บ้าน ขาย ของ ก็ ได้ เงิน บ้าง ไม่ ได้ บ้าง แล้ว ก็ มี ปาก เสียง ทะเลาะ กับ คน ข้าง บ้าน เขา ทำร้าย ฉัน ฉัน ก็ เลย เลิก ขาย ของ ไป แล้ว หลัง จาก นั้น เกิด อะไร ขึ้น คะ ฉัน กลัว เค้า กลัว ว่า เขา จะ ทำร้าย ฉัน พี่ สาว ก็ เลย พา ฉัน ไป โรง พยาบาล จิตเวช ได้ ยา มา กิน อาการ ก็ ดี ขึ้น นะ แล้ว อย่าง ไร ต่อ คะ แต่ พอ หลัง จาก นั้น ฉัน ก็ มี นอน ไม่ หลับ เหมือน มี คน จะ มา ทำร้าย ฉัน ฉัน ก็ เลย หนี ออก จาก บ้าน ไป โรง พัก หา ตำรวจ ตำรวจ ก็ เลย จับ ฉัน ส่ง โรง พยาบาล จิตเวช รักษา ได้ ประมาณ เดือน นึง ฉัน อยาก มี ราย ได้ ก็ เลย ไป อยู่ บ้าน นารี สวัสดิ์ อยู่ ได้ สัก พัก ก็ ถูก ส่ง ตัว มา กรุงเทพฯ มา อยู่ โรง พยาบาล สมเด็จเจ้าพระยา รักษา ได้ ประมาณ 2 อาทิตย์ เขา ก็ ให้ ฉัน กลับ บ้าน เรื่อง ที่ คุณ กลัว ว่า จะ มี คน มา ลอบ ทำร้าย น่า สนใจ เรา มา คุย เรื่อง นี้ กัน ก่อน นะ คะ แล้ว พอ คุณ กลับ ไป บ้าน เนี่ย คุณ ยัง มี อาการ แบบ นี้ อยู่ ไหม คะ อืม ตอน ที่ กลับ บ้าน ไป อาการ ก็ ปกติ ดี นะ แต่ เมื่อ 1 ปี ก่อน น่ะ อาการ กำเริบ มี เอะอะ โวยวาย แล้ว ก็ ทุบ ตี หลาน แล้ว ฉัน ก็ รู้สึก เหมือน มี คน รอบ ทำร้าย ฉัน แอบ ซุ่ม อยู่ หน้า บ้าน พี่ สาว ก็ เลย พา ไป โรง พยาบาล จิตเวช อีก ครั้ง พอ อาการ ดี ขึ้น พี่ ก็ เลย มา รับ ไป อยู่ โคราช ด้วย กัน แล้ว ก็ หา งาน ให้ ทำ ที่ โรงงาน เย็บ ผ้า แล้ว ใน ช่วง ที่ คุณ กลับ บ้าน ไป แล้ว เนี่ย มี วิธี การ จัดการ กับ อาการ พวก นี้ ยัง ไง บ้าง คะ ไม่ ได้ ทำ ค่ะ ฉัน ก็ กิน ยา รับประทาน ยา สม่ำเสมอ ไหม คะ ก็ กิน บ้าง ลืม บ้าง ค่ะ ลืม บ่อย ไหม คะ ไม่ รู้ อ่ะ ก็ ลืม อ่ะ ฉัน คิด ว่า ฉัน ไม่ ได้ เป็น อะไร ก็ เลย ไม่ อยาก กิน คุณ สมศรี บอก ดิฉัน ว่า มี อาการ เอะอะ โวยวาย ทำร้าย ร่างกาย หลาน แล้ว ก็ รู้สึก ว่า มี คน คอย แอบ ซุ่ม อยู่ นอก บ้าน คอย จะ ลอบ ทำร้าย คุณ คุณ สมศรี คิด ว่า อาการ เหล่า นี้ ปกติ ไหม คะ ไม่ ปกติ ค่ะ คุณ สมศรี คิด ว่า เป็น ไป ได้ ไหม คะ ที่ คุณ สมศรี มี อาการ ผิด ปกติ เหล่า นี้ กำเริบ ขึ้น อีก ครั้ง จน ต้อง มา โรง พยาบาล เป็น เพราะ คุณ รับประทาน ยา ไม่ สม่ำเสมอ ตาม ที่ แพทย์ สั่ง ก็ น่า จะ ใช่ มั้ง คะ แบบ นี้ แล้ว คุณ สมศรี คิด ยัง ไง กับ การ ทาน ยา ตาม ที่ แพทย์ สั่ง คะ ฉัน ก็ ต้อง กิน ยา ตาม ที่ หมอ สั่ง เพื่อ ไม่ ให้ อาการ กำเริบ อีก ดิฉัน ขอ เป็น กำลังใจ ให้ คุณ ใน การ ดูแล ตน เอง เรื่อง การ รับประทาน ยา ตาม ที่ หมอ สั่ง นะ คะ เพื่อ ที่ จะ ควบคุม อาการ ไม่ ให้ กำเริบ อีก ค่ะ ฉัน จะ ลอง ดู เมื่อ สัก ครู่ ที่ คุณ สมศรี บอก ว่า ได้ ทำ งาน ที่ โรงงาน เย็บ ผ้า ตอน นี้ คุณ สมศรี ยัง ทำ งาน อยู่ ไหม คะ ไม่ ได้ ทำ ค่ะ ฉัน ลา ออก แล้ว ลา ออก แล้ว อะไร เป็น สาเหตุ ทำ ให้ คุณ ลา ออก จาก งาน คะ ก็ คน งาน ใหม่ น่ะ สิ มัน คอย กลั่นแกล้ง ฉัน แล้ว หัวหน้า ก็ หู เบา เชื่อ ฉัน ก็ เลย ลา ออก จาก งาน คุณ รู้สึก โกรธ ที่ หัวหน้า หู เบา แล้ว ก็ ไม่ พอใจ คน งาน ใหม่ ด้วย ที่ ทำ ให้ คุณ ต้อง ลา ออก ใช่ ค่ะ ฉัน โกรธ มาก หัวหน้า หู เบา แล้ว ฉัน ก็ เกลียด พวก มัน แล้ว หลัง ออก จาก งาน แล้ว คุณ ทำ ยัง ไง ต่อ คะ หลัง จาก ฉัน ไม่ ได้ ทำ งาน ฉัน ก็ อยู่ กับ พี่ สาว พี่ สาว ส่ง เสีย เลี้ยงดู ฉัน ทุก อย่าง ฉัน รัก พี่ สาว ฉัน มาก เลย นะ แล้ว พ่อ แม่ คุณ สมศรี ล่ะ คะ ตอน นี้ เป็น ยัง ไง บ้าง พ่อ แม่ ฉัน แยก ทาง กัน ตั้งแต่ ฉัน อายุ 15 ตอน ที่ พ่อ แม่ แยก ทาง กัน ตอน คุณ อายุ 15 พอ จะ จำ ได้ ไหม คะ ว่า ตอน นั้น มัน เกิด อะไร ขึ้น พ่อ ฉัน ตอน หนุ่ม ๆ ก็ นิสัย ดี นะ แต่ พอ เวลา เมา แล้ว ชอบ กลับ มา ทะเลาะ กับ แม่ ทุบ ตี แม่ จน แม่ ทน ไม่ ไหว หนี ออก จาก บ้าน ไป แล้ว พ่อ ก็ หนี ตาม แม่ ไป ไม่ มี ใคร ติดต่อ กลับ มา อีก เลย

[12:25]แม่ ก็ เป็น คน ปาก ร้าย ชอบ ทุบ ตี กับ พ่อ บ่อย ๆ แม่ ก็ หนี ออก จาก บ้าน แล้ว พ่อ ก็ ตาม ไป ไม่ มี ใคร ติดต่อ กลับ มา ตอน นั้น น่ะ ฉัน เสียใจ มาก เลย นะ ฉัน ยัง อยู่ มัธยม อยู่ เลย ฉัน ว่า จะ ลา ออก จาก โรงเรียน เพราะ ว่า ไม่ มี เงิน แต่ พี่ สาว ก็ ห้าม ฉัน ไว้ แล้ว ก็ เป็น คน ส่ง เสีย ฉัน เรียน จน จบ ม. 6 พอ จบ ม. 6 ฉัน ก็ ไป ทำ งาน ต่อ ที่ โรงงาน เย็บ ผ้า คุณ คง รัก และ ส นิท กับ พี่ สาว ของ คุณ มาก ใช่ ค่ะ ฉัน รัก พี่ สาว ฉัน มาก หลัง จาก ที่ คุณ ได้ พูด คุย กับ ฉัน คุณ สมศรี รู้สึก ยัง ไง บ้าง คะ รู้ สึก สบายใจ ขึ้น รู้สึก ดี ขึ้น แล้ว ก็ ไม่ ได้ ยิน เสียง คน มา ขู่ ทำร้าย ฉัน เหมือน ตอน มา อยู่ โรง พยาบาล ใหม่ ๆ ค่ะ คุณ สมศรี สบายใจ ขึ้น และ ที่ สำคัญ คือ คุณ สมศรี ไม่ ได้ ยิน เสียง คน จะ มา ขู่ ฆ่า ขณะ ที่ คุย กับ ดิฉัน ด้วย นะ คะ จริง ด้วย ค่ะ แล้ว คุณ สมศรี คิด ว่า อะไร คะ ที่ ทำ ให้ คุณ ไม่ ได้ ยิน เสียง คน จะ มา ขู่ ฆ่า เพราะ ว่า ฉัน คุย กับ คุณ พยาบาล ก็ เลย ไม่ ได้ ยิน เสียง แล้ว แล้ว ฉัน ก็ กิน ยา ตาม ที่ คุณ หมอ สั่ง ทุก มื้อ ไม่ ได้ หยุด ยา เลย นะ คะ คุณ สมศรี สบายใจ ขึ้น แล้ว ก็ เข้าใจ ได้ นะ คะ ว่า การ รับประทาน ยา ตาม ที่ แพทย์ สั่ง เนี่ย จะ ทำ ให้ คุณ ไม่ ได้ ยิน เสียง คน จะ มา ขู่ ฆ่า อีก ค่ะ คุณ พยาบาล ฉัน เข้าใจ แล้ว ค่ะ ฉัน จะ ไม่ หยุด ยา เอง แล้ว จะ ทาน ยา ตาม ที่ แพทย์ สั่ง ค่ะ คุณ สมศรี วัน นี้ เรา ก็ คุย กัน มา พอ สมควร แล้ว นะ คะ ดิฉัน อยาก ให้ คุณ สมศรี สรุป ได้ ไหม คะ ว่า วัน นี้ เรา คุย อะไร กัน ไป บ้าง ก็ เรื่อง ครอบครัว มี ปัญหา กับ คน ข้าง บ้าน ที่ ทำ งาน แล้ว ก็ เรื่อง ที่ ต้อง กิน ยา สม่ำเสมอ ไม่ หยุด ยา เอง วัน นี้ เรา พบ กัน เป็น สัปดาห์ ที่ 2 ยัง เหลือ อีก 1 สัปดาห์ นะ คะ เรา จะ มา พบ กัน ค่ะ ขอบคุณ นะ คะ คุณ พยาบาล พรุ่ง นี้ เป็น วัน ศุกร์ นะ คะ เรา จะ มา พบ กัน ที่ นี่ เวลา เดิม นะ คะ ค่ะ คุณ พยาบาล สรุป การ สนทนา การ สนทนา เป็น ไป ตาม วัตถุประสงค์ ผู้ ป่วย ได้ แสดง ความ คิด ความ รู้สึก ใน สิ่ง ที่ เป็น ปัญหา ที่ ผ่าน มา เปิดเผย ตน เอง มาก ขึ้น เกิด ความ ตระหนัก รู้ ใน ตน เอง มอง เห็น ปัญหา ใน สภาพ การณ์ ที่ เป็น จริง ยอม ที่ จะ เล่า เรื่อง ของ ตน เอง ให้ พยาบาล ฟัง ระยะ สิ้นสุด สัมพันธภาพ (TERMINATING PHASE) จุด มุ่งหมาย การ สนทนา 1. ให้ ผู้ ป่วย สรุป สิ่ง ที่ เกิด ขึ้น 2. เตรียม ผู้ ป่วย เพื่อ การ เผชิญ ปัญหา ด้วย ตน เอง 3. ประเมิน ปฏิกิริยา ของ ผู้ ป่วย จาก การ ยุติ สัมพันธภาพ

[15:20]สวัสดี ค่ะ คุณ สมศรี มา นั่ง รอ ดิฉัน นาน หรือ ยัง คะ สวัสดี ค่ะ คุณ พยาบาล มา นั่ง รอ ได้ สัก พัก นึง แล้ว ค่ะ

[15:41]ดีใจ ได้ นะ คะ ที่ คุณ จะ ได้ กลับ บ้าน แล้ว พร้อม ที่ จะ กลับ บ้าน แล้ว หรือ ยัง คะ พร้อม แล้ว ค่ะ งั้น เรา มา ทบ ทวน กัน นิด นึง นะ คะ ว่า ตลอด ระยะ เวลา 3 สัปดาห์ ที่ ผ่าน มา เนี่ย คุณ ได้ เรียน รู้ อะไร ไป บ้าง แล้ว ก็ ได้ พัฒนา อะไร ไป บ้าง ฉัน รู้สึก ดี มาก เลย ค่ะ แล้ว ก็ ได้ พัฒนา อะไร หลาย ๆ อย่าง เลย คุณ สมศรี ช่วย อธิบาย ความ รู้สึก ดี และ การ พัฒนา ของ คุณ ให้ ดิฉัน ฟัง ได้ ไหม คะ ก็ คือ ว่า ก่อน ที่ ฉัน จะ มา อยู่ โรง พยาบาล ฉัน ได้ ยิน เสียง คน มา ขู่ ฆ่า ฉัน ตลอด เวลา แต่ ตอน นี้ ไม่ ได้ ยิน แล้ว ค่ะ เพราะ ว่า ฉัน ทาน ยา ตาม ที่ คุณ หมอ สั่ง แล้ว ก็ นอน หลับ ได้ มาก ขึ้น ทำ ให้ มี เพื่อน ๆ แล้ว ก็ คุณ พยาบาล ที่ คอย ช่วยเหลือ ทำ ให้ อาการ ของ ฉัน ดี ขึ้น ฉัน ดีใจ มาก เลย ค่ะ คุณ สมศรี จะ ได้ กลับ บ้าน แล้ว ได้ วางแผน ไว้ หรือ ยัง คะ ว่า กลับ บ้าน ไป จะ ทำ อะไร ต่อ ถ้า ฉัน กลับ บ้าน ไป ก็ จะ ไป หา งาน ทำ แล้ว ก็ จะ พยายาม เป็น คน ไม่ คิด เล็ก คิด น้อย กับ คำ พูด คน อื่น ค่ะ ค่ะ แล้ว ยัง ไง ต่อ คะ แล้ว ฉัน ก็ จะ กิน ยา ตรง เวลา ทุก วัน แล้ว ก็ มา หา หมอ ทุก ครั้ง ตาม นัด ค่ะ คุณ สมศรี มี อะไร จะ ถาม ดิฉัน ไหม คะ อืม ถ้า ฉัน มี ปัญหา แล้ว จะ สามารถ ติดต่อ คุณ พยาบาล ได้ อย่าง ไร บ้าง คะ ถ้า เป็น ไป ได้ ดิฉัน ก็ ไม่ อยาก ให้ คุณ กลับ มา อีก นะ คะ แต่ ถ้า มี ปัญหา จริง ๆ ก็ ยัง มี ทีม แพทย์ แล้ว ก็ พยาบาล ท่าน อื่น ๆ ที่ จะ คอย ช่วยเหลือ คุณ อยู่ ตลอด ไม่ ต้อง กังวล ว่า จะ ไม่ มี คน คอย ช่วยเหลือ คุณ นะ คะ ค่ะ แล้ว พรุ่ง นี้ ใคร จะ มา รับ คุณ สมศรี คะ พี่ สาว ฉัน จะ มา รับ ค่ะ ดิฉัน ขอ เป็น กำลังใจ ให้ คุณ ใน การ ดูแล ตน เอง แล้ว ก็ สามารถ อยู่ กับ ครอบครัว ได้ อย่าง มี ความ สุข นะ คะ ขอบคุณ นะ คะ คุณ พยาบาล